1 Samuel 17
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Yen biru Filisitibɑ bɑ ben tɑbu kowobu mɛnnɑ bɑ tɑbun sɔɔru kuɑ Sokoɔ Yudɑn temɔ. Bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Efɛsi Dɑmimuɔ, ye yɑ wɑ̃ɑ Soko kɑ Asekɑn bɑɑ sɔɔ.
1 Os filisteus reuniram seu exército para a batalha e acamparam em Efes-Damim, entre Socó, em Judá, e Azeca.
2 Sɔɔlu kɑ Isirelibɑ ben tii bɑ mɛnnɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Elɑn wɔwɑ sɔɔ. Miyɑ bɑ tɑbu kpĩ bu kɑ Filisitibɑ wɔri.
2 Em resposta, Saul reuniu as tropas israelitas perto do vale de Elá.
3 Filisitibɑ bɑ yɔ̃ wɔwɑ yen berɑ ɡee, mɑ Isirelibɑ bɑ mɑɑ yɔ̃ yen berɑ ɡiɔ.
3 Assim, os filisteus e os israelitas ficaram frente a frente, em colinas opostas, com o vale entre eles.
4 Tɑbu durɔ ɡoo u yɑrimɑ Filisitibɑn sɑnsɑnin di, u dɑ u yɔ̃rɑ sɑnsɑni yiru yen bɑɑ sɔɔ. Win yĩsirɑ Goliɑti. Gɑtin diyɑ u nɑ. Mɑ win ɡunum turɑ ɡɔm soonu nɔɔbɑ tiɑ kɑ bɔnu.
4 Então Golias, um guerreiro filisteu de Gate, saiu das fileiras do exército filisteu. Ele tinha 2,90 metros de altura,
5 U sii ɡɑndun furɔ doke, kɑ sii ɡɑndun tɑrɑkpe ye bɑ kuɑ nɡe swɑ̃ɑ kokosu. Yen bunum mu kuɑ kilo wɑtɑ.
5 usava um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas de bronze que pesava sessenta quilos.
6 U mɑɑ sii ɡɑndun kɔrɔm doke, mɑ u sii ɡɑndun yɑɑsɑ bɛki.
6 Também usava caneleiras de bronze e carregava no ombro um dardo de bronze.
7 Yɑɑsɑ yen buru tɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe weson dɛkɑ ye u rɑ beku yɑsɑ tɛ̃ke. Yen bɛm bunum turɑ kilo nɔɔbɑ yirun sɑkɑ. Mɑ tɑbu kowo ɡoo u nùn ɡbiiye u win tɛrɛru nɛni.
7 A haste de sua lança era pesada e grossa, como o eixo de um tear, e a ponta de ferro da lança pesava cerca de sete quilos. Seu escudeiro caminhava à frente dele.
8 Goliɑti wi, u yɔ̃rɑ u ɡbɑ̃rɑ u Isirelibɑn tɑbu kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i yɑrimɑ i tɑbu sĩɑ kpĩ. I ǹ yɛ̃ mɑ nɛ Filisitiwɑ, bɛɛ mɑɑ Sɔɔlun yobu? I ɡoo ɡɔsio bɛɛn suunu sɔɔ u nɑ u kɑ mɑn sɑnnɑ.
8 Golias parou e gritou para as tropas israelitas: “Por que saíram todos para lutar? Eu sou filisteu, e vocês são servos de Saul. Escolham um homem para vir aqui e lutar comigo!
9 Ù n kpĩɑ u mɑn kɑmiɑ u ɡo, nɛn tɔmbu bu ko bɛɛn yobu. Adɑmɑ nɑ̀ n nùn kɑmiɑ nɑ ɡo, bɛɛyɑ ko i ko bɛsɛn yobu, kpɑ i sun sɑ̃.
