1 Reis 12

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Roboɑmu u dɑ Sikɛmuɔ. Domi Isirelibɑ kpurowɑ bɑ dɑ mi, bu kɑ nùn ko sunɔ.
1 Foi Roboão a Siquém, porque todo o Israel se reuniu lá, para o fazer rei.
2 Sɑɑ yè sɔɔ Yeroboɑmu Nɛbɑtin bii u kpikiru suɑ Sɑlomɔɔn sɔ̃, u wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ yerɑ u nuɑ mɑ Roboɑmu u bɑndu di. Yerɑ bɑ nùn sɔmɔ ɡɔriɑ bɑ nɛɛ, u nɑ.
2 Tendo Jeroboão, filho de Nebate, ouvido isso (pois estava ainda no Egito, para onde fugira da presença do rei Salomão, onde habitava
3 Ye u tunumɑ, mɑ wi kɑ Isirelibɑn bwese kɛri wɔkuru bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ bɑ Roboɑmu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ,
3 e donde o mandaram chamar), veio com toda a congregação de Israel a Roboão, e lhe falaram:
4 wunɛn tundo u sun yoo sɔmɑ koosiɑ, mɑ yɑ sun buniɛ nɡe kɛtɛn suɡu. Adɑmɑ wunɛ ɑ sun tu kɑwo kpɑ su nun swĩi.
4 Teu pai fez pesado o nosso jugo; agora, pois, alivia tu a dura servidão de teu pai e o seu pesado jugo que nos impôs, e nós te serviremos.
5 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ɡinɑ doo. Ǹ n kuɑ sɔ̃ɔ itɑ kpɑ i wurɑmɑ.
5 Ele lhes respondeu: Ide-vos e, após três dias, voltai a mim. E o povo se foi.
6 Yerɑ Roboɑmu u Isirelibɑn bukurobu mɛnnɑ win mi, be bɑ rɑ rɑɑ win tundo Sɑlomɔɔ bwisi kɛ̃, u bu bikiɑ u nɛɛ, bwisi yirɑ̀ i mɑn kɛ̃mɔ n tɔn be sɔ̃.
6 Tomou o rei Roboão conselho com os homens idosos que estiveram na presença de Salomão, seu pai, quando este ainda vivia, dizendo: Como aconselhais que se responda a este povo?
7 Mɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, ɑ̀ n wurɑ sɑɑ ɡisɔn di, ɑ tɔn be nɔɔri kpɑ ɑ ko ye bɑ nun bikiɑ, kpɑ ɑ bu wisi kɑ kĩru, bɑ ko n sɑ̃ɑwɑ wunɛn tɔmbu sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
7 Eles lhe disseram: Se, hoje, te tornares servo deste povo, e o servires, e, atendendo, falares boas palavras, eles se farão teus servos para sempre.
8 Adɑmɑ Roboɑmu wi, u ǹ bukuro ben ɡɑri wure. Win sɑɑrɑsi kɑ be u biru di sɑnnu, berɑ u bwisi bikiɑ.
8 Porém ele desprezou o conselho que os anciãos lhe tinham dado e tomou conselho com os jovens que haviam crescido com ele e o serviam.
9 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bwisi yirɑ̀ i mɑn kɛ̃mɔ n kɑ tɔn be wisi be bɑ nɛɛ, n bù yoo sɔmɑ kɑwo ye nɛn tundo u rɑɑ bu koosiɑ.
9 E disse-lhes: Que aconselhais vós que respondamos a este povo que me falou, dizendo: Alivia o jugo que teu pai nos impôs?
10 Yerɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, ɑ bu sɔ̃ɔwɔ ɑ nɛɛ, wunɛn nikibii piibu ɡɑ wunɛn tundon pɔrɑ bɔɔrum kere.
10 E os jovens que haviam crescido com ele lhe disseram: Assim falarás a este povo que disse: Teu pai fez pesado o nosso jugo, mas tu alivia-o de sobre nós; assim lhe falarás: Meu dedo mínimo é mais grosso do que os lombos de meu pai.
11 Wunɛn tundo u rɑɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ. Mɛyɑ kɑɑ mɑɑ tu sosi. Wunɛn tundo u rɑɑ bu sɛɛyɑsiɑ kɑ yii sɛnnu, mɛyɑ kɑɑ mɑɑ bu sɛɛyɑsiɑ kɑ som kpɑki.
11 Assim que, se meu pai vos impôs jugo pesado, eu ainda vo-lo aumentarei; meu pai vos castigou com açoites, porém eu vos castigarei com escorpiões.
12 Yerɑ Yeroboɑmu kɑ tɔn be kpuro bɑ nɑ Roboɑmun mi sɔ̃ɔ itɑse ye, nɡe mɛ u rɑɑ ɡeruɑ.
12 Veio, pois, Jeroboão e todo o povo, ao terceiro dia, a Roboão, como o rei lhes ordenara, dizendo: Voltai a mim ao terceiro dia.
