1 Reis 18

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yenibɑn biru, ɡbebu ten wɔ̃ɔ itɑse sɔɔ, Yinni Gusunɔ u Eli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo, Akɑbu u nun wɑ domi kon de ɡurɑ yu nɛ.
1 E sucedeu, depois de muitos dias, que a palavra do SENHOR veio a Elias no terceiro ano, dizendo: Vai, mostra-te a Acabe; e eu enviarei chuva sobre a terra.
2 Sɑɑ ye, ɡɔ̃ɔrɑ dɑm mɔ Sɑmɑriɔ. Mɑ Eli u seewɑ u dɔɔ Akɑbun mi.
2 E foi Elias apresentar-se a Acabe. E houve uma fome extrema em Samaria.
3 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔrɑ Akɑbu u Abudiɑsi sokusiɑ, wi u sɑ̃ɑ win sinɑ kpɑɑrun sɔm kowobun wiruɡii.
3 E Acabe chamou Obadias, o qual era o governador da sua casa. (Ora, Obadias temia muitíssimo ao SENHOR;
4 Sɑɑ yè sɔɔ Yesɑbɛli u Yinni Gusunɔn sɔmɔbu ɡoomɔ, yerɑ Abudiɑsi wi, u ben wunɔbu (100) suɑ u bɔnu kuɑ weerɑɑkuukuubu u beruɑ kpee wɔru sɔɔ. Miyɑ u rɑ n kɑ bu dĩɑnu kɑ nim dɑɑwɑmmɛ.
4 porque foi assim, quando Jezabel extirpou os profetas do SENHOR, que Obadias tomou uma centena de profetas, e ocultou-lhes em dois grupos de cinquenta em uma caverna, e os alimentou com pão e água.)
5 Ye u tunumɑ Akɑbun mi, Akɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de su dɑ su mɛɛri nɡe sɑ ko yɑkɑ bekusu wɑ mi bwii kɑ dɑru koki yi wɑ̃ɑ kpɑ bɛsɛn yooyoosu kɑ dumi kɑ kɛtɛkunu nu wɑ nu di. Kpɑ bɛsɛn sɑbenun ɡɔɔ u kɑ sɑkɑ nɛrɑ.
5 E Acabe disse a Obadias: Adentra a terra, a todas as fontes de água, e a todos os ribeiros; porventura podemos achar erva para salvar a vida dos cavalos e das mulas, para que não percamos todos os animais.
6 Mɑ Akɑbu kɑ Abudiɑsi, bɑ yɑm mi bɔnu kuɑ, bɑ yɑkɑ bekusu kɑso wɔri. Ben bɑɑwure u win swɑɑ mwɑ.
6 Assim, eles dividiram a terra entre si, para atravessá-la. Acabe seguiu por um caminho sozinho, e Obadias seguiu por outro caminho sozinho.
7 Ye Abudiɑsi u swɑɑ mɔ̀ u dɔɔ, yerɑ u kɑ Eli yinnɑ. Mɑ u nùn tubɑ. Yerɑ u yiirɑ u wuswɑɑ tem ɡirɑri u nɛɛ, wunɑ mini, nɛn yinni Eli?
7 E, enquanto Obadias estava no caminho, eis que Elias o encontrou; e ele o reconheceu, prostrou-se sobre a sua face, e disse: És tu aquele meu senhor, Elias?
8 Yerɑ Eli u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛnɑ mi. A doo ɑ wunɛn yinni Akɑbu sɔ̃ mɑ ɑ mɑn wɑ.
8 E ele respondeu: Sou eu; vai e conta ao teu senhor: Eis que Elias está aqui.
9 Mɑ Abudiɑsi u nɛɛ, torɑru mbɑ nɑ torɑ yinni, ɑ kɑ kĩ ɑ mɑn Akɑbu nɔmu sɔndiɑ u mɑn ɡo.
9 E ele disse: No que tenho eu pecado para que tu queiras entregar o teu servo na mão de Acabe, para me matar?
10 Kɑ Gusunɔ wunɛn Yinnin wɑ̃ɑru, bweseru ɡɑru sɑri tèn mi nɛn yinni kun ɡɔre bu nun kɑsumɑ. Bwese te, tɑ̀ n nɛɛ, tɑ ǹ nun wɑ mi, u rɑ bu bɔ̃rusiewɑ kpɑ u n kɑ yɛ̃ mɑ ɡeemɑ ɑ ǹ wɑ̃ɑ mi.