9 Se ele me matar, seremos seus escravos. Mas, se eu o matar, vocês serão nossos escravos!
10 Sɑnnɔwɑ nɑ kĩ ɡisɔ. I ɡoo wunɑmɑ wi u koo kɑ mɑn sɑnnɑ.
10 Desafio hoje os exércitos de Israel. Mandem um homem para lutar comigo!”.
11 Ye Sɔɔlu kɑ Isirelibɑ kpuro bɑ Filisiti win ɡɑri yi nuɑ, mɑ bɛrum bu mwɑ ɡem ɡem.
11 Quando Saul e os israelitas ouviram isso, ficaram aterrorizados e muito abalados.
12 Dɑfidi wee, u sɑ̃ɑwɑ Isɑin bii. Isɑi wi, Efɑrɑtiɡiiwɑ wi u wɑ̃ɑ Bɛtelehɛmuɔ Yudɑn temɔ. Bii tɔn durɔbu nɔɔbɑ itɑwɑ u mɑrɑ. Sɔɔlun wɑɑti ye sɔɔ, u sɑ̃ɑwɑ durɔ tɔkɔru ɡem ɡem.
12 Davi era filho de Jessé, efrateu de Belém, na terra de Judá. Na época do rei Saul, Jessé já era idoso e tinha oito filhos.
13 Win bii bukurobu itɑ bɑ Sɔɔlu swĩi bɑ kɑ tɑbu dɑ. Ben yĩsɑ wee, Eliɑbu kɑ Abinɑdɑbu kɑ Sɑmɑ.
13 Os três filhos mais velhos de Jessé — Eliabe, Abinadabe e Simeia — haviam se alistado no exército de Saul para lutar contra os filisteus.
14 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Sɔɔlun sɑnsɑniɔ, win bii dɑ̃ɑko Dɑfidi
14 Davi era o mais novo. Seus três irmãos mais velhos seguiam o exército de Saul,
15 u rɑ dewɑ Bɛtelehɛmuɔ u kɑ win tundon yɑ̃ɑnu kpɑrɑ kpɑ u ɡɔsirɑmɑ Sɔɔlun mi.
15 enquanto Davi ia e voltava para ajudar seu pai a cuidar das ovelhas em Belém.
16 Sɑɑ ye sɔɔ, Goliɑti wi, u rɑ nɛwɑ Isirelibɑn wuswɑɑɔ bururu kɑ yokɑ u kɑ tii bu sɔ̃ɔsi. Mɛyɑ u kuɑ sere sɔ̃ɔ weeru.
16 Durante quarenta dias, pela manhã e à tarde, o guerreiro filisteu se apresentava diante do exército israelita e o desafiava.
17 Sɔ̃ɔ teeru Isɑi u win bii Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡbere sɔndɑnu sɑɑki tiɑ suo kɑ pɛ̃ɛ wɔku te, kpɑ ɑ kɑ wunɛn mɑɑbu dɑɑwɑ fuuku tɑbu ɡberɔ.
17 Um dia, Jessé disse a Davi: “Leve depressa para seus irmãos que estão no acampamento este cesto com grãos tostados e estes dez pães.
18 A mɑɑ ɡɑsɑnu wɔku te suo ɑ ben wuurun wiruɡii wɛ̃ kpɑ ɑ wɑ nɡe bɑ̀ n bwɑ̃ɑ do, kpɑ ɑ kɑ ɡɑ̃ɑnu wurɑmɑ ben min di ni nu koo mɑn sɔ̃ɔsi mɑ ɑ turɑ mi.
18 Leve também estes dez queijos para o capitão deles. Veja como estão seus irmãos e traga notícias deles”.
19 Bɑ wɑ̃ɑ kɑ Sɔɔlu kɑ Isirelibɑn tɑbu kowobu Elɑn wɔwɑɔ. Miyɑ bɑ tɑbu mɔ̀ kɑ Filisitibɑ.
19 Os irmãos de Davi estavam com Saul e o exército israelita no vale de Elá, lutando contra os filisteus.
20 Sisiru buru buru, Dɑfidi u seewɑ u yɑ̃ɑ ni ɡoo nɔmu sɔndiɑ. Mɑ u win sɔmunu suɑ u doonɑ nɡe mɛ Isɑi u nùn yiire. Ye u turɑ mi, u deemɑ wee, tɑbu kowobɑ yɑrimɑmɔ bɑ tɑbun sɔɔru mɔ̀. Bɑ ɡbɑmɡbɑ soomɔ bɑ kuuki mɔ̀.
20 Davi deixou as ovelhas com outro pastor e, na manhã seguinte, partiu bem cedo com os presentes, como Jessé havia ordenado. Chegou ao acampamento quando o exército israelita saía para o campo de batalha com gritos de guerra.
