1 Samuel 18

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sɑɑ ye Dɑfidi u kɑ Sɔɔlu ɡɑri kuɑ u kpɑ, Yonɑtɑm u nùn kĩɑ nɡe win tiin hunde mɑ u kɑ nùn bɔrɔnu kuɑ ɡem ɡem.
1 Ora, acabando Davi de falar com Saul, a alma de Jônatas ligou-se com a alma de Davi; e Jônatas o amou como à sua própria alma.
2 Sɑɑ mɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Sɔɔlu u nùn mwɑ u yi u ǹ mɑɑ wure u dɑ win tundon mi.
2 E desde aquele dia Saul o reteve, não lhe permitindo voltar para a casa de seu pai.
3 Yonɑtɑm u bɔ̃ruɑ mɑ u ko n sɑ̃ɑ Dɑfidin bɔrɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ yèn sɔ̃ u nùn kĩ nɡe win tiin hunde.
3 Então Jônatas fez um pacto com Davi, porque o amava como à sua própria vida.
4 Yerɑ u win tiin yɑberu potɑ u Dɑfidi kɑ̃ kɑ mɑɑ win tɑbu yɑberu kɑ mɑm win tɑkobi kɑ win tɛndu kɑ win kpɑkɑ.
4 E Jônatas se despojou da capa que vestia, e a deu a Davi, como também a sua armadura, e até mesmo a sua espada, o seu arco e o seu cinto.
5 Mi Sɔɔlu u Dɑfidi tɑbu ɡɔrɑ kpuro, u rɑ nɑsɑrɑ suewɑ. Yen sɔ̃nɑ u nùn kuɑ win tɑbu kowobun tɔnwero. Mɑ n tɔmbu kpuro dore kɑ mɑm Sɔɔlun tɑbu durɔbun tii.
5 E saía Davi aonde quer que Saul o enviasse, e era sempre bem sucedido; e Saul o pôs sobre a gente de guerra, e isso pareceu bem aos olhos de todo o povo, e até aos olhos dos servos de Saul.
6 Sɑɑ yè sɔɔ tɑbu kowobɑ wee tɑbu ɡberun di, mi Dɑfidi u Filisiti wi ɡo, yerɑ tɔn kurɔbɑ yɑrimɑ Isirelibɑn wusu kpuron di bu kɑ Sɔɔlu sennɑ. Bɑ yɑɑmɔ bɑ bɑrɑnu kɑ mɔrɔkunu soomɔ, bɑ kuuki mɔ̀ kɑ nuku dobu.
6 Sucedeu porém que, retornando eles, quando Davi voltava de ferir o filisteu, as mulheres de todas as cidades de Israel saíram ao encontro do rei Saul, cantando e dançando alegremente, com tamboris, e com instrumentos de música.
7 Bɑ womusu mɔ̀ bɑ mɔ̀,
7 E as mulheres, dançando, cantavam umas para as outras, dizendo: Saul feriu os seus milhares, porém Davi os seus dez milhares.
8 Gɑri yi, yi ǹ kɑ Sɔɔlu nɑɑwɛ, mɑ u mɔru bɑrɑ ɡem ɡem. U nɛɛ, bɑ Dɑfidi siɑrɑ nɔrɔbun subɑ wɔku wɔkubun sɔ̃, ɑdɑmɑ nɛɡibu nɔrɔm nɔrɔm tɔnɑ. Mbɑ nɑ mɑɑ kɑ Dɑfidi kere sinɑ ɡɔnɑ bɑɑsi.
8 Então Saul se indignou muito, pois aquela palavra pareceu mal aos seus olhos, e disse: Dez milhares atribuíram a Davi, e a mim somente milhares; que lhe falta, senão só o reino?
9 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Sɔɔlu u kɑ Dɑfidi nɔnu kɔ̃su mɛɛrim toruɑ.
9 Daquele dia em diante, Saul trazia Davi sob suspeita.
10 Yen sisiru Gusunɔ u derɑ hunde kɔ̃sɑ yɑ Sɔɔlu seeri mɑ u bindimɔ win yɛnun suunu sɔɔ u ɡɑri ɡerumɔ nɡe bũnuɡii. Mɑ Dɑfidi u mɔrɔku suɑ u nùn soowɑmmɛ nɡe mɛ win dɔɔnɛ. N deemɑ Sɔɔlu u win yɑɑsɑ nɛni.
10 No dia seguinte o espírito maligno da parte de Deus se apoderou de Saul, que começou a profetizar no meio da casa; e Davi tocava a harpa, como nos outros dias. Saul tinha na mão uma lança.