10 Como vive o SENHOR teu Deus, não há nação ou reino, para onde o meu senhor não tenha me enviado a te procurar; e dizendo eles: Aqui não está, então fazia jurar os reinos e nações, que não te haviam encontrado.
11 Miyɑ ɑ nɛɛ, n seewo n dɑ tɛ̃ n nɛɛ, nɑ nun wɑ?
11 E, agora, tu dizes: Vai e conte ao teu senhor: Eis que Elias está aqui.
12 Nɑ̀ n doonɑ kpɑ Gusunɔn Hunde u nun suɑ u kɑ dɑ mi nɑ ǹ yɛ̃. Sɑɑ ye sɔɔ, nɑ̀ n Akɑbu sɔ̃ɔwɑ nɑ nun wɑ kpɑ u nɑ u nun biɑ, ɑ n yɛ̃ mɑ u koo mɑn ɡowɑ. N deemɑ nɑ Gusunɔ nɑsiewɑ sɑɑ nɛn piiburun di.
12 E sucederá, tão logo eu parta de ti, que o Espírito do SENHOR te carregará para onde eu não sei; e, assim, quando eu vier e contar a Acabe, e ele não conseguir te encontrar, me matará; mas eu, o teu servo, temo o SENHOR desde a minha mocidade.
13 Yinni, bɑ ǹ nun sɔ̃ɔwɑ ye nɑ kuɑ ye Yesɑbɛli u Yinni Gusunɔn sɔmɔbu ɡoomɔ? Sɔmɔbu wunɔbuwɑ (100) nɑ beruɑ. Nɑ bu bɔnu kuɑ weerɑɑkuukuubu. Nɑ derɑ bɑ duɑ kpee wɔrusu sɔɔ. Miyɑ nɑ rɑ kɑ bu dĩɑnu kɑ nim dɑɑwe.
13 Não foi contado ao meu senhor o que eu fiz quando Jezabel matou os profetas do SENHOR, como eu ocultei uma centena de homens dos profetas do SENHOR em dois grupos de cinquenta em uma caverna, e os alimentei com pão e água?
14 Yerɑ ɑ nɛɛ, n doo tɛ̃ n nɛn yinni sɔ̃ n nɛɛ, wunɛ Eli ɑ wɑ̃ɑ mini. U ǹ koo mɑn ɡo?
14 E, agora, dizes: Vai e conta ao teu senhor: Eis que Elias está aqui; e ele me matará.
15 Adɑmɑ Eli u nùn wisɑ u nɛɛ, sere kɑ Yinni Gusunɔ dɑm kpuroɡii wi nɑ sɑ̃ɑmɔn wɑ̃ɑru kon dɑ n yɔ̃rɑ Akɑbun wuswɑɑɔ ɡisɔ.
15 E Elias disse: Como vive o SENHOR dos Exércitos, diante de quem me ponho de pé, certamente me mostrarei a ele hoje.
16 Yerɑ Abudiɑsi u dɑ u kɑ Akɑbu yinnɑ mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro ye u wɑ. Mɑ Akɑbu u Eli sennɔ dɑ.
16 Assim, Obadias foi se encontrar com Acabe, e lhe contou; e Acabe foi se encontrar com Elias.
17 Sɑɑ ye u Eli wɛndɛ kuɑ, yerɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɑ mi, wunɛ wi ɑ nɔni swɑ̃ɑ teni doke bɛsɛ Isirelibɑn temɔ?