21 Isirelibɑ kɑ Filisitibɑ bɑ tɑbu tɛriɑmɔ.
21 Logo, filisteus e israelitas estavam frente a frente, exército contra exército.
22 Dɑfidi u win sɔmunu sɔbiɑ u yɑ̃nun kɔ̃so nɔmu bɛriɑ, mɑ u dukɑ dɑ tɑbu ɡberɔ u win mɑɑbu deemɑ u bu tɔburɑ.
22 Davi deixou suas coisas com o responsável pelos suprimentos e correu até a frente de batalha para saudar seus irmãos.
23 Sɑnɑm mɛ u kɑ bu ɡɑri mɔ̀, wee Filisitibɑn tɑbu durɔ Gɑtiɡii wi bɑ mɔ̀ Goliɑti u kurɑmɑ sɑɑ Filisitibɑn tɑbu sĩɑn di. U win ɡɑri yi sɑɑrim seewɑ, mɑ Dɑfidi u yi nuɑ.
23 Enquanto falava com eles, Golias, o guerreiro filisteu de Gate, saiu das fileiras do exército filisteu. Davi o ouviu gritar seu desafio habitual.
24 Ye Isirelibɑ bɑ durɔ wi wɑ, be kpuro bɑ bɛrum soorɑ ɡem ɡem bɑ duki yɑkikirɑ.
24 Quando os israelitas viram Golias, começaram a fugir, apavorados.
25 Mɑ bɑ mɔ̀, durɔ wi wee, u mɑɑ yɑrimɑ u kɑ sun nɔɔ kɑsu. Wi u kpĩɑ u nùn ɡo, sunɔ u koo yɛ̃ro dukiɑ bɑkɑ wɛ̃, kpɑ u nùn win bii wɔndiɑ kɛ̃ kurɔ. Mɛyɑ yɛ̃ron yɛnuɡibɑ ko n tii mɔ. Sunɔ kun mɑɑ bu ɡɑ̃ɑnu bikiɑmɔ.
25 “Vocês viram aquele homem?”, perguntavam uns aos outros. “Ele sai todos os dias para desafiar Israel. O rei ofereceu uma grande recompensa para quem o matar. Dará uma de suas filhas como esposa e isentará toda a família dele de pagar impostos!”
26 Mɑ Dɑfidi u be bɑ wɑ̃ɑ win bɔkuɔ bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ rɑ n Filisiti, bɑnɡo sɑriruɡii wi, u sere kɑ bɛsɛ Gusunɔn tɑbu kowobu nɔɔ kɑsu. Mbɑ bɑ koo yɛ̃ro wɛ̃ wi u nùn ɡo, mɑ u Isirelibɑ sekuru yɑrɑ.
26 Então Davi perguntou aos soldados que estavam por perto: “O que receberá o homem que matar esse filisteu e acabar com suas provocações contra Israel? Afinal de contas, quem é esse filisteu incircunciso para desafiar os exércitos do Deus vivo?”.
27 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ ye bɑ rɑɑ ɡerunɑmɔ. Bɑ nɛɛ, yeni kɑ yeniwɑ bɑ koo yɛ̃ro wɛ̃ wi u nùn ɡo.
27 Os soldados repetiram o que tinham dito e confirmaram: “Sim, essa será a recompensa para quem o matar”.
28 Ye Eliɑbu Dɑfidin mɔɔ tɔnwero u nuɑ Dɑfidi u ɡɑri mɔ̀ kɑ tɔn be, u kɑ nùn mɔru kuɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ ɑ sere yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ piibu ɡe deriɑ ɡbɑburɔ. Nɑ wunɛn ɑnɑyisiru yɛ̃ kɑ wunɛn woo bɔbunu. Nɑ yɛ̃ mɑ ɑ nɑ ɑ kɑ tɑbu mɛɛriwɑ.
28 Quando Eliabe, irmão mais velho de Davi, o ouviu falando com os soldados, ficou furioso e perguntou: “O que você está fazendo aqui? Não devia estar tomando conta daquelas poucas ovelhas? Conheço sua arrogância e suas más intenções. Você quer apenas ver a batalha!”.
29 Dɑfidi u wisɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ. Bɑɑ ɡɑri nɑ ǹ kpɛ̃ n bikiɑ?
29 “O que eu fiz agora?”, disse Davi. “Só fiz uma pergunta!”
