1 Crônicas 21

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sɔ̃ɔ teeru Setɑm u Isirelibɑ seesi, mɑ u Dɑfidi bɔrie u kɑ bu ɡɑri.
1 Então Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a numerar Israel.
2 Mɑ Dɑfidi u Yoɑbu kɑ tɑbu kowobun wiruɡii be bɑ tie sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu doo bu Isirelibɑ ɡɑri sɑɑ ben tem sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑn di sere mɛn sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑrɔ, kpɑ bu nɑ bu nùn ɡɔrɑ tusiɑ. Nɡe mɛyɑ u koo kɑ ben ɡeeru ɡiɑ.
2 E disse Davi a Joabe e aos príncipes de povo: Ide, cantai a Israel desde Berseba até Dã; e trazei-me a conta, para que eu saiba o número deles.
3 Yoɑbu u wisɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u de win tɔmbu bu dɑbiɑ wunɔm wunɔm subenu. Nɛn yinni sinɑ boko, tɔn beni kpurowɑ bɑ sɑ̃ɑ wunɛn sɔm kowobu. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑɑ yeni bikiɑmɔ. Mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ bu torɑsiɑ.
3 Então disse Joabe: O Senhor acrescente ao seu povo cem vezes tanto como ele é! Porventura, é rei meu senhor, não são teus os servos de meu senhor? Por que requer isto e meu senhor. Por que traria ele culpa sobre Israel?
4 Adɑmɑ sinɑ boko u yɔ̃rɑriwɑ win woodɑ ye sɔɔ dim dim, ye u Yoɑbu wɛ̃ mi. Mɑ Yoɑbu u dɑ u Isirelibɑn tem kpuro bukiɑnɑ. Mɑ u wurɑmɑ Yerusɑlɛmuɔ.
4 Todavia a palavra de rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que saiu Joabe, e passou por todo o Israel; depois voltou para Jerusalém.
5 U Dɑfidi ɡɑri ɡɑri yi tusiɑ. Isireli be bɑ koo kpĩ bu tɑbu ko, ben ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ yɑko tiɑ kɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ wunɔbu (1.100.000). Yudɑbɑn ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ nɔrɔbun subɑ nɛɛru kɑ wɑtɑ kɑ wɔkuru (470.000).
5 E Joabe deu a Davi o resultado da numeração do povo. E era todo o Israel um milhão e cem mil homens que arrancavam da espada; e de Judá quatrocentos e setenta mil homens que arrancavam da espada.
6 Yoɑbu u ǹ Lefin bwese kɛrɑɡibu kɑ Bɛnyɑmɛɛn bwese kɛrɑɡibu ɡɑrɑ. Domi sinɑ bokon woodɑ ye, yɑ ǹ kɑ nùn nɑɑwɛ.
6 Mas entre eles Joabe não contou os de Levi e Benjamim, porque a palavra do rei lhe foi abominável.
7 Dɑfidin woodɑ ye, yɑ ǹ Yinni Gusunɔ dore. Mɑ u Isirelibɑ sɛɛyɑsiɑ.
7 E este negócio desagradou a Deus, pelo que feriu Israel.
8 Mɑ Dɑfidi u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye nɑ kuɑ mi, torɑ bɑkɑrɑ. A de ɑ nɛ wunɛn sɔm kowo suuru kuɑ, domi wiirɑ kookoosɑ nɑ kuɑ mi.
8 Então disse Davi a Deus: Gravemente pequei em fazer tal coisa; agora porém, peço-te, tira a iniqüidade de teu servo, porque procedi mui loucamente.
9 Mɑ Yinni Gusunɔ u win sɔmɔ Gɑdi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
9 Falou o Senhor a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 ɑ doo ɑ Dɑfidi sɔ̃ ɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ ɡeruɑ. Nɑ nɛɛ, wee, nɑ nùn nɔni swɑ̃ɑnu itɑ yiiye. U ɡɔsio te u kĩ n kɑ nùn sɛɛyɑsiɑ.
10 Vai, e dize a Davi: Assim diz o Senhor: Três coisas te proponho; escolhe uma delas, para que eu te faça.
11 Yerɑ Gɑdi u dɑ Dɑfidin mi, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ.
11 E Gade veio a Davi, e lhe disse: Assim diz o Senhor: Escolhe o que quiseres:
12 U nɛɛ, ɡɔ̃ɔru tu wunɛn tem wɔri wɔ̃ɔ itɑ, ǹ kun mɛ wunɛn yibɛrɛbɑ bu kɑ nun tɑbu ko suru itɑ bu kɑmiɑ, ǹ kun mɛ Yinni Gusunɔ u de ɡɔɔn ɡɔrɑdo u kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru pusi Isirelibɑn tem kpuro sɔɔ u mu kpeerɑsiɑ. Nɔni swɑ̃ɑnu itɑ ye sɔɔ, ɑ ɡɔsio ye ɑ kĩ kpɑ n dɑ n ye Yinni Gusunɔ sɔ̃, wi u mɑn ɡɔrimɑ.
