1 Crônicas 21
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Sɔ̃ɔ teeru Setɑm u Isirelibɑ seesi, mɑ u Dɑfidi bɔrie u kɑ bu ɡɑri.
1 Então Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a levantar o censo de Israel.
2 Mɑ Dɑfidi u Yoɑbu kɑ tɑbu kowobun wiruɡii be bɑ tie sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu doo bu Isirelibɑ ɡɑri sɑɑ ben tem sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑn di sere mɛn sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑrɔ, kpɑ bu nɑ bu nùn ɡɔrɑ tusiɑ. Nɡe mɛyɑ u koo kɑ ben ɡeeru ɡiɑ.
2 Davi disse a Joabe e aos chefes do povo: — Vão e levantem o censo de Israel, desde Berseba até Dã, e tragam-me a apuração para que eu saiba o seu número.
3 Yoɑbu u wisɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u de win tɔmbu bu dɑbiɑ wunɔm wunɔm subenu. Nɛn yinni sinɑ boko, tɔn beni kpurowɑ bɑ sɑ̃ɑ wunɛn sɔm kowobu. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑɑ yeni bikiɑmɔ. Mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ bu torɑsiɑ.
3 Então Joabe disse: — Que o
4 Adɑmɑ sinɑ boko u yɔ̃rɑriwɑ win woodɑ ye sɔɔ dim dim, ye u Yoɑbu wɛ̃ mi. Mɑ Yoɑbu u dɑ u Isirelibɑn tem kpuro bukiɑnɑ. Mɑ u wurɑmɑ Yerusɑlɛmuɔ.
4 Porém a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Então Joabe saiu e percorreu todo o Israel; depois, voltou para Jerusalém.
5 U Dɑfidi ɡɑri ɡɑri yi tusiɑ. Isireli be bɑ koo kpĩ bu tɑbu ko, ben ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ yɑko tiɑ kɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ wunɔbu (1.100.000). Yudɑbɑn ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ nɔrɔbun subɑ nɛɛru kɑ wɑtɑ kɑ wɔkuru (470.000).
5 Joabe apresentou a Davi o resultado do recenseamento do povo: havia em Israel um milhão e cem mil homens que puxavam da espada; e em Judá eram quatrocentos e setenta mil homens que puxavam da espada.
6 Yoɑbu u ǹ Lefin bwese kɛrɑɡibu kɑ Bɛnyɑmɛɛn bwese kɛrɑɡibu ɡɑrɑ. Domi sinɑ bokon woodɑ ye, yɑ ǹ kɑ nùn nɑɑwɛ.
6 Porém os de Levi e Benjamim não foram contados entre eles, porque a ordem do rei foi abominável a Joabe.
7 Dɑfidin woodɑ ye, yɑ ǹ Yinni Gusunɔ dore. Mɑ u Isirelibɑ sɛɛyɑsiɑ.
7 Tudo isto desagradou a Deus, e por isso ele castigou Israel.
8 Mɑ Dɑfidi u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye nɑ kuɑ mi, torɑ bɑkɑrɑ. A de ɑ nɛ wunɛn sɔm kowo suuru kuɑ, domi wiirɑ kookoosɑ nɑ kuɑ mi.
8 Então Davi se dirigiu a Deus, dizendo: — Cometi um grande pecado ao fazer tal coisa. Mas agora peço-te que perdoes a iniquidade do teu servo, porque fiz uma grande loucura.
9 Mɑ Yinni Gusunɔ u win sɔmɔ Gɑdi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
9 Então o Senhor falou a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 ɑ doo ɑ Dɑfidi sɔ̃ ɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ ɡeruɑ. Nɑ nɛɛ, wee, nɑ nùn nɔni swɑ̃ɑnu itɑ yiiye. U ɡɔsio te u kĩ n kɑ nùn sɛɛyɑsiɑ.
10 — Vá e diga a Davi: Assim diz o Senhor : “Eu lhe ofereço três opções; escolha uma delas, para que eu a execute contra você.”
11 Yerɑ Gɑdi u dɑ Dɑfidin mi, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ.
11 Gade foi falar com Davi e lhe disse: — Assim diz o
12 U nɛɛ, ɡɔ̃ɔru tu wunɛn tem wɔri wɔ̃ɔ itɑ, ǹ kun mɛ wunɛn yibɛrɛbɑ bu kɑ nun tɑbu ko suru itɑ bu kɑmiɑ, ǹ kun mɛ Yinni Gusunɔ u de ɡɔɔn ɡɔrɑdo u kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru pusi Isirelibɑn tem kpuro sɔɔ u mu kpeerɑsiɑ. Nɔni swɑ̃ɑnu itɑ ye sɔɔ, ɑ ɡɔsio ye ɑ kĩ kpɑ n dɑ n ye Yinni Gusunɔ sɔ̃, wi u mɑn ɡɔrimɑ.