30 Mɑ u nùn biru kisi u dɑ u ɡoo ɡɑri bikiɑ. Yerɑ bɑ nùn wisɑ nɡe mɛ ɡbiikobɑ rɑɑ ɡeruɑ.
30 Então foi até outros soldados, fez a mesma pergunta e recebeu a mesma resposta.
31 Be bɑ nuɑ ye Dɑfidi u ɡeruɑ, yerɑ bɑ dɑ bɑ Sɔɔlu sɑɑriɑ. Mɑ Sɔɔlu u Dɑfidi sokusiɑ.
31 Alguém contou ao rei Saul o que Davi tinha dito, e o rei mandou chamá-lo.
32 Dɑfidi u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku de ɡoon tororu tu kɑrɑ Filisiti win sɔ̃, yinni, kon dɑ n kɑ nùn sɑnnɑ.
32 Davi disse a Saul: “Ninguém se preocupe por causa desse filisteu. Seu servo vai lutar contra ele”.
33 Sɔɔlu u nɛɛ, ɑ ǹ kpɛ̃ ɑ susi Filisiti win mi, ɑ sere kɑ nùn sɑnnɑ. Domi wunɛ bii piibuwɑ ɡinɑ. Durɔ wi, u mɑɑ sɑ̃ɑwɑ tɑbu durɔ sɑɑ win ɑluwɑɑsirun di.
33 Saul respondeu: “Você não conseguirá lutar contra esse filisteu e vencer! É apenas um rapaz, e ele é guerreiro desde a juventude”.
34 Mɑ Dɑfidi u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ rɑɑ sɑ̃ɑwɑ nɛn tundon yɑ̃ɑ kpɑro. Gbee sunɔ, ǹ kun mɛ yɑɑ kɔ̃sɑ ɡɑɑ yɑ̀ n nɑ yɑ yɑ̃ɑ teeru mwɑ yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ sɔɔ,
34 Davi, porém insistiu: “Tomo conta das ovelhas de meu pai e, quando um leão ou um urso aparece para levar um cordeiro do rebanho,
35 nɑ rɑ ye nɑɑ ɡirewɑ kpɑ n ye so n yɑ̃ɑ te wɔrɑ yen nɔɔn di. Yɑ̀ n mɑn sĩiremɑ yen nɔɔ ɡbiniyɑ nɑ rɑ nɛnɛ n kɑ ye so n ɡo.
35 vou atrás dele com meu cajado e tiro o cordeiro de sua boca. Se o animal me ataca, eu o seguro pela mandíbula e dou golpes nele com o cajado até ele morrer.
36 Yinni nɑ yɑɑ kɔ̃si ɡoore. Nɡe mɛyɑ kon mɑɑ Filisiti bɑnɡo sɑriruɡii wini ɡo nɡe yen tiɑ, domi u Gusunɔn tɑbu kowobu nɔɔ kɑsu.
36 Fiz isso com o leão e o urso, e farei o mesmo com esse filisteu incircunciso, pois ele desafiou os exércitos do Deus vivo!”.
37 Yinni Gusunɔ wi u mɑn wɔrɑ sɑɑ ɡbee sunɔ kɑ yɑɑ kɔ̃sɑ yen min di u koo mɑɑ mɑn wɔrɑ Filisiti win nɔmɑn di.
37 E disse ainda: “O S enhor que me livrou das garras do leão e do urso também me livrará desse filisteu!”. Por fim, Saul consentiu. “Está bem, então vá”, disse. “E que o S
38 Mɑ Sɔɔlu u win tiin tɑbu yɑ̃nu kpuro suɑ u Dɑfidi sebusiɑ. Niyɑ tɑrɑkpe kɑ sii ɡɑndun furɔ,
38 Então Saul deu a Davi sua própria armadura, incluindo uma couraça e um capacete de bronze.
39 kɑ tɑkobi. Yen biruwɑ Dɑfidi u kookɑri kuɑ u kɑ sĩ, domi u ǹ yen dɔɔnɛ mɔ. Adɑmɑ u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ ǹ kpɛ̃ n kɑ yenibɑ kpuro sĩ, domi nɑ ǹ yen dɔɔnɛ mɔ.
