1 Reis 12

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Roboɑmu u dɑ Sikɛmuɔ. Domi Isirelibɑ kpurowɑ bɑ dɑ mi, bu kɑ nùn ko sunɔ.
1 Roboão foi a Siquém, onde todos os israelitas tinham se reunido para proclamá-lo rei.
2 Sɑɑ yè sɔɔ Yeroboɑmu Nɛbɑtin bii u kpikiru suɑ Sɑlomɔɔn sɔ̃, u wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ yerɑ u nuɑ mɑ Roboɑmu u bɑndu di. Yerɑ bɑ nùn sɔmɔ ɡɔriɑ bɑ nɛɛ, u nɑ.
2 Assim que Jeroboão, filho de Nebate, que estava no Egito fugindo do rei Salomão, soube disso, voltou de lá.
3 Ye u tunumɑ, mɑ wi kɑ Isirelibɑn bwese kɛri wɔkuru bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ bɑ Roboɑmu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ,
3 E mandaram chamá-lo. Então ele e toda a assembléia de Israel foram ao encontro de Roboão e disseram:
4 wunɛn tundo u sun yoo sɔmɑ koosiɑ, mɑ yɑ sun buniɛ nɡe kɛtɛn suɡu. Adɑmɑ wunɛ ɑ sun tu kɑwo kpɑ su nun swĩi.
4 "Teu pai colocou sobre nós um jugo pesado, mas agora diminui o trabalho árduo e este jugo pesado, e nós te serviremos".
5 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ɡinɑ doo. Ǹ n kuɑ sɔ̃ɔ itɑ kpɑ i wurɑmɑ.
5 Roboão respondeu: "Voltem a mim daqui a três dias". Então o povo foi embora.
6 Yerɑ Roboɑmu u Isirelibɑn bukurobu mɛnnɑ win mi, be bɑ rɑ rɑɑ win tundo Sɑlomɔɔ bwisi kɛ̃, u bu bikiɑ u nɛɛ, bwisi yirɑ̀ i mɑn kɛ̃mɔ n tɔn be sɔ̃.
6 O rei Roboão perguntou às autoridades que haviam servido ao seu pai Salomão durante a vida dele: "Como vocês me aconselham a responder a este povo? "
7 Mɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, ɑ̀ n wurɑ sɑɑ ɡisɔn di, ɑ tɔn be nɔɔri kpɑ ɑ ko ye bɑ nun bikiɑ, kpɑ ɑ bu wisi kɑ kĩru, bɑ ko n sɑ̃ɑwɑ wunɛn tɔmbu sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
7 Eles responderam: "Se hoje fores um servo desse povo e servi-lo, dando-lhe uma resposta favorável, eles sempre serão teus servos".
8 Adɑmɑ Roboɑmu wi, u ǹ bukuro ben ɡɑri wure. Win sɑɑrɑsi kɑ be u biru di sɑnnu, berɑ u bwisi bikiɑ.
8 Roboão, contudo, rejeitou o conselho que as autoridades de Israel lhe tinham dito e consultou os jovens que haviam crescido com ele e o estavam servindo.
9 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bwisi yirɑ̀ i mɑn kɛ̃mɔ n kɑ tɔn be wisi be bɑ nɛɛ, n bù yoo sɔmɑ kɑwo ye nɛn tundo u rɑɑ bu koosiɑ.
9 Perguntou-lhes: "Qual é o conselho de vocês? Como devemos responder a este povo que me diz: ‘Diminui o jugo que teu pai colocou sobre nós’? "
10 Yerɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, ɑ bu sɔ̃ɔwɔ ɑ nɛɛ, wunɛn nikibii piibu ɡɑ wunɛn tundon pɔrɑ bɔɔrum kere.
10 Os jovens que haviam crescido com ele responderam: "A este povo que te disse: ‘Teu pai colocou sobre nós um jugo pesado; torna-o mais leve’ — dize: ‘Meu dedo mínimo é mais grosso do que a cintura do meu pai.
11 Wunɛn tundo u rɑɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ. Mɛyɑ kɑɑ mɑɑ tu sosi. Wunɛn tundo u rɑɑ bu sɛɛyɑsiɑ kɑ yii sɛnnu, mɛyɑ kɑɑ mɑɑ bu sɛɛyɑsiɑ kɑ som kpɑki.
11 Pois bem, meu pai lhes impôs um jugo pesado; eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai os castigou com simples chicotes; eu os castigarei com chicotes pontiagudos’ ".
12 Yerɑ Yeroboɑmu kɑ tɔn be kpuro bɑ nɑ Roboɑmun mi sɔ̃ɔ itɑse ye, nɡe mɛ u rɑɑ ɡeruɑ.
12 Três dias depois, Jeroboão e todo o povo voltaram a Roboão, segundo a orientação dada pelo rei: "Voltem a mim daqui a três dias".
