1 Samuel 17
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Yen biru Filisitibɑ bɑ ben tɑbu kowobu mɛnnɑ bɑ tɑbun sɔɔru kuɑ Sokoɔ Yudɑn temɔ. Bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Efɛsi Dɑmimuɔ, ye yɑ wɑ̃ɑ Soko kɑ Asekɑn bɑɑ sɔɔ.
1 Os filisteus reuniram as suas tropas para a guerra em Socó, que fica em Judá. Eles acamparam entre Socó e Azeca, em Efes-Damim.
2 Sɔɔlu kɑ Isirelibɑ ben tii bɑ mɛnnɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Elɑn wɔwɑ sɔɔ. Miyɑ bɑ tɑbu kpĩ bu kɑ Filisitibɑ wɔri.
2 Saul e os homens de Israel se reuniram e acamparam no vale de Elá, e ali ordenaram a batalha contra os filisteus.
3 Filisitibɑ bɑ yɔ̃ wɔwɑ yen berɑ ɡee, mɑ Isirelibɑ bɑ mɑɑ yɔ̃ yen berɑ ɡiɔ.
3 Os filisteus estavam num monte e os israelitas estavam no outro monte, ficando o vale no meio deles.
4 Tɑbu durɔ ɡoo u yɑrimɑ Filisitibɑn sɑnsɑnin di, u dɑ u yɔ̃rɑ sɑnsɑni yiru yen bɑɑ sɔɔ. Win yĩsirɑ Goliɑti. Gɑtin diyɑ u nɑ. Mɑ win ɡunum turɑ ɡɔm soonu nɔɔbɑ tiɑ kɑ bɔnu.
4 Então do arraial dos filisteus saiu um guerreiro chamado Golias. Ele era da cidade de Gate e tinha quase três metros de altura.
5 U sii ɡɑndun furɔ doke, kɑ sii ɡɑndun tɑrɑkpe ye bɑ kuɑ nɡe swɑ̃ɑ kokosu. Yen bunum mu kuɑ kilo wɑtɑ.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas de bronze, que pesava uns sessenta quilos.
6 U mɑɑ sii ɡɑndun kɔrɔm doke, mɑ u sii ɡɑndun yɑɑsɑ bɛki.
6 Trazia caneleiras de bronze nas pernas e um dardo de bronze sobre os ombros.
7 Yɑɑsɑ yen buru tɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe weson dɛkɑ ye u rɑ beku yɑsɑ tɛ̃ke. Yen bɛm bunum turɑ kilo nɔɔbɑ yirun sɑkɑ. Mɑ tɑbu kowo ɡoo u nùn ɡbiiye u win tɛrɛru nɛni.
7 A haste da sua lança era como o eixo do tecelão, e a ponta da sua lança era de ferro e pesava mais de sete quilos. E diante dele ia o escudeiro.
8 Goliɑti wi, u yɔ̃rɑ u ɡbɑ̃rɑ u Isirelibɑn tɑbu kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i yɑrimɑ i tɑbu sĩɑ kpĩ. I ǹ yɛ̃ mɑ nɛ Filisitiwɑ, bɛɛ mɑɑ Sɔɔlun yobu? I ɡoo ɡɔsio bɛɛn suunu sɔɔ u nɑ u kɑ mɑn sɑnnɑ.
8 Golias parou e gritou para as tropas de Israel: — Para que vocês saíram para formar a linha de batalha? Não sou eu filisteu, e vocês, servos de Saul? Escolham entre vocês um homem que venha lutar comigo.
9 Ù n kpĩɑ u mɑn kɑmiɑ u ɡo, nɛn tɔmbu bu ko bɛɛn yobu. Adɑmɑ nɑ̀ n nùn kɑmiɑ nɑ ɡo, bɛɛyɑ ko i ko bɛsɛn yobu, kpɑ i sun sɑ̃.
9 Se ele puder lutar comigo e me matar, seremos servos de vocês. Mas, se eu o vencer e o matar, vocês serão nossos servos e nos servirão.
