1 Crônicas 21
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Sɔ̃ɔ teeru Setɑm u Isirelibɑ seesi, mɑ u Dɑfidi bɔrie u kɑ bu ɡɑri.
1 Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a fazer um censo.
2 Mɑ Dɑfidi u Yoɑbu kɑ tɑbu kowobun wiruɡii be bɑ tie sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu doo bu Isirelibɑ ɡɑri sɑɑ ben tem sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑn di sere mɛn sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑrɔ, kpɑ bu nɑ bu nùn ɡɔrɑ tusiɑ. Nɡe mɛyɑ u koo kɑ ben ɡeeru ɡiɑ.
2 Davi disse a Joabe e aos comandantes do exército: “Façam uma contagem de todo o Israel, desde Berseba, ao sul, até Dã, ao norte, e tragam-me um relatório para que eu saiba o número exato do povo”.
3 Yoɑbu u wisɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u de win tɔmbu bu dɑbiɑ wunɔm wunɔm subenu. Nɛn yinni sinɑ boko, tɔn beni kpurowɑ bɑ sɑ̃ɑ wunɛn sɔm kowobu. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑɑ yeni bikiɑmɔ. Mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ bu torɑsiɑ.
3 Joabe, porém, respondeu: “Que o S enhor torne a população cem vezes mais numerosa do que é hoje! Mas por que meu senhor, o rei, deseja fazer essa contagem? Eles não são todos seus servos? Por que levar Israel a pecar?”.
4 Adɑmɑ sinɑ boko u yɔ̃rɑriwɑ win woodɑ ye sɔɔ dim dim, ye u Yoɑbu wɛ̃ mi. Mɑ Yoɑbu u dɑ u Isirelibɑn tem kpuro bukiɑnɑ. Mɑ u wurɑmɑ Yerusɑlɛmuɔ.
4 Apesar da objeção de Joabe, o rei insistiu que fizessem o censo. Então Joabe saiu para contar o povo de Israel. Depois, voltou para Jerusalém
5 U Dɑfidi ɡɑri ɡɑri yi tusiɑ. Isireli be bɑ koo kpĩ bu tɑbu ko, ben ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ yɑko tiɑ kɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ wunɔbu (1.100.000). Yudɑbɑn ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ nɔrɔbun subɑ nɛɛru kɑ wɑtɑ kɑ wɔkuru (470.000).
5 e informou a Davi o número de pessoas. Havia em Israel 1.100.000 homens aptos para irem à guerra que sabiam manejar a espada e, em Judá, havia 470.000.
6 Yoɑbu u ǹ Lefin bwese kɛrɑɡibu kɑ Bɛnyɑmɛɛn bwese kɛrɑɡibu ɡɑrɑ. Domi sinɑ bokon woodɑ ye, yɑ ǹ kɑ nùn nɑɑwɛ.
6 Mas Joabe não incluiu no censo as tribos de Levi e Benjamim, pois achou absurda a ordem do rei.
7 Dɑfidin woodɑ ye, yɑ ǹ Yinni Gusunɔ dore. Mɑ u Isirelibɑ sɛɛyɑsiɑ.
7 Deus se desagradou muito do censo e castigou Israel por isso.
8 Mɑ Dɑfidi u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye nɑ kuɑ mi, torɑ bɑkɑrɑ. A de ɑ nɛ wunɛn sɔm kowo suuru kuɑ, domi wiirɑ kookoosɑ nɑ kuɑ mi.
8 Então Davi disse a Deus: “Pequei grandemente ao fazer essa contagem. Perdoe meu pecado, pois cometi uma insensatez”.
9 Mɑ Yinni Gusunɔ u win sɔmɔ Gɑdi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
9 O S enhor falou a Gade, o vidente de Davi. Esta foi a mensagem:
10 ɑ doo ɑ Dɑfidi sɔ̃ ɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ ɡeruɑ. Nɑ nɛɛ, wee, nɑ nùn nɔni swɑ̃ɑnu itɑ yiiye. U ɡɔsio te u kĩ n kɑ nùn sɛɛyɑsiɑ.
10 “Vá e diga a Davi que assim diz o S enhor : ‘Darei a você três opções. Escolha um destes castigos, e eu o aplicarei a você’”.
11 Yerɑ Gɑdi u dɑ Dɑfidin mi, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ.
11 Gade foi a Davi e disse: “Estas são as três opções que o S enhor lhe deu:
12 U nɛɛ, ɡɔ̃ɔru tu wunɛn tem wɔri wɔ̃ɔ itɑ, ǹ kun mɛ wunɛn yibɛrɛbɑ bu kɑ nun tɑbu ko suru itɑ bu kɑmiɑ, ǹ kun mɛ Yinni Gusunɔ u de ɡɔɔn ɡɔrɑdo u kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru pusi Isirelibɑn tem kpuro sɔɔ u mu kpeerɑsiɑ. Nɔni swɑ̃ɑnu itɑ ye sɔɔ, ɑ ɡɔsio ye ɑ kĩ kpɑ n dɑ n ye Yinni Gusunɔ sɔ̃, wi u mɑn ɡɔrimɑ.
