1 Samuel 22
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Yen biru Dɑfidi u mɑɑ kpɑm dɑ u kukuɑ Adulɑmun kpee wɔruɔ. Ye win tundon yɛnuɡibu kpuro bɑ nuɑ mɑ u kukuɑ mi, yerɑ bɑ seewɑ bɑ dɑ win mi.
1 Davi partiu dali e refugiou-se na caverna de Odolão. Seus irmãos e toda a sua família, ouvindo isso, foram juntar-se a ele.
2 Mɑ be bɑ dibu nɛni, kɑ be bɑ dɑm dɔremɔ kɑ be bɑ ǹ nuku dobu mɔ, bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ win mi, bɑ nùn kuɑ ben kpɑro. Ben ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ tɔnu nɛɛrun (400) sɑkɑ.
2 Todos os que se viam em miséria, os endividados, os descontentes, foram ter com Davi, e ele tornou-se o seu chefe. E estiveram com ele cerca de quatrocentos homens.
3 Sɑɑ min diyɑ Dɑfidi u dɑ Misipɑɔ Mɔɑbun temɔ, mɑ u tem min sunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ de nɛn tundo kɑ nɛn mɛro bu nɑ bɑ n kukuɑ wunɛn mini sere n kɑ ɡiɑ ye Gusunɔ u koo kɑ mɑn ko.
3 Dali foi Davi para Masfa, em Moab, e disse ao rei de Moab: Permiti que meu pai e minha mãe venham habitar no meio de vós, até que eu saiba o que o Senhor me reserva.
4 Mɑ sunɔ u wurɑ. Yerɑ Dɑfidi u kɑ win tundo kɑ win mɛro dɑ sunɔ win mi. Miyɑ bɑ wɑ̃ɑ sere n kɑ kuɑ win sɑɑ kpuro ye u kukuɑ kperu mi.
4 Apresentou-os, pois, ao rei de Moab, e ficaram com ele durante todo o tempo em que Davi permaneceu no fortim.
5 Sɔ̃ɔ teeru Gusunɔn sɔmɔ Gɑdi u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kun wɑ̃ɑ kpee wɔru ɡeni sɔɔ. A seewo ɑ dɑ Yudɑn temɔ kpɑ ɑ n wɑ̃ɑ mi.
5 Mas o profeta Gad disse a Davi: Não fiques no fortim. Parte, volta à terra de Judá. Davi partiu e internou-se na floresta de Haret.
6 Sɔ̃ɔ teeru Sɔɔlu u dɑ u sɔ̃ dɑ̃ru ɡɑrun nuurɔ Gibeɑɔ ɡunɡuru ɡɑrun mi, u win yɑɑsɑ nɛni, mɑ win bwɑ̃ɑbɑ nùn sikerenɛ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ u Dɑfidi kɑ win tɔmbun lɑbɑɑri nuɑ.
6 Saul foi informado de que haviam descoberto Davi e os seus. Estava o rei em Gabaa, sentado debaixo de uma tamareira, na colina, com a sua lança na mão, tendo todos os seus familiares em redor de si.
7 Yerɑ u win bwɑ̃ɑ be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ nɛɡibu, Bɛnyɑmɛɛn bweseru, i swɑɑ dɑkio i nɔ. I tɑmɑɑ Isɑin bii u koo bɛɛ resɛm ɡbɑɑru wɛ̃ nɡe mɛ nɑ bɛɛ wɛ̃, kpɑ u bɛɛn bɑɑwure ko tɔmbu wunɔbu (100) ǹ kun mɛ nɔrɔbun (1.000) wiruɡii?
7 Saul disse-lhes: Escutai, benjaminitas: será que o filho de Isaí dará a todos vós campos e vinhas? Irá ele fazer de todos vós chefes de milhares e chefes de centenas?