10 Sɑnnɔwɑ nɑ kĩ ɡisɔ. I ɡoo wunɑmɑ wi u koo kɑ mɑn sɑnnɑ.
10 E o filisteu continuou: — Hoje eu desafio as tropas de Israel. Deem-me um homem, para que lute comigo.
11 Ye Sɔɔlu kɑ Isirelibɑ kpuro bɑ Filisiti win ɡɑri yi nuɑ, mɑ bɛrum bu mwɑ ɡem ɡem.
11 Quando Saul e todo o Israel ouviram estas palavras do filisteu, ficaram assustados e com muito medo.
12 Dɑfidi wee, u sɑ̃ɑwɑ Isɑin bii. Isɑi wi, Efɑrɑtiɡiiwɑ wi u wɑ̃ɑ Bɛtelehɛmuɔ Yudɑn temɔ. Bii tɔn durɔbu nɔɔbɑ itɑwɑ u mɑrɑ. Sɔɔlun wɑɑti ye sɔɔ, u sɑ̃ɑwɑ durɔ tɔkɔru ɡem ɡem.
12 Davi era filho daquele efrateu de Belém de Judá cujo nome era Jessé e que tinha oito filhos. Nos dias de Saul, Jessé já era bastante idoso entre os homens.
13 Win bii bukurobu itɑ bɑ Sɔɔlu swĩi bɑ kɑ tɑbu dɑ. Ben yĩsɑ wee, Eliɑbu kɑ Abinɑdɑbu kɑ Sɑmɑ.
13 Os três filhos mais velhos de Jessé tinham ido com Saul para a guerra. Esses três, que tinham ido para a guerra, se chamavam Eliabe, que era o primogênito; Abinadabe, que era o segundo; e Samá, que era o terceiro.
14 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Sɔɔlun sɑnsɑniɔ, win bii dɑ̃ɑko Dɑfidi
14 Davi era o mais moço; só os três mais velhos seguiram Saul.
15 u rɑ dewɑ Bɛtelehɛmuɔ u kɑ win tundon yɑ̃ɑnu kpɑrɑ kpɑ u ɡɔsirɑmɑ Sɔɔlun mi.
15 Davi, porém, ia a Saul e voltava, para apascentar as ovelhas de seu pai, em Belém.
16 Sɑɑ ye sɔɔ, Goliɑti wi, u rɑ nɛwɑ Isirelibɑn wuswɑɑɔ bururu kɑ yokɑ u kɑ tii bu sɔ̃ɔsi. Mɛyɑ u kuɑ sere sɔ̃ɔ weeru.
16 O filisteu vinha de manhã e de tarde, apresentando-se durante quarenta dias.
17 Sɔ̃ɔ teeru Isɑi u win bii Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡbere sɔndɑnu sɑɑki tiɑ suo kɑ pɛ̃ɛ wɔku te, kpɑ ɑ kɑ wunɛn mɑɑbu dɑɑwɑ fuuku tɑbu ɡberɔ.
17 Jessé disse a Davi, seu filho: — Peço que você leve para os seus irmãos uma medida deste trigo tostado e estes dez pães. Corra e leve isso para os seus irmãos, no acampamento.
18 A mɑɑ ɡɑsɑnu wɔku te suo ɑ ben wuurun wiruɡii wɛ̃ kpɑ ɑ wɑ nɡe bɑ̀ n bwɑ̃ɑ do, kpɑ ɑ kɑ ɡɑ̃ɑnu wurɑmɑ ben min di ni nu koo mɑn sɔ̃ɔsi mɑ ɑ turɑ mi.
18 Porém estes dez queijos, leve-os para o comandante de mil. Veja como os seus irmãos estão passando e traga uma prova de que estão bem.
19 Bɑ wɑ̃ɑ kɑ Sɔɔlu kɑ Isirelibɑn tɑbu kowobu Elɑn wɔwɑɔ. Miyɑ bɑ tɑbu mɔ̀ kɑ Filisitibɑ.
19 Saul, eles e todos os homens de Israel estão no vale de Elá, lutando contra os filisteus.
20 Sisiru buru buru, Dɑfidi u seewɑ u yɑ̃ɑ ni ɡoo nɔmu sɔndiɑ. Mɑ u win sɔmunu suɑ u doonɑ nɡe mɛ Isɑi u nùn yiire. Ye u turɑ mi, u deemɑ wee, tɑbu kowobɑ yɑrimɑmɔ bɑ tɑbun sɔɔru mɔ̀. Bɑ ɡbɑmɡbɑ soomɔ bɑ kuuki mɔ̀.
20 No dia seguinte, Davi se levantou de madrugada, deixou as ovelhas com um guarda, carregou o que havia sido preparado e partiu, como Jessé lhe havia ordenado. Chegou ao acampamento quando as tropas estavam saindo para colocar-se em ordem de combate e, aos gritos, chamavam para a batalha.
