1 Crônicas 21

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sɔ̃ɔ teeru Setɑm u Isirelibɑ seesi, mɑ u Dɑfidi bɔrie u kɑ bu ɡɑri.
1 E Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a enumerar Israel.
2 Mɑ Dɑfidi u Yoɑbu kɑ tɑbu kowobun wiruɡii be bɑ tie sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu doo bu Isirelibɑ ɡɑri sɑɑ ben tem sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑn di sere mɛn sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑrɔ, kpɑ bu nɑ bu nùn ɡɔrɑ tusiɑ. Nɡe mɛyɑ u koo kɑ ben ɡeeru ɡiɑ.
2 E Davi disse a Joabe e aos governantes do povo: Ide, enumerai Israel desde Berseba até Dã; e trazei o número deles para mim, para que eu possa sabê-lo.
3 Yoɑbu u wisɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u de win tɔmbu bu dɑbiɑ wunɔm wunɔm subenu. Nɛn yinni sinɑ boko, tɔn beni kpurowɑ bɑ sɑ̃ɑ wunɛn sɔm kowobu. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑɑ yeni bikiɑmɔ. Mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ bu torɑsiɑ.
3 E Joabe respondeu: O SENHOR faça o seu povo uma centena de vezes maior do que ele é; mas, meu senhor e rei, não são todos servos do meu senhor? Por que então o meu senhor requer esta coisa? Por que será ele causa de transgressão para Israel?
4 Adɑmɑ sinɑ boko u yɔ̃rɑriwɑ win woodɑ ye sɔɔ dim dim, ye u Yoɑbu wɛ̃ mi. Mɑ Yoɑbu u dɑ u Isirelibɑn tem kpuro bukiɑnɑ. Mɑ u wurɑmɑ Yerusɑlɛmuɔ.
4 Todavia, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que Joabe partiu, e foi por todo o Israel, e voltou para Jerusalém.
5 U Dɑfidi ɡɑri ɡɑri yi tusiɑ. Isireli be bɑ koo kpĩ bu tɑbu ko, ben ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ yɑko tiɑ kɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ wunɔbu (1.100.000). Yudɑbɑn ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ nɔrɔbun subɑ nɛɛru kɑ wɑtɑ kɑ wɔkuru (470.000).
5 E Joabe deu a soma do número do povo a Davi. E todos os de Israel eram um milhão e cem mil homens que empunhavam a espada; e Judá era quatrocentos e setenta mil homens que empunhavam espada.
6 Yoɑbu u ǹ Lefin bwese kɛrɑɡibu kɑ Bɛnyɑmɛɛn bwese kɛrɑɡibu ɡɑrɑ. Domi sinɑ bokon woodɑ ye, yɑ ǹ kɑ nùn nɑɑwɛ.
6 Porém, Levi e Benjamim ele não contou entre eles; porque a palavra do rei foi abominável para Joabe.
7 Dɑfidin woodɑ ye, yɑ ǹ Yinni Gusunɔ dore. Mɑ u Isirelibɑ sɛɛyɑsiɑ.
7 Isso desagradou a Deus, portanto ele feriu Israel.
8 Mɑ Dɑfidi u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye nɑ kuɑ mi, torɑ bɑkɑrɑ. A de ɑ nɛ wunɛn sɔm kowo suuru kuɑ, domi wiirɑ kookoosɑ nɑ kuɑ mi.
8 E Davi disse a Deus: Pequei grandemente em fazer isso; mas, agora, imploro-te, remove a iniquidade do teu servo; por eu ter feito mui tolamente.
9 Mɑ Yinni Gusunɔ u win sɔmɔ Gɑdi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
9 E o SENHOR falou a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 ɑ doo ɑ Dɑfidi sɔ̃ ɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ ɡeruɑ. Nɑ nɛɛ, wee, nɑ nùn nɔni swɑ̃ɑnu itɑ yiiye. U ɡɔsio te u kĩ n kɑ nùn sɛɛyɑsiɑ.
10 Vai e conta a Davi, dizendo: Assim diz o SENHOR: Ofereço-te três coisas, escolhe para ti uma delas, para que eu possa fazê-la a ti.
11 Yerɑ Gɑdi u dɑ Dɑfidin mi, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ.
11 Assim, Gade veio até Davi, e disse a ele: Assim diz o SENHOR: Escolhe para ti:
12 U nɛɛ, ɡɔ̃ɔru tu wunɛn tem wɔri wɔ̃ɔ itɑ, ǹ kun mɛ wunɛn yibɛrɛbɑ bu kɑ nun tɑbu ko suru itɑ bu kɑmiɑ, ǹ kun mɛ Yinni Gusunɔ u de ɡɔɔn ɡɔrɑdo u kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru pusi Isirelibɑn tem kpuro sɔɔ u mu kpeerɑsiɑ. Nɔni swɑ̃ɑnu itɑ ye sɔɔ, ɑ ɡɔsio ye ɑ kĩ kpɑ n dɑ n ye Yinni Gusunɔ sɔ̃, wi u mɑn ɡɔrimɑ.
