1 Samuel 17

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yen biru Filisitibɑ bɑ ben tɑbu kowobu mɛnnɑ bɑ tɑbun sɔɔru kuɑ Sokoɔ Yudɑn temɔ. Bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Efɛsi Dɑmimuɔ, ye yɑ wɑ̃ɑ Soko kɑ Asekɑn bɑɑ sɔɔ.
1 E os filisteus ajuntaram os seus arraiais para a guerra, e congregaram-se em Socó, que está em Judá, e acamparam-se entre Socó e Azeca, no termo de Damim.
2 Sɔɔlu kɑ Isirelibɑ ben tii bɑ mɛnnɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Elɑn wɔwɑ sɔɔ. Miyɑ bɑ tɑbu kpĩ bu kɑ Filisitibɑ wɔri.
2 Porém Saul e os homens de Israel se ajuntaram, e acamparam no vale do Carvalho, e ordenaram a batalha contra os filisteus.
3 Filisitibɑ bɑ yɔ̃ wɔwɑ yen berɑ ɡee, mɑ Isirelibɑ bɑ mɑɑ yɔ̃ yen berɑ ɡiɔ.
3 E os filisteus estavam num monte da banda dalém, e os israelitas estavam no outro monte da banda daquém; e o vale estava entre eles.
4 Tɑbu durɔ ɡoo u yɑrimɑ Filisitibɑn sɑnsɑnin di, u dɑ u yɔ̃rɑ sɑnsɑni yiru yen bɑɑ sɔɔ. Win yĩsirɑ Goliɑti. Gɑtin diyɑ u nɑ. Mɑ win ɡunum turɑ ɡɔm soonu nɔɔbɑ tiɑ kɑ bɔnu.
4 Então, saiu do arraial dos filisteus um homem guerreiro, cujo nome era Golias, de Gate, que tinha de altura seis côvados e um palmo.
5 U sii ɡɑndun furɔ doke, kɑ sii ɡɑndun tɑrɑkpe ye bɑ kuɑ nɡe swɑ̃ɑ kokosu. Yen bunum mu kuɑ kilo wɑtɑ.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas; e era o peso da couraça de cinco mil siclos de bronze.
6 U mɑɑ sii ɡɑndun kɔrɔm doke, mɑ u sii ɡɑndun yɑɑsɑ bɛki.
6 E trazia grevas de bronze por cima de seus pés e um escudo de bronze entre os seus ombros.
7 Yɑɑsɑ yen buru tɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe weson dɛkɑ ye u rɑ beku yɑsɑ tɛ̃ke. Yen bɛm bunum turɑ kilo nɔɔbɑ yirun sɑkɑ. Mɑ tɑbu kowo ɡoo u nùn ɡbiiye u win tɛrɛru nɛni.
7 E a haste da sua lança era como eixo de tecelão, e o ferro da sua lança, de seiscentos siclos de ferro; e diante dele ia o escudeiro.
8 Goliɑti wi, u yɔ̃rɑ u ɡbɑ̃rɑ u Isirelibɑn tɑbu kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i yɑrimɑ i tɑbu sĩɑ kpĩ. I ǹ yɛ̃ mɑ nɛ Filisitiwɑ, bɛɛ mɑɑ Sɔɔlun yobu? I ɡoo ɡɔsio bɛɛn suunu sɔɔ u nɑ u kɑ mɑn sɑnnɑ.
8 E parou, e clamou às companhias de Israel, e disse-lhes: Para que saireis a ordenar a batalha? Não sou eu filisteu, e vós, servos de Saul? Escolhei dentre vós um homem que desça a mim.
9 Ù n kpĩɑ u mɑn kɑmiɑ u ɡo, nɛn tɔmbu bu ko bɛɛn yobu. Adɑmɑ nɑ̀ n nùn kɑmiɑ nɑ ɡo, bɛɛyɑ ko i ko bɛsɛn yobu, kpɑ i sun sɑ̃.
9 Se ele puder pelejar comigo e me ferir, seremos vossos servos; porém, se eu o vencer e o ferir, então, sereis nossos servos e nos servireis.