17 E sucedeu, quando viu Elias, que Acabe disse a ele: És tu aquele que perturba Israel?
18 Eli u nùn wisɑ u nɛɛ, n ǹ nɛ nɑ nɔni swɑ̃ɑru doke tem mɛ sɔɔ. Wunɑ. Domi wunɛ kɑ wunɛn tundon yɛnuɡibu, bɛɛyɑ i Yinni Gusunɔn woodɑbɑ deri, mɑ i dɑ i bũu wi bɑ sokumɔ Bɑɑli sɑ̃ɑmɔ.
18 E ele respondeu: Eu não tenho perturbado Israel; mas tu, e a casa do teu pai, ao abandonardes os mandamentos do SENHOR, e teres seguido a Baalim.
19 Yen sɔ̃ tɛ̃, ɑ de Isirelibɑ bu mɛnnɑmɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Kɑɑmɛliɔ kɑ sere bũu wi bɑ sokumɔ Bɑɑlin yɑ̃ku kowobu tɔnu nɛɛru kɑ weerɑɑkuru (450) kɑ mɑɑ bũu wi bɑ sokumɔ Asitɑɑten yɑ̃ku kowobu tɔnu nɛɛru (400) be bɑ rɑ mɛnnɛ bu di sɑnnu kɑ Yesɑbɛli.
19 Agora, portanto, mandai reunir a mim todo o Israel no monte Carmelo, e dos profetas de Baal, quatrocentos e cinquenta, e dos profetas dos bosques, quatrocentos, os quais comem à mesa de Jezabel.
20 Yerɑ Akɑbu u ɡɔrɑ bɑ Isirelibɑ mɛnnɑ kɑ bũu yɑ̃ku kowo be, ɡuu te bɑ mɔ̀ Kɑɑmɛliɔ.
20 Assim, Acabe enviou a todos os filhos de Israel e reuniu os profetas no Monte Carmelo.
21 Mɑ Eli u bu susi u nɛɛ, dommɑ i ko i bɛɛn ɡɔ̃rusu yiru deri. Ǹ n Yinni Gusunɔn nɑ u sɑ̃ɑ kpuron Yinni, i nùn sɑ̃ɑwɔ. Ǹ n mɑɑ Bɑɑlin nɑ, i nùn sɑ̃ɑwɔ.
21 E Elias chegou diante de todo o povo, e disse: Por quanto tempo vos coxeareis entre duas opiniões? Se o SENHOR é Deus, segui-o; mas se o é Baal, então segui-o. E o povo não lhe respondeu com uma palavra sequer.
22 Mɑ u mɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee tɛ̃, nɛ turowɑ nɑ tie Yinni Gusunɔn sɔmɔbu sɔɔ. Adɑmɑ be, be bɑ sɑ̃ɑ Bɑɑlin yɑ̃ku kowobu, bɑ sɑ̃ɑwɑ tɔnu nɛɛru kɑ weerɑɑkuru (450).
22 Então, disse Elias ao povo: Eu, somente eu, permaneço um profeta do SENHOR; porém os profetas de Baal são quatrocentos e cinquenta homens.
23 Yen sɔ̃ tɛ̃, bu sun nɑɑ kinɛnu yiru wɛ̃ɛmɑ. Kpɑ Bɑɑlin yɑ̃ku kowo be, bu teeru suɑ bu ten yɑɑ muriri bu sɔndi dɑ̃ɑ ɡbebi wɔllɔ bu ku dɔ̃ɔ doke. Kpɑ nɛ n mɑɑ teeru suɑ n ko mɛ.
23 Que nos deem, portanto, dois novilhos; e que escolham um novilho para si, e o cortem em pedaços, e o disponham sobre lenha, e não coloquem fogo por baixo; e eu prepararei o outro novilho, e o disporei sobre lenha, e não colocarei fogo por baixo;
24 Yen biru kpɑ bu ben bũnu soku, kpɑ n mɑɑ Yinni Gusunɔ soku kpɑ su wɑ wìn Yinni u koo wisi u dɔ̃ɔ doke dɑ̃ɑ ye sɔɔ.
24 e clamai vós o nome dos vossos deuses, e eu clamarei o nome do SENHOR; e o Deus que responder com fogo, que seja ele Deus. E todo o povo respondeu e disse: Está bem falado.