11 Mɑ u ye fĩɑ u kɑ Dɑfidi sɔku u nɛɛ, kon kɑ nùn ɡɑnɑ mɛnnɑwɑ. Nɡe mɛyɑ u kuɑ sere nɔn yiru, ɑdɑmɑ Dɑfidi u ye kpuro fukɑ mɑ Sɔɔlu u nùn kɔmiɑ.
11 E Saul arremessou a lança, dizendo consigo: Encravarei a Davi na parede. Davi, porém, desviou-se dele por duas vezes.
12 Yen biru Sɔɔlu u Dɑfidi nɑsiɑ, domi u ɡiɑ mɑ Yinni Gusunɔ u nùn deri, mɑ u kɑ Dɑfidi wɑ̃ɑ.
12 Saul, pois, temia a Davi, porque o Senhor era com Davi e se tinha retirado dele.
13 Yerɑ n derɑ u nùn dɛsirɑsiɑ win bɔkun di u nùn kuɑ tɑbu kowobu nɔrɔbun (1.000) tɔnwero. Mɑ Dɑfidi u Isirelibɑ kpɑrɑ tɑbu sɔɔ.
13 Pelo que Saul o afastou de si, e o fez comandante de mil; e ele saía e entrava diante do povo.
14 Ye u ɡɔ̃ru doke u ko kpuro, yɑ rɑ koorewɑ, domi Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wi.
14 E Davi era bem sucedido em todos os seus caminhos; e o Senhor era com ele.
15 Ye Sɔɔlu u wɑ ye Dɑfidi u mɔ̀ kpuro yɑ rɑ koorewɑ, yerɑ u nùn nɑsiɑm sosi.
15 Vendo, então, Saul que ele era tão bem sucedido, tinha receio dele.
16 Adɑmɑ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ Dɑfidi kĩɑ yèn sɔ̃ u bu kpɑrɑmɔ ben tɑbu sɔɔ.
16 Mas todo o Israel e Judá amavam a Davi, porquanto saía e entrava diante deles.
17 Mɑ Sɔɔlu u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn bii wɔndiɑ ɡbiikoo Mɛrɑbuwɑ kon nun kɛ̃ kurɔ. Adɑmɑ ɑ de ɑ n sɑ̃ɑ dɑmɡii kpɑ ɑ Yinni Gusunɔ sɑnnɑ. Domi Sɔɔlu u bwisikɑ u nɛɛ, u ǹ kĩ u nùn ɡo win tii, Filisitibɑrɑ u koo nùn bɔrie.
17 Pelo que Saul disse a Davi: Eis que Merabe, minha filha mais velha, te darei por mulher, contanto que me sejas filho valoroso, e guerreies as guerras do Senhor. Pois Saul dizia consigo: Não seja contra ele a minha mão, mas sim a dos filisteus.
18 Adɑmɑ Dɑfidi u Sɔɔlu wisɑ u nɛɛ, yinni, wɑrɑ rɑ n nɛ. Mbɑ nɛn yɛnuɡibu kɑ nɛn tundon bweseru n kɑ sere ko wunɛn dokiri.
18 Mas Davi disse a Saul: Quem sou eu, e qual é a minha vida e a família de meu pai em Israel, para eu vir a ser genro do rei?
19 Adɑmɑ sɑɑ ye Sɔɔlu u koo Dɑfidi Mɛrɑbu wi wɛ̃ kurɔ, sɑɑ yerɑ u nùn suɑ u Adiriɛli, Mɛholɑɡii wɛ̃ u suɑ kurɔ.
19 Sucedeu, porém, que ao tempo em que Merabe, filha de Saul, devia ser dada a Davi, foi dada por mulher a Adriel, meolatita.
20 N deemɑ Sɔɔlun bii wɔndiɑ ɡoo, wi bɑ mɔ̀ Mikɑli, u Dɑfidi kĩ. Ye bɑ Sɔɔlu ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ, n nùn dore.
20 Mas Mical, a outra filha de Saul, amava a Davi; sendo isto anunciado a Saul, pareceu bem aos seus olhos.
21 Mɑ u nɛɛ, kon nùn wi kɛ̃, kpɑ u ko yinɑ Filisitibɑ bu kɑ Dɑfidi nɔmɑ turi. Mɑ u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ nɔn yiruse u nɛɛ, sɑɑ ɡisɔn di kɑɑ ko nɛn dokiri.
21 E Saul disse: Eu lha darei, para que ela lhe sirva de laço, e para que a mão dos filisteus venha a ser contra ele. Pelo que Saul disse a Davi: com a outra serás hoje meu genro.