12 ou três anos de fome, ou que por três meses você seja consumido diante dos seus adversários, sendo alcançado pela espada dos seus inimigos, ou que por três dias a espada do Senhor , isto é, a peste na terra e o Anjo do Senhor causem destruição em todos os territórios de Israel.” Diga, agora, que resposta devo dar ao que me enviou.
13 Dɑfidi u Gɑdi wisɑ u nɛɛ, nɑ wɑ̃ɑ nuku sɑnkirɑ bɑkɑnu sɔɔ. Adɑmɑ n burɑm bo n wɔri Yinni Gusunɔn nɔmuɔ ye kon kɑ wɔri tɔmbun nɔmɑɔ. Domi win wɔnwɔndɑ kpɑ̃.
13 Então Davi disse a Gade: — Estou muito angustiado. Porém é preferível que eu caia nas mãos do
14 Mɑ Yinni Gusunɔ u kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru sure Isirelibɑ sɔɔ. Mɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ wɑtɑ kɑ wɔkuru (70.000) bɑ ɡu.
14 Então o Senhor enviou a peste a Israel; e morreram setenta mil homens do povo de Israel.
15 Yinni Gusunɔ u win ɡɔrɑdo ɡɔrɑ Yerusɑlɛmuɔ u ye kpeerɑsiɑ. Sɑnɑm mɛ ɡɔrɑdo wi, u ye kpeerɑsiɑmɔ, Yinni Gusunɔ u mɛɛrɑ, mɑ u ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ kɔ̃sɑ yen di. Mɑ u win ɡɔrɑdo wi u wuu ɡe kpeerɑsiɑmɔ mi, sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n den turɑ mɛ, ɑ wunɛn nɔmu wunɔ.
15 Deus enviou um anjo a Jerusalém, para a destruir. Quando estava por destruí-la, o Senhor olhou, mudou de ideia quanto a este mal e disse ao anjo destruidor: — Basta! Retire a sua mão. O Anjo do
16 Dɑfidi u nɔni seeyɑ u ɡɔrɑdo wi wɑ u wɑ̃ɑ wɔllu kɑ tem bɑɑ sɔɔ, u win tɑkobi sue Yerusɑlɛmun berɑ ɡiɑ. Yerɑ Dɑfidi kɑ win tɔmbun ɡuro ɡurobu bɑ sɑɑki dewɑ mɑ bɑ yiirɑ bɑ wuswɑɑ tem ɡirɑri nuku sɑnkirɑnun sɔ̃.
16 Davi ergueu os olhos e viu o Anjo do Senhor , que estava entre a terra e o céu, com a espada desembainhada na mão estendida contra Jerusalém. Então Davi e os anciãos, vestidos de pano de saco, se prostraram com o rosto em terra.
17 Yerɑ Dɑfidi u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ nɑ woodɑ wɛ̃ bu tɔn be ɡɑri. Ǹ n mɛn nɑ, nɛnɑ nɑ torɑ. Tɔn beni bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu kue. Yen sɔ̃, ɑ nɛ kɑ nɛn yɛnuɡibu nɔmɑ dokeo kpɑ ɑ wunɛn tɔmbu Isirelibɑ deri.
17 Davi falou para Deus: — Por acaso não fui eu quem mandou contar o povo? Eu é que pequei e fiz esse mal. Mas estas ovelhas o que fizeram? Ah!
18 Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u Gɑdi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Dɑfidi sɔ̃ɔwɔ ɑ nɛɛ, u doo Ɔɔnɑni, Yebusin doo soo yeru mi, u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru bɑniɑ.
18 Então o Anjo do Senhor disse a Gade que mandasse Davi edificar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Mɑ Dɑfidi u seewɑ u dɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u Gɑdi sɔ̃ɔwɑ.
19 Davi foi segundo a palavra que Gade havia falado em nome do Senhor .
20 N deemɑ Ɔɔnɑni u wɑ̃ɑ win doo soo yerɔ kɑ win bibu nnɛ bɑ ɑlikɑmɑ soomɔ. Ye u sĩirɑ yerɑ u Gusunɔn ɡɔrɑdo wɑ mɑ bɑ dɑ bɑ kukuɑ.