25 Mɑ Eli u yɑ̃ku kowo be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ɡbio i bɛɛn nɑɑ kinɛru suɑ i ɡo, domi bɛɛyɑ i dɑbiru bo, kpɑ i bɛɛn bũu soku. Adɑmɑ i ku rɑ dɔ̃ɔ doke dɑ̃ɑ ye sɔɔ kɑ bɛɛn tii.
25 E Elias disse aos profetas de Baal: Escolhei um novilho para vós, e preparai-o primeiro; porquanto vós sois muitos; e clamai o nome dos vossos deuses, porém não coloquem fogo por baixo.
26 Mɑ bɑ nɑɑ kinɛ te bɑ bu wɛ̃ mi ɡo. Yerɑ bɑ bũu wi sokɑ sɑɑ bururun di sere sɔ̃ɔ u kɑ nɑ wiru wɔllɔ. Bɑ mɔ̀, Bɑɑli, ɑ sun wurɑrio! Mɑ bɑ yɑɑmɔ bɑ kɑ ben yɑ̃ku yerun turɑ te sikerenɑmɔ. Adɑmɑ bɑ ǹ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ. Bɑ ǹ mɑɑ wisibu ɡɑbu wɑ.
26 E eles tomaram o novilho que lhes fora dado, e o prepararam, e clamaram o nome de Baal desde a manhã até o meio-dia, dizendo: Ó Baal, ouve-nos. Todavia, não houve voz, nem ninguém que respondesse. E saltavam sobre o altar que fora feito.
27 Sɔ̃ɔ wii wɔɔ te, yerɑ den Eli u bu yɑɑkoru mɔ̀, u mɔ̀, i ɡbɑ̃ro kɑ dɑm, domi u sɑ̃ɑwɑ bɛɛn bũu. Sɔrɔkudo u ɡɑ̃ɑnu bwisikumɔwɑ, ǹ kun mɛ, u ɡɑ̃ɑnu mɔ̀wɑ ni nu nùn nɛni ǹ kun mɛ u ɡɑm dɑwɑ, ǹ kun mɛ, u do! Yen sɔ̃, i ɡbɑ̃ro kpɑ u dom yɑndɑ.
27 E sucedeu, ao meio-dia, que Elias zombou deles, e disse: Gritai alto; porque ele é um deus; ou está conversando, ou ele está meditando, ou está em uma viagem, ou porventura dorme, e deve ser despertado.
28 Mɑ bɑ ɡbɑ̃sukɑ tɑ̃ɑ tɑ̃ɑ bɑ seewɑ bɑ tii tɑkobi kɑ yɑɑsi sɔkirimɔ nɡe mɛ ben komɑru. Mɑ yɛm mu kokumɔ sɑɑ ben wɑsin di.
28 E eles gritaram alto, e se cortaram, segundo o seu costume, com facas e lancetas, até que o sangue se derramou sobre eles.
29 Ye sɔ̃ɔ u kɛllɑ, yerɑ bɑ mɑɑ sɑ̃ɑru wɔri kɑ dɑm, sere yokɑn yɑ̃kurun sɑɑ yɑ kɑ turɑ. Adɑmɑ bɑ ǹ bũu ɡoon nɔɔ nuɑ, bɑ ǹ mɑɑ wisibu ɡɑbu nuɑ, ǹ kun mɛ ɡɑ̃ɑ ni nu koo tɔmbun lɑɑkɑri seeyɑ.
29 E sucedeu, quando era passado o meio-dia, eles profetizaram até a hora da oferta do sacrifício do anoitecer, que não houve nem voz, nem ninguém para responder, tampouco alguém que se importasse.