13 Roboɑmu u tɔn be wisɑ kɑ dɑm, u ǹ bukuro ben bwisi yi ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu.
13 Dura resposta deu o rei ao povo, porque desprezara o conselho que os anciãos lhe haviam dado;
14 Adɑmɑ win sɑɑrɑsi ben bwisiyɑ u kɑ sɔmburu kuɑ mɑ u nɛɛ, nɛn tundo u rɑɑ bɛɛ yoo sɔmɑ koosiɑ. Adɑmɑ tɛ̃, nɛɡirɑ tɑ koo kerɑ. U rɑɑ bɛɛ sɛɛyɑsiɑ kɑ yii sɛnnu. Adɑmɑ nɛ, som kpɑkiyɑ kon kɑ bɛɛ sɛɛyɑsiɑ.
14 e lhe falou segundo o conselho dos jovens, dizendo: Meu pai fez pesado o vosso jugo, porém eu ainda o agravarei; meu pai vos castigou com açoites; eu, porém, vos castigarei com escorpiões.
15 Nɡe mɛyɑ Roboɑmu u yinɑ u tɔn beɡii swɑɑ dɑki domi Yinni Gusunɔwɑ u derɑ n kuɑ mɛ, kpɑ win ɡɑri yi kɑ koorɑ, ye u Yeroboɑmu Nɛbɑtin bii sɔ̃ɔwɑ sɑɑ Akiyɑ Siloɡiin nɔɔn di.
15 O rei, pois, não deu ouvidos ao povo; porque este acontecimento vinha do Senhor , para confirmar a palavra que o Senhor tinha dito por intermédio de Aías, o silonita, a Jeroboão, filho de Nebate.
16 Ye Isirelibɑ kpuro bɑ wɑ mɑ sinɑ boko u ǹ ben ɡere swɑɑ dɑki, yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ,
16 Vendo, pois, todo o Israel que o rei não lhe dava ouvidos, reagiu, dizendo: Que parte temos nós com Davi? Não há para nós herança no filho de Jessé! Às vossas tendas, ó Israel! Cuida, agora, da tua casa, ó Davi! Então, Israel se foi às suas tendas.
17 Mɑ Roboɑmu u kuɑ Yudɑn bweseru tɔnɑn sunɔ.
17 Quanto aos filhos de Israel, porém, que habitavam nas cidades de Judá, sobre eles reinou Roboão.
18 Sɑɑ ye sɔɔrɑ u Adorɑmu ɡɔrɑ Isirelibɑn mi, wi u rɑ bu kpɑre bu kɑ yoo sɔmɑ ko. Mɑ bɑ nùn kpenu kɑsukɑ bɑ ɡo. Yerɑ n derɑ Roboɑmun tii, u win tɑbu kɛkɛ wɔri fuuku fuuku u dɑ Yerusɑlɛmuɔ.
18 Então, o rei Roboão enviou a Adorão, superintendente dos que trabalhavam forçados; porém todo o Israel o apedrejou, e morreu. Mas o rei Roboão conseguiu tomar o seu carro e fugir para Jerusalém.
19 Nɡe mɛyɑ Isirelibɑn bwese kɛri wɔku te, tɑ kɑ Dɑfidin yɛnuɡibu kɑrɑnɑ sere kɑ ɡisɔ.
19 Assim, Israel se mantém rebelado contra a casa de Davi, até ao dia de hoje.
20 Sɑɑ yè sɔɔ Isirelibɑ kpuro bɑ nuɑ mɑ Yeroboɑmu u wurɑmɑ sɑɑ Eɡibitin di, yerɑ bɑ mɛnnɑ bɑ nùn sokusiɑ. Ye u nɑ, yerɑ bɑ nùn kuɑ ben sunɔ. Yudɑn bweseru bɑɑsi, ɡoo sɑri wi u mɑɑ kɑ Dɑfidin bweseru yɔ̃rɑ.
20 Tendo ouvido todo o Israel que Jeroboão tinha voltado, mandaram chamá-lo para a congregação e o fizeram rei sobre todo o Israel; ninguém seguiu a casa de Davi, senão somente a tribo de Judá.
21 Sɑɑ yè sɔɔ Roboɑmu u tunumɑ Yerusɑlɛmuɔ, yerɑ u Yudɑbɑ kɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ kpuro mɛnnɑ. Mɑ u be sɔɔ tɑbu durɔ dɑmɡibu nɔrɔbun subɑ ɡoobu yɛndu sɑri (180.000) ɡɔsɑ bu dɑ bu Isirelibɑn bwese kɛri wɔku te wɔri, kpɑ bu bɑn te wɔrɑmɑ bu nùn wesiɑ.
21 Vindo, pois, Roboão a Jerusalém, reuniu toda a casa de Judá e a tribo de Benjamim, cento e oitenta mil escolhidos, destros para a guerra, para pelejar contra a casa de Israel, a fim de restituir o reino a Roboão, filho de Salomão.