13 Roboɑmu u tɔn be wisɑ kɑ dɑm, u ǹ bukuro ben bwisi yi ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu.
13 Mas o rei lhes respondeu asperamente. Rejeitando o conselho das autoridades de Israel,
14 Adɑmɑ win sɑɑrɑsi ben bwisiyɑ u kɑ sɔmburu kuɑ mɑ u nɛɛ, nɛn tundo u rɑɑ bɛɛ yoo sɔmɑ koosiɑ. Adɑmɑ tɛ̃, nɛɡirɑ tɑ koo kerɑ. U rɑɑ bɛɛ sɛɛyɑsiɑ kɑ yii sɛnnu. Adɑmɑ nɛ, som kpɑkiyɑ kon kɑ bɛɛ sɛɛyɑsiɑ.
14 seguiu o conselho dos jovens e disse: "Meu pai lhes tornou pesado o jugo; eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai os castigou com simples chicotes; eu os castigarei com chicotes pontiagudos".
15 Nɡe mɛyɑ Roboɑmu u yinɑ u tɔn beɡii swɑɑ dɑki domi Yinni Gusunɔwɑ u derɑ n kuɑ mɛ, kpɑ win ɡɑri yi kɑ koorɑ, ye u Yeroboɑmu Nɛbɑtin bii sɔ̃ɔwɑ sɑɑ Akiyɑ Siloɡiin nɔɔn di.
15 E o rei não ouviu o povo, pois esta mudança nos acontecimentos vinha da parte do Senhor, para que se cumprisse a palavra que o Senhor havia falado a Jeroboão, filho de Nebate, por meio do silonita Aías.
16 Ye Isirelibɑ kpuro bɑ wɑ mɑ sinɑ boko u ǹ ben ɡere swɑɑ dɑki, yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ,
16 Quando todo o Israel viu que o rei se recusava a ouvi-los, responderam ao rei: "Que temos em comum com Davi? Que temos em comum com o filho de Jessé? Para as suas tendas, ó Israel! Cuide da sua própria casa, ó Davi! " E assim os israelitas foram para as suas casas.
17 Mɑ Roboɑmu u kuɑ Yudɑn bweseru tɔnɑn sunɔ.
17 Quanto, porém, aos israelitas que moravam nas cidades de Judá, Roboão continuou como rei deles.
18 Sɑɑ ye sɔɔrɑ u Adorɑmu ɡɔrɑ Isirelibɑn mi, wi u rɑ bu kpɑre bu kɑ yoo sɔmɑ ko. Mɑ bɑ nùn kpenu kɑsukɑ bɑ ɡo. Yerɑ n derɑ Roboɑmun tii, u win tɑbu kɛkɛ wɔri fuuku fuuku u dɑ Yerusɑlɛmuɔ.
18 O rei Roboão enviou Adonirão, chefe de trabalhos forçados, mas todo o Israel o apedrejou até à morte. O rei, contudo, conseguiu subir em sua carruagem e fugir para Jerusalém.
19 Nɡe mɛyɑ Isirelibɑn bwese kɛri wɔku te, tɑ kɑ Dɑfidin yɛnuɡibu kɑrɑnɑ sere kɑ ɡisɔ.
19 Desta forma Israel se rebelou contra a dinastia de Davi, e assim permanece até hoje.
20 Sɑɑ yè sɔɔ Isirelibɑ kpuro bɑ nuɑ mɑ Yeroboɑmu u wurɑmɑ sɑɑ Eɡibitin di, yerɑ bɑ mɛnnɑ bɑ nùn sokusiɑ. Ye u nɑ, yerɑ bɑ nùn kuɑ ben sunɔ. Yudɑn bweseru bɑɑsi, ɡoo sɑri wi u mɑɑ kɑ Dɑfidin bweseru yɔ̃rɑ.
20 Quando todos os israelitas souberam que Jeroboão tinha voltado, mandaram chamá-lo para a reunião da comunidade e o fizeram rei sobre todo o Israel. Somente a tribo de Judá permaneceu leal à dinastia de Davi.
21 Sɑɑ yè sɔɔ Roboɑmu u tunumɑ Yerusɑlɛmuɔ, yerɑ u Yudɑbɑ kɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ kpuro mɛnnɑ. Mɑ u be sɔɔ tɑbu durɔ dɑmɡibu nɔrɔbun subɑ ɡoobu yɛndu sɑri (180.000) ɡɔsɑ bu dɑ bu Isirelibɑn bwese kɛri wɔku te wɔri, kpɑ bu bɑn te wɔrɑmɑ bu nùn wesiɑ.
21 Quando Roboão chegou em Jerusalém, convocou cento e oitenta mil homens de combate, das tribos de Judá e de Benjamim, para guerrearem contra Israel e recuperarem o reino para Roboão, filho de Salomão.
