1 Samuel 15
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 — ausente —
1 Samuel disse a Saul: — Foi a mim que o
2 — ausente —
2 Assim diz o Senhor dos Exércitos: “Castigarei Amaleque pelo que fez a Israel, colocando-se no caminho de Israel, quando este saía do Egito.
3 Yen sɔ̃, ɑ doo ɑ bu wɔri kpɑ ɑ ye bɑ mɔ kpuro kpeerɑsiɑ mɑm mɑm. A ku de bu tiɑrɑ. A bu ɡoowo kpuro tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu kɑ bibu sere kɑ bii wɛ̃ɛnɔ, kɑ mɑɑ ben yɑɑ sɑbenu.
3 Portanto, vá e ataque os amalequitas, destruindo totalmente aquilo que eles tiverem. Não poupe ninguém. Mate homens e mulheres, meninos e crianças de peito, bois e ovelhas, camelos e jumentos.”
4 Mɑ Sɔɔlu u win tɔmbu mɛnnɑ u ɡɑrɑ Telɑimuɔ. Win tɑbu kowobun ɡeerɑ kuɑ nɔrɔbun subɑ ɡoobu (200.000), mɑ Yudɑbɑ bɑ mɑɑ kuɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ wɔkuru (10.000).
4 Saul convocou o povo e fez a contagem em Telaim: duzentos mil homens de infantaria e dez mil homens de Judá.
5 Sɑnɑm mɛ Sɔɔlu kɑ win tɑbu kowobu bɑ turɑ Amɑlɛkibɑn wuu bɔkɔwɔ, yerɑ bɑ kukuɑ ɡen wɔwɑ ɡɑɑ sɔɔ.
5 Saul foi à cidade de Amaleque e pôs emboscadas no vale.
6 Mɑ Sɔɔlu u Kenibɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu de bu tii wunɑ Amɑlɛkibɑn min di, kpɑ wi, u ku rɑɑ bu mɛnnɑ u ɡo kpuro sɑnnu. Domi be, bɑ Isirelibɑ durom kuɑwɑ sɑɑ ye bɑ wee Eɡibitin di. Mɑ Keni be, bɑ yɑrɑ sɑɑ Amɑlɛkibɑn min di.
6 Então disse aos queneus: — Vão embora, afastem-se e saiam do meio dos amalequitas, para que eu não destrua vocês juntamente com eles, porque vocês usaram de misericórdia para com todos os filhos de Israel, quando eles saíram do Egito. Assim, os queneus se retiraram do meio dos amalequitas.
7 Yen biru Sɔɔlu kɑ win tɑbu kowobu bɑ Amɑlɛkibɑ wɔri bɑ bu sunkɑ sɑɑ Hɑfilɑn di sere kɑ Suriɔ ye yɑ wɑ̃ɑ Eɡibitin sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ.
7 Então Saul derrotou os amalequitas, desde Havilá até chegar a Sur, que está diante do Egito.
8 Mɑ bɑ ben sunɔ mwɑ wi bɑ sokumɔ Aɡɑɡi. Be bɑ tie, mɑ bɑ bu ɡo kɑ tɑkobi.
8 Tomou vivo Agague, rei dos amalequitas, porém destruiu todo o povo a fio de espada.
9 Adɑmɑ Sɔɔlu kɑ win tɑbu kowobu, bɑ Aɡɑɡi deri, bɑ ǹ nùn ɡo, kɑ sere mɑɑ yɑɑ sɑbe ni nu ɡeɑ sɑ̃ɑ, yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ kɑ nɑɑ kpɛmi kɑ yɑ̃ɑ kpɛmminu ni nu ɡum mɔ kɑ bɑɑyere kpuro ye yɑ ɡeɑ sɑ̃ɑ. Bɑ yinɑ bu ye kpuro kpeerɑsiɑ mɑm mɑm. Adɑmɑ ye yɑ ǹ dɑm mɔ kɑ ye yɑ ǹ wɑɑbu wɑ̃, bɑ ye kpuro ɡowɑ mɑm mɑm.
9 Mas Saul e o povo pouparam Agague, o melhor das ovelhas e dos bois, os animais gordos, os cordeiros e tudo o mais que era bom. A isso não quiseram destruir totalmente; porém toda coisa sem valor e desprezível destruíram.
10 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Yinni Gusunɔ u kɑ Sɑmuɛli ɡɑri kuɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
10 Então a palavra do Senhor veio a Samuel, dizendo:
11 nɛn nukurɑ sɑnkirɑ ye nɑ kɑ Sɔɔlu kuɑ sunɔ. Domi u mɑn biru kisi, u ǹ nɛn ɡere mɛm nɔɔwɛ.
