1 Reis 18

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yenibɑn biru, ɡbebu ten wɔ̃ɔ itɑse sɔɔ, Yinni Gusunɔ u Eli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo, Akɑbu u nun wɑ domi kon de ɡurɑ yu nɛ.
1 E sucedeu que, depois de muitos dias, a palavra do SENHOR veio a Elias, no terceiro ano, dizendo: Vai, apresenta-te a Acabe; porque darei chuva sobre a terra.
2 Sɑɑ ye, ɡɔ̃ɔrɑ dɑm mɔ Sɑmɑriɔ. Mɑ Eli u seewɑ u dɔɔ Akɑbun mi.
2 E foi Elias apresentar-se a Acabe; e a fome era extrema em Samaria.
3 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔrɑ Akɑbu u Abudiɑsi sokusiɑ, wi u sɑ̃ɑ win sinɑ kpɑɑrun sɔm kowobun wiruɡii.
3 E Acabe chamou a Obadias, o mordomo; e Obadias temia muito ao Senhor,
4 Sɑɑ yè sɔɔ Yesɑbɛli u Yinni Gusunɔn sɔmɔbu ɡoomɔ, yerɑ Abudiɑsi wi, u ben wunɔbu (100) suɑ u bɔnu kuɑ weerɑɑkuukuubu u beruɑ kpee wɔru sɔɔ. Miyɑ u rɑ n kɑ bu dĩɑnu kɑ nim dɑɑwɑmmɛ.
4 Porque sucedeu que, destruindo Jezabel os profetas do Senhor, Obadias tomou cem profetas, e de cinqüenta em cinqüenta os escondeu numa cova, e os sustentou com pão e água.
5 Ye u tunumɑ Akɑbun mi, Akɑbu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de su dɑ su mɛɛri nɡe sɑ ko yɑkɑ bekusu wɑ mi bwii kɑ dɑru koki yi wɑ̃ɑ kpɑ bɛsɛn yooyoosu kɑ dumi kɑ kɛtɛkunu nu wɑ nu di. Kpɑ bɛsɛn sɑbenun ɡɔɔ u kɑ sɑkɑ nɛrɑ.
5 E disse Acabe a Obadias: Vai pela terra a todas as fontes de água, e a todos os rios; pode ser que achemos erva, para que em vida conservemos os cavalos e mulas, e não percamos todos os animais.
6 Mɑ Akɑbu kɑ Abudiɑsi, bɑ yɑm mi bɔnu kuɑ, bɑ yɑkɑ bekusu kɑso wɔri. Ben bɑɑwure u win swɑɑ mwɑ.
6 E repartiram entre si a terra, para a percorrerem: Acabe foi à parte por um caminho, e Obadias também foi sozinho por outro caminho.
7 Ye Abudiɑsi u swɑɑ mɔ̀ u dɔɔ, yerɑ u kɑ Eli yinnɑ. Mɑ u nùn tubɑ. Yerɑ u yiirɑ u wuswɑɑ tem ɡirɑri u nɛɛ, wunɑ mini, nɛn yinni Eli?
7 Estando, pois, Obadias já em caminho, eis que Elias o encontrou; e Obadias, reconhecendo-o, prostrou-se sobre o seu rosto, e disse: És tu o meu senhor Elias?
8 Yerɑ Eli u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛnɑ mi. A doo ɑ wunɛn yinni Akɑbu sɔ̃ mɑ ɑ mɑn wɑ.
8 E disse-lhe ele: Eu sou; vai, e dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui.
9 Mɑ Abudiɑsi u nɛɛ, torɑru mbɑ nɑ torɑ yinni, ɑ kɑ kĩ ɑ mɑn Akɑbu nɔmu sɔndiɑ u mɑn ɡo.
9 Porém ele disse: Em que pequei, para que entregues a teu servo na mão de Acabe, para que me mate?
10 Kɑ Gusunɔ wunɛn Yinnin wɑ̃ɑru, bweseru ɡɑru sɑri tèn mi nɛn yinni kun ɡɔre bu nun kɑsumɑ. Bwese te, tɑ̀ n nɛɛ, tɑ ǹ nun wɑ mi, u rɑ bu bɔ̃rusiewɑ kpɑ u n kɑ yɛ̃ mɑ ɡeemɑ ɑ ǹ wɑ̃ɑ mi.