8 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ i mɑn seesi. Domi bɛɛn ɡoo kun mɑn dɔmɛyɛ ɑrukɑwɑni ye nɛn bii Yonɑtɑm u kɑ Isɑin bii Dɑfidi bɔkuɑ. Bɛɛn ɡoo kun mɑɑ mɑn wɔnwɔndu kue, u mɑn sɔ̃ bwisi yi nɛn bii u Dɑfidi kɑ̃ u kɑ mɑn yinɑ bɛriɑ nɡe mɛ u mɔ̀ ɡisɔ.
8 Por que vos conjurastes contra mim? Ninguém de vós me informou que meu filho tinha feito aliança com o filho de Isaí, e ninguém se deu o trabalho de avisar-me que meu filho instigava meu servo contra mim, para armar-me ciladas, como ele o faz hoje!
9 N deemɑ Dɔɛɡu Edɔmu wi, u wɑ̃ɑ kɑ Sɔɔlun bwɑ̃ɑbu sɑnnu dɔmɑ te. Yerɑ u wisɑ u nɛɛ, nɑ Isɑin bii wi wɑ Nɔbuɔ Akimɛlɛki, Akitubun biin mi.
9 Doeg, o edomita, que era o primeiro entre os domésticos de Saul, respondeu: Eu vi o filho de Isaí chegar a Nobe, à casa de Aquimelec, filho de Aquitob.
10 Mɑ Akimɛlɛki wi, u nùn bikiɑru kuɑ Yinni Gusunɔn mi. Yen biru u nùn dĩɑnu wɛ̃ kɑ mɑɑ Goliɑtin tɑkobi ye.
10 Este consultou o Senhor por ele e deu-lhe provisões, entregando-lhe também a espada do filisteu Golias.
11 Ye Sɔɔlu u nuɑ mɛ, yerɑ u derɑ bɑ Akimɛlɛki Akitubun bii wi sokusiɑ kɑ win yɛnuɡibu, be, be bɑ sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowobu Nɔbuɔ. Mɑ bɑ mɛnnɑ bɑ nɑ sunɔn mi.
11 O rei mandou chamar o sacerdote Aquimelec, filho de Aquitob, com toda a casa de seu pai, os sacerdotes que estavam em Nobe. Chegando eles à presença do rei,
12 Mɑ Sɔɔlu u nɛɛ, Akimɛlɛki, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ nɔ.
12 Saul disse-lhes: Escuta, filho de Aquitob! Eis-me aqui, meu senhor, respondeu ele.
13 Sɔɔlu u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i nɔɔ tiɑ kuɑ i mɑn seesi, wunɛ kɑ Isɑin bii. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ nùn dĩɑnu kɑ tɑkobi wɛ̃. Yen biru ɑ nùn bikiɑru kuɑ Gusunɔn mi, u kɑ mɑn seesi, kpɑ u mɑn yinɑ bɛriɑ nɡe mɛ u mɔ̀ ɡisɔ.
13 Por que, retomou Saul, conspiraste contra mim, tu e o filho de Isaí? Deste-lhe pão e uma espada, e consultaste Deus por ele, a fim de que ele se revolte contra mim e me arme ciladas como hoje acontece.
14 Akimɛlɛki u sunɔ wisɑ u nɛɛ, wunɛn bwɑ̃ɑbu kpuro sɔɔ, wɑrɑ u rɑ nun wiru kpĩiyɛ nɡe wunɛn dokiri Dɑfidi wi u rɑ wunɛn woodɑbɑ mɛm nɔɔwɛ. Mɛyɑ mɑɑ wunɛn yɛnuɡibu bɑ rɑ n nùn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ.
14 Aquimelec respondeu ao rei: Haverá entre todos os teus servos alguém mais fiel que Davi, genro do rei, teu conselheiro, um homem estimado por toda a tua casa?
15 Gisɔrɑ nɑ bikiɑru toruɑ Yinni Gusunɔn mi win sɔ̃? Ǹ n mɛn nɑ, yinni, ɑ ku mɑn ɡɑri yini sɔbi, ǹ kun mɛ nɛn yɛnuɡii ɡoo. Nɑ ǹ yi yɛ̃, bɑɑ fiiko.