11 — Lamento haver constituído Saul como rei, porque deixou de me seguir e não executou as minhas palavras. Então Samuel ficou triste e clamou ao
12 Sisiru bururu u seewɑ yellu u dɔɔ u kɑ Sɔɔlu yinnɑ. Adɑmɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Sɔɔlu u dɑ wuu ɡe bɑ mɔ̀ Kɑɑmɛli ɡiɑ. Miyɑ u kperu ɡɑru ɡirɑ tɔmbu bu kɑ win nɑsɑrɑ yɑɑyɑ. Min diyɑ u mɑɑ ɡɔsirɑ u dɑ Giliɡɑliɔ.
12 Samuel madrugou para encontrar Saul pela manhã. Mas anunciaram a Samuel: — Saul já chegou ao Carmelo, e eis que levantou para si um monumento; depois, dando volta, passou e desceu a Gilgal.
13 Mɑ Sɑmuɛli u dɑ win mi. Ye Sɔɔlu u Sɑmuɛli wɑ, yerɑ u nɛɛ, Gusunɔ u nun domɑru kuɑ. Wee nɑ kpuro kuɑ ye u mɑn yiire.
13 Samuel encontrou Saul, e este lhe disse: — Que você seja bendito do
14 Sɑmuɛli u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, ɑmɔnɑ nɑ kɑ yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑn wuri nɔɔmɔ.
14 Mas Samuel perguntou: — Então que balido de ovelhas é este nos meus ouvidos e o mugido de bois que estou escutando?
15 Sɔɔlu u nɛɛ, tɑbu kowobɑ bɑ yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛ ɡeenu ɡɔsɑ bɑ kɑ wɔmɑ sɑɑ Amɑlɛkibɑn min di kpɑ bu kɑ Gusunɔ wunɛn Yinni yɑ̃kuru kuɑ. Adɑmɑ bɑ ye yɑ ǹ ɡeɑ sɑ̃ɑ kpeerɑsiɑwɑ mɑm mɑm.
15 Saul respondeu: — Trouxeram isso dos amalequitas. Porque o povo guardou o melhor das ovelhas e dos bois, para os sacrificar ao
16 Mɑ Sɑmuɛli u nɛɛ, ɑ sɑkuo n nun sɔ̃ ye Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ ɡĩɑ wɔ̃kuru.
16 Então Samuel disse a Saul: — Espere! Vou declarar a você o que o Saul respondeu: — Fale.
17 Sɑmuɛli u nɛɛ, yellu ɑ tii ɡɑrisiwɑ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛ, mɑ Yinni Gusunɔ u nun ɡɔsɑ ɑ kuɑ Isirelibɑn sunɔ.
17 Samuel continuou: — Não é verdade que, mesmo sendo pequeno aos seus próprios olhos, você foi colocado por cabeça das tribos de Israel? O
18 Mɑ u nun ɡɔrɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ Amɑlɛki durumɡii be tɑbu wɔri ɑ bu ɡo ɑ kpeerɑsiɑ mɑm mɑm.
18 O Senhor o enviou a este caminho e disse: “Vá e destrua totalmente esses pecadores, os amalequitas, e lute contra eles, até exterminá-los.”
19 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ǹ Yinni Gusunɔn ɡere mɛm nɔɔwɛ. Mbɑn sɔ̃nɑ i kuɑ ye yɑ ǹ nùn dore, i ben yɑ̃nu kɑtɑ kuɑ i ɡurɑ.
19 Por que, então, você não deu ouvidos à voz do Senhor , mas se lançou sobre o despojo e fez o que era mau aos olhos do Senhor ?
20 Sɔɔlu u nɛɛ, nɑ Yinni Gusunɔn ɡere mɛm nɔɔwɑ fɑ. Nɑ dɑ mi u mɑn ɡɔrɑ, mɑ nɑ Amɑlɛkibɑn sunɔ Aɡɑɡi mwɑ nɑ kɑ nɑ, mɑ nɑ win tɔmbu ɡo mɑm mɑm.
20 Então Saul disse a Samuel: — Pelo contrário, dei ouvidos à voz do
21 Adɑmɑ nɛn tɑbu kowobɑ bɑ ben yɑ̃ɑnu kɑ ben kɛtɛ ɡeenu mwɑɑmɑ bu kɑ Gusunɔ wunɛn Yinni yɑ̃kuru kuɑ Giliɡɑliɔ.
21 Mas o povo pegou do despojo ovelhas e bois, o melhor do que estava destinado à destruição para oferecer ao Senhor , o seu Deus, em Gilgal.
22 Sɑmuɛli u nɛɛ, mbɑ Yinni Gusunɔ u kĩru bo. Yɑ̃kunu? Nɡe mɛm nɔɔbu. Wee mɛm nɔɔbu bu yɑ̃kuru kere. Wii kpĩibu bu mɑɑ yɑ̃ku yɑɑ ɡum kere.
22 Porém Samuel disse: — Será que o
23 Wi u ku rɑ Gusunɔ mɛm nɔɔwɛ u sɑ̃ɑwɑ tɑɑrɛɡii nɡe sɔro. Wi u ku rɑ nùn wiru kpĩiyɛ, u sɑ̃ɑwɑ nɡe bũu sɑ̃ɔ. Tɛ̃, yèn sɔ̃ ɑ Yinni Gusunɔn ɡere yinɑ, win tii u mɑɑ nun yinɑ, u nun bɑndu yɑrɑ.