10 Vive o SENHOR teu Deus, que não houve nação nem reino aonde o meu senhor não mandasse em busca de ti; e dizendo eles: Aqui não está, então fazia jurar os reinos e nações, que não te haviam achado.
11 Miyɑ ɑ nɛɛ, n seewo n dɑ tɛ̃ n nɛɛ, nɑ nun wɑ?
11 E agora dizes tu: Vai, dize a teu senhor: Eis que aqui está Elias.
12 Nɑ̀ n doonɑ kpɑ Gusunɔn Hunde u nun suɑ u kɑ dɑ mi nɑ ǹ yɛ̃. Sɑɑ ye sɔɔ, nɑ̀ n Akɑbu sɔ̃ɔwɑ nɑ nun wɑ kpɑ u nɑ u nun biɑ, ɑ n yɛ̃ mɑ u koo mɑn ɡowɑ. N deemɑ nɑ Gusunɔ nɑsiewɑ sɑɑ nɛn piiburun di.
12 E poderia ser que, apartando-me eu de ti, o Espírito do Senhor te tomasse, não sei para onde, e, vindo eu a dar as novas a Acabe, e não te achando ele, me mataria; porém eu, teu servo, temo ao Senhor desde a minha mocidade.
13 Yinni, bɑ ǹ nun sɔ̃ɔwɑ ye nɑ kuɑ ye Yesɑbɛli u Yinni Gusunɔn sɔmɔbu ɡoomɔ? Sɔmɔbu wunɔbuwɑ (100) nɑ beruɑ. Nɑ bu bɔnu kuɑ weerɑɑkuukuubu. Nɑ derɑ bɑ duɑ kpee wɔrusu sɔɔ. Miyɑ nɑ rɑ kɑ bu dĩɑnu kɑ nim dɑɑwe.
13 Porventura não disseram a meu senhor o que fiz, quando Jezabel matava os profetas do SENHOR? Como escondi a cem homens dos profetas do SENHOR, de cinqüenta em cinqüenta, numa cova, e os sustentei com pão e água?
14 Yerɑ ɑ nɛɛ, n doo tɛ̃ n nɛn yinni sɔ̃ n nɛɛ, wunɛ Eli ɑ wɑ̃ɑ mini. U ǹ koo mɑn ɡo?
14 E agora dizes tu: Vai, dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui; ele me mataria.
15 Adɑmɑ Eli u nùn wisɑ u nɛɛ, sere kɑ Yinni Gusunɔ dɑm kpuroɡii wi nɑ sɑ̃ɑmɔn wɑ̃ɑru kon dɑ n yɔ̃rɑ Akɑbun wuswɑɑɔ ɡisɔ.
15 E disse Elias: Vive o Senhor dos Exércitos, perante cuja face estou, que deveras hoje me apresentarei a ele.
16 Yerɑ Abudiɑsi u dɑ u kɑ Akɑbu yinnɑ mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro ye u wɑ. Mɑ Akɑbu u Eli sennɔ dɑ.
16 Então foi Obadias encontrar-se com Acabe, e lho anunciou; e foi Acabe encontrar-se com Elias.
17 Sɑɑ ye u Eli wɛndɛ kuɑ, yerɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɑ mi, wunɛ wi ɑ nɔni swɑ̃ɑ teni doke bɛsɛ Isirelibɑn temɔ?
