1 Samuel 22
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Yen biru Dɑfidi u mɑɑ kpɑm dɑ u kukuɑ Adulɑmun kpee wɔruɔ. Ye win tundon yɛnuɡibu kpuro bɑ nuɑ mɑ u kukuɑ mi, yerɑ bɑ seewɑ bɑ dɑ win mi.
1 Davi fugiu de Gate e se escondeu na caverna de Adulão. Quando souberam disso, seus irmãos e parentes foram encontrá-lo ali.
2 Mɑ be bɑ dibu nɛni, kɑ be bɑ dɑm dɔremɔ kɑ be bɑ ǹ nuku dobu mɔ, bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ win mi, bɑ nùn kuɑ ben kpɑro. Ben ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ tɔnu nɛɛrun (400) sɑkɑ.
2 Logo, outros começaram a chegar, pessoas aflitas, endividadas e descontentes. Davi acabou se tornando o líder de cerca de quatrocentos homens.
3 Sɑɑ min diyɑ Dɑfidi u dɑ Misipɑɔ Mɔɑbun temɔ, mɑ u tem min sunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ de nɛn tundo kɑ nɛn mɛro bu nɑ bɑ n kukuɑ wunɛn mini sere n kɑ ɡiɑ ye Gusunɔ u koo kɑ mɑn ko.
3 Mais tarde, Davi foi a Mispá, em Moabe, e pediu ao rei: “Por favor, permita que meu pai e minha mãe morem aqui até que eu saiba o que Deus fará comigo”.
4 Mɑ sunɔ u wurɑ. Yerɑ Dɑfidi u kɑ win tundo kɑ win mɛro dɑ sunɔ win mi. Miyɑ bɑ wɑ̃ɑ sere n kɑ kuɑ win sɑɑ kpuro ye u kukuɑ kperu mi.
4 Assim, os pais de Davi permaneceram com o rei de Moabe por todo o tempo que Davi ficou na fortaleza.
5 Sɔ̃ɔ teeru Gusunɔn sɔmɔ Gɑdi u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kun wɑ̃ɑ kpee wɔru ɡeni sɔɔ. A seewo ɑ dɑ Yudɑn temɔ kpɑ ɑ n wɑ̃ɑ mi.
5 Certo dia, o profeta Gade disse a Davi: “Deixe a fortaleza e volte à terra de Judá”. Então Davi foi para o bosque de Herete.
6 Sɔ̃ɔ teeru Sɔɔlu u dɑ u sɔ̃ dɑ̃ru ɡɑrun nuurɔ Gibeɑɔ ɡunɡuru ɡɑrun mi, u win yɑɑsɑ nɛni, mɑ win bwɑ̃ɑbɑ nùn sikerenɛ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ u Dɑfidi kɑ win tɔmbun lɑbɑɑri nuɑ.
6 Saul logo soube da chegada de Davi e dos homens que o acompanhavam. Nessa ocasião, o rei estava sentado com a lança na mão, cercado por seus oficiais, sob uma tamargueira na colina em Gibeá.
7 Yerɑ u win bwɑ̃ɑ be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ nɛɡibu, Bɛnyɑmɛɛn bweseru, i swɑɑ dɑkio i nɔ. I tɑmɑɑ Isɑin bii u koo bɛɛ resɛm ɡbɑɑru wɛ̃ nɡe mɛ nɑ bɛɛ wɛ̃, kpɑ u bɛɛn bɑɑwure ko tɔmbu wunɔbu (100) ǹ kun mɛ nɔrɔbun (1.000) wiruɡii?
7 Quando ouviu a notícia, Saul gritou a seus oficiais: “Escutem, homens de Benjamim! Por acaso aquele filho de Jessé prometeu campos e videiras a todos vocês? Prometeu torná-los generais e capitães de seu exército?
