1 Samuel 17

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yen biru Filisitibɑ bɑ ben tɑbu kowobu mɛnnɑ bɑ tɑbun sɔɔru kuɑ Sokoɔ Yudɑn temɔ. Bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Efɛsi Dɑmimuɔ, ye yɑ wɑ̃ɑ Soko kɑ Asekɑn bɑɑ sɔɔ.
1 Mobilizaram os filisteus as suas tropas para a guerra e concentraram-se em Soco, em Judá. Acamparam entre Soco e Azeca, em Efes-Domim.
2 Sɔɔlu kɑ Isirelibɑ ben tii bɑ mɛnnɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Elɑn wɔwɑ sɔɔ. Miyɑ bɑ tɑbu kpĩ bu kɑ Filisitibɑ wɔri.
2 Saul e os israelitas mobilizaram-se de seu lado e acamparam no vale do Terebinto, pondo-se em linha de combate contra os filisteus.
3 Filisitibɑ bɑ yɔ̃ wɔwɑ yen berɑ ɡee, mɑ Isirelibɑ bɑ mɑɑ yɔ̃ yen berɑ ɡiɔ.
3 Estes estavam num lado da montanha e Israel na colina defronte; o vale os separava.
4 Tɑbu durɔ ɡoo u yɑrimɑ Filisitibɑn sɑnsɑnin di, u dɑ u yɔ̃rɑ sɑnsɑni yiru yen bɑɑ sɔɔ. Win yĩsirɑ Goliɑti. Gɑtin diyɑ u nɑ. Mɑ win ɡunum turɑ ɡɔm soonu nɔɔbɑ tiɑ kɑ bɔnu.
4 Saiu do acampamento dos filisteus um campeão chamado Golias, de Get, cujo talhe era de seis côvados e um palmo.
5 U sii ɡɑndun furɔ doke, kɑ sii ɡɑndun tɑrɑkpe ye bɑ kuɑ nɡe swɑ̃ɑ kokosu. Yen bunum mu kuɑ kilo wɑtɑ.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e no corpo uma couraça de escamas, cujo peso era de cinco mil siclos de bronze.
6 U mɑɑ sii ɡɑndun kɔrɔm doke, mɑ u sii ɡɑndun yɑɑsɑ bɛki.
6 Tinha perneiras de bronze e um dardo de bronze entre os ombros.
7 Yɑɑsɑ yen buru tɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe weson dɛkɑ ye u rɑ beku yɑsɑ tɛ̃ke. Yen bɛm bunum turɑ kilo nɔɔbɑ yirun sɑkɑ. Mɑ tɑbu kowo ɡoo u nùn ɡbiiye u win tɛrɛru nɛni.
7 O cabo de sua lança era como o cilindro de um tear, e sua ponta pesava seiscentos siclos de ferro. Um escudeiro o precedia.
8 Goliɑti wi, u yɔ̃rɑ u ɡbɑ̃rɑ u Isirelibɑn tɑbu kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i yɑrimɑ i tɑbu sĩɑ kpĩ. I ǹ yɛ̃ mɑ nɛ Filisitiwɑ, bɛɛ mɑɑ Sɔɔlun yobu? I ɡoo ɡɔsio bɛɛn suunu sɔɔ u nɑ u kɑ mɑn sɑnnɑ.
8 Apresentou-se ele diante das tropas israelitas e gritou-lhes: Por que viestes dispostos a uma batalha? Não sou eu filisteu, e vós os escravos de Saul? Escolhei entre vós um homem que desça contra mim.
9 Ù n kpĩɑ u mɑn kɑmiɑ u ɡo, nɛn tɔmbu bu ko bɛɛn yobu. Adɑmɑ nɑ̀ n nùn kɑmiɑ nɑ ɡo, bɛɛyɑ ko i ko bɛsɛn yobu, kpɑ i sun sɑ̃.
9 Se ele me vencer, batendo-se comigo, e matar-me, seremos vossos escravos; mas, se eu o vencer e o matar, então sois vós que sereis nossos escravos e nos servireis!
