1 Samuel 18
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Sɑɑ ye Dɑfidi u kɑ Sɔɔlu ɡɑri kuɑ u kpɑ, Yonɑtɑm u nùn kĩɑ nɡe win tiin hunde mɑ u kɑ nùn bɔrɔnu kuɑ ɡem ɡem.
1 Tendo Davi acabado de falar com Saul, a alma de Jônatas apegou-se à alma de Davi, e Jônatas começou a amá-lo como a si mesmo.
2 Sɑɑ mɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Sɔɔlu u nùn mwɑ u yi u ǹ mɑɑ wure u dɑ win tundon mi.
2 Naquele mesmo dia Saul o reteve em sua casa e não o deixou voltar para a casa de seu pai.
3 Yonɑtɑm u bɔ̃ruɑ mɑ u ko n sɑ̃ɑ Dɑfidin bɔrɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ yèn sɔ̃ u nùn kĩ nɡe win tiin hunde.
3 Jônatas fez um pacto com Davi, que ele amava como a si mesmo.
4 Yerɑ u win tiin yɑberu potɑ u Dɑfidi kɑ̃ kɑ mɑɑ win tɑbu yɑberu kɑ mɑm win tɑkobi kɑ win tɛndu kɑ win kpɑkɑ.
4 Tirou o seu manto, deu-o a Davi, bem como a sua armadura, sua espada, seu arco e seu cinto.
5 Mi Sɔɔlu u Dɑfidi tɑbu ɡɔrɑ kpuro, u rɑ nɑsɑrɑ suewɑ. Yen sɔ̃nɑ u nùn kuɑ win tɑbu kowobun tɔnwero. Mɑ n tɔmbu kpuro dore kɑ mɑm Sɔɔlun tɑbu durɔbun tii.
5 Saul incumbiu Davi de diversas missões, e todas foram muito frutuosas. Colocou-o à frente dos seus guerreiros, e ele ganhou a simpatia de todo o povo, inclusive dos servos do rei.
6 Sɑɑ yè sɔɔ tɑbu kowobɑ wee tɑbu ɡberun di, mi Dɑfidi u Filisiti wi ɡo, yerɑ tɔn kurɔbɑ yɑrimɑ Isirelibɑn wusu kpuron di bu kɑ Sɔɔlu sennɑ. Bɑ yɑɑmɔ bɑ bɑrɑnu kɑ mɔrɔkunu soomɔ, bɑ kuuki mɔ̀ kɑ nuku dobu.
6 Voltando o exército, depois de Davi ter matado o filisteu, de todas as cidades de Israel saíam as mulheres ao encontro do rei Saul, cantando e dançando alegremente, ao som de tamborins e címbalos.
7 Bɑ womusu mɔ̀ bɑ mɔ̀,
7 E enquanto dançavam, diziam umas às outras: Saul matou seus milhares, e Davi seus dez milhares.
8 Gɑri yi, yi ǹ kɑ Sɔɔlu nɑɑwɛ, mɑ u mɔru bɑrɑ ɡem ɡem. U nɛɛ, bɑ Dɑfidi siɑrɑ nɔrɔbun subɑ wɔku wɔkubun sɔ̃, ɑdɑmɑ nɛɡibu nɔrɔm nɔrɔm tɔnɑ. Mbɑ nɑ mɑɑ kɑ Dɑfidi kere sinɑ ɡɔnɑ bɑɑsi.
8 Saul irritou-se em extremo, e desagradou-lhe tal coisa. Dão dez mil a Davi, disse ele, e a mim apenas mil! Só lhe falta a coroa!
9 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Sɔɔlu u kɑ Dɑfidi nɔnu kɔ̃su mɛɛrim toruɑ.
9 E a partir daquele dia, Saul olhou Davi com maus olhos.
10 Yen sisiru Gusunɔ u derɑ hunde kɔ̃sɑ yɑ Sɔɔlu seeri mɑ u bindimɔ win yɛnun suunu sɔɔ u ɡɑri ɡerumɔ nɡe bũnuɡii. Mɑ Dɑfidi u mɔrɔku suɑ u nùn soowɑmmɛ nɡe mɛ win dɔɔnɛ. N deemɑ Sɔɔlu u win yɑɑsɑ nɛni.
10 No dia seguinte, apoderou-se dele o mau espírito de Deus, e teve um acesso de delírio em sua casa. Como nos outros dias, Davi pôs-se a tocar a cítara.
