1 Reis 12

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Roboɑmu u dɑ Sikɛmuɔ. Domi Isirelibɑ kpurowɑ bɑ dɑ mi, bu kɑ nùn ko sunɔ.
1 Roboão foi a Siquém, porque todo o Israel se tinha juntado ali para proclamá-lo rei.
2 Sɑɑ yè sɔɔ Yeroboɑmu Nɛbɑtin bii u kpikiru suɑ Sɑlomɔɔn sɔ̃, u wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ yerɑ u nuɑ mɑ Roboɑmu u bɑndu di. Yerɑ bɑ nùn sɔmɔ ɡɔriɑ bɑ nɛɛ, u nɑ.
2 E chegou essa notícia aos ouvidos de Jeroboão no Egito, onde ainda estava refugiado para escapar à face do rei Salomão.
3 Ye u tunumɑ, mɑ wi kɑ Isirelibɑn bwese kɛri wɔkuru bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ bɑ Roboɑmu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ,
3 Mandaram, pois, buscá-lo no Egito, onde habitava. Então Jeroboão foi com toda a assembléia de Israel e disseram a Roboão:
4 wunɛn tundo u sun yoo sɔmɑ koosiɑ, mɑ yɑ sun buniɛ nɡe kɛtɛn suɡu. Adɑmɑ wunɛ ɑ sun tu kɑwo kpɑ su nun swĩi.
4 Teu pai impôs-nos um jugo pesado; alivia agora a rude servidão e o pesado jugo que teu pai nos impôs, e seremos teus servos.
5 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ɡinɑ doo. Ǹ n kuɑ sɔ̃ɔ itɑ kpɑ i wurɑmɑ.
5 Ele respondeu-lhes: Ide-vos e voltai à minha presença dentro de três dias. E o povo retirou-se.
6 Yerɑ Roboɑmu u Isirelibɑn bukurobu mɛnnɑ win mi, be bɑ rɑ rɑɑ win tundo Sɑlomɔɔ bwisi kɛ̃, u bu bikiɑ u nɛɛ, bwisi yirɑ̀ i mɑn kɛ̃mɔ n tɔn be sɔ̃.
6 O rei Roboão consultou os anciãos que tinham servido ao seu pai Salomão durante a sua vida. Disse-lhes: Que me aconselhais responder a esse povo?
7 Mɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, ɑ̀ n wurɑ sɑɑ ɡisɔn di, ɑ tɔn be nɔɔri kpɑ ɑ ko ye bɑ nun bikiɑ, kpɑ ɑ bu wisi kɑ kĩru, bɑ ko n sɑ̃ɑwɑ wunɛn tɔmbu sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
7 Se hoje fores amável com esse povo, responderam-lhe, e cederes, se lhe falares com benevolência, eles serão para sempre teus servos.
8 Adɑmɑ Roboɑmu wi, u ǹ bukuro ben ɡɑri wure. Win sɑɑrɑsi kɑ be u biru di sɑnnu, berɑ u bwisi bikiɑ.
8 O rei, porém, deixando de lado o conselho dos anciãos, foi consultar os jovens que tinham crescido com ele e eram seus familiares.
9 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bwisi yirɑ̀ i mɑn kɛ̃mɔ n kɑ tɔn be wisi be bɑ nɛɛ, n bù yoo sɔmɑ kɑwo ye nɛn tundo u rɑɑ bu koosiɑ.
9 Disse-lhes: E vós, que me aconselhais responder ao povo? Ele pede-me que eu alivie o jugo que lhe impôs meu pai.
10 Yerɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, ɑ bu sɔ̃ɔwɔ ɑ nɛɛ, wunɛn nikibii piibu ɡɑ wunɛn tundon pɔrɑ bɔɔrum kere.
10 Os jovens que tinham crescido com ele, responderam-lhe: Assim dirás a esse povo que te falou, dizendo: Teu pai tornou o nosso jugo pesado; tu, porém, alivia-nos - assim lhe dirás: Meu dedo mínimo é mais grosso que os rins de meu pai.
11 Wunɛn tundo u rɑɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ. Mɛyɑ kɑɑ mɑɑ tu sosi. Wunɛn tundo u rɑɑ bu sɛɛyɑsiɑ kɑ yii sɛnnu, mɛyɑ kɑɑ mɑɑ bu sɛɛyɑsiɑ kɑ som kpɑki.
11 Se meu pai vos impôs um jugo pesado, eu o farei ainda mais pesado. Se ele vos castigou com açoites, eu vos castigarei com escorpiões.
12 Yerɑ Yeroboɑmu kɑ tɔn be kpuro bɑ nɑ Roboɑmun mi sɔ̃ɔ itɑse ye, nɡe mɛ u rɑɑ ɡeruɑ.
12 Chegou o terceiro dia. Jeroboão, seguido de uma grande multidão, apresentou-se diante de Roboão, pois ele dissera: Voltai a mim dentro de três dias.