10 Sɑnnɔwɑ nɑ kĩ ɡisɔ. I ɡoo wunɑmɑ wi u koo kɑ mɑn sɑnnɑ.
10 E ajuntou: Lanço hoje este desafio ao exército de Israel: dai-me um homem para lutarmos juntos!
11 Ye Sɔɔlu kɑ Isirelibɑ kpuro bɑ Filisiti win ɡɑri yi nuɑ, mɑ bɛrum bu mwɑ ɡem ɡem.
11 Saul e todo o Israel ouviram essas palavras do filisteu, e ficaram consternados, cheios de medo.
12 Dɑfidi wee, u sɑ̃ɑwɑ Isɑin bii. Isɑi wi, Efɑrɑtiɡiiwɑ wi u wɑ̃ɑ Bɛtelehɛmuɔ Yudɑn temɔ. Bii tɔn durɔbu nɔɔbɑ itɑwɑ u mɑrɑ. Sɔɔlun wɑɑti ye sɔɔ, u sɑ̃ɑwɑ durɔ tɔkɔru ɡem ɡem.
12 Ora, Davi era um dos oito filhos de um efrateu de Belém de Judá, chamado Isaí, já idoso no tempo de Saul.
13 Win bii bukurobu itɑ bɑ Sɔɔlu swĩi bɑ kɑ tɑbu dɑ. Ben yĩsɑ wee, Eliɑbu kɑ Abinɑdɑbu kɑ Sɑmɑ.
13 Seus três filhos mais velhos tinham seguido Saul na guerra. Chamavam-se: o primogênito Eliab, Abinadab o segundo e o terceiro Sama.
14 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Sɔɔlun sɑnsɑniɔ, win bii dɑ̃ɑko Dɑfidi
14 Davi era o mais novo. Os três mais velhos estavam com Saul,
15 u rɑ dewɑ Bɛtelehɛmuɔ u kɑ win tundon yɑ̃ɑnu kpɑrɑ kpɑ u ɡɔsirɑmɑ Sɔɔlun mi.
15 e Davi ora ia ao acampamento de Saul, ora voltava para apascentar o rebanho de seu pai em Belém.
16 Sɑɑ ye sɔɔ, Goliɑti wi, u rɑ nɛwɑ Isirelibɑn wuswɑɑɔ bururu kɑ yokɑ u kɑ tii bu sɔ̃ɔsi. Mɛyɑ u kuɑ sere sɔ̃ɔ weeru.
16 O filisteu aproximava-se pela manhã e pela tarde, e isso por quarenta dias seguidos.
17 Sɔ̃ɔ teeru Isɑi u win bii Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡbere sɔndɑnu sɑɑki tiɑ suo kɑ pɛ̃ɛ wɔku te, kpɑ ɑ kɑ wunɛn mɑɑbu dɑɑwɑ fuuku tɑbu ɡberɔ.
17 Um dia, disse Isaí ao seu filho Davi: Toma para teus irmãos um efá de grão torrado e estes dez pães, e apressa-te a levá-los aos teus irmãos no acampamento.
18 A mɑɑ ɡɑsɑnu wɔku te suo ɑ ben wuurun wiruɡii wɛ̃ kpɑ ɑ wɑ nɡe bɑ̀ n bwɑ̃ɑ do, kpɑ ɑ kɑ ɡɑ̃ɑnu wurɑmɑ ben min di ni nu koo mɑn sɔ̃ɔsi mɑ ɑ turɑ mi.
18 Entrega estes dez queijos ao chefe dos mil. Informa-te se teus irmãos vão bem e traze algo de sua parte como prova.
19 Bɑ wɑ̃ɑ kɑ Sɔɔlu kɑ Isirelibɑn tɑbu kowobu Elɑn wɔwɑɔ. Miyɑ bɑ tɑbu mɔ̀ kɑ Filisitibɑ.
19 Eles estavam com Saul e todos os homens de Israel no vale do Terebinto, em guerra com os filisteus.
20 Sisiru buru buru, Dɑfidi u seewɑ u yɑ̃ɑ ni ɡoo nɔmu sɔndiɑ. Mɑ u win sɔmunu suɑ u doonɑ nɡe mɛ Isɑi u nùn yiire. Ye u turɑ mi, u deemɑ wee, tɑbu kowobɑ yɑrimɑmɔ bɑ tɑbun sɔɔru mɔ̀. Bɑ ɡbɑmɡbɑ soomɔ bɑ kuuki mɔ̀.