15 Foi porventura hoje que comecei a consultar Deus por ele? Longe de mim {qualquer idéia de revolta}! Não impute o rei crime algum ao seu servo, nem à sua família! Teu servo nada soube de tudo isto, nem pouco nem muito.
16 Yerɑ sunɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, kon bɛɛ ɡowɑ wunɛ kɑ wunɛɡibu kpuro.
16 O rei disse: Tu morrerás, Aquimelec, tu e toda a tua família!
17 Mɑ u win tɑbu kowo be bɑ nùn kɔ̃su sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i susimɑ i mɑn Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowo beni ɡoowɑ, yèn sɔ̃ ben tii bɑ Dɑfidi nɔmɑ kɑ̃. Bɑ mɑɑ yɛ̃ mɑ u mɑn dukɑ suuriwɑ. Mɑ bɑ ǹ nɛ bu mɑn sɔ̃.
17 E, dirigindo-se aos guardas que o cercavam: Ide, disse ele; matai os sacerdotes do Senhor, pois fizeram-se cúmplices de Davi: sabiam de sua fuga e não me preveniram. Mas os guardas do rei se recusaram a levantar a mão contra os sacerdotes do Senhor.
18 Yerɑ n derɑ u Dɔɛɡu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ susimɑ, kpɑ ɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowo be ɡo.
18 Então o rei ordenou a Doeg: Vamos, fere-os. E Doeg, o edomita, aproximou-se e foi ele quem matou os sacerdotes. Massacrou naquele dia oitenta e cinco homens que vestiam o efod de linho.
19 Sɔɔlu u mɑɑ derɑ bɑ Nɔbuɡibu ɡo, kurɔbu kɑ durɔbu, sere kɑ bii wɛ̃ɛnɔ, kɑ yɑɑ sɑbenɔ, niyɑ kɛtɛbɑ kɑ kɛtɛkunu kɑ yɑ̃ɑnu. N deemɑ wuu ɡe, ɡɑ sɑ̃ɑwɑ yɑ̃ku kowobun wuu.
19 Ordenou também Saul que fosse passada ao fio da espada a cidade sacerdotal de Nobe: homens, mulheres, meninos, crianças de peito, bois, jumentos e ovelhas.
20 Sɑnɑm mɛ bɑ tɔn be ɡoomɔ, bɑ ǹ Akimɛlɛkin bii turo Abiɑtɑɑ nɔmɑ turɑ. Domi u dukɑ suɑ u doonɑ Dɑfidin mi ɡiɑ.
20 Só escapou um filho de Aquimelec, filho de Aquitob, chamado Abiatar, que se refugiou junto de Davi.
21 Ye u turɑ Dɑfidin mi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Sɔɔlu u Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowobu ɡo.
21 Abiatar anunciou-lhe que Saul tinha massacrado os sacerdotes do Senhor.
22 Yerɑ Dɑfidi u Abiɑtɑɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑɑ dɔmɑ tèn di nɑ Dɔɛɡu Edɔmu wɑ, u wɑ̃ɑ mi, nɑ yɛ̃ kɑm kɑm mɑ u koo dɑ u Sɔɔlu nɛn lɑbɑɑri sɔ̃. Ǹ n mɛn nɑ, nɛnɑ nɑ derɑ bɑ wunɛn yɛnuɡibu kpuro ɡo.
22 Davi disse-lhe: Eu bem suspeitava naquele dia que, estando ali Doeg, o edomita, ele iria contar tudo a Saul. Sou eu o culpado da morte de toda a casa de teu pai.
23 Yen sɔ̃, ɑ sinɔ ɑ n wɑ̃ɑ kɑ nɛ. A ku nɑndɑ, domi wi u kɑsu u nun ɡo mi, nɛn tiiwɑ yɛ̃ro u mɑɑ kɑsu u ɡo. À n mɑɑ wɑ̃ɑ nɛn bɔkuɔ, kɑɑ n wɑ̃ɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ.
23 Fica comigo; não temas. Aquele que odeia a minha vida, odeia igualmente a tua. Junto de mim estarás seguro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.