23 Porque a rebelião é como o pecado da feitiçaria, e a obstinação é como a idolatria e o culto a ídolos do lar. Por você ter rejeitado a palavra do Senhor , também ele o rejeitou como rei.
24 Yerɑ Sɔɔlu u Sɑmuɛli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ durum kuɑ, nɑ Yinni Gusunɔn woodɑ sɑrɑ kɑ mɑɑ wunɛn ɡere. Nɑ nɛn tɔmbun bɛrum kuɑ mɑ nɑ ben ɡere wurɑ.
24 Então Saul disse a Samuel: — Pequei, pois transgredi o mandamento do
25 Adɑmɑ nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ mɑn nɛn durum suuru kuo, kpɑ ɑ kɑ mɑn wurɑ Giliɡɑliɔ, n kɑ Yinni Gusunɔ sɑ̃.
25 Mas agora peço que você perdoe o meu pecado e volte comigo, para que eu adore o Senhor .
26 Mɑ Sɑmuɛli u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ ǹ mɑɑ kɑ nun wurɔ. Domi ɑ Yinni Gusunɔn ɡɑri yinɑ. Mɛyɑ u mɑɑ nun yinɑ, u nun bɑndu yɑrɑ.
26 Porém Samuel disse a Saul: — Não voltarei com você. Por você ter rejeitado a palavra do
27 Sɑnɑm mɛ Sɑmuɛli u ɡɔsirɔ u kɑ doonɑ, yerɑ Sɔɔlu u win yɑberun swɑɑ ɡɑbɑ, mɑ yɑbe te, tɑ ɡɛ̃ɛrɑ.
27 Quando Samuel se virou para ir embora, Saul o segurou pela borda do manto, e este se rasgou.
28 Sɑmuɛli u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u nun Isirelibɑn bɑndu wɔrɑri ɡisɔ u tu ɡoo wɛ̃ wi u nun sɑnɔ kere.
28 Então Samuel lhe disse: — Hoje o
29 Gusunɔ, Isirelibɑn Yinni yiikoɡii u ku rɑ weesu ko, u ku rɑ mɑɑ win himbɑ ɡɔsie, domi u ǹ sɑ̃ɑ nɡe tɔnu.
29 Também a Glória de Israel não mente, nem muda de ideia, porque não é homem, para que mude de ideia.
30 Sɔɔlu u kpɑm nɛɛ, nɑ durum kuɑ, ɑdɑmɑ tɛ̃ nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ mɑn bɛɛrɛ dokeo nɛn tɔmbu Isirelibɑ kɑ ben ɡuro ɡurobu kpuron wuswɑɑɔ. A kɑ mɑn ɡɔsiro Giliɡɑli mi kpɑ n kɑ Gusunɔ wunɛn Yinni sɑ̃.
30 Então Saul disse: — Pequei! Mas honre-me, agora, diante dos anciãos do meu povo e diante de Israel. Volte comigo, para que eu adore o
31 Mɑ Sɑmuɛli u ɡɔsirɑ u kɑ Sɔɔlu dɑ. Sɔɔlu u Yinni Gusunɔ sɑ̃wɑ.
31 Então Samuel seguiu Saul, e este adorou o Senhor .
32 Yerɑ Sɑmuɛli u nɛɛ, i kɑ mɑn Aɡɑɡi, Amɑlɛkibɑn sunɔ wi nɑɑwɑ mini. Mɑ Aɡɑɡi wi, u susi kɑ nuku dobu. Domi u bwisikɑ mɑ ɡɔɔ nùn sɑrɑri.
32 Samuel disse: — Tragam aqui Agague, rei dos amalequitas. Agague veio a ele, confiante, e disse: — Certamente já passou a amargura da morte.
33 Adɑmɑ Sɑmuɛli u nɛɛ,
33 Mas Samuel disse: — Assim como a sua espada deixou muitas mulheres sem filhos, também a sua mãe ficará sem o seu filho. E Samuel despedaçou Agague diante do
34 Yen biru Sɑmuɛli u dɑ Rɑmɑɔ, Sɔɔlu mɑɑ dɑ win yɛnuɔ Gibeɑɔ.
34 Então Samuel foi para Ramá, e Saul voltou para a sua casa, em Gibeá de Saul.
35 Sere Sɑmuɛli u kɑ ɡu, u ǹ mɑɑ Sɔɔlu mɛɛrim dɑɑre. Adɑmɑ u rɑ n nùn swĩiyɑmmɛwɑ yèn sɔ̃ Gusunɔn nuki sɑnkirɑ ye u kɑ nùn kuɑ Isirelibɑn sunɔ.
35 Até o final de sua vida, Samuel nunca mais viu Saul; porém tinha pena de Saul. O Senhor lamentou haver constituído Saul como rei sobre Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.