12 ou três anos de fome; ou seres por três meses consumido diante de teus adversários, enquanto a espada de teus inimigos te alcance; ou que por três dias a espada do Senhor, isto é, a peste na terra, e o anjo do Senhor façam destruição por todos os termos de Israel. Vê, pois, agora que resposta hei de levar a quem me enviou.
13 Dɑfidi u Gɑdi wisɑ u nɛɛ, nɑ wɑ̃ɑ nuku sɑnkirɑ bɑkɑnu sɔɔ. Adɑmɑ n burɑm bo n wɔri Yinni Gusunɔn nɔmuɔ ye kon kɑ wɔri tɔmbun nɔmɑɔ. Domi win wɔnwɔndɑ kpɑ̃.
13 Então disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; caia eu, pois, nas mãos do Senhor, porque mui grandes são as suas misericórdias; mas que eu não caia nas mãos dos homens.
14 Mɑ Yinni Gusunɔ u kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru sure Isirelibɑ sɔɔ. Mɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ wɑtɑ kɑ wɔkuru (70.000) bɑ ɡu.
14 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel; e caíram de Israel setenta mil homens.
15 Yinni Gusunɔ u win ɡɔrɑdo ɡɔrɑ Yerusɑlɛmuɔ u ye kpeerɑsiɑ. Sɑnɑm mɛ ɡɔrɑdo wi, u ye kpeerɑsiɑmɔ, Yinni Gusunɔ u mɛɛrɑ, mɑ u ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ kɔ̃sɑ yen di. Mɑ u win ɡɔrɑdo wi u wuu ɡe kpeerɑsiɑmɔ mi, sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n den turɑ mɛ, ɑ wunɛn nɔmu wunɔ.
15 E Deus mandou um anjo a Jerusalém para a destruir; e, estando ele prestes a destrui-la, o Senhor olhou e se arrependeu daquele mal, e disse ao anjo destruidor: Basta; agora retira a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Dɑfidi u nɔni seeyɑ u ɡɔrɑdo wi wɑ u wɑ̃ɑ wɔllu kɑ tem bɑɑ sɔɔ, u win tɑkobi sue Yerusɑlɛmun berɑ ɡiɑ. Yerɑ Dɑfidi kɑ win tɔmbun ɡuro ɡurobu bɑ sɑɑki dewɑ mɑ bɑ yiirɑ bɑ wuswɑɑ tem ɡirɑri nuku sɑnkirɑnun sɔ̃.
16 E Davi, levantando os olhos, viu o anjo do Senhor, que estava entre a terra e o céu, tendo na mão uma espada desembainhada estendida sobre Jerusalém. Então Davi e os anciãos, cobertos de sacos, se prostraram sobre os seus rostos.
17 Yerɑ Dɑfidi u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ nɑ woodɑ wɛ̃ bu tɔn be ɡɑri. Ǹ n mɛn nɑ, nɛnɑ nɑ torɑ. Tɔn beni bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu kue. Yen sɔ̃, ɑ nɛ kɑ nɛn yɛnuɡibu nɔmɑ dokeo kpɑ ɑ wunɛn tɔmbu Isirelibɑ deri.
17 E dissemorreram Saul e seus três filhos; morreu toda a sua o povo? E eu mesmo sou o que pequei, e procedi muito mal; mas estas ovelhas, que fizeram? Seja tua mão, Senhor Deus meu, contra mim e contra a casa de meu pai, porem não contra o teu povo para castigá-lo com peste.
18 Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u Gɑdi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɔ ɑ nɛɛ, u doo Ɔɔnɑni, Yebusin doo soo yeru mi, u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru bɑniɑ.
18 Então o anjo do Senhor ordenou a Gade que dissesse a Davi para subir e levantar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Mɑ Dɑfidi u seewɑ u dɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u Gɑdi sɔ̃ɔwɑ.
19 Subiu, pois, Davi, conforme a palavra que Gade falara em nome do Senhor.
20 N deemɑ Ɔɔnɑni u wɑ̃ɑ win doo soo yerɔ kɑ win bibu nnɛ bɑ ɑlikɑmɑ soomɔ. Ye u sĩirɑ yerɑ u Gusunɔn ɡɔrɑdo wɑ mɑ bɑ dɑ bɑ kukuɑ.
20 E, virando-se Ornã, viu o anjo; e seus quatro filhos, que estavam com ele, se esconderam. Ora, Ornã estava debulhando trigo.