20 No dia seguinte pela manhã, Davi, confiando o rebanho a um pastor, tomou sua bagagem e partiu, como lhe ordenara Isaí. Chegou ao acampamento no momento em que saía o exército para a batalha, levantando o grito de guerra.
21 Isirelibɑ kɑ Filisitibɑ bɑ tɑbu tɛriɑmɔ.
21 Israel e os filisteus puseram-se em linha de combate, tropa contra tropa.
22 Dɑfidi u win sɔmunu sɔbiɑ u yɑ̃nun kɔ̃so nɔmu bɛriɑ, mɑ u dukɑ dɑ tɑbu ɡberɔ u win mɑɑbu deemɑ u bu tɔburɑ.
22 Davi entregou sua carga ao guarda das bagagens e correu às fileiras para informar-se de seus irmãos.
23 Sɑnɑm mɛ u kɑ bu ɡɑri mɔ̀, wee Filisitibɑn tɑbu durɔ Gɑtiɡii wi bɑ mɔ̀ Goliɑti u kurɑmɑ sɑɑ Filisitibɑn tɑbu sĩɑn di. U win ɡɑri yi sɑɑrim seewɑ, mɑ Dɑfidi u yi nuɑ.
23 Enquanto lhes falava, eis que o campeão filisteu, Golias, de Get, avançou para fora das fileiras do seu exército, proferindo o mesmo desafio {como nos dias precedentes}, que Davi escutou.
24 Ye Isirelibɑ bɑ durɔ wi wɑ, be kpuro bɑ bɛrum soorɑ ɡem ɡem bɑ duki yɑkikirɑ.
24 Todo o Israel recuava à vista do homem, tremendo de medo.
25 Mɑ bɑ mɔ̀, durɔ wi wee, u mɑɑ yɑrimɑ u kɑ sun nɔɔ kɑsu. Wi u kpĩɑ u nùn ɡo, sunɔ u koo yɛ̃ro dukiɑ bɑkɑ wɛ̃, kpɑ u nùn win bii wɔndiɑ kɛ̃ kurɔ. Mɛyɑ yɛ̃ron yɛnuɡibɑ ko n tii mɔ. Sunɔ kun mɑɑ bu ɡɑ̃ɑnu bikiɑmɔ.
25 Vedes, diziam eles, esse homem que avança? Ele vem insultar Israel. Aquele que o matar, o rei o cumulará de favores, dar-lhe-á sua filha e isentará de impostos em Israel a casa de seu pai.
26 Mɑ Dɑfidi u be bɑ wɑ̃ɑ win bɔkuɔ bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ rɑ n Filisiti, bɑnɡo sɑriruɡii wi, u sere kɑ bɛsɛ Gusunɔn tɑbu kowobu nɔɔ kɑsu. Mbɑ bɑ koo yɛ̃ro wɛ̃ wi u nùn ɡo, mɑ u Isirelibɑ sekuru yɑrɑ.
26 Davi perguntou aos que estavam perto dele: Que será feito àquele que ferir esse filisteu e tirar o opróbrio que pesa sobre Israel? E quem é esse filisteu incircunciso para insultar desse modo o exército do Deus vivo?
27 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ ye bɑ rɑɑ ɡerunɑmɔ. Bɑ nɛɛ, yeni kɑ yeniwɑ bɑ koo yɛ̃ro wɛ̃ wi u nùn ɡo.
27 E deram-lhe a mesma resposta: Dar-se-á isto e isto a quem o ferir.
28 Ye Eliɑbu Dɑfidin mɔɔ tɔnwero u nuɑ Dɑfidi u ɡɑri mɔ̀ kɑ tɔn be, u kɑ nùn mɔru kuɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ ɑ sere yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ piibu ɡe deriɑ ɡbɑburɔ. Nɑ wunɛn ɑnɑyisiru yɛ̃ kɑ wunɛn woo bɔbunu. Nɑ yɛ̃ mɑ ɑ nɑ ɑ kɑ tɑbu mɛɛriwɑ.
28 Eliab, seu irmão mais velho, ouvindo-o falar assim, encolerizou-se: Por que vieste aqui? Com quem deixaste tuas ovelhas no deserto? Conheço a tua pretensão e a tua má índole; foi para ver a batalha que vieste!