30 Ye Eli u tɔn be kpuro sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i susimɑ nɛn ɡee, mɑ be kpuro bɑ susi win mi. Yerɑ u Yinni Gusunɔn yɑ̃ku yerun turɑ te bɑ rɑɑ sɑnkɑ mi sɔnwɑ.
30 E Elias disse a todo o povo: Cheguem perto de mim. E todo o povo chegou perto dele. E ele consertou o altar do SENHOR que estava quebrado.
31 Mɑ u kpenu wɔkurɑ yiru suɑ nɡe mɛ Yɑkɔbun bibun ɡeerɑ nɛ. Yɑkɔbu wiyɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ yĩsiru kɑ̃ Isireli.
31 E Elias pegou doze pedras, segundo o número das tribos dos filhos de Jacó, a quem a palavra do SENHOR veio, dizendo: Israel será o teu nome;
32 Kpee niyɑ Eli u kɑ yɑ̃ku yee te kuɑ mɑ u wɔru ɡbɑ u kɑ tu sikerenɑ. Wɔru ɡe, ɡɑ koo nim kotosu yirun sɑkɑ mwɑ.
32 e com as pedras ele edificou um altar no nome do SENHOR; e fez uma trincheira ao redor do altar, grande o suficiente para conter duas medidas de semente.
33 Mɑ u dɑ̃ɑ ɡbebi yoruɑ turɑ ten wɔllɔ u nɑɑ kinɛ te ɡo, u ten yɑɑ mururɑ u sɔndi dɑ̃ɑ yen wɔllɔ.
33 E ele colocou a lenha em ordem, e cortou o novilho em pedaços, e o colocou sobre a lenha, e disse: Enchei quatro barricas de água, e derramai-a em cima do sacrifício queimado, e sobre a lenha.
34 Yen biru u nɛɛ, bu kotosu nnɛ nim yibio bu wisi yɑ̃ku yɑɑ ye kɑ dɑ̃ɑ yen wɔllɔ.
34 E ele disse: Fazei-o pela segunda vez. E eles o fizeram pela segunda vez. E ele disse: Fazei-o pela terceira vez. E eles o fizeram pela terceira vez.
35 Mɑ nim mɛ, ku kokumɔ turɑ ten min di, sere mu wɔru ɡe ɡɑ kɑ tu sikerenɛ mi yibɑ.
35 E a água escorreu ao redor do altar; e ele também encheu a trincheira de água.
36 Ye yokɑn yɑ̃kurun sɑɑ yɑ turɑ, yerɑ Gusunɔn sɔmɔ Eli u susi yɑ̃ku turɑ ten mi, u nɛɛ, Gusunɔ, Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbun Yinni, ɑ de bu ɡiɑ ɡisɔ mɑ wunɑ ɑ sɑ̃ɑ Gusunɔ Isireliɔ, mɑ nɑ mɑɑ sɑ̃ɑ wunɛn bɔ̃ɔ. Kpɑ bɑ n yɛ̃ mɑ ɡɑ̃ɑ ni nɑ kuɑ, wunɛn min diyɑ nu koorɑ.
36 E sucedeu, na hora da oferta do sacrifício da tarde, que Elias, o profeta, aproximou-se e disse: SENHOR Deus de Abraão, Isaque e de Israel, que seja conhecido neste dia que tu és Deus em Israel, e que eu sou teu servo, e que tenho feito todas estas coisas mediante a tua palavra.
37 A mɑn wisio Yinni Gusunɔ, ɑ mɑn wisio, kpɑ tɔn be, bu ɡiɑ mɑ wunɑ ɑ sɑ̃ɑ kpuron Yinni, wunɑ kɑɑ de bu ben ɡɔ̃ru ɡɔsie wunɛn mi.
37 Ouve-me, ó SENHOR, ouve-me, para que este povo possa saber que tu és o SENHOR Deus, e que tu tens feito se volver novamente o seu coração.
