1 Samuel 22
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI
1 Yen biru Dɑfidi u mɑɑ kpɑm dɑ u kukuɑ Adulɑmun kpee wɔruɔ. Ye win tundon yɛnuɡibu kpuro bɑ nuɑ mɑ u kukuɑ mi, yerɑ bɑ seewɑ bɑ dɑ win mi.
1 Davi fugiu da cidade de Gate e foi para a caverna de Adulão. Quando seus irmãos e a família de seu pai souberam disso, foram até lá para encontrá-lo.
2 Mɑ be bɑ dibu nɛni, kɑ be bɑ dɑm dɔremɔ kɑ be bɑ ǹ nuku dobu mɔ, bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ win mi, bɑ nùn kuɑ ben kpɑro. Ben ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ tɔnu nɛɛrun (400) sɑkɑ.
2 Também juntaram-se a ele todos os que estavam em dificuldades, os endividados e os descontentes; e ele se tornou o líder deles. Havia cerca de quatrocentos homens com ele.
3 Sɑɑ min diyɑ Dɑfidi u dɑ Misipɑɔ Mɔɑbun temɔ, mɑ u tem min sunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ de nɛn tundo kɑ nɛn mɛro bu nɑ bɑ n kukuɑ wunɛn mini sere n kɑ ɡiɑ ye Gusunɔ u koo kɑ mɑn ko.
3 De lá Davi foi para Mispá, em Moabe, e disse ao rei de Moabe: "Posso deixar meu pai e minha mãe virem para cá e ficarem contigo até que eu saiba o que Deus fará comigo? "
4 Mɑ sunɔ u wurɑ. Yerɑ Dɑfidi u kɑ win tundo kɑ win mɛro dɑ sunɔ win mi. Miyɑ bɑ wɑ̃ɑ sere n kɑ kuɑ win sɑɑ kpuro ye u kukuɑ kperu mi.
4 E assim ele os deixou com o rei de Moabe, e lá eles ficaram enquanto Davi permaneceu na fortaleza.
5 Sɔ̃ɔ teeru Gusunɔn sɔmɔ Gɑdi u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kun wɑ̃ɑ kpee wɔru ɡeni sɔɔ. A seewo ɑ dɑ Yudɑn temɔ kpɑ ɑ n wɑ̃ɑ mi.
5 Contudo, o profeta Gade disse a Davi: "Não fique na fortaleza. Vá para Judá". Então Davi foi para a floresta de Herete.
6 Sɔ̃ɔ teeru Sɔɔlu u dɑ u sɔ̃ dɑ̃ru ɡɑrun nuurɔ Gibeɑɔ ɡunɡuru ɡɑrun mi, u win yɑɑsɑ nɛni, mɑ win bwɑ̃ɑbɑ nùn sikerenɛ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ u Dɑfidi kɑ win tɔmbun lɑbɑɑri nuɑ.
6 Saul ficou sabendo que Davi e seus homens tinham sido descobertos. Saul estava sentado, com a lança na mão, debaixo da tamargueira, na colina de Gibeá, com todos os seus oficiais ao redor,
7 Yerɑ u win bwɑ̃ɑ be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ nɛɡibu, Bɛnyɑmɛɛn bweseru, i swɑɑ dɑkio i nɔ. I tɑmɑɑ Isɑin bii u koo bɛɛ resɛm ɡbɑɑru wɛ̃ nɡe mɛ nɑ bɛɛ wɛ̃, kpɑ u bɛɛn bɑɑwure ko tɔmbu wunɔbu (100) ǹ kun mɛ nɔrɔbun (1.000) wiruɡii?
7 e ele lhes disse: "Ouçam, homens de Benjamim! Será que o filho de Jessé lhes dará a todos vocês terras e vinhas? Será que ele os fará todos comandantes de mil e comandantes de cem?