29 Dɑfidi u wisɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ. Bɑɑ ɡɑri nɑ ǹ kpɛ̃ n bikiɑ?
29 Que fiz eu de mal?, respondeu Davi. Nada mais fiz que uma simples pergunta!
30 Mɑ u nùn biru kisi u dɑ u ɡoo ɡɑri bikiɑ. Yerɑ bɑ nùn wisɑ nɡe mɛ ɡbiikobɑ rɑɑ ɡeruɑ.
30 E afastou-se de seu irmão, indo perguntar a outros, dos quais obteve sempre as mesmas respostas.
31 Be bɑ nuɑ ye Dɑfidi u ɡeruɑ, yerɑ bɑ dɑ bɑ Sɔɔlu sɑɑriɑ. Mɑ Sɔɔlu u Dɑfidi sokusiɑ.
31 As palavras de Davi foram ouvidas e comunicadas a Saul, que o mandou vir à sua presença.
32 Dɑfidi u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku de ɡoon tororu tu kɑrɑ Filisiti win sɔ̃, yinni, kon dɑ n kɑ nùn sɑnnɑ.
32 Davi disse-lhe: Ninguém desanime por causa desse filisteu! Teu servo irá combatê-lo.
33 Sɔɔlu u nɛɛ, ɑ ǹ kpɛ̃ ɑ susi Filisiti win mi, ɑ sere kɑ nùn sɑnnɑ. Domi wunɛ bii piibuwɑ ɡinɑ. Durɔ wi, u mɑɑ sɑ̃ɑwɑ tɑbu durɔ sɑɑ win ɑluwɑɑsirun di.
33 Combatê-lo, tu?!, exclamou o rei. Não é possível. Não passas de um menino e ele é um homem de guerra desde a sua mocidade.
34 Mɑ Dɑfidi u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ rɑɑ sɑ̃ɑwɑ nɛn tundon yɑ̃ɑ kpɑro. Gbee sunɔ, ǹ kun mɛ yɑɑ kɔ̃sɑ ɡɑɑ yɑ̀ n nɑ yɑ yɑ̃ɑ teeru mwɑ yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ sɔɔ,
34 Davi respondeu a Saul: Quando o teu servo apascentava as ovelhas do seu pai e vinha um leão ou um urso roubar uma ovelha do rebanho,
35 nɑ rɑ ye nɑɑ ɡirewɑ kpɑ n ye so n yɑ̃ɑ te wɔrɑ yen nɔɔn di. Yɑ̀ n mɑn sĩiremɑ yen nɔɔ ɡbiniyɑ nɑ rɑ nɛnɛ n kɑ ye so n ɡo.
35 eu o perseguia e o matava, tirando-lhe a ovelha da boca. E se ele se levantava contra mim, agarrava-o pela goela e estrangulava-o.
36 Yinni nɑ yɑɑ kɔ̃si ɡoore. Nɡe mɛyɑ kon mɑɑ Filisiti bɑnɡo sɑriruɡii wini ɡo nɡe yen tiɑ, domi u Gusunɔn tɑbu kowobu nɔɔ kɑsu.
36 Assim como o teu servo matou o leão e o urso, assim fará ele a esse filisteu incircunciso, que insultou os exércitos do Deus vivo.
37 Yinni Gusunɔ wi u mɑn wɔrɑ sɑɑ ɡbee sunɔ kɑ yɑɑ kɔ̃sɑ yen min di u koo mɑɑ mɑn wɔrɑ Filisiti win nɔmɑn di.
37 O Senhor, acrescentou, que me salvou das garras do leão e do urso, salvar-me-á também das mãos desse filisteu. Vai, disse Saul a Davi; e que o Senhor esteja contigo!
38 Mɑ Sɔɔlu u win tiin tɑbu yɑ̃nu kpuro suɑ u Dɑfidi sebusiɑ. Niyɑ tɑrɑkpe kɑ sii ɡɑndun furɔ,
38 O rei revestiu Davi com sua armadura, pôs-lhe na cabeça um capacete de bronze e armou-o de uma couraça.
39 kɑ tɑkobi. Yen biruwɑ Dɑfidi u kookɑri kuɑ u kɑ sĩ, domi u ǹ yen dɔɔnɛ mɔ. Adɑmɑ u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ ǹ kpɛ̃ n kɑ yenibɑ kpuro sĩ, domi nɑ ǹ yen dɔɔnɛ mɔ.