12 ou três anos de fome; ou três meses para seres destruído diante dos teus inimigos, enquanto a espada dos teus inimigos te supere; ou, ainda, três dias da espada do SENHOR; a saber, a peste na terra, e o anjo do SENHOR destruindo ao longo de toda costa de Israel. Agora, portanto, aconselha-te de qual palavra trarei de volta àquele que me enviou.
13 Dɑfidi u Gɑdi wisɑ u nɛɛ, nɑ wɑ̃ɑ nuku sɑnkirɑ bɑkɑnu sɔɔ. Adɑmɑ n burɑm bo n wɔri Yinni Gusunɔn nɔmuɔ ye kon kɑ wɔri tɔmbun nɔmɑɔ. Domi win wɔnwɔndɑ kpɑ̃.
13 E Davi disse a Gade: Estou em um grande aperto; que caiamos, agora, na mão do SENHOR; porque mui grandes são as suas misericórdias; mas que eu não caia na mão de homem.
14 Mɑ Yinni Gusunɔ u kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru sure Isirelibɑ sɔɔ. Mɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ wɑtɑ kɑ wɔkuru (70.000) bɑ ɡu.
14 Assim, o SENHOR enviou peste sobre Israel; e ali caíram de Israel setenta mil homens.
15 Yinni Gusunɔ u win ɡɔrɑdo ɡɔrɑ Yerusɑlɛmuɔ u ye kpeerɑsiɑ. Sɑnɑm mɛ ɡɔrɑdo wi, u ye kpeerɑsiɑmɔ, Yinni Gusunɔ u mɛɛrɑ, mɑ u ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ kɔ̃sɑ yen di. Mɑ u win ɡɔrɑdo wi u wuu ɡe kpeerɑsiɑmɔ mi, sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n den turɑ mɛ, ɑ wunɛn nɔmu wunɔ.
15 E Deus enviou um anjo a Jerusalém para destruí-la; e enquanto ele a estava destruindo, o SENHOR olhou, e se arrependeu do mal, e disse ao anjo que destruía: Basta, detém agora a tua mão. E o anjo do SENHOR se pôs de pé junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Dɑfidi u nɔni seeyɑ u ɡɔrɑdo wi wɑ u wɑ̃ɑ wɔllu kɑ tem bɑɑ sɔɔ, u win tɑkobi sue Yerusɑlɛmun berɑ ɡiɑ. Yerɑ Dɑfidi kɑ win tɔmbun ɡuro ɡurobu bɑ sɑɑki dewɑ mɑ bɑ yiirɑ bɑ wuswɑɑ tem ɡirɑri nuku sɑnkirɑnun sɔ̃.
16 E Davi ergueu os seus olhos, e viu o anjo do SENHOR de pé entre a terra e o céu, tendo a espada desembainhada na sua mão estendida sobre Jerusalém. Então, Davi e os anciãos de Israel, que estavam vestidos de pano de saco, caíram sobre as suas faces.
17 Yerɑ Dɑfidi u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ nɑ woodɑ wɛ̃ bu tɔn be ɡɑri. Ǹ n mɛn nɑ, nɛnɑ nɑ torɑ. Tɔn beni bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu kue. Yen sɔ̃, ɑ nɛ kɑ nɛn yɛnuɡibu nɔmɑ dokeo kpɑ ɑ wunɛn tɔmbu Isirelibɑ deri.
17 E Davi disse a Deus: Não sou eu quem ordenou que o povo fosse enumerado? Eu mesmo que pequei e fiz muito mal; mas quanto a estas ovelhas, o que elas fizeram? Que a tua mão, suplico-te, ó SENHOR meu Deus, esteja sobre mim, e sobre a casa do meu pai; mas não sobre o teu povo, para que sejam atormentados.
18 Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u Gɑdi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɔ ɑ nɛɛ, u doo Ɔɔnɑni, Yebusin doo soo yeru mi, u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru bɑniɑ.
18 Então, o anjo do SENHOR mandou Gade dizer a Davi, que Davi deveria subir à eira de Ornã, o jebuseu, e erguer um altar ao SENHOR.
19 Mɑ Dɑfidi u seewɑ u dɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u Gɑdi sɔ̃ɔwɑ.
19 E Davi subiu, diante da palavra de Gade, a qual ele falou em nome do SENHOR.
20 N deemɑ Ɔɔnɑni u wɑ̃ɑ win doo soo yerɔ kɑ win bibu nnɛ bɑ ɑlikɑmɑ soomɔ. Ye u sĩirɑ yerɑ u Gusunɔn ɡɔrɑdo wɑ mɑ bɑ dɑ bɑ kukuɑ.
