1 Samuel 18
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Sɑɑ ye Dɑfidi u kɑ Sɔɔlu ɡɑri kuɑ u kpɑ, Yonɑtɑm u nùn kĩɑ nɡe win tiin hunde mɑ u kɑ nùn bɔrɔnu kuɑ ɡem ɡem.
1 Depois que Davi terminou de falar com Saul, formou-se de imediato um forte laço de amizade entre ele e Jônatas, filho do rei, por causa do amor que Jônatas tinha por Davi.
2 Sɑɑ mɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Sɔɔlu u nùn mwɑ u yi u ǹ mɑɑ wure u dɑ win tundon mi.
2 A partir daquele dia, Saul manteve Davi consigo e não o deixou voltar para a casa de seu pai.
3 Yonɑtɑm u bɔ̃ruɑ mɑ u ko n sɑ̃ɑ Dɑfidin bɔrɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ yèn sɔ̃ u nùn kĩ nɡe win tiin hunde.
3 Jônatas assumiu um compromisso solene com Davi, pois o amava como a si mesmo.
4 Yerɑ u win tiin yɑberu potɑ u Dɑfidi kɑ̃ kɑ mɑɑ win tɑbu yɑberu kɑ mɑm win tɑkobi kɑ win tɛndu kɑ win kpɑkɑ.
4 Para selar essa aliança, Jônatas tirou seu manto e o entregou a Davi, junto com sua armadura, sua espada, seu arco e seu cinturão.
5 Mi Sɔɔlu u Dɑfidi tɑbu ɡɔrɑ kpuro, u rɑ nɑsɑrɑ suewɑ. Yen sɔ̃nɑ u nùn kuɑ win tɑbu kowobun tɔnwero. Mɑ n tɔmbu kpuro dore kɑ mɑm Sɔɔlun tɑbu durɔbun tii.
5 Davi cumpria com êxito todas as missões de que Saul o encarregava. Então Saul lhe deu uma posição de comando no exército, o que agradou tanto ao povo como aos oficiais de Saul.
6 Sɑɑ yè sɔɔ tɑbu kowobɑ wee tɑbu ɡberun di, mi Dɑfidi u Filisiti wi ɡo, yerɑ tɔn kurɔbɑ yɑrimɑ Isirelibɑn wusu kpuron di bu kɑ Sɔɔlu sennɑ. Bɑ yɑɑmɔ bɑ bɑrɑnu kɑ mɔrɔkunu soomɔ, bɑ kuuki mɔ̀ kɑ nuku dobu.
6 Quando o exército israelita regressou vitorioso, depois que Davi matou o gigante filisteu, mulheres de todas as cidades saíram ao encontro do rei Saul. Cantavam e dançavam de alegria, com tamborins e címbalos.
7 Bɑ womusu mɔ̀ bɑ mɔ̀,
7 Esta era a canção: “Saul matou milhares, e Davi, dezenas de milhares!”.
8 Gɑri yi, yi ǹ kɑ Sɔɔlu nɑɑwɛ, mɑ u mɔru bɑrɑ ɡem ɡem. U nɛɛ, bɑ Dɑfidi siɑrɑ nɔrɔbun subɑ wɔku wɔkubun sɔ̃, ɑdɑmɑ nɛɡibu nɔrɔm nɔrɔm tɔnɑ. Mbɑ nɑ mɑɑ kɑ Dɑfidi kere sinɑ ɡɔnɑ bɑɑsi.
8 Saul ficou indignado com essas palavras. “O que é isso?”, disse ele. “Atribuem a Davi dezenas de milhares, e a mim, apenas milhares? Só falta o declararem rei!”
9 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Sɔɔlu u kɑ Dɑfidi nɔnu kɔ̃su mɛɛrim toruɑ.
9 Daquele momento em diante, Saul começou a olhar para Davi com suspeita.
10 Yen sisiru Gusunɔ u derɑ hunde kɔ̃sɑ yɑ Sɔɔlu seeri mɑ u bindimɔ win yɛnun suunu sɔɔ u ɡɑri ɡerumɔ nɡe bũnuɡii. Mɑ Dɑfidi u mɔrɔku suɑ u nùn soowɑmmɛ nɡe mɛ win dɔɔnɛ. N deemɑ Sɔɔlu u win yɑɑsɑ nɛni.
