1 Samuel 18

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sɑɑ ye Dɑfidi u kɑ Sɔɔlu ɡɑri kuɑ u kpɑ, Yonɑtɑm u nùn kĩɑ nɡe win tiin hunde mɑ u kɑ nùn bɔrɔnu kuɑ ɡem ɡem.
1 Saul e Davi terminaram a sua conversa. Jônatas, filho de Saul, começou a sentir uma profunda amizade por Davi e veio a amá-lo como a si mesmo.
2 Sɑɑ mɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Sɔɔlu u nùn mwɑ u yi u ǹ mɑɑ wure u dɑ win tundon mi.
2 Daquele dia em diante Saul levou Davi para a sua casa e não deixou que voltasse para a casa do seu pai.
3 Yonɑtɑm u bɔ̃ruɑ mɑ u ko n sɑ̃ɑ Dɑfidin bɔrɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ yèn sɔ̃ u nùn kĩ nɡe win tiin hunde.
3 Jônatas e Davi fizeram um juramento de amizade, pois Jônatas tinha grande amor por Davi.
4 Yerɑ u win tiin yɑberu potɑ u Dɑfidi kɑ̃ kɑ mɑɑ win tɑbu yɑberu kɑ mɑm win tɑkobi kɑ win tɛndu kɑ win kpɑkɑ.
4 Ele tirou a capa que estava usando e a deu a Davi. Deu também a sua túnica militar, a espada, o arco e o cinto.
5 Mi Sɔɔlu u Dɑfidi tɑbu ɡɔrɑ kpuro, u rɑ nɑsɑrɑ suewɑ. Yen sɔ̃nɑ u nùn kuɑ win tɑbu kowobun tɔnwero. Mɑ n tɔmbu kpuro dore kɑ mɑm Sɔɔlun tɑbu durɔbun tii.
5 Davi saiu-se bem em todos os lugares aonde Saul o enviou. Então Saul o promoveu a comandante do seu exército. E isso agradou a todo o exército, inclusive aos outros oficiais.
6 Sɑɑ yè sɔɔ tɑbu kowobɑ wee tɑbu ɡberun di, mi Dɑfidi u Filisiti wi ɡo, yerɑ tɔn kurɔbɑ yɑrimɑ Isirelibɑn wusu kpuron di bu kɑ Sɔɔlu sennɑ. Bɑ yɑɑmɔ bɑ bɑrɑnu kɑ mɔrɔkunu soomɔ, bɑ kuuki mɔ̀ kɑ nuku dobu.
6 Quando os soldados estavam voltando para casa depois de Davi ter matado Golias, as mulheres de todas as cidades de Israel saíram para encontrar o rei Saul. Elas cantavam canções alegres, dançavam e tocavam pandeiro e lira .
7 Bɑ womusu mɔ̀ bɑ mɔ̀,
7 Alegravam-se e cantavam assim: “Saul matou mil; Davi matou dez mil!”
8 Gɑri yi, yi ǹ kɑ Sɔɔlu nɑɑwɛ, mɑ u mɔru bɑrɑ ɡem ɡem. U nɛɛ, bɑ Dɑfidi siɑrɑ nɔrɔbun subɑ wɔku wɔkubun sɔ̃, ɑdɑmɑ nɛɡibu nɔrɔm nɔrɔm tɔnɑ. Mbɑ nɑ mɑɑ kɑ Dɑfidi kere sinɑ ɡɔnɑ bɑɑsi.
8 E Saul não gostou disso. Ficou muito zangado e disse: — Para mim as mulheres deram mil, mas para Davi deram dez mil. A única coisa que está faltando agora é ele ser rei!
9 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Sɔɔlu u kɑ Dɑfidi nɔnu kɔ̃su mɛɛrim toruɑ.
9 E desse dia em diante Saul começou a ter ciúme de Davi e a desconfiar dele.
10 Yen sisiru Gusunɔ u derɑ hunde kɔ̃sɑ yɑ Sɔɔlu seeri mɑ u bindimɔ win yɛnun suunu sɔɔ u ɡɑri ɡerumɔ nɡe bũnuɡii. Mɑ Dɑfidi u mɔrɔku suɑ u nùn soowɑmmɛ nɡe mɛ win dɔɔnɛ. N deemɑ Sɔɔlu u win yɑɑsɑ nɛni.
10 No dia seguinte, um espírito mau mandado por Deus dominou Saul, e ele começou a agir como louco dentro de casa. Davi estava tocando lira, como fazia todos os dias, e Saul estava segurando uma lança.