39 Davi cingiu a espada de Saul por cima de sua armadura e tentou andar com aquela equipagem inusitada. Mas disse a Saul: Não posso andar com isso, pois não estou habituado!
40 Yerɑ u win dɛkɑ suɑ u dɑ u kpee ɡori nɔɔbu dɔburɑ dɑɑrɔ u yi doke win kpɑrɑ bɔɔrɔ mɑ u win kpurɑntɛɛru suɑ u susi Filisiti win mi.
40 E, tirando a armadura, tomou seu cajado e escolheu no regato cinco pedras lisas, pondo-as no alforje de pastor que lhe servia de bolsa. Em seguida, com a sua funda na mão, avançou contra o filisteu.
41 Sɑɑ ye sɔɔ, Filisiti wi, u win tɛrɛ nɛnɔ ɡbiisie bɑ kɑ susimɔ bɑ dɔɔ Dɑfidin mi.
41 De seu lado, o filisteu, precedido de seu escudeiro, aproximou-se de Davi,
42 Ye Filisiti wi, u Dɑfidi mɛɛrɑ tii, u wɑ mɑ ɑluwɑɑsi kpɛmbuwɑ, tɔn swɑ̃ɑ durɔ burɔ, yerɑ u nùn ɡɛmɑ.
42 mediu-o com os olhos, e, vendo que era jovem, louro e de delicado aspecto, desprezou-o.
43 Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ bɔ̃ɔwɑ ɑ kɑ sere dɛki suɑmɑ ɑ mɑn kɑsu? Yerɑ u Dɑfidi bɔ̃rusi kɑ win bũnun yĩsiru.
43 Disse-lhe: Sou eu porventura um cão, para vires a mim com um cajado? E amaldiçoou-o em nome de seus deuses.
44 Mɑ u nɛɛ, ɑ susimɑ, kon de ɡunɔsu kɑ ɡbeeku yɛɛ yu wunɛn yɑɑ di.
44 Vem, continuou ele, e eu darei a tua carne às aves do céu e aos animais da terra!
45 Dɑfidi wi, u Filisiti wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛ wee ɑ kɑ mɑn sɑnnɔ wee kɑ tɑkobi kɑ yɑɑsɑ kɑ sɑkɑ. Adɑmɑ nɛ, nɑ kɑ nun sɑnnɔ weewɑ kɑ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinnin yĩsiru, wi u mɑɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑn tɑbu kowobun Yinni wi ɑ nɔɔ kɑsu.
45 Davi respondeu: Tu vens contra mim com espada, lança e escudo; eu, porém, vou contra ti em nome do Senhor dos exércitos, do Deus das fileiras de Israel, que tu insultaste.
46 Gisɔ Yinni Gusunɔ u koo mɑn nun nɔmu bɛriɑ. Kon nun so n surɑ kpɑ n wunɛn wiru burɑ. Gisɔ kon Filisitibɑn tɑbu kowobun ɡonu ɡunɔsu kɑ ɡbeeku yɛɛ wɛ̃ yi di. Kpɑ hɑnduniɑɡibu kpuro bu ɡiɑ mɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni u dɑm mɔ.
46 Hoje o Senhor te entregará nas minhas mãos, e eu te matarei, cortar-te-ei a cabeça, e darei os cadáveres do exército dos filisteus às aves do céu e aos animais da terra. Toda a terra saberá que há um Deus em Israel;
47 Be bɑ wɑ̃ɑ mini kpuro bɑ koo wɑ mɑ Yinni Gusunɔ kun tɑkobi kɑ yɑɑsɑn bukɑtɑ mɔ u kɑ tɔnu fɑɑbɑ ko. Domi wiyɑ u rɑ tɑbu di. U koo sun bɛɛ nɔmu bɛriɑ.
47 e toda essa multidão saberá que não é com a espada nem com a lança que o Senhor triunfa, pois a batalha é do Senhor, e ele vos entregou em nossas mãos!
48 Sɑɑ ye Filisiti wi, u susimɔ u kɑ Dɑfidi wɔri, sɑɑ yerɑ Dɑfidin tii u mɑɑ dukɑ dɔɔ Filisitibɑn tɑbu sĩɑɔ u kɑ nùn yinnɑ.