12 três anos de fome, três meses de destruição pela espada de seus inimigos, ou três dias de praga intensa, durante os quais o anjo do S enhor trará devastação sobre toda a terra de Israel. Decida o que devo responder àquele que me enviou”.
13 Dɑfidi u Gɑdi wisɑ u nɛɛ, nɑ wɑ̃ɑ nuku sɑnkirɑ bɑkɑnu sɔɔ. Adɑmɑ n burɑm bo n wɔri Yinni Gusunɔn nɔmuɔ ye kon kɑ wɔri tɔmbun nɔmɑɔ. Domi win wɔnwɔndɑ kpɑ̃.
13 “Não tenho para onde correr nesta situação!”, respondeu Davi a Gade. “Mas é melhor cair nas mãos do S enhor , pois sua misericórdia é grande. Que eu não caia nas mãos de homens.”
14 Mɑ Yinni Gusunɔ u kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru sure Isirelibɑ sɔɔ. Mɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ wɑtɑ kɑ wɔkuru (70.000) bɑ ɡu.
14 Então o S enhor enviou uma praga sobre Israel, e setenta mil pessoas morreram.
15 Yinni Gusunɔ u win ɡɔrɑdo ɡɔrɑ Yerusɑlɛmuɔ u ye kpeerɑsiɑ. Sɑnɑm mɛ ɡɔrɑdo wi, u ye kpeerɑsiɑmɔ, Yinni Gusunɔ u mɛɛrɑ, mɑ u ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ kɔ̃sɑ yen di. Mɑ u win ɡɔrɑdo wi u wuu ɡe kpeerɑsiɑmɔ mi, sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n den turɑ mɛ, ɑ wunɛn nɔmu wunɔ.
15 E Deus enviou um anjo para destruir Jerusalém. Mas, quando o anjo estava prestes a fazê-lo, o S enhor teve compaixão e disse ao anjo da morte: “Pare! Já basta!”. Naquele momento, o anjo do S enhor estava perto da eira de Araúna, o jebuseu.
16 Dɑfidi u nɔni seeyɑ u ɡɔrɑdo wi wɑ u wɑ̃ɑ wɔllu kɑ tem bɑɑ sɔɔ, u win tɑkobi sue Yerusɑlɛmun berɑ ɡiɑ. Yerɑ Dɑfidi kɑ win tɔmbun ɡuro ɡurobu bɑ sɑɑki dewɑ mɑ bɑ yiirɑ bɑ wuswɑɑ tem ɡirɑri nuku sɑnkirɑnun sɔ̃.
16 Davi olhou para cima e viu o anjo do S enhor entre o céu e a terra, com a espada desembainhada na mão, estendida sobre Jerusalém. Então Davi e as autoridades de Israel se vestiram de pano de saco e se prostraram com o rosto no chão.
17 Yerɑ Dɑfidi u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ nɑ woodɑ wɛ̃ bu tɔn be ɡɑri. Ǹ n mɛn nɑ, nɛnɑ nɑ torɑ. Tɔn beni bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu kue. Yen sɔ̃, ɑ nɛ kɑ nɛn yɛnuɡibu nɔmɑ dokeo kpɑ ɑ wunɛn tɔmbu Isirelibɑ deri.
17 Davi disse a Deus: “Fui eu que ordenei o censo! Eu pequei e fiz o que era mau! Mas o povo é inocente, como ovelhas. O que fizeram? Ó S enhor , meu Deus, que tua ira caia sobre mim e minha família, mas não castigue teu povo!”.
18 Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u Gɑdi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɔ ɑ nɛɛ, u doo Ɔɔnɑni, Yebusin doo soo yeru mi, u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru bɑniɑ.
18 Então o anjo do S enhor disse a Gade que mandasse Davi construir um altar ao S enhor na eira de Araúna, o jebuseu.
19 Mɑ Dɑfidi u seewɑ u dɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u Gɑdi sɔ̃ɔwɑ.
19 Davi subiu para lá a fim de cumprir a ordem que o S enhor deu por meio de Gade.
20 N deemɑ Ɔɔnɑni u wɑ̃ɑ win doo soo yerɔ kɑ win bibu nnɛ bɑ ɑlikɑmɑ soomɔ. Ye u sĩirɑ yerɑ u Gusunɔn ɡɔrɑdo wɑ mɑ bɑ dɑ bɑ kukuɑ.
20 Araúna debulhava o trigo quando virou-se e viu o anjo. Seus quatro filhos, que estavam com ele, fugiram e se esconderam.