17 E sucedeu que, vendo Acabe a Elias, disse-lhe: És tu o perturbador de Israel?
18 Eli u nùn wisɑ u nɛɛ, n ǹ nɛ nɑ nɔni swɑ̃ɑru doke tem mɛ sɔɔ. Wunɑ. Domi wunɛ kɑ wunɛn tundon yɛnuɡibu, bɛɛyɑ i Yinni Gusunɔn woodɑbɑ deri, mɑ i dɑ i bũu wi bɑ sokumɔ Bɑɑli sɑ̃ɑmɔ.
18 Então disse ele: Eu não tenho perturbado a Israel, mas tu e a casa de teu pai, porque deixastes os mandamentos do Senhor, e seguistes a Baalim.
19 Yen sɔ̃ tɛ̃, ɑ de Isirelibɑ bu mɛnnɑmɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Kɑɑmɛliɔ kɑ sere bũu wi bɑ sokumɔ Bɑɑlin yɑ̃ku kowobu tɔnu nɛɛru kɑ weerɑɑkuru (450) kɑ mɑɑ bũu wi bɑ sokumɔ Asitɑɑten yɑ̃ku kowobu tɔnu nɛɛru (400) be bɑ rɑ mɛnnɛ bu di sɑnnu kɑ Yesɑbɛli.
19 Agora, pois, manda reunir-se a mim todo o Israel no monte Carmelo; como também os quatrocentos e cinqüenta profetas de Baal, e os quatrocentos profetas de Aserá, que comem da mesa de Jezabel.
20 Yerɑ Akɑbu u ɡɔrɑ bɑ Isirelibɑ mɛnnɑ kɑ bũu yɑ̃ku kowo be, ɡuu te bɑ mɔ̀ Kɑɑmɛliɔ.
20 Então Acabe convocou todos os filhos de Israel; e reuniu os profetas no monte Carmelo.
21 Mɑ Eli u bu susi u nɛɛ, dommɑ i ko i bɛɛn ɡɔ̃rusu yiru deri. Ǹ n Yinni Gusunɔn nɑ u sɑ̃ɑ kpuron Yinni, i nùn sɑ̃ɑwɔ. Ǹ n mɑɑ Bɑɑlin nɑ, i nùn sɑ̃ɑwɔ.
21 Então Elias se chegou a todo o povo, e disse: Até quando coxeareis entre dois pensamentos? Se o Senhor é Deus, segui-o, e se Baal, segui-o. Porém o povo nada lhe respondeu.
22 Mɑ u mɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee tɛ̃, nɛ turowɑ nɑ tie Yinni Gusunɔn sɔmɔbu sɔɔ. Adɑmɑ be, be bɑ sɑ̃ɑ Bɑɑlin yɑ̃ku kowobu, bɑ sɑ̃ɑwɑ tɔnu nɛɛru kɑ weerɑɑkuru (450).
22 Então disse Elias ao povo: Só eu fiquei por profeta do Senhor, e os profetas de Baal são quatrocentos e cinqüenta homens.
23 Yen sɔ̃ tɛ̃, bu sun nɑɑ kinɛnu yiru wɛ̃ɛmɑ. Kpɑ Bɑɑlin yɑ̃ku kowo be, bu teeru suɑ bu ten yɑɑ muriri bu sɔndi dɑ̃ɑ ɡbebi wɔllɔ bu ku dɔ̃ɔ doke. Kpɑ nɛ n mɑɑ teeru suɑ n ko mɛ.
23 Dêem-se-nos, pois, dois bezerros, e eles escolham para si um dos bezerros, e o dividam em pedaços, e o ponham sobre a lenha, porém não lhe coloquem fogo, e eu prepararei o outro bezerro, e o porei sobre a lenha, e não lhe colocarei fogo.
24 Yen biru kpɑ bu ben bũnu soku, kpɑ n mɑɑ Yinni Gusunɔ soku kpɑ su wɑ wìn Yinni u koo wisi u dɔ̃ɔ doke dɑ̃ɑ ye sɔɔ.
24 Então invocai o nome do vosso deus, e eu invocarei o nome do Senhor; e há de ser que o deus que responder por meio de fogo esse será Deus. E todo o povo respondeu, dizendo: É boa esta palavra.