39 Davi prendeu a espada sobre a armadura e tentou dar alguns passos, pois nunca tinha usado essas coisas. “Não consigo andar com tudo isso, pois não estou acostumado”, disse a Saul, e tirou a armadura.
40 Yerɑ u win dɛkɑ suɑ u dɑ u kpee ɡori nɔɔbu dɔburɑ dɑɑrɔ u yi doke win kpɑrɑ bɔɔrɔ mɑ u win kpurɑntɛɛru suɑ u susi Filisiti win mi.
40 Pegou cinco pedras lisas de um riacho e as colocou em sua bolsa de pastor. Armado apenas com seu cajado e sua funda, foi enfrentar o filisteu.
41 Sɑɑ ye sɔɔ, Filisiti wi, u win tɛrɛ nɛnɔ ɡbiisie bɑ kɑ susimɔ bɑ dɔɔ Dɑfidin mi.
41 Golias, com seu escudeiro à frente, caminhava em direção a Davi,
42 Ye Filisiti wi, u Dɑfidi mɛɛrɑ tii, u wɑ mɑ ɑluwɑɑsi kpɛmbuwɑ, tɔn swɑ̃ɑ durɔ burɔ, yerɑ u nùn ɡɛmɑ.
42 rindo com desprezo do belo jovem ruivo.
43 Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ bɔ̃ɔwɑ ɑ kɑ sere dɛki suɑmɑ ɑ mɑn kɑsu? Yerɑ u Dɑfidi bɔ̃rusi kɑ win bũnun yĩsiru.
43 Gritou para Davi: “Por acaso sou um cão para que você venha a mim com um pedaço de pau?”. E amaldiçoou Davi em nome de seus deuses.
44 Mɑ u nɛɛ, ɑ susimɑ, kon de ɡunɔsu kɑ ɡbeeku yɛɛ yu wunɛn yɑɑ di.
44 “Venha cá, e darei sua carne às aves e aos animais selvagens!”, berrou Golias.
45 Dɑfidi wi, u Filisiti wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛ wee ɑ kɑ mɑn sɑnnɔ wee kɑ tɑkobi kɑ yɑɑsɑ kɑ sɑkɑ. Adɑmɑ nɛ, nɑ kɑ nun sɑnnɔ weewɑ kɑ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinnin yĩsiru, wi u mɑɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑn tɑbu kowobun Yinni wi ɑ nɔɔ kɑsu.
45 Davi respondeu ao filisteu: “Você vem a mim com uma espada, uma lança e um dardo, mas eu vou enfrentá-lo em nome do S enhor dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, que você desafiou.
46 Gisɔ Yinni Gusunɔ u koo mɑn nun nɔmu bɛriɑ. Kon nun so n surɑ kpɑ n wunɛn wiru burɑ. Gisɔ kon Filisitibɑn tɑbu kowobun ɡonu ɡunɔsu kɑ ɡbeeku yɛɛ wɛ̃ yi di. Kpɑ hɑnduniɑɡibu kpuro bu ɡiɑ mɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni u dɑm mɔ.
46 Hoje o S enhor entregará você em minhas mãos, e eu o matarei e cortarei sua cabeça. Então darei os cadáveres de seus homens às aves e aos animais selvagens, e o mundo todo saberá que há Deus em Israel!
47 Be bɑ wɑ̃ɑ mini kpuro bɑ koo wɑ mɑ Yinni Gusunɔ kun tɑkobi kɑ yɑɑsɑn bukɑtɑ mɔ u kɑ tɔnu fɑɑbɑ ko. Domi wiyɑ u rɑ tɑbu di. U koo sun bɛɛ nɔmu bɛriɑ.
47 E todos que estão aqui reunidos saberão que o S enhor salva seu povo, mas não com espada nem com lança. A batalha é do S enhor , e ele entregará vocês em nossas mãos!”.
48 Sɑɑ ye Filisiti wi, u susimɔ u kɑ Dɑfidi wɔri, sɑɑ yerɑ Dɑfidin tii u mɑɑ dukɑ dɔɔ Filisitibɑn tɑbu sĩɑɔ u kɑ nùn yinnɑ.