8 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ i mɑn seesi. Domi bɛɛn ɡoo kun mɑn dɔmɛyɛ ɑrukɑwɑni ye nɛn bii Yonɑtɑm u kɑ Isɑin bii Dɑfidi bɔkuɑ. Bɛɛn ɡoo kun mɑɑ mɑn wɔnwɔndu kue, u mɑn sɔ̃ bwisi yi nɛn bii u Dɑfidi kɑ̃ u kɑ mɑn yinɑ bɛriɑ nɡe mɛ u mɔ̀ ɡisɔ.
8 É por isso que todos vocês têm conspirado contra mim? Ninguém me informa quando meu filho faz acordo com o filho de Jessé. Nenhum de vocês se preocupa comigo nem me avisa que meu filho incitou meu servo a ficar à minha espreita, como ele hoje faz".
9 N deemɑ Dɔɛɡu Edɔmu wi, u wɑ̃ɑ kɑ Sɔɔlun bwɑ̃ɑbu sɑnnu dɔmɑ te. Yerɑ u wisɑ u nɛɛ, nɑ Isɑin bii wi wɑ Nɔbuɔ Akimɛlɛki, Akitubun biin mi.
9 Entretanto, Doegue, o edomita, que estava com os oficiais de Saul, disse: "Vi o filho de Jessé chegar em Nobe e encontrar-se com Aimeleque, filho de Aitube.
10 Mɑ Akimɛlɛki wi, u nùn bikiɑru kuɑ Yinni Gusunɔn mi. Yen biru u nùn dĩɑnu wɛ̃ kɑ mɑɑ Goliɑtin tɑkobi ye.
10 Aimeleque consultou o Senhor em favor dele; também lhe deu provisões e a espada de Golias, o filisteu".
11 Ye Sɔɔlu u nuɑ mɛ, yerɑ u derɑ bɑ Akimɛlɛki Akitubun bii wi sokusiɑ kɑ win yɛnuɡibu, be, be bɑ sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowobu Nɔbuɔ. Mɑ bɑ mɛnnɑ bɑ nɑ sunɔn mi.
11 Então o rei mandou chamar o sacerdote Aimeleque, filho de Aitube, e toda a família de seu pai, que eram os sacerdotes em Nobe, e todos foram falar com o rei.
12 Mɑ Sɔɔlu u nɛɛ, Akimɛlɛki, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ nɔ.
12 E Saul disse: "Ouça agora, filho de Aitube". Ele respondeu: "Sim, meu senhor".
13 Sɔɔlu u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i nɔɔ tiɑ kuɑ i mɑn seesi, wunɛ kɑ Isɑin bii. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ nùn dĩɑnu kɑ tɑkobi wɛ̃. Yen biru ɑ nùn bikiɑru kuɑ Gusunɔn mi, u kɑ mɑn seesi, kpɑ u mɑn yinɑ bɛriɑ nɡe mɛ u mɔ̀ ɡisɔ.
13 Saul lhe disse: "Por que vocês conspiraram contra mim, você e o filho de Jessé? Porque você lhe deu comida e espada, e consultou a Deus em favor dele, para que se rebelasse contra mim e me armasse cilada, como ele está fazendo? "
14 Akimɛlɛki u sunɔ wisɑ u nɛɛ, wunɛn bwɑ̃ɑbu kpuro sɔɔ, wɑrɑ u rɑ nun wiru kpĩiyɛ nɡe wunɛn dokiri Dɑfidi wi u rɑ wunɛn woodɑbɑ mɛm nɔɔwɛ. Mɛyɑ mɑɑ wunɛn yɛnuɡibu bɑ rɑ n nùn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ.
14 Aimeleque respondeu ao rei: "Quem dentre todos os teus oficiais é tão leal quanto Davi, o genro do rei, capitão de sua guarda pessoal e altamente respeitado em sua casa?
15 Gisɔrɑ nɑ bikiɑru toruɑ Yinni Gusunɔn mi win sɔ̃? Ǹ n mɛn nɑ, yinni, ɑ ku mɑn ɡɑri yini sɔbi, ǹ kun mɛ nɛn yɛnuɡii ɡoo. Nɑ ǹ yi yɛ̃, bɑɑ fiiko.