48 Levantou-se o filisteu e marchou contra Davi. Davi também correu para a linha inimiga ao encontro do filisteu.
49 Mɑ u win nɔmu kpɛ̃ɛ kpɑrɑ bɔɔ te sɔɔ u kperu wunɑ u bɛri win kpurɑntɛɛru sɔɔ. Mɑ u Filisiti wi kpee te kɑrɑ tɑ dɑ tɑ numɑ win sirikɑnɑɔ mɑ u wɔrumɑ u kibɑri.
49 Meteu a mão no alforje, tomou uma pedra e arremessou-a com a funda, ferindo o filisteu na fronte. A pedra penetrou-lhe na fronte, e o gigante caiu com o rosto por terra.
50 Kpurɑntɛɛrun kpee teerɑ Dɑfidi u kɑ Filisiti wi kɑmiɑ. Ye u nùn surɑ bɑɑ tɑkobi u ǹ nɛni.
50 Assim venceu Davi o filisteu, ferindo-o de morte com uma funda e uma pedra. E como não tinha espada na mão,
51 Mɑ u dukɑ dɑ u durɔ win tɑkobi womɑ yen kɑrɑrun di u kɑ nùn ɡo u wiru burɑ. Ye Filisitibɑ bɑ wɑ mɑ ben tɑbu durɔ wi, u ɡu, yerɑ bɑ duki yɑrinɑ.
51 correu ao filisteu, subiu-lhe em cima, arrancou-lhe a espada da bainha e acabou de matá-lo, cortando-lhe a cabeça. Vendo morto o seu campeão, os filisteus fugiram.
52 Yerɑ Isirelibɑn tɑbu durɔbu kɑ Yudɑbɑ bɑ seewɑ bɑ Filisitibɑ fɛɛrisi kɑ tɑbun wurenu bɑ bu ɡirɑ sere Gɑti kɑ Ekoronin kɔnnɔwɔ, mɑ Filisitibɑn ɡonu wɔrukɑ Sɑɑrɑimun swɑɑɔ sere kɑ Gɑtiɔ n kɑ ɡirɑri Ekoroniɔ.
52 Os homens de Israel e de Judá levantaram-se então, soltando gritos de guerra, e perseguiram os inimigos até a entrada de Get e até as portas de Acaron. Os cadáveres dos filisteus juncavam o caminho desde Saraim até Get e até Acaron.
53 Mɑ Isirelibɑ bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ Filisitibɑn sɑnsɑni wɔri bɑ ben yɑ̃nu ɡurɑ.
53 Voltando da perseguição, os israelitas saquearam o acampamento dos inimigos.
54 Yen biru Dɑfidi u Goliɑtin wiru suɑ u kɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ. Adɑmɑ ye yɑ sɑ̃ɑ Goliɑtin tɑbu yɑ̃nu kpuro u ni yiwɑ win tiin kurɔ.
54 Davi tomou a cabeça do filisteu e mandou levá-la para Jerusalém. Conservou, porém, em sua própria tenda a armadura de Golias.
55 Sɑɑ ye Sɔɔlu u Dɑfidi wɑ u dɔɔ u kɑ Filisiti wi sɑnnɑ, yerɑ u win tɑbu sunɔ Abinɛɛ bikiɑ u nɛɛ, Abinɛɛ, weren biiwɑ bii durɔbu ɡeni.
55 Quando Saul viu Davi partir ao encontro do filisteu, disse a Abner, seu general: De quem é filho esse jovem, Abner? Por tua vida, ó rei, respondeu Abner, não o sei.
56 Mɑ sunɔ u nɛɛ, ɑ bikio kpɑ ɑ nɔ ǹ n weren biin nɑ.
56 Disse-lhe o rei: Informa-te, pois, de quem é filho esse jovem.
57 Ye Dɑfidi u Filisiti wi ɡo u kpɑ u win wiru burɑ u nɛni u kɑ wee, yerɑ Abinɛɛ u kɑ nùn dɑ Sɔɔlun mi.
57 E quando voltou Davi, depois de ter matado o filisteu, levou-o Abner à presença de Saul, tendo ainda na mão a cabeça de Golias.
58 Sɔɔlu u nùn bikiɑ u nɛɛ, bii wunɛ, weren biiwɑ wunɛ.
58 Saul perguntou-lhe: Quem é o teu pai, ó jovem? Eu sou filho de Isaí de Belém, teu servo, respondeu Davi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.