21 Isirelibɑ kɑ Filisitibɑ bɑ tɑbu tɛriɑmɔ.
21 Os israelitas e filisteus se puseram em ordem, fileira contra fileira.
22 Dɑfidi u win sɔmunu sɔbiɑ u yɑ̃nun kɔ̃so nɔmu bɛriɑ, mɑ u dukɑ dɑ tɑbu ɡberɔ u win mɑɑbu deemɑ u bu tɔburɑ.
22 Davi deixou o que havia trazido aos cuidados do guarda da bagagem e correu para a batalha. Quando chegou lá, perguntou a seus irmãos se estavam bem.
23 Sɑnɑm mɛ u kɑ bu ɡɑri mɔ̀, wee Filisitibɑn tɑbu durɔ Gɑtiɡii wi bɑ mɔ̀ Goliɑti u kurɑmɑ sɑɑ Filisitibɑn tɑbu sĩɑn di. U win ɡɑri yi sɑɑrim seewɑ, mɑ Dɑfidi u yi nuɑ.
23 Enquanto Davi ainda falava com eles, eis que vinha subindo do exército dos filisteus o guerreiro, cujo nome era Golias, o filisteu de Gate. E falou as mesmas coisas que havia falado anteriormente. E Davi escutou.
24 Ye Isirelibɑ bɑ durɔ wi wɑ, be kpuro bɑ bɛrum soorɑ ɡem ɡem bɑ duki yɑkikirɑ.
24 Todos os israelitas, vendo aquele homem, fugiam dele, com muito medo.
25 Mɑ bɑ mɔ̀, durɔ wi wee, u mɑɑ yɑrimɑ u kɑ sun nɔɔ kɑsu. Wi u kpĩɑ u nùn ɡo, sunɔ u koo yɛ̃ro dukiɑ bɑkɑ wɛ̃, kpɑ u nùn win bii wɔndiɑ kɛ̃ kurɔ. Mɛyɑ yɛ̃ron yɛnuɡibɑ ko n tii mɔ. Sunɔ kun mɑɑ bu ɡɑ̃ɑnu bikiɑmɔ.
25 E diziam uns aos outros: — Vocês viram aquele homem? Ele veio para afrontar Israel. O rei dará muitas riquezas para quem matar aquele homem. Também lhe dará a filha em casamento, e à casa de seu pai isentará de impostos em Israel.
26 Mɑ Dɑfidi u be bɑ wɑ̃ɑ win bɔkuɔ bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ rɑ n Filisiti, bɑnɡo sɑriruɡii wi, u sere kɑ bɛsɛ Gusunɔn tɑbu kowobu nɔɔ kɑsu. Mbɑ bɑ koo yɛ̃ro wɛ̃ wi u nùn ɡo, mɑ u Isirelibɑ sekuru yɑrɑ.
26 Então Davi perguntou aos homens que estavam perto dele: — O que será dado ao homem que matar esse filisteu e livrar Israel de tal afronta? Quem é esse filisteu incircunciso para afrontar os exércitos do Deus vivo?
27 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ ye bɑ rɑɑ ɡerunɑmɔ. Bɑ nɛɛ, yeni kɑ yeniwɑ bɑ koo yɛ̃ro wɛ̃ wi u nùn ɡo.
27 E o povo lhe repetiu as mesmas palavras, dizendo: — É isso que será dado ao homem que o matar.
28 Ye Eliɑbu Dɑfidin mɔɔ tɔnwero u nuɑ Dɑfidi u ɡɑri mɔ̀ kɑ tɔn be, u kɑ nùn mɔru kuɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ ɑ sere yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ piibu ɡe deriɑ ɡbɑburɔ. Nɑ wunɛn ɑnɑyisiru yɛ̃ kɑ wunɛn woo bɔbunu. Nɑ yɛ̃ mɑ ɑ nɑ ɑ kɑ tɑbu mɛɛriwɑ.
28 Eliabe, o irmão mais velho, ouviu Davi falando com aqueles homens. Ele ficou irado com Davi e disse: — Por que você veio para cá? E com quem você deixou aquelas poucas ovelhas no deserto? Sei que você é presunçoso e mau. Você veio aqui só para ver a batalha.