21 Mɑ Dɑfidi u dɑ Ɔɔnɑnin mi. Ye Ɔɔnɑni u Dɑfidi wɑ, yerɑ u yɑrimɑ doo soo yee ten min di u yiirɑ win wuswɑɑɔ u siriru tem ɡirɑri.
21 Quando Araúna viu que o rei se aproximava, saiu da eira e curvou-se diante de Davi com o rosto no chão.
22 Mɑ Dɑfidi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn wunɛn doo soo yee te derio n Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru bɑniɑ mi. Kpɑ wɑhɑlɑ ye yɑ nɛn tɔmbu deemɑ mi, yu kpe. Kon tu dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi nɡe mɛ kɑɑ ten ɡobin ɡeeru bure.
22 Davi disse a Araúna: “Quero comprar de você esta eira pelo preço justo. Construirei nela um altar para o S enhor , a fim de que ele faça cessar a praga”.
23 Mɑ u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni sinɑ boko, ɑ tu suo ɑ kɑ ko ye ɑ kĩ. Kɛtɛbɑ wee, ɑ kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko. Nɑɑ kɛkɛbɑ wee yi ko yɑ̃ku dɑ̃ɑ. Alikɑmɑ wee ɑ kɑ kɛ̃run yɑ̃kuru ko. Ye kpuro nɑ nun kɑ̃wɑ.
23 “Pode ficar com a eira, meu senhor, o rei”, disse Araúna. “Use-a como lhe parecer melhor. Eu lhe darei os bois para os holocaustos, as tábuas de trilhar como lenha para o fogo do altar e o trigo como oferta de cereais. Eu lhe darei tudo, ó rei.”
24 Mɑ Dɑfidi sinɑ boko u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑɑwo, kon tu dwewɑ nɡe mɛ kɑɑ ten ɡobin ɡeeru burɑ. Nɑ ǹ Yinni Gusunɔ ɡɑ̃ɑnu wɛ̃ɛmɔ ni nu sɑ̃ɑ wunɛɡinu n kɑ nùn yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru kuɑ te tɑ ǹ mɑn ɡɑ̃ɑnu diiri.
24 O rei Davi, porém, respondeu a Araúna: “Não! Faço questão de comprá-la pelo preço justo. Não tomarei o que é seu para oferecer ao S enhor . Não apresentarei holocaustos que nada me custaram”.
25 Mɑ Dɑfidi u nùn wurɑn ɡobi nɑtɑ (600) wɛ̃ yɑm min sɔ̃.
25 Então Davi pagou a Araúna seiscentas peças de ouro pela eira.
26 Dɑfidi u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru bɑniɑ mi. Mɑ u yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu kuɑ. Yen biru u Yinni Gusunɔ kɑnɑ. Mɑ Yinni Gusunɔ u win kɑnɑru mwɑ, u derɑ dɔ̃ɔ u sɑrɑmɑ wɔllun di yɑ̃ku yeru wɔllu mi, u yɑ̃ku ni mwɑ.
26 Davi construiu ali um altar ao S enhor e ofereceu holocaustos e ofertas de paz. E, quando Davi orou, o S enhor respondeu com fogo do céu para queimar a oferta sobre o altar.
27 Yinni Gusunɔ u kɑ win ɡɔrɑdo wi ɡɑri kuɑ, mɑ u win tɑkobi wesiɑ yen kɑrɑrɔ.
27 Então o S enhor deu ordem para que o anjo pusesse a espada de volta na bainha.
28 Sɑɑ yerɑ Dɑfidi u tubɑ mɑ Yinni Gusunɔ u win kɑnɑru mwɑ Ɔɔnɑni Yebusin doo soo yeru mi. Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ u rɑ nùn yɑ̃kuru kue mi.
28 Quando Davi percebeu que o S enhor havia respondido à sua oração, ofereceu sacrifícios ali na eira de Araúna, o jebuseu.
29 Sɑɑ ye sɔɔ, Yinni Gusunɔn kuu bekuruɡii te Mɔwisi u kuɑ ɡbɑburɔ, tɑ wɑ̃ɑwɑ Gɑbɑonin ɡunɡurɔ kɑ yɑ̃ku yeru sɑnnu mi bɑ rɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu ko.
29 Naquela época, o tabernáculo do S enhor , que Moisés havia feito no deserto, e o altar de holocaustos estavam no lugar de adoração em Gibeom.
30 Dɑfidi kun kpɛ̃ u dɑ kuu bekuruɡii ten mi, u kɑ bikiɑru ko Yinni Gusunɔn mi, yèn sɔ̃ bɛrum nùn mwɑ ɡɔrɑdo win sɔ̃.
30 Mas Davi não podia ir até lá para consultar Deus, pois tinha pavor da espada do anjo do S enhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.