10 No dia seguinte, um espírito maligno enviado por Deus se apoderou de Saul, e ele começou a delirar em sua casa, como se fosse louco. Davi tocava a harpa, como fazia todos os dias. Mas Saul tinha uma lança na mão
11 Mɑ u ye fĩɑ u kɑ Dɑfidi sɔku u nɛɛ, kon kɑ nùn ɡɑnɑ mɛnnɑwɑ. Nɡe mɛyɑ u kuɑ sere nɔn yiru, ɑdɑmɑ Dɑfidi u ye kpuro fukɑ mɑ Sɔɔlu u nùn kɔmiɑ.
11 e, de repente, atirou-a contra Davi, com a intenção de encravá-lo na parede. Davi, porém, escapou duas vezes.
12 Yen biru Sɔɔlu u Dɑfidi nɑsiɑ, domi u ɡiɑ mɑ Yinni Gusunɔ u nùn deri, mɑ u kɑ Dɑfidi wɑ̃ɑ.
12 Saul tinha medo de Davi, pois o S enhor o havia abandonado e agora estava com Davi.
13 Yerɑ n derɑ u nùn dɛsirɑsiɑ win bɔkun di u nùn kuɑ tɑbu kowobu nɔrɔbun (1.000) tɔnwero. Mɑ Dɑfidi u Isirelibɑ kpɑrɑ tɑbu sɔɔ.
13 Por fim, Saul o afastou de sua presença e o nomeou comandante de mil soldados, e Davi conduzia as tropas vitoriosamente nas batalhas.
14 Ye u ɡɔ̃ru doke u ko kpuro, yɑ rɑ koorewɑ, domi Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wi.
14 Davi continuou a ter êxito em tudo que fazia, pois o S enhor estava com ele.
15 Ye Sɔɔlu u wɑ ye Dɑfidi u mɔ̀ kpuro yɑ rɑ koorewɑ, yerɑ u nùn nɑsiɑm sosi.
15 Quando Saul viu isso, teve ainda mais medo.
16 Adɑmɑ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ Dɑfidi kĩɑ yèn sɔ̃ u bu kpɑrɑmɔ ben tɑbu sɔɔ.
16 Mas todo o Israel e todo o Judá amavam Davi, porque ele conduzia as tropas vitoriosamente nas batalhas.
17 Mɑ Sɔɔlu u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn bii wɔndiɑ ɡbiikoo Mɛrɑbuwɑ kon nun kɛ̃ kurɔ. Adɑmɑ ɑ de ɑ n sɑ̃ɑ dɑmɡii kpɑ ɑ Yinni Gusunɔ sɑnnɑ. Domi Sɔɔlu u bwisikɑ u nɛɛ, u ǹ kĩ u nùn ɡo win tii, Filisitibɑrɑ u koo nùn bɔrie.
17 Certo dia, Saul disse a Davi: “Estou pronto a lhe dar minha filha mais velha, Merabe, por esposa. Mas antes, sirva-me como um guerreiro valente, lutando nas batalhas do S enhor ”. Pois Saul pensou: “Em vez de matá-lo eu mesmo, vou enviá-lo aos filisteus, e eles o matarão”.
18 Adɑmɑ Dɑfidi u Sɔɔlu wisɑ u nɛɛ, yinni, wɑrɑ rɑ n nɛ. Mbɑ nɛn yɛnuɡibu kɑ nɛn tundon bweseru n kɑ sere ko wunɛn dokiri.
18 Davi, porém, respondeu a Saul: “Quem sou eu, e quem é minha família em Israel para que eu me torne genro do rei?”.
19 Adɑmɑ sɑɑ ye Sɔɔlu u koo Dɑfidi Mɛrɑbu wi wɛ̃ kurɔ, sɑɑ yerɑ u nùn suɑ u Adiriɛli, Mɛholɑɡii wɛ̃ u suɑ kurɔ.
19 Assim, quando chegou o tempo de Saul dar sua filha Merabe em casamento a Davi, ele a deu a Adriel, um homem de Meolá.
20 N deemɑ Sɔɔlun bii wɔndiɑ ɡoo, wi bɑ mɔ̀ Mikɑli, u Dɑfidi kĩ. Ye bɑ Sɔɔlu ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ, n nùn dore.
20 Contudo, a outra filha de Saul, Mical, amava Davi, e Saul ficou contente quando soube disso.
21 Mɑ u nɛɛ, kon nùn wi kɛ̃, kpɑ u ko yinɑ Filisitibɑ bu kɑ Dɑfidi nɔmɑ turi. Mɑ u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ nɔn yiruse u nɛɛ, sɑɑ ɡisɔn di kɑɑ ko nɛn dokiri.