10 Sɑnnɔwɑ nɑ kĩ ɡisɔ. I ɡoo wunɑmɑ wi u koo kɑ mɑn sɑnnɑ.
10 Disse mais o filisteu: Hoje, desafio as companhias de Israel, dizendo: Dai-me um homem, para que ambos pelejemos.
11 Ye Sɔɔlu kɑ Isirelibɑ kpuro bɑ Filisiti win ɡɑri yi nuɑ, mɑ bɛrum bu mwɑ ɡem ɡem.
11 Ouvindo, então, Saul e todo o Israel essas palavras do filisteu, espantaram-se e temeram muito.
12 Dɑfidi wee, u sɑ̃ɑwɑ Isɑin bii. Isɑi wi, Efɑrɑtiɡiiwɑ wi u wɑ̃ɑ Bɛtelehɛmuɔ Yudɑn temɔ. Bii tɔn durɔbu nɔɔbɑ itɑwɑ u mɑrɑ. Sɔɔlun wɑɑti ye sɔɔ, u sɑ̃ɑwɑ durɔ tɔkɔru ɡem ɡem.
12 E Davi era filho de um homem, efrateu, de Belém de Judá, cujo nome era Jessé, que tinha oito filhos; e, nos dias de Saul, era este homem já velho e adiantado na idade entre os homens.
13 Win bii bukurobu itɑ bɑ Sɔɔlu swĩi bɑ kɑ tɑbu dɑ. Ben yĩsɑ wee, Eliɑbu kɑ Abinɑdɑbu kɑ Sɑmɑ.
13 Foram-se os três filhos mais velhos de Jessé e seguiram a Saul à guerra; e eram os nomes de seus três filhos, que foram à guerra, Eliabe, o primogênito, e o segundo, Abinadabe, e o terceiro, Samá.
14 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Sɔɔlun sɑnsɑniɔ, win bii dɑ̃ɑko Dɑfidi
14 E Davi era o menor; e os três maiores seguiram a Saul.
15 u rɑ dewɑ Bɛtelehɛmuɔ u kɑ win tundon yɑ̃ɑnu kpɑrɑ kpɑ u ɡɔsirɑmɑ Sɔɔlun mi.
15 Davi, porém, ia e voltava de Saul, para apascentar as ovelhas de seu pai, em Belém.
16 Sɑɑ ye sɔɔ, Goliɑti wi, u rɑ nɛwɑ Isirelibɑn wuswɑɑɔ bururu kɑ yokɑ u kɑ tii bu sɔ̃ɔsi. Mɛyɑ u kuɑ sere sɔ̃ɔ weeru.
16 Chegava-se, pois, o filisteu pela manhã e à tarde; e apresentou-se por quarenta dias.
17 Sɔ̃ɔ teeru Isɑi u win bii Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡbere sɔndɑnu sɑɑki tiɑ suo kɑ pɛ̃ɛ wɔku te, kpɑ ɑ kɑ wunɛn mɑɑbu dɑɑwɑ fuuku tɑbu ɡberɔ.
17 E disse Jessé a Davi, seu filho: Toma, peço-te, para teus irmãos um efa deste grão tostado e estes dez pães e corre a levá-los ao arraial, a teus irmãos.
18 A mɑɑ ɡɑsɑnu wɔku te suo ɑ ben wuurun wiruɡii wɛ̃ kpɑ ɑ wɑ nɡe bɑ̀ n bwɑ̃ɑ do, kpɑ ɑ kɑ ɡɑ̃ɑnu wurɑmɑ ben min di ni nu koo mɑn sɔ̃ɔsi mɑ ɑ turɑ mi.
18 Porém estes dez queijos de leite leva ao chefe de mil; e visitarás teus irmãos, a ver se lhes vai bem; e tomarás o seu penhor.
19 Bɑ wɑ̃ɑ kɑ Sɔɔlu kɑ Isirelibɑn tɑbu kowobu Elɑn wɔwɑɔ. Miyɑ bɑ tɑbu mɔ̀ kɑ Filisitibɑ.
19 E estavam Saul, e eles, e todos os homens de Israel no vale do Carvalho, pelejando com os filisteus.
20 Sisiru buru buru, Dɑfidi u seewɑ u yɑ̃ɑ ni ɡoo nɔmu sɔndiɑ. Mɑ u win sɔmunu suɑ u doonɑ nɡe mɛ Isɑi u nùn yiire. Ye u turɑ mi, u deemɑ wee, tɑbu kowobɑ yɑrimɑmɔ bɑ tɑbun sɔɔru mɔ̀. Bɑ ɡbɑmɡbɑ soomɔ bɑ kuuki mɔ̀.
20 Davi, então, se levantou pela manhã, bem cedo, e deixou as ovelhas a um guarda, e carregou-se, e partiu, como Jessé lhe ordenara; e chegou ao lugar dos carros, quando já o arraial saía em ordem de batalha, e, a gritos, chamavam à peleja.
