1 Reis 21
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Yenibɑn biru ye yɑ koorɑ wee. Durɔ ɡoo u wɑ̃ɑ Yisirɛɛliɔ, win yĩsirɑ Nɑbɔti. U resɛm ɡbɑɑru mɔ, Akɑbu Sɑmɑrin sunɔn sinɑ kpɑɑrun bɔkuɔ.
1 E sucedeu depois destas coisas que, Nabote, o jizreelita, tinha uma vinha em Jizreel junto ao palácio de Acabe, rei de Samaria.
2 Sɔ̃ɔ teeru Akɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn wunɛn resɛm ɡbɑɑ te derio tu ko nɛn sɑɑdiɛ̃. Domi tɑ wɑ̃ɑ nɛn sinɑ kpɑɑrun bɔkuɔ. Kpɑ n nun resɛm ɡbɑɑru ɡɑru kɔsire kuɑ tèn resɛm yɑ yeni ɡeɑ kere. Ǹ n mɑɑ ɡobin nɑ ɑ kĩ, kon nun yi wɛ̃ nɡe mɛ ɡbɑɑ ten ɡeerɑ nɛ.
2 Então Acabe falou a Nabote, dizendo: Dá-me a tua vinha, para que me sirva de horta, pois está vizinha ao lado da minha casa; e te darei por ela outra vinha melhor: ou, se for do teu agrado, dar-te-ei o seu valor em dinheiro.
3 Adɑmɑ Nɑbɔti u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn bere n kɑ nɛn tubi suɑ n nun wɛ̃, ye nɛn bɑɑbɑbɑ bɑ mɑn deriɑ.
3 Porém Nabote disse a Acabe: Guarde-me o Senhor de que eu te dê a herança de meus pais.
4 Mɑ Akɑbu u ɡɔsirɑ yɛnuɔ kɑ nuku sɑnkirɑnu u mɔruɑ Nɑbɔti Yisirɛɛliɡiin ɡɑri yin sɔ̃. U dɑ u kpunɑ u kɔ̃ruɑ, u yinɑ u di.
4 Então Acabe veio desgostoso e indignado à sua casa, por causa da palavra que Nabote, o jizreelita, lhe falara, quando disse: Não te darei a herança de meus pais. E deitou-se na sua cama, e voltou o rosto, e não comeu pão.
5 Yerɑ win kurɔ Yesɑbɛli u nɑ win mi, u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ wunɛn nukurɑ kɑ sɑnkire sere ɑ kpɑnɑ ɑ di.
5 Porém, vindo a ele Jezabel, sua mulher, lhe disse: Que há, que está tão desgostoso o teu espírito, e não comes pão?
6 U nun wisɑ u nɛɛ, Nɑbɔtiwɑ nɑ sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, u mɑn win resɛm ɡbɑɑru derio. Kpɑ n nùn ten ɡobi kɔsiɑ, ǹ kun mɛ, n nùn ɡɑru kɔsire kuɑ. Adɑmɑ u nɛɛ, u ǹ mɑn tu wɛ̃ɛmɔ.
6 E ele lhe disse: Porque falei a Nabote, o jizreelita, e lhe disse: Dá-me a tua vinha por dinheiro; ou, se te apraz, te darei outra vinha em seu lugar. Porém ele disse: Não te darei a minha vinha.
7 Yerɑ Yesɑbɛli wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ wunɑ ɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑn sunɔ? A seewo ɑ di kɑ nuku dobu. Nɛ, kon nun Nɑbɔtin ɡbɑɑ te wɛ̃.
7 Então Jezabel, sua mulher lhe disse: Governas tu agora no reino de Israel? Levanta-te, come pão, e alegre-se o teu coração; eu te darei a vinha de Nabote, o jizreelita.
8 Yerɑ u ɡuro ɡurobu kɑ siri kowobu be bɑ wɑ̃ɑ wuu teu kɑ Nɑbɔti tirenu yoruɑ kɑ Akɑbun yĩsiru u Akɑbun yĩreru doke tire ni sɔɔ.
8 Então escreveu cartas em nome de Acabe, e as selou com o seu sinete; e mandou as cartas aos anciãos e aos nobres que havia na sua cidade e habitavam com Nabote.