22 Adɑmɑ Gusunɔ u kɑ win sɔmɔ Semɑyɑ ɡɑri kuɑ u nɛɛ,
22 Entretanto, veio esta palavra de Deus a Semaías, homem de Deus:
23 ɑ Roboɑmu Sɑlomɔɔn bii Yudɑbɑn sunɔ kɑ Yudɑbɑ kɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ kpuro sɔ̃ɔwɔ,
23 "Diga a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, às tribos de Judá e Benjamim, e ao restante do povo:
24 ɑ nɛɛ, wee ye nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ ɡeruɑ. Bu ku rɑɑ dɑ bu kɑ ben mɛro bisibu Isirelibɑ tɑbu ko. Ben bɑɑwure u ɡɔsiro win yɛnuɔ, domi yeni yɑ nɑwɑ sɑɑ nɛ Yinni Gusunɔn min di.
24 ‘Assim diz o Senhor: Não saiam à guerra contra os seus irmãos israelitas. Voltem para casa, todos vocês, pois fui eu que fiz isso’ ". E eles obedeceram à palavra do Senhor e voltaram para as suas casas, conforme o Senhor tinha ordenado.
25 Yeroboɑmu u wuu ɡe bɑ mɔ̀ Sikɛmu ɡbɑ̃rɑru toosi ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ Efɑrɑimun ɡuurun berɑ ɡiɑ. Mɑ u sinɑ mi. Yen biru u yɑrɑ min di u dɑ u Penuɛli ɡbɑ̃rɑru toosi.
25 Jeroboão fortificou Siquém, nos montes de Efraim, onde passou a morar. Depois ele saiu e fortificou Peniel.
26 — ausente —
26 Jeroboão pensou: "O reino agora provavelmente voltará para a dinastia de Davi.
27 — ausente —
27 Se esse povo subir a Jerusalém para oferecer sacrifícios no templo do Senhor, novamente dedicarão sua lealdade ao senhor deles, Roboão, rei de Judá. Eles vão me matar e voltar para o rei Roboão".
28 Ye Yeroboɑmu u bwisi bikiɑ bikiɑ, yerɑ u kɛtɛn bwɑ̃ɑrokunu yiru kuɑ kɑ wurɑ u nɛɛ, bɛɛ Isirelibɑ nɑ bɛɛ wɑsirɑru wɑɑwɑ kɑ Yerusɑlɛmun dɑɑbu. Yen sɔ̃, bɛɛn yinni wee mini wi u bɛɛ yɑrɑmɑ Eɡibitin di.
28 Depois de aconselhar-se, o rei fez dois bezerros de ouro e disse ao povo: "Vocês já subiram muito a Jerusalém. Aqui estão os seus deuses, ó Israel, que tiraram vocês do Egito".
29 Mɑ u ɡen teu yi Betɛliɔ, teu mɑɑ Dɑnuɔ.
29 Mandou por um bezerro em Betel, e o outro em Dã.
30 Mɑ yeni yɑ kuɑ yinɑ ye yɑ bu sure durum sɔɔ, domi bɑ rɑ n dɑɑmɔwɑ Betɛliɔ ǹ kun mɛ Dɑnuɔ bɑ n bwɑ̃ɑroku ni sɑ̃ɑmɔ.
30 E isso veio a ser um pecado, pois o povo ia até Dã para adorar aquele bezerro.
31 Yerɑ Yeroboɑmu u sɑ̃ɑ yenu bɑnɑ ɡunɡunu wɔllɔ. Yen biru u yɑ̃ku kowobu ɡɔsɑ be bɑ kun sɑ̃ɑ Lefin bweseru.
31 Jeroboão construiu altares idólatras e designou sacerdotes dentre o povo, apesar de não serem levitas.
32 Yeroboɑmu u tɔ̃ru burɑ bu kɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru ko wɔ̃ɔn suru nɔɔbɑ itɑsen sɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbuse sɔɔ, nɡe mɛ Yudɑbɑ bɑ rɑ ko. Mɑ u dɑ Betɛliɔ u yɔɔwɑ yɑ̃ku yerɔ u bwɑ̃ɑroku ni yɑ̃kuru koosi. Mɑ u yɑ̃ku kowo be u ɡɔsɑ yi Betɛli mi.
32 Instituiu uma festa no dia quinze do oitavo mês, semelhante à festa realizada em Judá, e ofereceu sacrifícios no altar. Ele fez isso em Betel, onde também sacrificou aos bezerros que havia feito. Também estabeleceu lá sacerdotes nos seus altares idólatras.
33 Ye tɔ̃ɔ te, tɑ turɑ te Yeroboɑmu u burɑ mi, yerɑ Isirelibɑ kpuro bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru di Betɛliɔ. Mɑ win tii u yɔɔwɑ yɑ̃ku yerɔ, u turɑre dɔ̃ɔ doke.
33 No dia quinze do oitavo mês, data que ele mesmo escolheu, ofereceu sacrifícios no altar que havia construído em Betel. Assim ele instituiu a festa para os israelitas e foi ao altar para queimar incenso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.