11 Mɑ u ye fĩɑ u kɑ Dɑfidi sɔku u nɛɛ, kon kɑ nùn ɡɑnɑ mɛnnɑwɑ. Nɡe mɛyɑ u kuɑ sere nɔn yiru, ɑdɑmɑ Dɑfidi u ye kpuro fukɑ mɑ Sɔɔlu u nùn kɔmiɑ.
11 Então Saul pensou assim: — Vou espetar Davi na parede. E atirou a lança contra ele, duas vezes. Porém nas duas vezes Davi se desviou.
12 Yen biru Sɔɔlu u Dɑfidi nɑsiɑ, domi u ɡiɑ mɑ Yinni Gusunɔ u nùn deri, mɑ u kɑ Dɑfidi wɑ̃ɑ.
12 O Senhor estava com Davi e havia abandonado Saul; por isso, Saul tinha medo de Davi.
13 Yerɑ n derɑ u nùn dɛsirɑsiɑ win bɔkun di u nùn kuɑ tɑbu kowobu nɔrɔbun (1.000) tɔnwero. Mɑ Dɑfidi u Isirelibɑ kpɑrɑ tɑbu sɔɔ.
13 Então Saul o afastou de si, pondo-o como oficial comandante de mil homens. Davi comandava os seus soldados na batalha,
14 Ye u ɡɔ̃ru doke u ko kpuro, yɑ rɑ koorewɑ, domi Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wi.
14 e tudo o que fazia dava certo, pois o Senhor estava com ele.
15 Ye Sɔɔlu u wɑ ye Dɑfidi u mɔ̀ kpuro yɑ rɑ koorewɑ, yerɑ u nùn nɑsiɑm sosi.
15 Saul viu o sucesso de Davi e ficou ainda com mais medo dele.
16 Adɑmɑ Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ Dɑfidi kĩɑ yèn sɔ̃ u bu kpɑrɑmɔ ben tɑbu sɔɔ.
16 Mas em Israel e em Judá todos amavam Davi porque ele era um líder corajoso.
17 Mɑ Sɔɔlu u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn bii wɔndiɑ ɡbiikoo Mɛrɑbuwɑ kon nun kɛ̃ kurɔ. Adɑmɑ ɑ de ɑ n sɑ̃ɑ dɑmɡii kpɑ ɑ Yinni Gusunɔ sɑnnɑ. Domi Sɔɔlu u bwisikɑ u nɛɛ, u ǹ kĩ u nùn ɡo win tii, Filisitibɑrɑ u koo nùn bɔrie.
17 Então Saul disse a Davi: — Aqui está Merabe, a minha filha mais velha. Eu a darei em casamento a você, com a condição de que você me sirva como soldado valente e fiel e lute nas batalhas de Deus, o Saul pensava que desta maneira os filisteus matariam Davi e assim não teria ele mesmo de fazer isso.
18 Adɑmɑ Dɑfidi u Sɔɔlu wisɑ u nɛɛ, yinni, wɑrɑ rɑ n nɛ. Mbɑ nɛn yɛnuɡibu kɑ nɛn tundon bweseru n kɑ sere ko wunɛn dokiri.
18 Davi respondeu: — Quem sou eu, e quem é a minha família em Israel para que eu seja genro do rei?
19 Adɑmɑ sɑɑ ye Sɔɔlu u koo Dɑfidi Mɛrɑbu wi wɛ̃ kurɔ, sɑɑ yerɑ u nùn suɑ u Adiriɛli, Mɛholɑɡii wɛ̃ u suɑ kurɔ.
19 Mas, quando chegou a época de Merabe ser dada em casamento a Davi, ela foi dada a um homem chamado Adriel, da cidade de Meolá.
20 N deemɑ Sɔɔlun bii wɔndiɑ ɡoo, wi bɑ mɔ̀ Mikɑli, u Dɑfidi kĩ. Ye bɑ Sɔɔlu ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ, n nùn dore.
20 Porém Mical, a outra filha de Saul, apaixonou-se por Davi. E, quando Saul soube disso, ficou contente.
21 Mɑ u nɛɛ, kon nùn wi kɛ̃, kpɑ u ko yinɑ Filisitibɑ bu kɑ Dɑfidi nɔmɑ turi. Mɑ u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ nɔn yiruse u nɛɛ, sɑɑ ɡisɔn di kɑɑ ko nɛn dokiri.