9 Ye u yoruɑ wee. U nɛɛ, i kpɑro i bɑɑwure sɔ̃ u nɔɔ bɔke kpɑ i de tɔmbu bu mɛnnɑ kpɑ i Nɑbɔti ɡbiisiɑ ben wuswɑɑɔ.
9 E escreveu nas cartas, dizendo: Apregoai um jejum, e ponde Nabote diante do povo.
10 Kpɑ i tɔn kɔ̃sobu yiru ɡɑbu wunɑ bu nɑ win wuswɑɑɔ bu nùn tɑɑrɛ wɛ̃ bɑ n mɔ̀, wiyɑ u Gusunɔ kɑ sinɑ boko bɔ̃rusi. Yen biru i nùn yɑro i kɑ dɑ wuun biruɔ i kpenu kɑsuku i ɡo.
10 E ponde defronte dele dois filhos de Belial, que testemunhem contra ele, dizendo: Blasfemaste contra Deus e contra o rei; e trazei-o fora, e apedrejai-o para que morra.
11 Mɑ Nɑbɔtin wuun ɡuro ɡuro be, kɑ ben siri kowo be, bɑ kuɑ nɡe mɛ Yesɑbɛli u bu sɔ̃ɔwɑ tire ni sɔɔ.
11 E os homens da sua cidade, os anciãos e os nobres que habitavam na sua cidade, fizeram como Jezabel lhes ordenara, conforme estava escrito nas cartas que lhes mandara.
12 Bɑ nɔɔ bɔku te kuɑ wuu ɡiru bɑ mɑɑ Nɑbɔti ɡbiisiɑ tɔmbun wuswɑɑɔ.
12 Apregoaram um jejum, e puseram a Nabote diante do povo.
13 Mɑ tɔn kɔ̃sobu yiru ye, bɑ nɑ bɑ sinɑ win wuswɑɑɔ. Bɑ tɔn wɔru ɡe sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Nɑbɔti u Gusunɔ kɑ sinɑ boko bɔ̃rusi.
13 Então vieram dois homens, filhos de Belial, e puseram-se defronte dele; e os homens, filhos de Belial, testemunharam contra ele, contra Nabote, perante o povo, dizendo: Nabote blasfemou contra Deus e contra o rei. E o levaram para fora da cidade, e o apedrejaram, e morreu.
14 Mɑ wuun wiruɡii be, bɑ Yesɑbɛli sɔmɔ ɡɔriɑ bɑ nɛɛ, bɑ Nɑbɔti kpee ni kɑsukɑ bɑ ɡo.
14 Então mandaram dizer a Jezabel: Nabote foi apedrejado, e morreu.
15 Sɑɑ ye Yesɑbɛli u nuɑ mɑ bɑ Nɑbɔti ɡo, yerɑ u dɑ u Akɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ resɛm ɡbɑɑ te suɑ te Nɑbɔti Yisirɛɛliɡii u rɑɑ yinɑ u nun dɔre mi, domi u ɡu.
15 E sucedeu que, ouvindo Jezabel que já fora apedrejado Nabote, e morrera, disse a Acabe: Levanta-te, e possui a vinha de Nabote, o jizreelita, a qual te recusou dar por dinheiro; porque Nabote não vive, mas é morto.
16 Ye Akɑbu u nuɑ mɛ, yerɑ u dɑ u ɡbɑɑ te suɑ.
16 E sucedeu que, ouvindo Acabe, que Nabote já era morto, levantou-se para descer para a vinha de Nabote, o jizreelita, para tomar posse dela.
17 Sɑɑ yerɑ Yinni Gusunɔ u Eli Tisibiɡii sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
17 Então veio a palavra do Senhor a Elias, o tisbita, dizendo:
18 ɑ seewo ɑ dɑ ɑ kɑ Akɑbu Isirelibɑn sinɑ boko yinnɑ wi u wɑ̃ɑ Sɑmɑriɔ. Wi wee, u wɑ̃ɑ Nɑbɔtin resɛm ɡbɑɑrɔ u kɑ tu suɑ.
18 Levanta-te, desce para encontrar-te com Acabe, rei de Israel, que está em Samaria; eis que está na vinha de Nabote, aonde tem descido para possuí-la.
19 A nùn sɔ̃ɔwɔ ɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ ɡeruɑ. Ye u tɔnu ɡo u kpɑ, yerɑ u koo mɑɑ yɛ̃ron tubi suɑ? Tɛ̃ mi bɔ̃nu nu Nɑbɔtin yɛm dɑburɑ, miyɑ nu koo mɑɑ win tiiɡim dɑbiri.