29 Dɑfidi u wisɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ. Bɑɑ ɡɑri nɑ ǹ kpɛ̃ n bikiɑ?
29 Davi respondeu: — O que foi que eu fiz agora? Apenas fiz uma pergunta.
30 Mɑ u nùn biru kisi u dɑ u ɡoo ɡɑri bikiɑ. Yerɑ bɑ nùn wisɑ nɡe mɛ ɡbiikobɑ rɑɑ ɡeruɑ.
30 Então Davi se desviou dele na direção de outro e fez a mesma pergunta. E o povo lhe deu a mesma resposta de antes.
31 Be bɑ nuɑ ye Dɑfidi u ɡeruɑ, yerɑ bɑ dɑ bɑ Sɔɔlu sɑɑriɑ. Mɑ Sɔɔlu u Dɑfidi sokusiɑ.
31 Alguns homens que tinham ouvido as palavras de Davi foram anunciá-las a Saul, que mandou chamar Davi.
32 Dɑfidi u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku de ɡoon tororu tu kɑrɑ Filisiti win sɔ̃, yinni, kon dɑ n kɑ nùn sɑnnɑ.
32 Davi disse a Saul: — Que ninguém desanime por causa dele. Este seu servo irá e lutará contra esse filisteu.
33 Sɔɔlu u nɛɛ, ɑ ǹ kpɛ̃ ɑ susi Filisiti win mi, ɑ sere kɑ nùn sɑnnɑ. Domi wunɛ bii piibuwɑ ɡinɑ. Durɔ wi, u mɑɑ sɑ̃ɑwɑ tɑbu durɔ sɑɑ win ɑluwɑɑsirun di.
33 Porém Saul disse a Davi: — Você não poderá ir contra esse filisteu para lutar contra ele. Você ainda é jovem, e ele é guerreiro desde a sua mocidade.
34 Mɑ Dɑfidi u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ rɑɑ sɑ̃ɑwɑ nɛn tundon yɑ̃ɑ kpɑro. Gbee sunɔ, ǹ kun mɛ yɑɑ kɔ̃sɑ ɡɑɑ yɑ̀ n nɑ yɑ yɑ̃ɑ teeru mwɑ yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ sɔɔ,
34 Davi respondeu: — Este seu servo apascentava as ovelhas do pai. Quando vinha um leão ou um urso e levava um cordeiro do rebanho,
35 nɑ rɑ ye nɑɑ ɡirewɑ kpɑ n ye so n yɑ̃ɑ te wɔrɑ yen nɔɔn di. Yɑ̀ n mɑn sĩiremɑ yen nɔɔ ɡbiniyɑ nɑ rɑ nɛnɛ n kɑ ye so n ɡo.
35 eu saía atrás dele, batia nele e livrava o cordeiro da sua boca. Se ele se levantava contra mim, eu o agarrava pela barba e o golpeava até matá-lo.
36 Yinni nɑ yɑɑ kɔ̃si ɡoore. Nɡe mɛyɑ kon mɑɑ Filisiti bɑnɡo sɑriruɡii wini ɡo nɡe yen tiɑ, domi u Gusunɔn tɑbu kowobu nɔɔ kɑsu.
36 Este seu servo matou tanto o leão como o urso. Este filisteu incircunciso será como um deles, porque afrontou os exércitos do Deus vivo.
37 Yinni Gusunɔ wi u mɑn wɔrɑ sɑɑ ɡbee sunɔ kɑ yɑɑ kɔ̃sɑ yen min di u koo mɑɑ mɑn wɔrɑ Filisiti win nɔmɑn di.
37 E Davi continuou: — O Então Saul disse a Davi: — Vá, e que o
38 Mɑ Sɔɔlu u win tiin tɑbu yɑ̃nu kpuro suɑ u Dɑfidi sebusiɑ. Niyɑ tɑrɑkpe kɑ sii ɡɑndun furɔ,
38 Saul vestiu Davi com a sua própria armadura, pôs um capacete de bronze na cabeça dele, e o vestiu com uma couraça.
39 kɑ tɑkobi. Yen biruwɑ Dɑfidi u kookɑri kuɑ u kɑ sĩ, domi u ǹ yen dɔɔnɛ mɔ. Adɑmɑ u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ ǹ kpɛ̃ n kɑ yenibɑ kpuro sĩ, domi nɑ ǹ yen dɔɔnɛ mɔ.