11 Mɑ u ye fĩɑ u kɑ Dɑfidi sɔku u nɛɛ, kon kɑ nùn ɡɑnɑ mɛnnɑwɑ. Nɡe mɛyɑ u kuɑ sere nɔn yiru, ɑdɑmɑ Dɑfidi u ye kpuro fukɑ mɑ Sɔɔlu u nùn kɔmiɑ.
11 Saul, que tinha uma lança na mão, arremessou-a contra Davi, dizendo: Vou cravá-lo na parede! Mas Davi se desviou do golpe por duas vezes.
12 Yen biru Sɔɔlu u Dɑfidi nɑsiɑ, domi u ɡiɑ mɑ Yinni Gusunɔ u nùn deri, mɑ u kɑ Dɑfidi wɑ̃ɑ.
12 Saul temia Davi, porque o Senhor estava com o jovem, e tinha-se retirado dele.
13 Yerɑ n derɑ u nùn dɛsirɑsiɑ win bɔkun di u nùn kuɑ tɑbu kowobu nɔrɔbun (1.000) tɔnwero. Mɑ Dɑfidi u Isirelibɑ kpɑrɑ tɑbu sɔɔ.
13 Afastou-o então de si, estabelecendo-o chefe de mil homens, à frente dos quais Davi empreendia as suas expedições.
14 Ye u ɡɔ̃ru doke u ko kpuro, yɑ rɑ koorewɑ, domi Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wi.
14 Saía-se bem em todas as suas empresas, porque o Senhor estava com ele.
15 Ye Sɔɔlu u wɑ ye Dɑfidi u mɔ̀ kpuro yɑ rɑ koorewɑ, yerɑ u nùn nɑsiɑm sosi.
15 Saul, vendo-o tão engenhoso, teve medo dele.
16 Adɑmɑ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ Dɑfidi kĩɑ yèn sɔ̃ u bu kpɑrɑmɔ ben tɑbu sɔɔ.
16 Mas todos em Israel e Judá o amavam, porque ele entrava e saía diante deles.
17 Mɑ Sɔɔlu u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn bii wɔndiɑ ɡbiikoo Mɛrɑbuwɑ kon nun kɛ̃ kurɔ. Adɑmɑ ɑ de ɑ n sɑ̃ɑ dɑmɡii kpɑ ɑ Yinni Gusunɔ sɑnnɑ. Domi Sɔɔlu u bwisikɑ u nɛɛ, u ǹ kĩ u nùn ɡo win tii, Filisitibɑrɑ u koo nùn bɔrie.
17 Saul disse a Davi: Eis minha filha mais velha, Merab, que eu te darei por mulher, contanto que sejas valoroso e combatas nas guerras do Senhor. Saul pensava: Não é bom que o fira a minha mão, mas antes a dos filisteus.
18 Adɑmɑ Dɑfidi u Sɔɔlu wisɑ u nɛɛ, yinni, wɑrɑ rɑ n nɛ. Mbɑ nɛn yɛnuɡibu kɑ nɛn tundon bweseru n kɑ sere ko wunɛn dokiri.
18 Davi respondeu: Quem sou eu? E o que é a minha vida ou a família de meu pai em Israel, para que me torne genro do rei?
19 Adɑmɑ sɑɑ ye Sɔɔlu u koo Dɑfidi Mɛrɑbu wi wɛ̃ kurɔ, sɑɑ yerɑ u nùn suɑ u Adiriɛli, Mɛholɑɡii wɛ̃ u suɑ kurɔ.
19 Ora, tendo chegado o tempo em que Merab, filha de Saul, devia ser dada a Davi, deram-na em casamento a Hadriel, o molatita.
20 N deemɑ Sɔɔlun bii wɔndiɑ ɡoo, wi bɑ mɔ̀ Mikɑli, u Dɑfidi kĩ. Ye bɑ Sɔɔlu ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ, n nùn dore.
20 Ora, Micol, filha de Saul, amava Davi. E contaram-no a Saul, que se alegrou com isso.
21 Mɑ u nɛɛ, kon nùn wi kɛ̃, kpɑ u ko yinɑ Filisitibɑ bu kɑ Dɑfidi nɔmɑ turi. Mɑ u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ nɔn yiruse u nɛɛ, sɑɑ ɡisɔn di kɑɑ ko nɛn dokiri.