19 E falar-lhe-ás, dizendo: Assim diz o Senhor: Porventura não mataste e tomaste a herança? Falar-lhe-ás mais, dizendo: Assim diz o Senhor: No lugar em que os cães lamberam o sangue de Nabote lamberão também o teu próprio sangue.
20 — ausente —
20 E disse Acabe a Elias: Já me achaste, inimigo meu? E ele disse: Achei-te; porquanto já te vendeste para fazeres o que é mau aos olhos do Senhor.
21 — ausente —
21 Eis que trarei mal sobre ti, e arrancarei a tua posteridade, e arrancarei de Acabe a todo o homem, tanto o escravo como o livre em Israel;
22 U koo de wunɛn yɛnu ɡu ko nɡe Yeroboɑmu Nɛbɑtin biiɡuu, ǹ ku mɛ, nɡe Bɑsɑ Akiyɑn biiɡuu. Domi ɑ win mɔru seeyɑ, mɑ ɑ Isirelibɑ doke torɑru sɔɔ.
22 E farei a tua casa como a casa de Jeroboão, filho de Nebate, e como a casa de Baasa, filho de Aías; por causa da provocação, com que me provocaste e fizeste pecar a Israel.
23 Wee ye Yinni Gusunɔ u mɑɑ ɡeruɑ Yesɑbɛlin sɔ̃. U nɛɛ, bɔ̃nɑ nu koo win ɡoru tem Yisirɛɛlin ɡbɑ̃rɑrun bɔkuɔ.
23 E também acerca de Jezabel falou o Senhor, dizendo: Os cães comerão a Jezabel junto ao antemuro de Jizreel.
24 Mɛyɑ mɑɑ Akɑbuɡibu sɔɔ, wi u ɡu yɛnuɔ, bɔ̃nɑ nu koo yɛ̃ron ɡoru tem. Wi u mɑɑ ɡu yɑkɑsɔ, ɡunɔsɑ su koo yɛ̃ron ɡoru di.
24 Aquele que morrer dos de Acabe, na cidade, os cães o comerão; e o que morrer no campo as aves do céu o comerão.
25 Domi ɡoo sɑri wi u tii yɔ̃su kɔ̃sɑ sɔɔ nɡe Akɑbu, Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. N deemɑ win kurɔ Yesɑbɛliwɑ u rɑ n nùn dɑm kɛ̃mɔ u kɑ ye ko.
25 Porém ninguém fora como Acabe, que se vendera para fazer o que era mau aos olhos do Senhor; porque Jezabel, sua mulher, o incitava.
26 U kɔ̃sɑ kuɑ ye yɑ ǹ kɑ nɔɔ ɡerurɔ. Domi u dɑ u bũnu sɑ̃ɑmɔ nɡe Amɔrebɑ be Gusunɔ u ɡirɑ. Mɑ u ben tem Isirelibɑ wɛ̃.
26 E fez grandes abominações, seguindo os ídolos, conforme a tudo o que fizeram os amorreus, os quais o Senhor lançou fora da sua possessão, de diante dos filhos de Israel.
27 Ye Akɑbu u Elin ɡɑri yi nuɑ mɛ, yerɑ u tii kɑwɑ u win yɑbe ni u sebuɑ nɛnuɑ u ɡɛ̃ɛkɑ mɑ u sɑɑki suɑ u tii tɛ̃kusi, u nɔɔ bɔkuɑ. Sɑɑki yerɑ, u rɑ kɑ bɔsu kɑ nuku sɑnkirɑnu. Yerɑ u rɑ mɑm kɑ kpunɛ.
27 Sucedeu, pois, que Acabe, ouvindo estas palavras, rasgou as suas vestes, e cobriu a sua carne de saco, e jejuou; e jazia em saco, e andava mansamente.
28 Mɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ Eli Tisibiɡii wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
28 Então veio a palavra do Senhor a Elias tisbita, dizendo:
29 ɑ wɑ nɡe mɛ Akɑbu u tii kɑwɑ nɛn wuswɑɑɔ? Yen sɔ̃, nɑ ǹ mɑɑ derimɔ kɔ̃sɑ ye, yu koorɑ win wɑɑti sɔɔ. Win biin wɑɑti sɔɔrɑ kon de yu koorɑ.
29 Não viste que Acabe se humilha perante mim? Por isso, porquanto se humilha perante mim, não trarei este mal nos seus dias, mas nos dias de seu filho o trarei sobre a sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.