8 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ i mɑn seesi. Domi bɛɛn ɡoo kun mɑn dɔmɛyɛ ɑrukɑwɑni ye nɛn bii Yonɑtɑm u kɑ Isɑin bii Dɑfidi bɔkuɑ. Bɛɛn ɡoo kun mɑɑ mɑn wɔnwɔndu kue, u mɑn sɔ̃ bwisi yi nɛn bii u Dɑfidi kɑ̃ u kɑ mɑn yinɑ bɛriɑ nɡe mɛ u mɔ̀ ɡisɔ.
8 Foi por isso que conspiraram contra mim? Pois nenhum de vocês me informou quando meu filho assumiu um compromisso solene com o filho de Jessé. Não tiveram pena de mim. Sim, meu próprio filho, instigando Davi a me matar, como ele procura fazer hoje mesmo!”.
9 N deemɑ Dɔɛɡu Edɔmu wi, u wɑ̃ɑ kɑ Sɔɔlun bwɑ̃ɑbu sɑnnu dɔmɑ te. Yerɑ u wisɑ u nɛɛ, nɑ Isɑin bii wi wɑ Nɔbuɔ Akimɛlɛki, Akitubun biin mi.
9 Então Doegue, o edomita, que estava ali com os oficiais de Saul, disse: “Quando estava em Nobe, vi o filho de Jessé falar com o sacerdote Aimeleque, filho de Aitube.
10 Mɑ Akimɛlɛki wi, u nùn bikiɑru kuɑ Yinni Gusunɔn mi. Yen biru u nùn dĩɑnu wɛ̃ kɑ mɑɑ Goliɑtin tɑkobi ye.
10 Aimeleque consultou o S enhor em favor dele. Depois, deu-lhe alimento e a espada de Golias, o filisteu”.
11 Ye Sɔɔlu u nuɑ mɛ, yerɑ u derɑ bɑ Akimɛlɛki Akitubun bii wi sokusiɑ kɑ win yɛnuɡibu, be, be bɑ sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowobu Nɔbuɔ. Mɑ bɑ mɛnnɑ bɑ nɑ sunɔn mi.
11 Então o rei Saul mandou chamar Aimeleque e toda a sua família, que serviam como sacerdotes em Nobe, e todos vieram até o rei.
12 Mɑ Sɔɔlu u nɛɛ, Akimɛlɛki, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ nɔ.
12 Quando chegaram, Saul gritou: “Escute, filho de Aitube!”. “Sim, meu senhor”, respondeu Aimeleque.
13 Sɔɔlu u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i nɔɔ tiɑ kuɑ i mɑn seesi, wunɛ kɑ Isɑin bii. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ nùn dĩɑnu kɑ tɑkobi wɛ̃. Yen biru ɑ nùn bikiɑru kuɑ Gusunɔn mi, u kɑ mɑn seesi, kpɑ u mɑn yinɑ bɛriɑ nɡe mɛ u mɔ̀ ɡisɔ.
13 “Por que você e o filho de Jessé conspiraram contra mim?”, perguntou Saul. “Por que você lhe deu alimento e uma espada? Por que consultou Deus em favor dele? Por que o instigou a me matar, como ele procura fazer hoje mesmo?”
14 Akimɛlɛki u sunɔ wisɑ u nɛɛ, wunɛn bwɑ̃ɑbu kpuro sɔɔ, wɑrɑ u rɑ nun wiru kpĩiyɛ nɡe wunɛn dokiri Dɑfidi wi u rɑ wunɛn woodɑbɑ mɛm nɔɔwɛ. Mɛyɑ mɑɑ wunɛn yɛnuɡibu bɑ rɑ n nùn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ.
14 Aimeleque respondeu: “Ó rei, não existe entre todos os seus servos alguém tão fiel quanto Davi, seu genro. Ele é capitão de sua guarda pessoal e membro muito honrado de sua casa.
15 Gisɔrɑ nɑ bikiɑru toruɑ Yinni Gusunɔn mi win sɔ̃? Ǹ n mɛn nɑ, yinni, ɑ ku mɑn ɡɑri yini sɔbi, ǹ kun mɛ nɛn yɛnuɡii ɡoo. Nɑ ǹ yi yɛ̃, bɑɑ fiiko.