21 Mɑ Dɑfidi u dɑ Ɔɔnɑnin mi. Ye Ɔɔnɑni u Dɑfidi wɑ, yerɑ u yɑrimɑ doo soo yee ten min di u yiirɑ win wuswɑɑɔ u siriru tem ɡirɑri.
21 Quando Davi se vinha chegando a Ornã, este olhou e o viu e, saindo da terra, prostrou-se diante dele com o rosto em terra.
22 Mɑ Dɑfidi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn wunɛn doo soo yee te derio n Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru bɑniɑ mi. Kpɑ wɑhɑlɑ ye yɑ nɛn tɔmbu deemɑ mi, yu kpe. Kon tu dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi nɡe mɛ kɑɑ ten ɡobin ɡeeru bure.
22 Então disse Davi a Ornã: Dá-me o lugar da eira pelo seu valor, para eu edificar nele um altar ao Senhor, para que cesse esta praga de sobre o povo.
23 Mɑ u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni sinɑ boko, ɑ tu suo ɑ kɑ ko ye ɑ kĩ. Kɛtɛbɑ wee, ɑ kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko. Nɑɑ kɛkɛbɑ wee yi ko yɑ̃ku dɑ̃ɑ. Alikɑmɑ wee ɑ kɑ kɛ̃run yɑ̃kuru ko. Ye kpuro nɑ nun kɑ̃wɑ.
23 Respondeu Ornã a Davi: Toma-o para ti, e faça o rei meu senhor o que lhe parecer bem. Eis que dou os bois para holocaustos, os trilhos para lenha, e o trigo para oferta de cereais; tudo dou.
24 Mɑ Dɑfidi sinɑ boko u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑɑwo, kon tu dwewɑ nɡe mɛ kɑɑ ten ɡobin ɡeeru burɑ. Nɑ ǹ Yinni Gusunɔ ɡɑ̃ɑnu wɛ̃ɛmɔ ni nu sɑ̃ɑ wunɛɡinu n kɑ nùn yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru kuɑ te tɑ ǹ mɑn ɡɑ̃ɑnu diiri.
24 Mas o rei Davi disse a Ornã: Não, antes quero comprá-lo pelo seu valor; pois não tomarei para o Senhor o que é teu, nem oferecerei holocausto que não me custe nada.
25 Mɑ Dɑfidi u nùn wurɑn ɡobi nɑtɑ (600) wɛ̃ yɑm min sɔ̃.
25 E Davi deu a Ornã por aquele lugar o peso de seiscentos siclos de ouro.
26 Dɑfidi u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru bɑniɑ mi. Mɑ u yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu kuɑ. Yen biru u Yinni Gusunɔ kɑnɑ. Mɑ Yinni Gusunɔ u win kɑnɑru mwɑ, u derɑ dɔ̃ɔ u sɑrɑmɑ wɔllun di yɑ̃ku yeru wɔllu mi, u yɑ̃ku ni mwɑ.
26 Então Davi edificou ali um altar ao Senhor, e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas; e invocou o Senhor, o qual lhe respondeu do céu, com fogo sobre o altar de holocausto.
27 Yinni Gusunɔ u kɑ win ɡɔrɑdo wi ɡɑri kuɑ, mɑ u win tɑkobi wesiɑ yen kɑrɑrɔ.
27 E o Senhor deu ordem ao anjo, que tomou a meter a sua espada na bainha.
28 Sɑɑ yerɑ Dɑfidi u tubɑ mɑ Yinni Gusunɔ u win kɑnɑru mwɑ Ɔɔnɑni Yebusin doo soo yeru mi. Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ u rɑ nùn yɑ̃kuru kue mi.
28 Nesse mesmo tempo, vendo Davi que o Senhor lhe respondera na eira de Ornã, o jebuseu, ofereceu ali os seus sacrifícios.
29 Sɑɑ ye sɔɔ, Yinni Gusunɔn kuu bekuruɡii te Mɔwisi u kuɑ ɡbɑburɔ, tɑ wɑ̃ɑwɑ Gɑbɑonin ɡunɡurɔ kɑ yɑ̃ku yeru sɑnnu mi bɑ rɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu ko.
29 Pois o tabernáculo do Senhor que Moisés fizera no deserto, e o altar do holocausto, estavam naquele tempo no alto de Gibeão;
30 Dɑfidi kun kpɛ̃ u dɑ kuu bekuruɡii ten mi, u kɑ bikiɑru ko Yinni Gusunɔn mi, yèn sɔ̃ bɛrum nùn mwɑ ɡɔrɑdo win sɔ̃.
30 mas Davi não podia ir perante ele para consultar a Deus, porque estava atemorizado por causa da espada do anjo do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.