21 Isirelibɑ kɑ Filisitibɑ bɑ tɑbu tɛriɑmɔ.
21 E os israelitas e filisteus se puseram em ordem, fileira contra fileira.
22 Dɑfidi u win sɔmunu sɔbiɑ u yɑ̃nun kɔ̃so nɔmu bɛriɑ, mɑ u dukɑ dɑ tɑbu ɡberɔ u win mɑɑbu deemɑ u bu tɔburɑ.
22 E Davi deixou a carga que trouxera na mão do guarda da bagagem e correu à batalha; e, chegando, perguntou a seus irmãos se estavam bem.
23 Sɑnɑm mɛ u kɑ bu ɡɑri mɔ̀, wee Filisitibɑn tɑbu durɔ Gɑtiɡii wi bɑ mɔ̀ Goliɑti u kurɑmɑ sɑɑ Filisitibɑn tɑbu sĩɑn di. U win ɡɑri yi sɑɑrim seewɑ, mɑ Dɑfidi u yi nuɑ.
23 E, estando ele ainda falando com eles, eis que vinha subindo do exército dos filisteus o homem guerreiro, cujo nome era Golias, o filisteu de Gate, e falou conforme aquelas palavras, e Davi as ouviu.
24 Ye Isirelibɑ bɑ durɔ wi wɑ, be kpuro bɑ bɛrum soorɑ ɡem ɡem bɑ duki yɑkikirɑ.
24 Porém todos os homens de Israel, vendo aquele homem, fugiam de diante dele, e temiam grandemente,
25 Mɑ bɑ mɔ̀, durɔ wi wee, u mɑɑ yɑrimɑ u kɑ sun nɔɔ kɑsu. Wi u kpĩɑ u nùn ɡo, sunɔ u koo yɛ̃ro dukiɑ bɑkɑ wɛ̃, kpɑ u nùn win bii wɔndiɑ kɛ̃ kurɔ. Mɛyɑ yɛ̃ron yɛnuɡibɑ ko n tii mɔ. Sunɔ kun mɑɑ bu ɡɑ̃ɑnu bikiɑmɔ.
25 e diziam os homens de Israel: Vistes aquele homem que subiu? Pois subiu para afrontar a Israel. Há de ser, pois, que ao homem que o ferir o rei o enriquecerá de grandes riquezas, e lhe dará a sua filha, e fará isenta de impostos a casa de seu pai em Israel.
26 Mɑ Dɑfidi u be bɑ wɑ̃ɑ win bɔkuɔ bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ rɑ n Filisiti, bɑnɡo sɑriruɡii wi, u sere kɑ bɛsɛ Gusunɔn tɑbu kowobu nɔɔ kɑsu. Mbɑ bɑ koo yɛ̃ro wɛ̃ wi u nùn ɡo, mɑ u Isirelibɑ sekuru yɑrɑ.
26 Então, falou Davi aos homens que estavam com ele, dizendo: Que farão àquele homem que ferir a este filisteu e tirar a afronta de sobre Israel? Quem é, pois, este incircunciso filisteu, para afrontar os exércitos do Deus vivo?
27 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ ye bɑ rɑɑ ɡerunɑmɔ. Bɑ nɛɛ, yeni kɑ yeniwɑ bɑ koo yɛ̃ro wɛ̃ wi u nùn ɡo.
27 E o povo lhe tornou a falar conforme aquela palavra, dizendo: Assim farão ao homem que o ferir.
28 Ye Eliɑbu Dɑfidin mɔɔ tɔnwero u nuɑ Dɑfidi u ɡɑri mɔ̀ kɑ tɔn be, u kɑ nùn mɔru kuɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ ɑ sere yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ piibu ɡe deriɑ ɡbɑburɔ. Nɑ wunɛn ɑnɑyisiru yɛ̃ kɑ wunɛn woo bɔbunu. Nɑ yɛ̃ mɑ ɑ nɑ ɑ kɑ tɑbu mɛɛriwɑ.
28 E, ouvindo Eliabe, seu irmão mais velho, falar àqueles homens, acendeu-se a ira de Eliabe contra Davi, e disse: Por que desceste aqui? E a quem deixaste aquelas poucas ovelhas no deserto? Bem conheço a tua presunção e a maldade do teu coração, que desceste para ver a peleja.
