1 Samuel 22

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yen biru Dɑfidi u mɑɑ kpɑm dɑ u kukuɑ Adulɑmun kpee wɔruɔ. Ye win tundon yɛnuɡibu kpuro bɑ nuɑ mɑ u kukuɑ mi, yerɑ bɑ seewɑ bɑ dɑ win mi.
1 Depois Davi, retirando-se desse lugar, escapou para a caverna de Adulão. Quando os seus irmãos e toda a casa de seu pai souberam disso, desceram ali para ter com ele.
2 Mɑ be bɑ dibu nɛni, kɑ be bɑ dɑm dɔremɔ kɑ be bɑ ǹ nuku dobu mɔ, bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ win mi, bɑ nùn kuɑ ben kpɑro. Ben ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ tɔnu nɛɛrun (400) sɑkɑ.
2 Ajuntaram-se a ele todos os que se achavam em aperto, todos os endividados, e todos os amargurados de espírito; e ele se fez chefe deles; havia com ele cerca de quatrocentos homens.
3 Sɑɑ min diyɑ Dɑfidi u dɑ Misipɑɔ Mɔɑbun temɔ, mɑ u tem min sunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ de nɛn tundo kɑ nɛn mɛro bu nɑ bɑ n kukuɑ wunɛn mini sere n kɑ ɡiɑ ye Gusunɔ u koo kɑ mɑn ko.
3 Dali passou Davi para Mizpe de Moabe; e disse ao rei de Moabe: Deixa, peço-te, que meu pai e minha mãe fiquem convosco, até que eu saiba o que Deus há de fazer de mim.
4 Mɑ sunɔ u wurɑ. Yerɑ Dɑfidi u kɑ win tundo kɑ win mɛro dɑ sunɔ win mi. Miyɑ bɑ wɑ̃ɑ sere n kɑ kuɑ win sɑɑ kpuro ye u kukuɑ kperu mi.
4 E os deixou com o rei de Moabe; e ficaram com ele por todo o tempo que Davi esteve no lugar forte.
5 Sɔ̃ɔ teeru Gusunɔn sɔmɔ Gɑdi u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kun wɑ̃ɑ kpee wɔru ɡeni sɔɔ. A seewo ɑ dɑ Yudɑn temɔ kpɑ ɑ n wɑ̃ɑ mi.
5 Disse o profeta Gade a Davi: Não fiques no lugar forte; sai, e entra na terra de Judá. Então Davi saiu, e foi para o bosque de Herete.
6 Sɔ̃ɔ teeru Sɔɔlu u dɑ u sɔ̃ dɑ̃ru ɡɑrun nuurɔ Gibeɑɔ ɡunɡuru ɡɑrun mi, u win yɑɑsɑ nɛni, mɑ win bwɑ̃ɑbɑ nùn sikerenɛ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ u Dɑfidi kɑ win tɔmbun lɑbɑɑri nuɑ.
6 Ora, ouviu Saul que já havia notícias de Davi e dos homens que estavam com ele. Estava Saul em Gibeá, sentado debaixo da tamargueira, sobre o alto, e tinha na mão a sua lança, e todos os seus servos estavam com ele.
7 Yerɑ u win bwɑ̃ɑ be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ nɛɡibu, Bɛnyɑmɛɛn bweseru, i swɑɑ dɑkio i nɔ. I tɑmɑɑ Isɑin bii u koo bɛɛ resɛm ɡbɑɑru wɛ̃ nɡe mɛ nɑ bɛɛ wɛ̃, kpɑ u bɛɛn bɑɑwure ko tɔmbu wunɔbu (100) ǹ kun mɛ nɔrɔbun (1.000) wiruɡii?
7 Então disse Saul a seus servos que estavam com ele: Ouvi, agora, benjamitas! Acaso o filho de Jessé vos dará a todos vós terras e vinhas, e far-vos-á a todos chefes de milhares e chefes de centenas,
8 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ i mɑn seesi. Domi bɛɛn ɡoo kun mɑn dɔmɛyɛ ɑrukɑwɑni ye nɛn bii Yonɑtɑm u kɑ Isɑin bii Dɑfidi bɔkuɑ. Bɛɛn ɡoo kun mɑɑ mɑn wɔnwɔndu kue, u mɑn sɔ̃ bwisi yi nɛn bii u Dɑfidi kɑ̃ u kɑ mɑn yinɑ bɛriɑ nɡe mɛ u mɔ̀ ɡisɔ.