21 Vou dar-lhe Micol, pensava Saul, para que ela lhe seja uma armadilha, e ele caia na mão dos filisteus. Saul disse, pois, a Davi pela segunda vez: Agora vais tornar-te meu genro.
22 Mɑ Sɔɔlu u win bwɑ̃ɑbu yiire bu kɑ Dɑfidi ɡɑri yi ko nɛkɛ nɛkɛ bu nɛɛ, wee, sunɔn nukurɑ do wunɛn sɔ̃. Win bwɑ̃ɑbu kpuro bɑ mɑɑ nun kĩ. Yen sɔ̃, ɑ de ɑ n sɑ̃ɑ win dokiri.
22 E ordenou aos seus servos que dissessem em segredo a Davi: O rei afeiçoou-se a ti e todos os seus servos te amam. Torna-te genro do rei.
23 Mɑ bɑ dɑ bɑ Dɑfidi ɡɑri yi nɔɔsiɑ. Mɑ Dɑfidi u nɛɛ, bɛɛn nɔni sɔɔ ɡɑ̃ɑ piiminɑ mi? Bu nɛɛ, nɑ sɑ̃ɑ sunɔn dokiri? Nɛ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛwɑ wi bɑ kun ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu.
23 Os servos de Saul repetiram essas palavras aos ouvidos de Davi, mas este respondeu: Parece-vos pouca coisa ser genro do rei? Eu sou pobre e de condição humilde.
24 Mɑ Sɔɔlun ɡɔro be, bɑ wurɑ bɑ nùn Dɑfidin ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ.
24 Os servos de Saul referiram-lhe as palavras de Davi.
25 Sɔɔlu u nɛɛ, ɑmɛniwɑ i ko i Dɑfidi sɔ̃ i nɛɛ, nɑ ǹ dokirirun ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kĩ, mɑ n kun mɔ Filisitibɑn sen sɑrusu wunɔbu (100). Yerɑ yɑ ko n sɑ̃ɑ mɔru kɔsiɑru nɛn yibɛrɛbɑn mi.
25 Dir-lhe-eis, respondeu Saul, que o rei só pede como dote cem prepúcios de filisteus, para vingar-se dos seus inimigos. Seu desígnio era entregar Davi nas mãos dos filisteus.
26 Ye bɑ dɑ bɑ Dɑfidi ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ yɑ nùn dore u n kɑ sɑ̃ɑ sunɔn dokiri. Tɔ̃ɔ te bɑ koo nùn kurɔ wɛ̃ tu sere turi,
26 Transmitiram os servos a Davi essa mensagem, o qual se agradou da proposta de tornar-se genro do rei.
27 u seewɑ kɑ win tɑbu kowobu bɑ dɑ bɑ Filisitibɑ ɡo tɔnu ɡoobu (200). Mɑ Dɑfidi u kɑ ben sen sɑrusu nɑ u su ɡɑrɑ tiɑ tiɑ u sunɔ wɛ̃. Sɑɑ yerɑ Sɔɔlu u nùn win bii Mikɑli wɛ̃ kurɔ.
27 Antes que expirasse o termo fixado, Davi partiu com seus homens; matou duzentos filisteus e trouxe os seus prepúcios, entregando-os integralmente ao rei, para se tornar seu genro. Saul deu-lhe por mulher sua filha Micol.
28 Ye Sɔɔlu u ɡiɑ mɑ Yinni Gusunɔ u kɑ Dɑfidi wɑ̃ɑ, win bii Mikɑli u mɑɑ nùn kĩ ɡem ɡem,
28 Ele compreendeu que o Senhor estava com Davi. Sua filha Micol o amava.
29 yerɑ u nùn nɑsiɑm sosi. Mɑ u kuɑ win yibɛrɛ win wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ.
29 O rei sentiu com isso redobrar o seu medo. Durante todo o resto de sua vida ele detestou Davi.
30 Yen biru Filisitibɑn tɑbu sinɑmbu bɑ rɑ n wɔrɑɑ nɑɑmɔ Isirelibɑn mi. Dɑfidi ù n kɑ bu sɑnnɑ, u rɑ nɑsɑrɑ suewɑ n kere Sɔɔlun tɑbu tɔnwero be bɑ tie. Yen sɔ̃nɑ u yĩsiru yɑrɑ.
30 Cada vez que os chefes dos filisteus faziam incursões, Davi era mais bem-sucedido que todos os homens de Saul, o que deu ao seu nome grande fama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.