39 Davi cingiu a espada sobre a armadura e tentou andar, pois jamais a havia usado. Então Davi disse a Saul: — Não posso andar com isto, porque nunca o usei. E Davi tirou aquilo de sobre si.
40 Yerɑ u win dɛkɑ suɑ u dɑ u kpee ɡori nɔɔbu dɔburɑ dɑɑrɔ u yi doke win kpɑrɑ bɔɔrɔ mɑ u win kpurɑntɛɛru suɑ u susi Filisiti win mi.
40 Pegou o seu cajado na mão, escolheu cinco pedras lisas do ribeiro, e as pôs no alforje de pastor, que trazia consigo. E, com a sua funda na mão, foi na direção do filisteu.
41 Sɑɑ ye sɔɔ, Filisiti wi, u win tɛrɛ nɛnɔ ɡbiisie bɑ kɑ susimɔ bɑ dɔɔ Dɑfidin mi.
41 O filisteu também vinha caminhando e se aproximava de Davi, tendo à frente dele o seu escudeiro.
42 Ye Filisiti wi, u Dɑfidi mɛɛrɑ tii, u wɑ mɑ ɑluwɑɑsi kpɛmbuwɑ, tɔn swɑ̃ɑ durɔ burɔ, yerɑ u nùn ɡɛmɑ.
42 O filisteu olhou e, vendo Davi, o desprezou, porque era apenas um moço ruivo e de boa aparência.
43 Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ bɔ̃ɔwɑ ɑ kɑ sere dɛki suɑmɑ ɑ mɑn kɑsu? Yerɑ u Dɑfidi bɔ̃rusi kɑ win bũnun yĩsiru.
43 O filisteu disse a Davi: — Será que eu sou um cachorro, para que você venha contra mim com pedaços de pau? E, pelos seus deuses, o filisteu amaldiçoou Davi.
44 Mɑ u nɛɛ, ɑ susimɑ, kon de ɡunɔsu kɑ ɡbeeku yɛɛ yu wunɛn yɑɑ di.
44 E disse mais a Davi: — Venha aqui, que eu darei a sua carne às aves dos céus e aos animais do campo.
45 Dɑfidi wi, u Filisiti wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛ wee ɑ kɑ mɑn sɑnnɔ wee kɑ tɑkobi kɑ yɑɑsɑ kɑ sɑkɑ. Adɑmɑ nɛ, nɑ kɑ nun sɑnnɔ weewɑ kɑ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinnin yĩsiru, wi u mɑɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑn tɑbu kowobun Yinni wi ɑ nɔɔ kɑsu.
45 Davi, porém, disse ao filisteu: — Você vem contra mim com espada, com lança e com escudo. Eu, porém, vou contra você em nome do
46 Gisɔ Yinni Gusunɔ u koo mɑn nun nɔmu bɛriɑ. Kon nun so n surɑ kpɑ n wunɛn wiru burɑ. Gisɔ kon Filisitibɑn tɑbu kowobun ɡonu ɡunɔsu kɑ ɡbeeku yɛɛ wɛ̃ yi di. Kpɑ hɑnduniɑɡibu kpuro bu ɡiɑ mɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni u dɑm mɔ.
46 Hoje mesmo o Senhor entregará você nas minhas mãos. Eu o matarei, cortarei a sua cabeça e hoje mesmo darei os cadáveres do arraial dos filisteus às aves dos céus e às feras da terra. E toda a terra saberá que há Deus em Israel.
47 Be bɑ wɑ̃ɑ mini kpuro bɑ koo wɑ mɑ Yinni Gusunɔ kun tɑkobi kɑ yɑɑsɑn bukɑtɑ mɔ u kɑ tɔnu fɑɑbɑ ko. Domi wiyɑ u rɑ tɑbu di. U koo sun bɛɛ nɔmu bɛriɑ.
47 Toda esta multidão saberá que o Senhor salva, não com espada, nem com lança. Porque do Senhor é a guerra, e ele entregará todos vocês nas nossas mãos.
48 Sɑɑ ye Filisiti wi, u susimɔ u kɑ Dɑfidi wɔri, sɑɑ yerɑ Dɑfidin tii u mɑɑ dukɑ dɔɔ Filisitibɑn tɑbu sĩɑɔ u kɑ nùn yinnɑ.
48 E aconteceu que, quando o filisteu se levantou e começou a se aproximar de Davi, este se apressou e, deixando as suas fileiras, correu de encontro ao filisteu.