8 para que todos vós tenhais conspirado contra mim, e não haja ninguém que me avise de ter meu filho, feito aliança com o filho de Jessé, e não haja ninguém dentre vós que se doa de mim, e me participe o ter meu filho sublevado meu servo contra mim, para me armar ciladas, como se vê neste dia?
9 N deemɑ Dɔɛɡu Edɔmu wi, u wɑ̃ɑ kɑ Sɔɔlun bwɑ̃ɑbu sɑnnu dɔmɑ te. Yerɑ u wisɑ u nɛɛ, nɑ Isɑin bii wi wɑ Nɔbuɔ Akimɛlɛki, Akitubun biin mi.
9 Então respondeu Doegue, o edomeu, que também estava com os servos de Saul, e disse: Vi o filho de Jessé chegar a Nobe, a Aimeleque, filho de Aitube;
10 Mɑ Akimɛlɛki wi, u nùn bikiɑru kuɑ Yinni Gusunɔn mi. Yen biru u nùn dĩɑnu wɛ̃ kɑ mɑɑ Goliɑtin tɑkobi ye.
10 o qual consultou por ele ao Senhor, e lhe deu mantimento, e lhe deu também a espada de Golias, o filisteu.
11 Ye Sɔɔlu u nuɑ mɛ, yerɑ u derɑ bɑ Akimɛlɛki Akitubun bii wi sokusiɑ kɑ win yɛnuɡibu, be, be bɑ sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowobu Nɔbuɔ. Mɑ bɑ mɛnnɑ bɑ nɑ sunɔn mi.
11 Então o rei mandou chamar a Aimeleque, o sacerdote, filho de Aitube, e a toda a casa de seu pai, isto é, aos sacerdotes que estavam em Nobe; e todos eles vierem ao rei.
12 Mɑ Sɔɔlu u nɛɛ, Akimɛlɛki, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ nɔ.
12 E disse Saul: Ouve, filho de Aitube! E ele lhe disse: Eis-me aqui, senhor meu.
13 Sɔɔlu u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i nɔɔ tiɑ kuɑ i mɑn seesi, wunɛ kɑ Isɑin bii. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ nùn dĩɑnu kɑ tɑkobi wɛ̃. Yen biru ɑ nùn bikiɑru kuɑ Gusunɔn mi, u kɑ mɑn seesi, kpɑ u mɑn yinɑ bɛriɑ nɡe mɛ u mɔ̀ ɡisɔ.
13 Então lhe perguntou Saul: Por que conspirastes contra mim, tu e o filho de Jessé, pois deste lhe pão e espada, e consultaste por ele a Deus, para que ele se levantasse contra mim a armar-me ciladas, como se vê neste dia?
14 Akimɛlɛki u sunɔ wisɑ u nɛɛ, wunɛn bwɑ̃ɑbu kpuro sɔɔ, wɑrɑ u rɑ nun wiru kpĩiyɛ nɡe wunɛn dokiri Dɑfidi wi u rɑ wunɛn woodɑbɑ mɛm nɔɔwɛ. Mɛyɑ mɑɑ wunɛn yɛnuɡibu bɑ rɑ n nùn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ.
14 Ao que respondeu Aimeleque ao rei dizendo: Quem há, entre todos os teus servos, tão fiel como Davi, o genro do rei, chefe da tua guarda, e honrado na tua casa?
15 Gisɔrɑ nɑ bikiɑru toruɑ Yinni Gusunɔn mi win sɔ̃? Ǹ n mɛn nɑ, yinni, ɑ ku mɑn ɡɑri yini sɔbi, ǹ kun mɛ nɛn yɛnuɡii ɡoo. Nɑ ǹ yi yɛ̃, bɑɑ fiiko.