25 Mɑ Eli u yɑ̃ku kowo be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ɡbio i bɛɛn nɑɑ kinɛru suɑ i ɡo, domi bɛɛyɑ i dɑbiru bo, kpɑ i bɛɛn bũu soku. Adɑmɑ i ku rɑ dɔ̃ɔ doke dɑ̃ɑ ye sɔɔ kɑ bɛɛn tii.
25 E disse Elias aos profetas de Baal: Escolhei para vós um dos bezerros, e preparai-o primeiro, porque sois muitos, e invocai o nome do vosso deus, e não lhe ponhais fogo.
26 Mɑ bɑ nɑɑ kinɛ te bɑ bu wɛ̃ mi ɡo. Yerɑ bɑ bũu wi sokɑ sɑɑ bururun di sere sɔ̃ɔ u kɑ nɑ wiru wɔllɔ. Bɑ mɔ̀, Bɑɑli, ɑ sun wurɑrio! Mɑ bɑ yɑɑmɔ bɑ kɑ ben yɑ̃ku yerun turɑ te sikerenɑmɔ. Adɑmɑ bɑ ǹ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ. Bɑ ǹ mɑɑ wisibu ɡɑbu wɑ.
26 E tomaram o bezerro que lhes dera, e o prepararam; e invocaram o nome de Baal, desde a manhã até ao meio-dia, dizendo: Ah! Baal, responde-nos! Porém nem havia voz, nem quem respondesse; e saltavam sobre o altar que tinham feito.
27 Sɔ̃ɔ wii wɔɔ te, yerɑ den Eli u bu yɑɑkoru mɔ̀, u mɔ̀, i ɡbɑ̃ro kɑ dɑm, domi u sɑ̃ɑwɑ bɛɛn bũu. Sɔrɔkudo u ɡɑ̃ɑnu bwisikumɔwɑ, ǹ kun mɛ, u ɡɑ̃ɑnu mɔ̀wɑ ni nu nùn nɛni ǹ kun mɛ u ɡɑm dɑwɑ, ǹ kun mɛ, u do! Yen sɔ̃, i ɡbɑ̃ro kpɑ u dom yɑndɑ.
27 E sucedeu que ao meio-dia Elias zombava deles e dizia: Clamai em altas vozes, porque ele é um deus; pode ser que esteja falando, ou que tenha alguma coisa que fazer, ou que intente alguma viagem; talvez esteja dormindo, e despertará.
28 Mɑ bɑ ɡbɑ̃sukɑ tɑ̃ɑ tɑ̃ɑ bɑ seewɑ bɑ tii tɑkobi kɑ yɑɑsi sɔkirimɔ nɡe mɛ ben komɑru. Mɑ yɛm mu kokumɔ sɑɑ ben wɑsin di.
28 E eles clamavam em altas vozes, e se retalhavam com facas e com lancetas, conforme ao seu costume, até derramarem sangue sobre si.
29 Ye sɔ̃ɔ u kɛllɑ, yerɑ bɑ mɑɑ sɑ̃ɑru wɔri kɑ dɑm, sere yokɑn yɑ̃kurun sɑɑ yɑ kɑ turɑ. Adɑmɑ bɑ ǹ bũu ɡoon nɔɔ nuɑ, bɑ ǹ mɑɑ wisibu ɡɑbu nuɑ, ǹ kun mɛ ɡɑ̃ɑ ni nu koo tɔmbun lɑɑkɑri seeyɑ.
29 E sucedeu que, passado o meio-dia, profetizaram eles, até a hora de se oferecer o sacrifício da tarde; porém não houve voz, nem resposta, nem atenção alguma.