49 Mɑ u win nɔmu kpɛ̃ɛ kpɑrɑ bɔɔ te sɔɔ u kperu wunɑ u bɛri win kpurɑntɛɛru sɔɔ. Mɑ u Filisiti wi kpee te kɑrɑ tɑ dɑ tɑ numɑ win sirikɑnɑɔ mɑ u wɔrumɑ u kibɑri.
49 Davi meteu a mão no alforje, tirou dali uma pedra e, com a sua funda, a atirou contra o filisteu, atingindo-o na testa. A pedra se encravou na testa, e ele caiu com o rosto no chão.
50 Kpurɑntɛɛrun kpee teerɑ Dɑfidi u kɑ Filisiti wi kɑmiɑ. Ye u nùn surɑ bɑɑ tɑkobi u ǹ nɛni.
50 Assim Davi derrotou o filisteu, com uma funda e com uma pedra. Ele o derrubou e o matou. Não havia nenhuma espada na mão de Davi.
51 Mɑ u dukɑ dɑ u durɔ win tɑkobi womɑ yen kɑrɑrun di u kɑ nùn ɡo u wiru burɑ. Ye Filisitibɑ bɑ wɑ mɑ ben tɑbu durɔ wi, u ɡu, yerɑ bɑ duki yɑrinɑ.
51 Por isso, Davi correu e, lançando-se sobre o filisteu, pegou a espada dele, tirou-a da bainha e o matou, cortando com ela a cabeça dele. Quando os filisteus viram que o seu herói estava morto, fugiram.
52 Yerɑ Isirelibɑn tɑbu durɔbu kɑ Yudɑbɑ bɑ seewɑ bɑ Filisitibɑ fɛɛrisi kɑ tɑbun wurenu bɑ bu ɡirɑ sere Gɑti kɑ Ekoronin kɔnnɔwɔ, mɑ Filisitibɑn ɡonu wɔrukɑ Sɑɑrɑimun swɑɑɔ sere kɑ Gɑtiɔ n kɑ ɡirɑri Ekoroniɔ.
52 Então os homens de Israel e Judá se levantaram, deram um grito e perseguiram os filisteus até Gate e até os portões de Ecrom. E os filisteus caíram feridos pelo caminho, de Saaraim até Gate e até Ecrom.
53 Mɑ Isirelibɑ bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ Filisitibɑn sɑnsɑni wɔri bɑ ben yɑ̃nu ɡurɑ.
53 Então os filhos de Israel voltaram da perseguição aos filisteus e saquearam os acampamentos deles.
54 Yen biru Dɑfidi u Goliɑtin wiru suɑ u kɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ. Adɑmɑ ye yɑ sɑ̃ɑ Goliɑtin tɑbu yɑ̃nu kpuro u ni yiwɑ win tiin kurɔ.
54 Davi pegou a cabeça do filisteu e a levou para Jerusalém. Porém as armas dele Davi colocou em sua própria tenda.
55 Sɑɑ ye Sɔɔlu u Dɑfidi wɑ u dɔɔ u kɑ Filisiti wi sɑnnɑ, yerɑ u win tɑbu sunɔ Abinɛɛ bikiɑ u nɛɛ, Abinɛɛ, weren biiwɑ bii durɔbu ɡeni.
55 Quando Saul viu Davi saindo para encontrar-se com o filisteu, perguntou a Abner, o comandante do exército: — Abner, aquele jovem é filho de quem? Abner respondeu: — Juro pela sua vida, ó rei, que não sei.
56 Mɑ sunɔ u nɛɛ, ɑ bikio kpɑ ɑ nɔ ǹ n weren biin nɑ.
56 E o rei disse: — Então pergunte de quem esse jovem é filho.
57 Ye Dɑfidi u Filisiti wi ɡo u kpɑ u win wiru burɑ u nɛni u kɑ wee, yerɑ Abinɛɛ u kɑ nùn dɑ Sɔɔlun mi.
57 Quando Davi voltou, depois de matar o filisteu, Abner o tomou e o levou à presença de Saul. Davi ainda trazia na mão a cabeça do filisteu.
58 Sɔɔlu u nùn bikiɑ u nɛɛ, bii wunɛ, weren biiwɑ wunɛ.
58 Então Saul lhe perguntou: — Meu jovem, de quem você é filho? Davi respondeu: — Sou filho de seu servo Jessé, o belemita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.