15 Porventura é de hoje que comecei a consultar por ele a Deus? Longe de mim tal coisa! Não impute o rei coisa nenhuma a mim seu servo, nem a toda a casa de meu pai, pois o teu servo não soube nada de tudo isso, nem muito nem pouco.
16 Yerɑ sunɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, kon bɛɛ ɡowɑ wunɛ kɑ wunɛɡibu kpuro.
16 O rei, porém, disse: Hás de morrer, Aimeleque, tu e toda a casa de teu pai.
17 Mɑ u win tɑbu kowo be bɑ nùn kɔ̃su sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i susimɑ i mɑn Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowo beni ɡoowɑ, yèn sɔ̃ ben tii bɑ Dɑfidi nɔmɑ kɑ̃. Bɑ mɑɑ yɛ̃ mɑ u mɑn dukɑ suuriwɑ. Mɑ bɑ ǹ nɛ bu mɑn sɔ̃.
17 E disse o rei aos da sua guarda que estavam com ele: Virai-vos, e matai os sacerdotes do Senhor, porque também a mão deles está com Davi, e porque sabiam que ele fugia e não mo fizeram saber. Mas os servos do rei não quiseram estender as suas mãos para arremeter contra os sacerdotes do Senhor.
18 Yerɑ n derɑ u Dɔɛɡu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ susimɑ, kpɑ ɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowo be ɡo.
18 Então disse o rei a Doegue: Vira-te e arremete contra os sacerdotes. Virou-se, então, Doegue, o edomeu, e arremeteu contra os sacerdotes, e matou naquele dia oitenta e cinco homens que vestiam éfode de linho.
19 Sɔɔlu u mɑɑ derɑ bɑ Nɔbuɡibu ɡo, kurɔbu kɑ durɔbu, sere kɑ bii wɛ̃ɛnɔ, kɑ yɑɑ sɑbenɔ, niyɑ kɛtɛbɑ kɑ kɛtɛkunu kɑ yɑ̃ɑnu. N deemɑ wuu ɡe, ɡɑ sɑ̃ɑwɑ yɑ̃ku kowobun wuu.
19 Também a Nobe, cidade desses sacerdotes, passou a fio de espada; homens e mulheres, meninos e criancinhas de peito, e até os bois, jumentos e ovelhas passou a fio de espada.
20 Sɑnɑm mɛ bɑ tɔn be ɡoomɔ, bɑ ǹ Akimɛlɛkin bii turo Abiɑtɑɑ nɔmɑ turɑ. Domi u dukɑ suɑ u doonɑ Dɑfidin mi ɡiɑ.
20 Todavia um dos filhos de Aimeleque, filho de Aitube, que se chamava Abiatar, escapou e fugiu para Davi.
21 Ye u turɑ Dɑfidin mi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Sɔɔlu u Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowobu ɡo.
21 E Abiatar anunciou a Davi que Saul tinha matado os sacerdotes do Senhor.
22 Yerɑ Dɑfidi u Abiɑtɑɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑɑ dɔmɑ tèn di nɑ Dɔɛɡu Edɔmu wɑ, u wɑ̃ɑ mi, nɑ yɛ̃ kɑm kɑm mɑ u koo dɑ u Sɔɔlu nɛn lɑbɑɑri sɔ̃. Ǹ n mɛn nɑ, nɛnɑ nɑ derɑ bɑ wunɛn yɛnuɡibu kpuro ɡo.
22 Então Davi disse a Abiatar: Bem sabia eu naquele dia que, estando ali Doegue, o edomeu, não deixaria de o denunciar a Saul. Eu sou a causa da morte de todos os da casa de teu pai.
23 Yen sɔ̃, ɑ sinɔ ɑ n wɑ̃ɑ kɑ nɛ. A ku nɑndɑ, domi wi u kɑsu u nun ɡo mi, nɛn tiiwɑ yɛ̃ro u mɑɑ kɑsu u ɡo. À n mɑɑ wɑ̃ɑ nɛn bɔkuɔ, kɑɑ n wɑ̃ɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ.
23 Fica comigo, não temas; porque quem procura a minha morte também procura a tua; comigo estarás em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.