30 Ye Eli u tɔn be kpuro sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i susimɑ nɛn ɡee, mɑ be kpuro bɑ susi win mi. Yerɑ u Yinni Gusunɔn yɑ̃ku yerun turɑ te bɑ rɑɑ sɑnkɑ mi sɔnwɑ.
30 Então Elias disse a todo o povo: Chegai-vos a mim. E todo o povo se chegou a ele; e restaurou o altar do Senhor, que estava quebrado.
31 Mɑ u kpenu wɔkurɑ yiru suɑ nɡe mɛ Yɑkɔbun bibun ɡeerɑ nɛ. Yɑkɔbu wiyɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ yĩsiru kɑ̃ Isireli.
31 E Elias tomou doze pedras, conforme ao número das tribos dos filhos de Jacó, ao qual veio a palavra do Senhor, dizendo: Israel será o teu nome.
32 Kpee niyɑ Eli u kɑ yɑ̃ku yee te kuɑ mɑ u wɔru ɡbɑ u kɑ tu sikerenɑ. Wɔru ɡe, ɡɑ koo nim kotosu yirun sɑkɑ mwɑ.
32 E com aquelas pedras edificou o altar em nome do Senhor; depois fez um rego em redor do altar, segundo a largura de duas medidas de semente.
33 Mɑ u dɑ̃ɑ ɡbebi yoruɑ turɑ ten wɔllɔ u nɑɑ kinɛ te ɡo, u ten yɑɑ mururɑ u sɔndi dɑ̃ɑ yen wɔllɔ.
33 Então armou a lenha, e dividiu o bezerro em pedaços, e o pôs sobre a lenha.
34 Yen biru u nɛɛ, bu kotosu nnɛ nim yibio bu wisi yɑ̃ku yɑɑ ye kɑ dɑ̃ɑ yen wɔllɔ.
34 E disse: Enchei de água quatro cântaros, e derramai-a sobre o holocausto e sobre a lenha. E disse: Fazei-o segunda vez; e o fizeram segunda vez. Disse ainda: Fazei-o terceira vez; e o fizeram terceira vez;
35 Mɑ nim mɛ, ku kokumɔ turɑ ten min di, sere mu wɔru ɡe ɡɑ kɑ tu sikerenɛ mi yibɑ.
35 De maneira que a água corria ao redor do altar; e até o rego ele encheu de água.
36 Ye yokɑn yɑ̃kurun sɑɑ yɑ turɑ, yerɑ Gusunɔn sɔmɔ Eli u susi yɑ̃ku turɑ ten mi, u nɛɛ, Gusunɔ, Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbun Yinni, ɑ de bu ɡiɑ ɡisɔ mɑ wunɑ ɑ sɑ̃ɑ Gusunɔ Isireliɔ, mɑ nɑ mɑɑ sɑ̃ɑ wunɛn bɔ̃ɔ. Kpɑ bɑ n yɛ̃ mɑ ɡɑ̃ɑ ni nɑ kuɑ, wunɛn min diyɑ nu koorɑ.
36 Sucedeu que, no momento de ser oferecido o sacrifício da tarde, o profeta Elias se aproximou, e disse: Ó Senhor Deus de Abraão, de Isaque e de Israel, manifeste-se hoje que tu és Deus em Israel, e que eu sou teu servo, e que conforme à tua palavra fiz todas estas coisas.
37 A mɑn wisio Yinni Gusunɔ, ɑ mɑn wisio, kpɑ tɔn be, bu ɡiɑ mɑ wunɑ ɑ sɑ̃ɑ kpuron Yinni, wunɑ kɑɑ de bu ben ɡɔ̃ru ɡɔsie wunɛn mi.
37 Responde-me, Senhor, responde-me, para que este povo conheça que tu és o Senhor Deus, e que tu fizeste voltar o seu coração.