29 Dɑfidi u wisɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ. Bɑɑ ɡɑri nɑ ǹ kpɛ̃ n bikiɑ?
29 Então, disse Davi: Que fiz eu agora? Porventura, não há razão para isso?
30 Mɑ u nùn biru kisi u dɑ u ɡoo ɡɑri bikiɑ. Yerɑ bɑ nùn wisɑ nɡe mɛ ɡbiikobɑ rɑɑ ɡeruɑ.
30 E desviou-se dele para outro e falou conforme aquela palavra; e o povo lhe tornou a responder conforme as primeiras palavras.
31 Be bɑ nuɑ ye Dɑfidi u ɡeruɑ, yerɑ bɑ dɑ bɑ Sɔɔlu sɑɑriɑ. Mɑ Sɔɔlu u Dɑfidi sokusiɑ.
31 E, ouvidas as palavras que Davi havia falado, as anunciaram a Saul, e mandou em busca dele.
32 Dɑfidi u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku de ɡoon tororu tu kɑrɑ Filisiti win sɔ̃, yinni, kon dɑ n kɑ nùn sɑnnɑ.
32 E Davi disse a Saul: Não desfaleça o coração de ninguém por causa dele; teu servo irá e pelejará contra este filisteu.
33 Sɔɔlu u nɛɛ, ɑ ǹ kpɛ̃ ɑ susi Filisiti win mi, ɑ sere kɑ nùn sɑnnɑ. Domi wunɛ bii piibuwɑ ɡinɑ. Durɔ wi, u mɑɑ sɑ̃ɑwɑ tɑbu durɔ sɑɑ win ɑluwɑɑsirun di.
33 Porém Saul disse a Davi: Contra este filisteu não poderás ir para pelejar com ele; pois tu ainda és moço, e ele, homem de guerra desde a sua mocidade.
34 Mɑ Dɑfidi u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ rɑɑ sɑ̃ɑwɑ nɛn tundon yɑ̃ɑ kpɑro. Gbee sunɔ, ǹ kun mɛ yɑɑ kɔ̃sɑ ɡɑɑ yɑ̀ n nɑ yɑ yɑ̃ɑ teeru mwɑ yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ sɔɔ,
34 Então, disse Davi a Saul: Teu servo apascentava as ovelhas de seu pai; e vinha um leão ou um urso e tomava uma ovelha do rebanho,
35 nɑ rɑ ye nɑɑ ɡirewɑ kpɑ n ye so n yɑ̃ɑ te wɔrɑ yen nɔɔn di. Yɑ̀ n mɑn sĩiremɑ yen nɔɔ ɡbiniyɑ nɑ rɑ nɛnɛ n kɑ ye so n ɡo.
35 e eu saía após ele, e o feria, e a livrava da sua boca; e, levantando-se ele contra mim, lançava-lhe mão da barba, e o feria, e o matava.
36 Yinni nɑ yɑɑ kɔ̃si ɡoore. Nɡe mɛyɑ kon mɑɑ Filisiti bɑnɡo sɑriruɡii wini ɡo nɡe yen tiɑ, domi u Gusunɔn tɑbu kowobu nɔɔ kɑsu.
36 Assim, feria o teu servo o leão como o urso; assim será este incircunciso filisteu como um deles; porquanto afrontou os exércitos do Deus vivo.
37 Yinni Gusunɔ wi u mɑn wɔrɑ sɑɑ ɡbee sunɔ kɑ yɑɑ kɔ̃sɑ yen min di u koo mɑɑ mɑn wɔrɑ Filisiti win nɔmɑn di.
37 Disse mais Davi: O Senhor me livrou da mão do leão e da do urso; ele me livrará da mão deste filisteu. Então, disse Saul a Davi: Vai-te embora, e o Senhor seja contigo.
38 Mɑ Sɔɔlu u win tiin tɑbu yɑ̃nu kpuro suɑ u Dɑfidi sebusiɑ. Niyɑ tɑrɑkpe kɑ sii ɡɑndun furɔ,
38 E Saul vestiu a Davi das suas vestes, e pôs-lhe sobre a cabeça um capacete de bronze, e o vestiu de uma couraça.
39 kɑ tɑkobi. Yen biruwɑ Dɑfidi u kookɑri kuɑ u kɑ sĩ, domi u ǹ yen dɔɔnɛ mɔ. Adɑmɑ u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ ǹ kpɛ̃ n kɑ yenibɑ kpuro sĩ, domi nɑ ǹ yen dɔɔnɛ mɔ.