22 Mɑ Sɔɔlu u win bwɑ̃ɑbu yiire bu kɑ Dɑfidi ɡɑri yi ko nɛkɛ nɛkɛ bu nɛɛ, wee, sunɔn nukurɑ do wunɛn sɔ̃. Win bwɑ̃ɑbu kpuro bɑ mɑɑ nun kĩ. Yen sɔ̃, ɑ de ɑ n sɑ̃ɑ win dokiri.
22 Saul, pois, deu ordem aos seus servos: Falai em segredo a Davi, dizendo: Eis que o rei se agrada de ti, e todos os seus servos te querem bem; agora, pois, consente em ser genro do rei.
23 Mɑ bɑ dɑ bɑ Dɑfidi ɡɑri yi nɔɔsiɑ. Mɑ Dɑfidi u nɛɛ, bɛɛn nɔni sɔɔ ɡɑ̃ɑ piiminɑ mi? Bu nɛɛ, nɑ sɑ̃ɑ sunɔn dokiri? Nɛ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛwɑ wi bɑ kun ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu.
23 Assim os servos de Saul falaram todas estas palavras aos ouvidos de Davi. Então disse Davi: Parece-vos pouca coisa ser genro do rei, sendo eu homem pobre e de condição humilde?
24 Mɑ Sɔɔlun ɡɔro be, bɑ wurɑ bɑ nùn Dɑfidin ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ.
24 E os servos de Saul lhe anunciaram isto, dizendo: Assim e assim falou Davi.
25 Sɔɔlu u nɛɛ, ɑmɛniwɑ i ko i Dɑfidi sɔ̃ i nɛɛ, nɑ ǹ dokirirun ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kĩ, mɑ n kun mɔ Filisitibɑn sen sɑrusu wunɔbu (100). Yerɑ yɑ ko n sɑ̃ɑ mɔru kɔsiɑru nɛn yibɛrɛbɑn mi.
25 Então disse Saul: Assim direis a Davi: O rei não deseja dote, senão cem prepúcios de filisteus, para que seja vingado dos seus inimigos. Porquanto Saul tentava fazer Davi cair pela mão dos filisteus.
26 Ye bɑ dɑ bɑ Dɑfidi ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ yɑ nùn dore u n kɑ sɑ̃ɑ sunɔn dokiri. Tɔ̃ɔ te bɑ koo nùn kurɔ wɛ̃ tu sere turi,
26 Tendo os servos de Saul anunciado estas palavras a Davi, pareceu bem aos seus olhos tornar-se genro do rei. Ora, ainda os dias não se haviam cumprido,
27 u seewɑ kɑ win tɑbu kowobu bɑ dɑ bɑ Filisitibɑ ɡo tɔnu ɡoobu (200). Mɑ Dɑfidi u kɑ ben sen sɑrusu nɑ u su ɡɑrɑ tiɑ tiɑ u sunɔ wɛ̃. Sɑɑ yerɑ Sɔɔlu u nùn win bii Mikɑli wɛ̃ kurɔ.
27 quando Davi se levantou, partiu com os seus homens, e matou dentre os filisteus duzentos homens; e Davi trouxe os prepúcios deles, e os entregou, bem contados, ao rei, para que fosse seu genro. Então Saul lhe deu por mulher sua filha Mical.
28 Ye Sɔɔlu u ɡiɑ mɑ Yinni Gusunɔ u kɑ Dɑfidi wɑ̃ɑ, win bii Mikɑli u mɑɑ nùn kĩ ɡem ɡem,
28 Mas quando Saul viu e compreendeu que o Senhor era com Davi e que todo o Israel o amava,
29 yerɑ u nùn nɑsiɑm sosi. Mɑ u kuɑ win yibɛrɛ win wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ.
29 temeu muito mais a Davi; e Saul se tornava cada vez mais seu inimigo.
30 Yen biru Filisitibɑn tɑbu sinɑmbu bɑ rɑ n wɔrɑɑ nɑɑmɔ Isirelibɑn mi. Dɑfidi ù n kɑ bu sɑnnɑ, u rɑ nɑsɑrɑ suewɑ n kere Sɔɔlun tɑbu tɔnwero be bɑ tie. Yen sɔ̃nɑ u yĩsiru yɑrɑ.
30 Então saíram os chefes dos filisteus à campanha; e sempre que eles saíam, Davi era mais bem sucedido do que todos os servos de Saul, pelo que o seu nome era mui estimado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.