48 Quando o filisteu se aproximou para atacar, Davi foi correndo enfrentá-lo.
49 Mɑ u win nɔmu kpɛ̃ɛ kpɑrɑ bɔɔ te sɔɔ u kperu wunɑ u bɛri win kpurɑntɛɛru sɔɔ. Mɑ u Filisiti wi kpee te kɑrɑ tɑ dɑ tɑ numɑ win sirikɑnɑɔ mɑ u wɔrumɑ u kibɑri.
49 Enfiou a mão na bolsa, pegou uma pedra e atirou-a com sua funda. A pedra acertou o filisteu na testa e ficou encravada ali. E Golias caiu com o rosto em terra.
50 Kpurɑntɛɛrun kpee teerɑ Dɑfidi u kɑ Filisiti wi kɑmiɑ. Ye u nùn surɑ bɑɑ tɑkobi u ǹ nɛni.
50 Assim, Davi venceu o filisteu e o matou com apenas uma funda e uma pedra, pois não tinha espada.
51 Mɑ u dukɑ dɑ u durɔ win tɑkobi womɑ yen kɑrɑrun di u kɑ nùn ɡo u wiru burɑ. Ye Filisitibɑ bɑ wɑ mɑ ben tɑbu durɔ wi, u ɡu, yerɑ bɑ duki yɑrinɑ.
51 Em seguida, correu até o filisteu, puxou da bainha a espada dele e a usou para matá-lo e cortar-lhe a cabeça. Quando os filisteus viram que seu melhor guerreiro estava morto, deram meia-volta e fugiram.
52 Yerɑ Isirelibɑn tɑbu durɔbu kɑ Yudɑbɑ bɑ seewɑ bɑ Filisitibɑ fɛɛrisi kɑ tɑbun wurenu bɑ bu ɡirɑ sere Gɑti kɑ Ekoronin kɔnnɔwɔ, mɑ Filisitibɑn ɡonu wɔrukɑ Sɑɑrɑimun swɑɑɔ sere kɑ Gɑtiɔ n kɑ ɡirɑri Ekoroniɔ.
52 Os soldados de Israel e de Judá soltaram um forte grito de vitória e perseguiram os filisteus até Gate e até os portões de Ecrom. E os corpos dos filisteus mortos e feridos ficaram espalhados pelo caminho de Saarim até Gate e Ecrom.
53 Mɑ Isirelibɑ bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ Filisitibɑn sɑnsɑni wɔri bɑ ben yɑ̃nu ɡurɑ.
53 Então o exército israelita voltou e saqueou o acampamento abandonado dos filisteus.
54 Yen biru Dɑfidi u Goliɑtin wiru suɑ u kɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ. Adɑmɑ ye yɑ sɑ̃ɑ Goliɑtin tɑbu yɑ̃nu kpuro u ni yiwɑ win tiin kurɔ.
54 (Davi levou a cabeça do filisteu para Jerusalém, mas guardou as armas dele em sua própria tenda.)
55 Sɑɑ ye Sɔɔlu u Dɑfidi wɑ u dɔɔ u kɑ Filisiti wi sɑnnɑ, yerɑ u win tɑbu sunɔ Abinɛɛ bikiɑ u nɛɛ, Abinɛɛ, weren biiwɑ bii durɔbu ɡeni.
55 Quando Saul viu Davi sair para lutar contra os filisteus, perguntou a Abner, o comandante de seu exército: “Abner, quem é o pai desse rapaz?”. “Não faço ideia, ó rei!”, disse Abner.
56 Mɑ sunɔ u nɛɛ, ɑ bikio kpɑ ɑ nɔ ǹ n weren biin nɑ.
56 “Então descubra quem é o pai dele!”, ordenou.
57 Ye Dɑfidi u Filisiti wi ɡo u kpɑ u win wiru burɑ u nɛni u kɑ wee, yerɑ Abinɛɛ u kɑ nùn dɑ Sɔɔlun mi.
57 Assim que Davi voltou, depois de matar Golias, Abner o levou a Saul. Ele ainda carregava a cabeça do filisteu em suas mãos.
58 Sɔɔlu u nùn bikiɑ u nɛɛ, bii wunɛ, weren biiwɑ wunɛ.
58 Saul perguntou: “Quem é seu pai, meu rapaz?”. E Davi respondeu: “Sou filho de Jessé, que vive em Belém”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.