39 E Davi cingiu a espada sobre as suas vestes e começou a andar; porém nunca o havia experimentado; então, disse Davi a Saul: Não posso andar com isto, pois nunca o experimentei. E Davi tirou aquilo de sobre si.
40 Yerɑ u win dɛkɑ suɑ u dɑ u kpee ɡori nɔɔbu dɔburɑ dɑɑrɔ u yi doke win kpɑrɑ bɔɔrɔ mɑ u win kpurɑntɛɛru suɑ u susi Filisiti win mi.
40 E tomou o seu cajado na mão, e escolheu para si cinco seixos do ribeiro, e pô-los no alforje de pastor, que trazia, a saber, no surrão; e lançou mão da sua funda e foi-se chegando ao filisteu.
41 Sɑɑ ye sɔɔ, Filisiti wi, u win tɛrɛ nɛnɔ ɡbiisie bɑ kɑ susimɔ bɑ dɔɔ Dɑfidin mi.
41 O filisteu também veio e se vinha chegando a Davi; e o que lhe levava o escudo ia diante dele.
42 Ye Filisiti wi, u Dɑfidi mɛɛrɑ tii, u wɑ mɑ ɑluwɑɑsi kpɛmbuwɑ, tɔn swɑ̃ɑ durɔ burɔ, yerɑ u nùn ɡɛmɑ.
42 E, olhando o filisteu e vendo a Davi, o desprezou, porquanto era jovem ruivo e de gentil aspecto.
43 Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ bɔ̃ɔwɑ ɑ kɑ sere dɛki suɑmɑ ɑ mɑn kɑsu? Yerɑ u Dɑfidi bɔ̃rusi kɑ win bũnun yĩsiru.
43 Disse, pois, o filisteu a Davi: Sou eu algum cão, para tu vires a mim com paus? E o filisteu amaldiçoou a Davi, pelos seus deuses.
44 Mɑ u nɛɛ, ɑ susimɑ, kon de ɡunɔsu kɑ ɡbeeku yɛɛ yu wunɛn yɑɑ di.
44 Disse mais o filisteu a Davi: Vem a mim, e darei a tua carne às aves do céu e às bestas do campo.
45 Dɑfidi wi, u Filisiti wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛ wee ɑ kɑ mɑn sɑnnɔ wee kɑ tɑkobi kɑ yɑɑsɑ kɑ sɑkɑ. Adɑmɑ nɛ, nɑ kɑ nun sɑnnɔ weewɑ kɑ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinnin yĩsiru, wi u mɑɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑn tɑbu kowobun Yinni wi ɑ nɔɔ kɑsu.
45 Davi, porém, disse ao filisteu: Tu vens a mim com espada, e com lança, e com escudo; porém eu vou a ti em nome do Senhor dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, a quem tens afrontado.
46 Gisɔ Yinni Gusunɔ u koo mɑn nun nɔmu bɛriɑ. Kon nun so n surɑ kpɑ n wunɛn wiru burɑ. Gisɔ kon Filisitibɑn tɑbu kowobun ɡonu ɡunɔsu kɑ ɡbeeku yɛɛ wɛ̃ yi di. Kpɑ hɑnduniɑɡibu kpuro bu ɡiɑ mɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni u dɑm mɔ.
46 Hoje mesmo o Senhor te entregará na minha mão; e ferir-te-ei, e te tirarei a cabeça, e os corpos do arraial dos filisteus darei hoje mesmo às aves do céu e às bestas da terra; e toda a terra saberá que há Deus em Israel.
47 Be bɑ wɑ̃ɑ mini kpuro bɑ koo wɑ mɑ Yinni Gusunɔ kun tɑkobi kɑ yɑɑsɑn bukɑtɑ mɔ u kɑ tɔnu fɑɑbɑ ko. Domi wiyɑ u rɑ tɑbu di. U koo sun bɛɛ nɔmu bɛriɑ.
47 E saberá toda esta congregação que o Senhor salva, não com espada, nem com lança; porque do Senhor é a guerra, e ele vos entregará na nossa mão.
48 Sɑɑ ye Filisiti wi, u susimɔ u kɑ Dɑfidi wɔri, sɑɑ yerɑ Dɑfidin tii u mɑɑ dukɑ dɔɔ Filisitibɑn tɑbu sĩɑɔ u kɑ nùn yinnɑ.
48 E sucedeu que, levantando-se o filisteu e indo encontrar-se com Davi, apressou-se Davi e correu ao combate, a encontrar-se com o filisteu.