21 Ele pensou: — Vou dar Mical em casamento a Davi, e ela servirá como uma armadilha para que ele seja morto pelos filisteus. Então, pela segunda vez, Saul disse a Davi: — Você será meu genro.
22 Mɑ Sɔɔlu u win bwɑ̃ɑbu yiire bu kɑ Dɑfidi ɡɑri yi ko nɛkɛ nɛkɛ bu nɛɛ, wee, sunɔn nukurɑ do wunɛn sɔ̃. Win bwɑ̃ɑbu kpuro bɑ mɑɑ nun kĩ. Yen sɔ̃, ɑ de ɑ n sɑ̃ɑ win dokiri.
22 Ele mandou que os seus oficiais conversassem em particular com Davi e dissessem a ele: — O rei e todos os oficiais gostam de você. Esta é uma boa ocasião para você casar com a filha dele.
23 Mɑ bɑ dɑ bɑ Dɑfidi ɡɑri yi nɔɔsiɑ. Mɑ Dɑfidi u nɛɛ, bɛɛn nɔni sɔɔ ɡɑ̃ɑ piiminɑ mi? Bu nɛɛ, nɑ sɑ̃ɑ sunɔn dokiri? Nɛ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛwɑ wi bɑ kun ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu.
23 Então eles falaram com Davi, e ele respondeu: — Ser genro do rei é uma honra grande demais para uma pessoa pobre e sem valor como eu.
24 Mɑ Sɔɔlun ɡɔro be, bɑ wurɑ bɑ nùn Dɑfidin ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ.
24 Os oficiais contaram a Saul o que Davi tinha dito,
25 Sɔɔlu u nɛɛ, ɑmɛniwɑ i ko i Dɑfidi sɔ̃ i nɛɛ, nɑ ǹ dokirirun ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kĩ, mɑ n kun mɔ Filisitibɑn sen sɑrusu wunɔbu (100). Yerɑ yɑ ko n sɑ̃ɑ mɔru kɔsiɑru nɛn yibɛrɛbɑn mi.
25 e ele ordenou que dissessem o seguinte a Davi: — Tudo o que o rei quer de você em pagamento pela noiva são os Saul tinha planejado isso porque assim Davi seria morto pelos filisteus.
26 Ye bɑ dɑ bɑ Dɑfidi ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ yɑ nùn dore u n kɑ sɑ̃ɑ sunɔn dokiri. Tɔ̃ɔ te bɑ koo nùn kurɔ wɛ̃ tu sere turi,
26 Os oficiais contaram a Davi o que Saul tinha dito, e ele ficou entusiasmado com a ideia de ser genro do rei. Antes do dia marcado para o casamento,
27 u seewɑ kɑ win tɑbu kowobu bɑ dɑ bɑ Filisitibɑ ɡo tɔnu ɡoobu (200). Mɑ Dɑfidi u kɑ ben sen sɑrusu nɑ u su ɡɑrɑ tiɑ tiɑ u sunɔ wɛ̃. Sɑɑ yerɑ Sɔɔlu u nùn win bii Mikɑli wɛ̃ kurɔ.
27 Davi e os seus soldados foram e mataram duzentos filisteus. Aí Davi levou ao rei os prepúcios dos filisteus mortos e os contou na presença dele, para que assim se tornasse seu genro. Então Saul deu a sua filha Mical em casamento a Davi.
28 Ye Sɔɔlu u ɡiɑ mɑ Yinni Gusunɔ u kɑ Dɑfidi wɑ̃ɑ, win bii Mikɑli u mɑɑ nùn kĩ ɡem ɡem,
28 Saul viu e reconheceu que o Senhor estava com Davi e que a sua filha Mical o amava.
29 yerɑ u nùn nɑsiɑm sosi. Mɑ u kuɑ win yibɛrɛ win wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ.
29 Por isso, ficou com mais medo ainda de Davi e pelo resto da sua vida foi seu inimigo.
30 Yen biru Filisitibɑn tɑbu sinɑmbu bɑ rɑ n wɔrɑɑ nɑɑmɔ Isirelibɑn mi. Dɑfidi ù n kɑ bu sɑnnɑ, u rɑ nɑsɑrɑ suewɑ n kere Sɔɔlun tɑbu tɔnwero be bɑ tie. Yen sɔ̃nɑ u yĩsiru yɑrɑ.
30 Todas as vezes que os exércitos filisteus saíam para lutar, Davi conseguia mais vitórias do que todos os outros oficiais de Saul e assim ficou muito famoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.