21 “É mais uma oportunidade de os filisteus matarem Davi!”, pensou ele. Para Davi, porém, ele disse: “Você tem mais uma oportunidade de se tornar meu genro”.
22 Mɑ Sɔɔlu u win bwɑ̃ɑbu yiire bu kɑ Dɑfidi ɡɑri yi ko nɛkɛ nɛkɛ bu nɛɛ, wee, sunɔn nukurɑ do wunɛn sɔ̃. Win bwɑ̃ɑbu kpuro bɑ mɑɑ nun kĩ. Yen sɔ̃, ɑ de ɑ n sɑ̃ɑ win dokiri.
22 Então Saul instruiu seus servos a dizerem a Davi, em particular: “O rei gosta muito de você, e nós também. Por que não aceita a oferta do rei e se torna genro dele?”.
23 Mɑ bɑ dɑ bɑ Dɑfidi ɡɑri yi nɔɔsiɑ. Mɑ Dɑfidi u nɛɛ, bɛɛn nɔni sɔɔ ɡɑ̃ɑ piiminɑ mi? Bu nɛɛ, nɑ sɑ̃ɑ sunɔn dokiri? Nɛ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛwɑ wi bɑ kun ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu.
23 Quando disseram isso a Davi, ele respondeu: “Como um homem pobre e de família humilde terá condições de pagar o dote da filha de um rei?”.
24 Mɑ Sɔɔlun ɡɔro be, bɑ wurɑ bɑ nùn Dɑfidin ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ.
24 Então os homens de Saul contaram-lhe o que Davi disse,
25 Sɔɔlu u nɛɛ, ɑmɛniwɑ i ko i Dɑfidi sɔ̃ i nɛɛ, nɑ ǹ dokirirun ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kĩ, mɑ n kun mɔ Filisitibɑn sen sɑrusu wunɔbu (100). Yerɑ yɑ ko n sɑ̃ɑ mɔru kɔsiɑru nɛn yibɛrɛbɑn mi.
25 e Saul respondeu: “Digam a Davi que o único dote que quero são cem prepúcios de filisteus! Desejo apenas me vingar de meus inimigos”. Mas Saul planejava que Davi fosse morto na luta.
26 Ye bɑ dɑ bɑ Dɑfidi ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ yɑ nùn dore u n kɑ sɑ̃ɑ sunɔn dokiri. Tɔ̃ɔ te bɑ koo nùn kurɔ wɛ̃ tu sere turi,
26 Quando os servos de Saul trouxeram essa notícia a Davi, ele aceitou a oferta de bom grado. Antes do prazo estipulado,
27 u seewɑ kɑ win tɑbu kowobu bɑ dɑ bɑ Filisitibɑ ɡo tɔnu ɡoobu (200). Mɑ Dɑfidi u kɑ ben sen sɑrusu nɑ u su ɡɑrɑ tiɑ tiɑ u sunɔ wɛ̃. Sɑɑ yerɑ Sɔɔlu u nùn win bii Mikɑli wɛ̃ kurɔ.
27 ele e seus homens saíram e mataram duzentos filisteus. Davi cumpriu a exigência para tornar-se genro do rei, trazendo-lhe os prepúcios. Então Saul deu sua filha Mical por esposa a Davi.
28 Ye Sɔɔlu u ɡiɑ mɑ Yinni Gusunɔ u kɑ Dɑfidi wɑ̃ɑ, win bii Mikɑli u mɑɑ nùn kĩ ɡem ɡem,
28 Quando Saul percebeu que o S enhor estava com Davi, e viu como sua filha Mical o amava,
29 yerɑ u nùn nɑsiɑm sosi. Mɑ u kuɑ win yibɛrɛ win wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ.
29 temeu Davi ainda mais e continuou a ser inimigo dele pelo resto de sua vida.
30 Yen biru Filisitibɑn tɑbu sinɑmbu bɑ rɑ n wɔrɑɑ nɑɑmɔ Isirelibɑn mi. Dɑfidi ù n kɑ bu sɑnnɑ, u rɑ nɑsɑrɑ suewɑ n kere Sɔɔlun tɑbu tɔnwero be bɑ tie. Yen sɔ̃nɑ u yĩsiru yɑrɑ.
30 Sempre que os comandantes dos filisteus atacavam, Davi era mais bem-sucedido contra eles que todos os outros oficiais de Saul. Assim, o nome de Davi se tornou muito famoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.