49 Mɑ u win nɔmu kpɛ̃ɛ kpɑrɑ bɔɔ te sɔɔ u kperu wunɑ u bɛri win kpurɑntɛɛru sɔɔ. Mɑ u Filisiti wi kpee te kɑrɑ tɑ dɑ tɑ numɑ win sirikɑnɑɔ mɑ u wɔrumɑ u kibɑri.
49 E Davi meteu a mão no alforje, e tomou dali uma pedra, e com a funda lha atirou, e feriu o filisteu na testa; e a pedra se lhe cravou na testa, e caiu sobre o seu rosto em terra.
50 Kpurɑntɛɛrun kpee teerɑ Dɑfidi u kɑ Filisiti wi kɑmiɑ. Ye u nùn surɑ bɑɑ tɑkobi u ǹ nɛni.
50 Assim, Davi prevaleceu contra o filisteu, com uma funda e com uma pedra, e feriu o filisteu, e o matou sem que Davi tivesse uma espada na mão.
51 Mɑ u dukɑ dɑ u durɔ win tɑkobi womɑ yen kɑrɑrun di u kɑ nùn ɡo u wiru burɑ. Ye Filisitibɑ bɑ wɑ mɑ ben tɑbu durɔ wi, u ɡu, yerɑ bɑ duki yɑrinɑ.
51 Pelo que correu Davi, e pôs-se em pé sobre o filisteu, e tomou a sua espada, e tirou-a da bainha; e o matou e lhe cortou com ela a cabeça; vendo, então, os filisteus que o seu campeão era morto, fugiram.
52 Yerɑ Isirelibɑn tɑbu durɔbu kɑ Yudɑbɑ bɑ seewɑ bɑ Filisitibɑ fɛɛrisi kɑ tɑbun wurenu bɑ bu ɡirɑ sere Gɑti kɑ Ekoronin kɔnnɔwɔ, mɑ Filisitibɑn ɡonu wɔrukɑ Sɑɑrɑimun swɑɑɔ sere kɑ Gɑtiɔ n kɑ ɡirɑri Ekoroniɔ.
52 Então, os homens de Israel e Judá se levantaram, e jubilaram, e seguiram os filisteus, até chegar ao vale e até às portas de Ecrom; e caíram os feridos dos filisteus pelo caminho, de Saaraim até Gate e até Ecrom.
53 Mɑ Isirelibɑ bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ Filisitibɑn sɑnsɑni wɔri bɑ ben yɑ̃nu ɡurɑ.
53 Então, voltaram os filhos de Israel de perseguirem os filisteus e despojaram os seus arraiais.
54 Yen biru Dɑfidi u Goliɑtin wiru suɑ u kɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ. Adɑmɑ ye yɑ sɑ̃ɑ Goliɑtin tɑbu yɑ̃nu kpuro u ni yiwɑ win tiin kurɔ.
54 E Davi tomou a cabeça do filisteu e a trouxe a Jerusalém; porém pôs as armas dele na sua tenda.
55 Sɑɑ ye Sɔɔlu u Dɑfidi wɑ u dɔɔ u kɑ Filisiti wi sɑnnɑ, yerɑ u win tɑbu sunɔ Abinɛɛ bikiɑ u nɛɛ, Abinɛɛ, weren biiwɑ bii durɔbu ɡeni.
55 Vendo, porém, Saul sair Davi a encontrar-se com o filisteu, disse a Abner, o chefe do exército: De quem é filho este jovem, Abner? E disse Abner: Vive a tua alma, ó rei, que o não sei.
56 Mɑ sunɔ u nɛɛ, ɑ bikio kpɑ ɑ nɔ ǹ n weren biin nɑ.
56 Disse, então, o rei: Pergunta, pois, de quem é filho este jovem.
57 Ye Dɑfidi u Filisiti wi ɡo u kpɑ u win wiru burɑ u nɛni u kɑ wee, yerɑ Abinɛɛ u kɑ nùn dɑ Sɔɔlun mi.
57 Voltando, pois, Davi de ferir o filisteu, Abner o tomou consigo e o trouxe à presença de Saul, trazendo ele na mão a cabeça do filisteu.
58 Sɔɔlu u nùn bikiɑ u nɛɛ, bii wunɛ, weren biiwɑ wunɛ.
58 E disse-lhe Saul: De quem és filho, jovem? E disse Davi: Filho de teu servo Jessé, belemita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.