38 Yerɑ Yinni Gusunɔ u derɑ dɔ̃ɔ u sɑrɑmɑ u yɑ̃ku yee te wɔri. Yɑɑ ye, kɑ dɑ̃ɑ ye, kɑ kpee ni, ye kpurowɑ yɑ dɔ̃ɔ mwɑɑrɑ sere kɑ temɔ. Mɑ wɔru ɡen nim mɛ, mu ɡberɑ.
38 Então, o fogo do SENHOR caiu, e consumiu o sacrifício queimado, e a lenha, e as pedras, e o pó, e ainda lambeu a água que estava na trincheira.
39 Sɑɑ ye tɔn be, bɑ wɑ mɛ, yerɑ bɑ yiirɑ bɑ wuswɑɑ tem ɡirɑri bɑ nɛɛ, Yinni Gusunɔwɑ u sɑ̃ɑ kpuron Yinni.
39 E, quando todo o povo viu isto, eles caíram sobre as suas faces, e disseram: O SENHOR, ele é o Deus; o SENHOR, ele é o Deus.
40 Mɑ Eli u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, bu bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin yɑ̃ku kowo be mwɛɛrimɑ, bu ku rɑɑ de ben ɡoo u kisirɑ.
40 E Elias lhes disse: Tomai os profetas de Baal; não deixem escapar nenhum deles. E eles os pegaram; e Elias os fez descer até o ribeiro de Quisom, e ali os matou.
41 Yen biru Eli u Akɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ di kpɑ ɑ nɔ. Domi ɡbɑ̃rɑ bi ɑ nɔɔmɔ mini, ɡurɑ yɑ wee mi.
41 E Elias disse a Acabe: Levanta-te, come e bebe; porque há som de abundante chuva.
42 Mɑ Akɑbu u doonɑ u kɑ di kpɑ u nɔ. Adɑmɑ Eli u dɑ ɡuu ten wii kpiirɔ. Miyɑ u yiirɑ u win wiru bɛri win dũɑn bɑɑ sɔɔ.
42 Assim, Acabe subiu para comer e beber. E Elias subiu até o cume do Carmelo; e se lançou sobre a terra, e pôs a face entre os joelhos,
43 Mɑ u win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɔɔmɑ kpɑ ɑ mɛɛri nim wɔ̃kun berɑ ɡiɑ.
43 e disse ao seu servo: Sobe agora, olha em direção ao mar. E ele subiu, e olhou, e disse: Não há nada. E ele disse: Vai novamente, sete vezes.
44 Ye u mɛɛrɑ nɔn nɔɔbɑ yiruse, yerɑ u nɛɛ, ɡuru wii wuro piibu ɡɑɡu wee ɡɑ seemɑ nim wɔ̃kun di, ɡɑ kɑ tɔnun nɔm tɑrɑru nɛ.
44 E sucedeu, na sétima vez, que ele disse: Eis que lá se levante uma pequena nuvem do mar, semelhante a mão de homem. E ele disse: Sobe, e dize a Acabe: Prepara a tua carruagem, e desce, para que a chuva não te pare.
45 Ye n sosi fiiko wɔllɑ tĩrɑ ɡuru wirun sɑɑbu. Mɑ woo ɡɑ seewɑ, ɡurɑ yɑ tunumɑ kɑ dɑm. Yerɑ Akɑbu u win tɑbu kɛkɛ ye wɔri u dɑ Yisirɛɛliɔ.
45 E sucedeu, entretanto, que o céu ficou negro com nuvens e vento, e houve uma grande chuva. E Acabe montou, e foi até Jezreel.
46 N deemɑ Yinni Gusunɔn dɑm mu wɑ̃ɑ kɑ Eli. Yerɑ u kpɑkɑ sɛ̃kɑ pɔrɑɔ, mɑ u dukɑ wukɑ u Akɑbu ɡbiiri, u ɡbiɑ u turɑ Yisirɛɛli mi.
46 E a mão do SENHOR esteve sobre Elias; e ele cingiu os seus lombos, e correu adiante de Acabe até a entrada de Jezreel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.