22 Adɑmɑ Gusunɔ u kɑ win sɔmɔ Semɑyɑ ɡɑri kuɑ u nɛɛ,
22 Porém veio a palavra de Deus a Semaías, homem de Deus, dizendo:
23 ɑ Roboɑmu Sɑlomɔɔn bii Yudɑbɑn sunɔ kɑ Yudɑbɑ kɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ kpuro sɔ̃ɔwɔ,
23 Fala a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, e a toda a casa de Judá, e a Benjamim, e ao resto do povo, dizendo:
24 ɑ nɛɛ, wee ye nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ ɡeruɑ. Bu ku rɑɑ dɑ bu kɑ ben mɛro bisibu Isirelibɑ tɑbu ko. Ben bɑɑwure u ɡɔsiro win yɛnuɔ, domi yeni yɑ nɑwɑ sɑɑ nɛ Yinni Gusunɔn min di.
24 Assim diz o Senhor : Não subireis, nem pelejareis contra vossos irmãos, os filhos de Israel; cada um volte para a sua casa, porque eu é que fiz isto. E, obedecendo eles à palavra do Senhor , voltaram como este lhes ordenara.
25 Yeroboɑmu u wuu ɡe bɑ mɔ̀ Sikɛmu ɡbɑ̃rɑru toosi ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ Efɑrɑimun ɡuurun berɑ ɡiɑ. Mɑ u sinɑ mi. Yen biru u yɑrɑ min di u dɑ u Penuɛli ɡbɑ̃rɑru toosi.
25 Jeroboão edificou Siquém, na região montanhosa de Efraim, e passou a residir ali; dali edificou Penuel.
26 — ausente —
26 Disse Jeroboão consigo: Agora, tornará o reino para a casa de Davi.
27 — ausente —
27 Se este povo subir para fazer sacrifícios na Casa do Senhor , em Jerusalém, o coração dele se tornará a seu senhor, a Roboão, rei de Judá; e me matarão e tornarão a ele, ao rei de Judá.
28 Ye Yeroboɑmu u bwisi bikiɑ bikiɑ, yerɑ u kɛtɛn bwɑ̃ɑrokunu yiru kuɑ kɑ wurɑ u nɛɛ, bɛɛ Isirelibɑ nɑ bɛɛ wɑsirɑru wɑɑwɑ kɑ Yerusɑlɛmun dɑɑbu. Yen sɔ̃, bɛɛn yinni wee mini wi u bɛɛ yɑrɑmɑ Eɡibitin di.
28 Pelo que o rei, tendo tomado conselhos, fez dois bezerros de ouro; e disse ao povo: Basta de subirdes a Jerusalém; vês aqui teus deuses, ó Israel, que te fizeram subir da terra do Egito!
29 Mɑ u ɡen teu yi Betɛliɔ, teu mɑɑ Dɑnuɔ.
29 Pôs um em Betel e o outro, em Dã.
30 Mɑ yeni yɑ kuɑ yinɑ ye yɑ bu sure durum sɔɔ, domi bɑ rɑ n dɑɑmɔwɑ Betɛliɔ ǹ kun mɛ Dɑnuɔ bɑ n bwɑ̃ɑroku ni sɑ̃ɑmɔ.
30 E isso se tornou em pecado, pois que o povo ia até Dã, cada um para adorar o bezerro.
31 Yerɑ Yeroboɑmu u sɑ̃ɑ yenu bɑnɑ ɡunɡunu wɔllɔ. Yen biru u yɑ̃ku kowobu ɡɔsɑ be bɑ kun sɑ̃ɑ Lefin bweseru.
31 Jeroboão fez também santuários nos altos e, dentre o povo, constituiu sacerdotes que não eram dos filhos de Levi.
32 Yeroboɑmu u tɔ̃ru burɑ bu kɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru ko wɔ̃ɔn suru nɔɔbɑ itɑsen sɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbuse sɔɔ, nɡe mɛ Yudɑbɑ bɑ rɑ ko. Mɑ u dɑ Betɛliɔ u yɔɔwɑ yɑ̃ku yerɔ u bwɑ̃ɑroku ni yɑ̃kuru koosi. Mɑ u yɑ̃ku kowo be u ɡɔsɑ yi Betɛli mi.
32 Fez uma festa no oitavo mês, no dia décimo quinto do mês, igual à festa que se fazia em Judá, e sacrificou no altar; semelhantemente fez em Betel e ofereceu sacrifícios aos bezerros que fizera; também em Betel estabeleceu sacerdotes dos altos que levantara.
33 Ye tɔ̃ɔ te, tɑ turɑ te Yeroboɑmu u burɑ mi, yerɑ Isirelibɑ kpuro bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru di Betɛliɔ. Mɑ win tii u yɔɔwɑ yɑ̃ku yerɔ, u turɑre dɔ̃ɔ doke.
33 No décimo quinto dia do oitavo mês, escolhido a seu bel-prazer, subiu ele ao altar que fizera em Betel e ordenou uma festa para os filhos de Israel; subiu para queimar incenso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.