38 Yerɑ Yinni Gusunɔ u derɑ dɔ̃ɔ u sɑrɑmɑ u yɑ̃ku yee te wɔri. Yɑɑ ye, kɑ dɑ̃ɑ ye, kɑ kpee ni, ye kpurowɑ yɑ dɔ̃ɔ mwɑɑrɑ sere kɑ temɔ. Mɑ wɔru ɡen nim mɛ, mu ɡberɑ.
38 Então caiu fogo do Senhor, e consumiu o holocausto, e a lenha, e as pedras, e o pó, e ainda lambeu a água que estava no rego.
39 Sɑɑ ye tɔn be, bɑ wɑ mɛ, yerɑ bɑ yiirɑ bɑ wuswɑɑ tem ɡirɑri bɑ nɛɛ, Yinni Gusunɔwɑ u sɑ̃ɑ kpuron Yinni.
39 O que vendo todo o povo, caíram sobre os seus rostos, e disseram: Só o Senhor é Deus! Só o Senhor é Deus!
40 Mɑ Eli u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, bu bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin yɑ̃ku kowo be mwɛɛrimɑ, bu ku rɑɑ de ben ɡoo u kisirɑ.
40 E Elias lhes disse: Lançai mão dos profetas de Baal, que nenhum deles escape. E lançaram mão deles; e Elias os fez descer ao ribeiro de Quisom, e ali os matou.
41 Yen biru Eli u Akɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ di kpɑ ɑ nɔ. Domi ɡbɑ̃rɑ bi ɑ nɔɔmɔ mini, ɡurɑ yɑ wee mi.
41 Então disse Elias a Acabe: Sobe, come e bebe, porque há ruído de uma abundante chuva.
42 Mɑ Akɑbu u doonɑ u kɑ di kpɑ u nɔ. Adɑmɑ Eli u dɑ ɡuu ten wii kpiirɔ. Miyɑ u yiirɑ u win wiru bɛri win dũɑn bɑɑ sɔɔ.
42 E Acabe subiu a comer e a beber; mas Elias subiu ao cume do Carmelo, e se inclinou por terra, e pôs o seu rosto entre os seus joelhos.
43 Mɑ u win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɔɔmɑ kpɑ ɑ mɛɛri nim wɔ̃kun berɑ ɡiɑ.
43 E disse ao seu servo: Sobe agora, e olha para o lado do mar. E subiu, e olhou, e disse: Não há nada. Então disse ele: Volta lá sete vezes.
44 Ye u mɛɛrɑ nɔn nɔɔbɑ yiruse, yerɑ u nɛɛ, ɡuru wii wuro piibu ɡɑɡu wee ɡɑ seemɑ nim wɔ̃kun di, ɡɑ kɑ tɔnun nɔm tɑrɑru nɛ.
44 E sucedeu que, à sétima vez, disse: Eis aqui uma pequena nuvem, como a mão de um homem, subindo do mar. Então disse ele: Sobe, e dize a Acabe: Aparelha o teu carro, e desce, para que a chuva não te impeça.
45 Ye n sosi fiiko wɔllɑ tĩrɑ ɡuru wirun sɑɑbu. Mɑ woo ɡɑ seewɑ, ɡurɑ yɑ tunumɑ kɑ dɑm. Yerɑ Akɑbu u win tɑbu kɛkɛ ye wɔri u dɑ Yisirɛɛliɔ.
45 E sucedeu que, entretanto, os céus se enegreceram com nuvens e vento, e veio uma grande chuva; e Acabe subiu ao carro, e foi para Jizreel.
46 N deemɑ Yinni Gusunɔn dɑm mu wɑ̃ɑ kɑ Eli. Yerɑ u kpɑkɑ sɛ̃kɑ pɔrɑɔ, mɑ u dukɑ wukɑ u Akɑbu ɡbiiri, u ɡbiɑ u turɑ Yisirɛɛli mi.
46 E a mão do Senhor estava sobre Elias, o qual cingiu os lombos, e veio correndo perante Acabe, até à entrada de Jizreel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.