13 Roboɑmu u tɔn be wisɑ kɑ dɑm, u ǹ bukuro ben bwisi yi ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu.
13 O rei falou com dureza ao povo. Sem fazer caso algum do conselho dos anciãos,
14 Adɑmɑ win sɑɑrɑsi ben bwisiyɑ u kɑ sɔmburu kuɑ mɑ u nɛɛ, nɛn tundo u rɑɑ bɛɛ yoo sɔmɑ koosiɑ. Adɑmɑ tɛ̃, nɛɡirɑ tɑ koo kerɑ. U rɑɑ bɛɛ sɛɛyɑsiɑ kɑ yii sɛnnu. Adɑmɑ nɛ, som kpɑkiyɑ kon kɑ bɛɛ sɛɛyɑsiɑ.
14 respondeu ao povo como lhe aconselharam os jovens: Meu pai impôs-vos um jugo pesado? Pois eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai vos castigou com açoites? Pois eu vos castigarei com escorpiões.
15 Nɡe mɛyɑ Roboɑmu u yinɑ u tɔn beɡii swɑɑ dɑki domi Yinni Gusunɔwɑ u derɑ n kuɑ mɛ, kpɑ win ɡɑri yi kɑ koorɑ, ye u Yeroboɑmu Nɛbɑtin bii sɔ̃ɔwɑ sɑɑ Akiyɑ Siloɡiin nɔɔn di.
15 E o rei não atendeu ao povo, porque assim o dispusera o Senhor, para realizar a palavra que tinha dito a Jeroboão, filho de Nabat, por meio de Aías, de Silo.
16 Ye Isirelibɑ kpuro bɑ wɑ mɑ sinɑ boko u ǹ ben ɡere swɑɑ dɑki, yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ,
16 Vendo que o rei não os atendia, o povo respondeu-lhe: Que temos nós a ver com Davi? Que temos nós de comum com o filho de Isaí? Vai, pois, para as tuas tendas, ó Israel! Cabe a ti tratar de tua casa, ó Davi! E os israelitas retiraram-se para as suas tendas.
17 Mɑ Roboɑmu u kuɑ Yudɑn bweseru tɔnɑn sunɔ.
17 Roboão reinou, no entanto, sobre os israelitas que habitavam em Judá.
18 Sɑɑ ye sɔɔrɑ u Adorɑmu ɡɔrɑ Isirelibɑn mi, wi u rɑ bu kpɑre bu kɑ yoo sɔmɑ ko. Mɑ bɑ nùn kpenu kɑsukɑ bɑ ɡo. Yerɑ n derɑ Roboɑmun tii, u win tɑbu kɛkɛ wɔri fuuku fuuku u dɑ Yerusɑlɛmuɔ.
18 O rei Roboão enviou Adurão, superintendente dos trabalhos, mas os israelitas apedrejaram-no e ele morreu. O rei subiu então precipitadamente no seu carro e fugiu para Jerusalém.
19 Nɡe mɛyɑ Isirelibɑn bwese kɛri wɔku te, tɑ kɑ Dɑfidin yɛnuɡibu kɑrɑnɑ sere kɑ ɡisɔ.
19 Desse modo, separou-se Israel da casa de Davi até o dia de hoje.
20 Sɑɑ yè sɔɔ Isirelibɑ kpuro bɑ nuɑ mɑ Yeroboɑmu u wurɑmɑ sɑɑ Eɡibitin di, yerɑ bɑ mɛnnɑ bɑ nùn sokusiɑ. Ye u nɑ, yerɑ bɑ nùn kuɑ ben sunɔ. Yudɑn bweseru bɑɑsi, ɡoo sɑri wi u mɑɑ kɑ Dɑfidin bweseru yɔ̃rɑ.
20 Ouvindo os filhos de Israel que Jeroboão tinha voltado, convidaram-no à sua assembléia e aclamaram-no rei de todo o Israel. Só a tribo de Judá ficou fiel à casa de Davi.
21 Sɑɑ yè sɔɔ Roboɑmu u tunumɑ Yerusɑlɛmuɔ, yerɑ u Yudɑbɑ kɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ kpuro mɛnnɑ. Mɑ u be sɔɔ tɑbu durɔ dɑmɡibu nɔrɔbun subɑ ɡoobu yɛndu sɑri (180.000) ɡɔsɑ bu dɑ bu Isirelibɑn bwese kɛri wɔku te wɔri, kpɑ bu bɑn te wɔrɑmɑ bu nùn wesiɑ.
21 Roboão, quando chegou a Jerusalém, reuniu toda a casa de Judá e a tribo de Benjamim, cento e oitenta mil guerreiros de escol, a fim de pelejar contra a casa de Israel, e restituir todo o reino a Roboão, filho de Salomão.