15 Com certeza essa não foi a primeira vez que consultei a Deus em favor dele. Que o rei não me acuse nesta questão, nem à minha família, pois eu não sabia de conspiração alguma contra o senhor!”.
16 Yerɑ sunɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, kon bɛɛ ɡowɑ wunɛ kɑ wunɛɡibu kpuro.
16 O rei, porém, disse: “Certamente você será morto, junto com toda a família de seu pai!”.
17 Mɑ u win tɑbu kowo be bɑ nùn kɔ̃su sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i susimɑ i mɑn Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowo beni ɡoowɑ, yèn sɔ̃ ben tii bɑ Dɑfidi nɔmɑ kɑ̃. Bɑ mɑɑ yɛ̃ mɑ u mɑn dukɑ suuriwɑ. Mɑ bɑ ǹ nɛ bu mɑn sɔ̃.
17 Então ordenou à sua guarda pessoal: “Matem estes sacerdotes do S enhor , pois eles são aliados de Davi e conspiraram com ele! Sabiam que ele estava fugindo de mim, mas não me avisaram!”. Contudo, os homens de Saul se recusaram a matar os sacerdotes do S enhor .
18 Yerɑ n derɑ u Dɔɛɡu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ susimɑ, kpɑ ɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowo be ɡo.
18 Então o rei disse a Doegue: “Mate-os você”. E, naquele dia, Doegue, o edomita, os atacou e, ao todo, matou 85 sacerdotes, ainda vestidos com suas túnicas sacerdotais de linho.
19 Sɔɔlu u mɑɑ derɑ bɑ Nɔbuɡibu ɡo, kurɔbu kɑ durɔbu, sere kɑ bii wɛ̃ɛnɔ, kɑ yɑɑ sɑbenɔ, niyɑ kɛtɛbɑ kɑ kɛtɛkunu kɑ yɑ̃ɑnu. N deemɑ wuu ɡe, ɡɑ sɑ̃ɑwɑ yɑ̃ku kowobun wuu.
19 Depois foi a Nobe, a cidade dos sacerdotes, e matou as famílias deles: homens, mulheres, crianças e recém-nascidos, além de todo o gado, jumentos e ovelhas.
20 Sɑnɑm mɛ bɑ tɔn be ɡoomɔ, bɑ ǹ Akimɛlɛkin bii turo Abiɑtɑɑ nɔmɑ turɑ. Domi u dukɑ suɑ u doonɑ Dɑfidin mi ɡiɑ.
20 Somente Abiatar, um dos filhos de Aimeleque, filho de Aitube, escapou e fugiu para juntar-se a Davi.
21 Ye u turɑ Dɑfidin mi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Sɔɔlu u Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowobu ɡo.
21 Quando contou a Davi que Saul havia matado os sacerdotes do S enhor ,
22 Yerɑ Dɑfidi u Abiɑtɑɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑɑ dɔmɑ tèn di nɑ Dɔɛɡu Edɔmu wɑ, u wɑ̃ɑ mi, nɑ yɛ̃ kɑm kɑm mɑ u koo dɑ u Sɔɔlu nɛn lɑbɑɑri sɔ̃. Ǹ n mɛn nɑ, nɛnɑ nɑ derɑ bɑ wunɛn yɛnuɡibu kpuro ɡo.
22 Davi exclamou: “Eu sabia! Quando vi Doegue, o edomita, naquele dia, sabia que ele contaria a Saul. Agora sou responsável pela morte de toda a família de seu pai.
23 Yen sɔ̃, ɑ sinɔ ɑ n wɑ̃ɑ kɑ nɛ. A ku nɑndɑ, domi wi u kɑsu u nun ɡo mi, nɛn tiiwɑ yɛ̃ro u mɑɑ kɑsu u ɡo. À n mɑɑ wɑ̃ɑ nɛn bɔkuɔ, kɑɑ n wɑ̃ɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ.
23 Fique aqui comigo, e não tenha medo. Eu o protegerei, pois a mesma pessoa quer matar nós dois. Comigo você estará seguro”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.