15 Será que foi essa a primeira vez que consultei a Deus em favor dele? Certamente que não! Que o rei não acuse a mim, seu servo, nem qualquer um da família de meu pai, pois seu servo nada sabe acerca do que está acontecendo".
16 Yerɑ sunɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, kon bɛɛ ɡowɑ wunɛ kɑ wunɛɡibu kpuro.
16 O rei, porém, disse: "Com certeza você será morto, Aimeleque, você e toda a família de seu pai".
17 Mɑ u win tɑbu kowo be bɑ nùn kɔ̃su sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i susimɑ i mɑn Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowo beni ɡoowɑ, yèn sɔ̃ ben tii bɑ Dɑfidi nɔmɑ kɑ̃. Bɑ mɑɑ yɛ̃ mɑ u mɑn dukɑ suuriwɑ. Mɑ bɑ ǹ nɛ bu mɑn sɔ̃.
17 Então o rei ordenou aos guardas que estavam ao seu lado: "Matem os sacerdotes do Senhor, pois eles também apóiam Davi. Sabiam que ele estava fugindo, mas nada me informaram". Contudo, os oficiais do rei recusaram erguer as mãos para matar os sacerdotes do Senhor.
18 Yerɑ n derɑ u Dɔɛɡu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ susimɑ, kpɑ ɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowo be ɡo.
18 Então o rei ordenou a Doegue: "Mate os sacerdotes", e ele os matou. E naquele dia, matou oitenta e cinco homens que vestiam túnica de linho.
19 Sɔɔlu u mɑɑ derɑ bɑ Nɔbuɡibu ɡo, kurɔbu kɑ durɔbu, sere kɑ bii wɛ̃ɛnɔ, kɑ yɑɑ sɑbenɔ, niyɑ kɛtɛbɑ kɑ kɛtɛkunu kɑ yɑ̃ɑnu. N deemɑ wuu ɡe, ɡɑ sɑ̃ɑwɑ yɑ̃ku kowobun wuu.
19 Além disso, Saul mandou matar os habitantes de Nobe, a cidade dos sacerdotes: homens, mulheres, crianças, recém-nascidos, bois, jumentos e ovelhas.
20 Sɑnɑm mɛ bɑ tɔn be ɡoomɔ, bɑ ǹ Akimɛlɛkin bii turo Abiɑtɑɑ nɔmɑ turɑ. Domi u dukɑ suɑ u doonɑ Dɑfidin mi ɡiɑ.
20 Entretanto, Abiatar, filho de Aimeleque e neto de Aitube, escapou e fugiu para juntar-se a Davi.
21 Ye u turɑ Dɑfidin mi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Sɔɔlu u Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowobu ɡo.
21 E contou a Davi que Saul havia matado os sacerdotes do Senhor.
22 Yerɑ Dɑfidi u Abiɑtɑɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑɑ dɔmɑ tèn di nɑ Dɔɛɡu Edɔmu wɑ, u wɑ̃ɑ mi, nɑ yɛ̃ kɑm kɑm mɑ u koo dɑ u Sɔɔlu nɛn lɑbɑɑri sɔ̃. Ǹ n mɛn nɑ, nɛnɑ nɑ derɑ bɑ wunɛn yɛnuɡibu kpuro ɡo.
22 Então Davi disse a Abiatar: "Naquele dia, quando o edomita Doegue estava ali, eu sabia que ele não deixaria de informar a Saul. Sou responsável pela morte de toda a família de seu pai.
23 Yen sɔ̃, ɑ sinɔ ɑ n wɑ̃ɑ kɑ nɛ. A ku nɑndɑ, domi wi u kɑsu u nun ɡo mi, nɛn tiiwɑ yɛ̃ro u mɑɑ kɑsu u ɡo. À n mɑɑ wɑ̃ɑ nɛn bɔkuɔ, kɑɑ n wɑ̃ɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ.
23 Fique comigo, não tenha medo; o homem que está atrás de sua vida também está atrás da minha. Mas você estará a salvo comigo".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.