22 Adɑmɑ Gusunɔ u kɑ win sɔmɔ Semɑyɑ ɡɑri kuɑ u nɛɛ,
22 Mas Deus falou a Seméias, homem de Deus:
23 ɑ Roboɑmu Sɑlomɔɔn bii Yudɑbɑn sunɔ kɑ Yudɑbɑ kɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ kpuro sɔ̃ɔwɔ,
23 Fala a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, bem como a toda a casa de Judá e de Benjamim, e a todo o resto do povo. Dize-lhes: Eis o que diz o Senhor:
24 ɑ nɛɛ, wee ye nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ ɡeruɑ. Bu ku rɑɑ dɑ bu kɑ ben mɛro bisibu Isirelibɑ tɑbu ko. Ben bɑɑwure u ɡɔsiro win yɛnuɔ, domi yeni yɑ nɑwɑ sɑɑ nɛ Yinni Gusunɔn min di.
24 Não façais guerra aos vossos irmãos, os israelitas. Volte cada um para a sua casa. Tudo isto se fez por minha vontade. Eles obedeceram à palavra do Senhor e voltaram, como lhes ordenara.
25 Yeroboɑmu u wuu ɡe bɑ mɔ̀ Sikɛmu ɡbɑ̃rɑru toosi ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ Efɑrɑimun ɡuurun berɑ ɡiɑ. Mɑ u sinɑ mi. Yen biru u yɑrɑ min di u dɑ u Penuɛli ɡbɑ̃rɑru toosi.
25 Jeroboão construiu Siquém na montanha de Efraim, e residiu ali. Depois deixou Siquém para edificar Fanuel.
26 — ausente —
26 E disse consigo mesmo: Pode bem ser que o reino volte para a casa de Davi.
27 — ausente —
27 Se o povo subir a Jerusalém para oferecer sacrifícios no templo do Senhor, e o seu coração se voltar para o seu senhor, Roboão, rei de Judá, matar-me-ão e se voltarão para Roboão, rei de Judá.
28 Ye Yeroboɑmu u bwisi bikiɑ bikiɑ, yerɑ u kɛtɛn bwɑ̃ɑrokunu yiru kuɑ kɑ wurɑ u nɛɛ, bɛɛ Isirelibɑ nɑ bɛɛ wɑsirɑru wɑɑwɑ kɑ Yerusɑlɛmun dɑɑbu. Yen sɔ̃, bɛɛn yinni wee mini wi u bɛɛ yɑrɑmɑ Eɡibitin di.
28 Depois de ter refletido bem, o rei mandou fazer dois bezerros de ouro e disse ao povo: Basta de peregrinações a Jerusalém! Eis aqui, ó Israel, o teu Deus que te tirou do Egito.
29 Mɑ u ɡen teu yi Betɛliɔ, teu mɑɑ Dɑnuɔ.
29 Pôs um bezerro em Betel e outro em Dã.
30 Mɑ yeni yɑ kuɑ yinɑ ye yɑ bu sure durum sɔɔ, domi bɑ rɑ n dɑɑmɔwɑ Betɛliɔ ǹ kun mɛ Dɑnuɔ bɑ n bwɑ̃ɑroku ni sɑ̃ɑmɔ.
30 Isso foi uma ocasião de pecado, porque o povo ia até Dã para adorar um desses bezerros.
31 Yerɑ Yeroboɑmu u sɑ̃ɑ yenu bɑnɑ ɡunɡunu wɔllɔ. Yen biru u yɑ̃ku kowobu ɡɔsɑ be bɑ kun sɑ̃ɑ Lefin bweseru.
31 Jeroboão construiu também templos em lugares altos, onde estabeleceu como sacerdotes homens tirados do meio do povo, e que não eram levitas.
32 Yeroboɑmu u tɔ̃ru burɑ bu kɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru ko wɔ̃ɔn suru nɔɔbɑ itɑsen sɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbuse sɔɔ, nɡe mɛ Yudɑbɑ bɑ rɑ ko. Mɑ u dɑ Betɛliɔ u yɔɔwɑ yɑ̃ku yerɔ u bwɑ̃ɑroku ni yɑ̃kuru koosi. Mɑ u yɑ̃ku kowo be u ɡɔsɑ yi Betɛli mi.
32 Instituiu também uma festa no oitavo mês, no décimo quinto dia do mês, à semelhança da que se celebrava em Judá, e subiu ao altar. Fez o mesmo em Betel, sacrificando aos bezerros que tinha mandado fazer. Estabeleceu igualmente em Betel sacerdotes para os lugares altos que tinha edificado.
33 Ye tɔ̃ɔ te, tɑ turɑ te Yeroboɑmu u burɑ mi, yerɑ Isirelibɑ kpuro bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru di Betɛliɔ. Mɑ win tii u yɔɔwɑ yɑ̃ku yerɔ, u turɑre dɔ̃ɔ doke.
33 No décimo quinto dia do oitavo mês, isto é, no mês que tinha escolhido a seu bel-prazer, subiu ao altar que tinha edificado em Betel para celebrar a festa com os israelitas. Subiu ao altar para queimar o incenso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.