20 E Ornã volveu-se, e viu o anjo; e ele com seus quatro filhos se esconderam. Ora, Ornã estava joeirando trigo.
21 Mɑ Dɑfidi u dɑ Ɔɔnɑnin mi. Ye Ɔɔnɑni u Dɑfidi wɑ, yerɑ u yɑrimɑ doo soo yee ten min di u yiirɑ win wuswɑɑɔ u siriru tem ɡirɑri.
21 E enquanto Davi vinha até Ornã, Ornã olhou e viu Davi, e saiu da eira, e se prostrou diante de Davi com a sua face no chão.
22 Mɑ Dɑfidi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn wunɛn doo soo yee te derio n Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru bɑniɑ mi. Kpɑ wɑhɑlɑ ye yɑ nɛn tɔmbu deemɑ mi, yu kpe. Kon tu dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi nɡe mɛ kɑɑ ten ɡobin ɡeeru bure.
22 Então, Davi disse a Ornã: Concede-me o lugar desta eira para que nela eu possa edificar um altar ao SENHOR; tu me concederás pelo preço cheio, para que a praga possa ser detida do povo.
23 Mɑ u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni sinɑ boko, ɑ tu suo ɑ kɑ ko ye ɑ kĩ. Kɛtɛbɑ wee, ɑ kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko. Nɑɑ kɛkɛbɑ wee yi ko yɑ̃ku dɑ̃ɑ. Alikɑmɑ wee ɑ kɑ kɛ̃run yɑ̃kuru ko. Ye kpuro nɑ nun kɑ̃wɑ.
23 E Ornã disse a Davi: Toma-a para ti, e que o meu senhor, o rei, faça aquilo que é bom aos seus olhos; eis que te dou também os bois por ofertas queimadas, e os instrumentos da eira por lenha, e o trigo por oferta de alimentos; tudo te dou.
24 Mɑ Dɑfidi sinɑ boko u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑɑwo, kon tu dwewɑ nɡe mɛ kɑɑ ten ɡobin ɡeeru burɑ. Nɑ ǹ Yinni Gusunɔ ɡɑ̃ɑnu wɛ̃ɛmɔ ni nu sɑ̃ɑ wunɛɡinu n kɑ nùn yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru kuɑ te tɑ ǹ mɑn ɡɑ̃ɑnu diiri.
24 E o rei Davi disse a Ornã: Não; mas, verdadeiramente, comprá-la-ei pelo preço cheio; porque não tomarei aquilo que é teu para o SENHOR, tampouco oferecerei ofertas queimadas sem custo.
25 Mɑ Dɑfidi u nùn wurɑn ɡobi nɑtɑ (600) wɛ̃ yɑm min sɔ̃.
25 Assim, Davi deu a Ornã, pelo lugar o peso de seiscentos shekels de ouro.
26 Dɑfidi u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru bɑniɑ mi. Mɑ u yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu kuɑ. Yen biru u Yinni Gusunɔ kɑnɑ. Mɑ Yinni Gusunɔ u win kɑnɑru mwɑ, u derɑ dɔ̃ɔ u sɑrɑmɑ wɔllun di yɑ̃ku yeru wɔllu mi, u yɑ̃ku ni mwɑ.
26 E Davi edificou ali um altar ao SENHOR, e ofereceu ofertas queimadas e ofertas de paz, e clamou ao SENHOR; e ele lhe respondeu do céu com fogo sobre o altar da oferta queimada.
27 Yinni Gusunɔ u kɑ win ɡɔrɑdo wi ɡɑri kuɑ, mɑ u win tɑkobi wesiɑ yen kɑrɑrɔ.
27 E o SENHOR ordenou ao anjo, e ele voltou a pôr a espada na sua bainha.
28 Sɑɑ yerɑ Dɑfidi u tubɑ mɑ Yinni Gusunɔ u win kɑnɑru mwɑ Ɔɔnɑni Yebusin doo soo yeru mi. Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ u rɑ nùn yɑ̃kuru kue mi.
28 Naquele momento, quando Davi viu que o SENHOR havia lhe respondido na eira de Ornã, o jebuseu; ofereceu ali sacrifícios.
29 Sɑɑ ye sɔɔ, Yinni Gusunɔn kuu bekuruɡii te Mɔwisi u kuɑ ɡbɑburɔ, tɑ wɑ̃ɑwɑ Gɑbɑonin ɡunɡurɔ kɑ yɑ̃ku yeru sɑnnu mi bɑ rɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu ko.
29 Porque o tabernáculo do SENHOR, o qual Moisés fez no deserto, e o altar da oferta queimada, estavam naquele tempo no lugar alto de Gibeão.
30 Dɑfidi kun kpɛ̃ u dɑ kuu bekuruɡii ten mi, u kɑ bikiɑru ko Yinni Gusunɔn mi, yèn sɔ̃ bɛrum nùn mwɑ ɡɔrɑdo win sɔ̃.
30 Porém, Davi não conseguiu ir diante dele para indagar a Deus; porque ele estava atemorizado por causa da espada do anjo do SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.