20 Ao voltar-se, Ornã viu o Anjo; e os seus quatro filhos que estavam com ele se esconderam. Ora, Ornã estava debulhando trigo.
21 Mɑ Dɑfidi u dɑ Ɔɔnɑnin mi. Ye Ɔɔnɑni u Dɑfidi wɑ, yerɑ u yɑrimɑ doo soo yee ten min di u yiirɑ win wuswɑɑɔ u siriru tem ɡirɑri.
21 Quando Davi estava indo ao encontro de Ornã, este olhou e viu Davi. E, saindo da eira, se inclinou diante de Davi, com o rosto em terra.
22 Mɑ Dɑfidi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn wunɛn doo soo yee te derio n Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru bɑniɑ mi. Kpɑ wɑhɑlɑ ye yɑ nɛn tɔmbu deemɑ mi, yu kpe. Kon tu dwe kɑ sii ɡeesun ɡobi nɡe mɛ kɑɑ ten ɡobin ɡeeru bure.
22 Davi disse a Ornã: — Dê-me este lugar da eira, a fim de edificar nele um altar ao
23 Mɑ u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni sinɑ boko, ɑ tu suo ɑ kɑ ko ye ɑ kĩ. Kɛtɛbɑ wee, ɑ kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko. Nɑɑ kɛkɛbɑ wee yi ko yɑ̃ku dɑ̃ɑ. Alikɑmɑ wee ɑ kɑ kɛ̃run yɑ̃kuru ko. Ye kpuro nɑ nun kɑ̃wɑ.
23 Então Ornã disse a Davi: — Que o rei, meu senhor, a tome para si e faça dela o que bem quiser. Eis que dou os bois para o holocausto, o debulhador de cereais para a lenha e o trigo para a oferta de cereais; dou tudo.
24 Mɑ Dɑfidi sinɑ boko u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑɑwo, kon tu dwewɑ nɡe mɛ kɑɑ ten ɡobin ɡeeru burɑ. Nɑ ǹ Yinni Gusunɔ ɡɑ̃ɑnu wɛ̃ɛmɔ ni nu sɑ̃ɑ wunɛɡinu n kɑ nùn yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru kuɑ te tɑ ǹ mɑn ɡɑ̃ɑnu diiri.
24 Porém o rei Davi disse a Ornã: — Não! Eu vou comprar pelo seu inteiro valor. Porque não tomarei o que é seu para dar ao
25 Mɑ Dɑfidi u nùn wurɑn ɡobi nɑtɑ (600) wɛ̃ yɑm min sɔ̃.
25 Davi pagou a Ornã por aquele lugar sete quilos e duzentos gramas de ouro.
26 Dɑfidi u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru bɑniɑ mi. Mɑ u yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu kuɑ. Yen biru u Yinni Gusunɔ kɑnɑ. Mɑ Yinni Gusunɔ u win kɑnɑru mwɑ, u derɑ dɔ̃ɔ u sɑrɑmɑ wɔllun di yɑ̃ku yeru wɔllu mi, u yɑ̃ku ni mwɑ.
26 Edificou ali um altar ao Senhor , ofereceu nele holocaustos e sacrifícios pacíficos e invocou o Senhor , que lhe respondeu com fogo do céu sobre o altar do holocausto.
27 Yinni Gusunɔ u kɑ win ɡɔrɑdo wi ɡɑri kuɑ, mɑ u win tɑkobi wesiɑ yen kɑrɑrɔ.
27 O Senhor deu ordem ao Anjo, e ele meteu a sua espada na bainha.
28 Sɑɑ yerɑ Dɑfidi u tubɑ mɑ Yinni Gusunɔ u win kɑnɑru mwɑ Ɔɔnɑni Yebusin doo soo yeru mi. Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ u rɑ nùn yɑ̃kuru kue mi.
28 Naquele tempo, ao ver que o Senhor lhe havia respondido na eira de Ornã, o jebuseu, Davi ofereceu sacrifícios ali.
29 Sɑɑ ye sɔɔ, Yinni Gusunɔn kuu bekuruɡii te Mɔwisi u kuɑ ɡbɑburɔ, tɑ wɑ̃ɑwɑ Gɑbɑonin ɡunɡurɔ kɑ yɑ̃ku yeru sɑnnu mi bɑ rɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu ko.
29 Porque naquele tempo o tabernáculo do Senhor , que Moisés havia feito no deserto, e o altar do holocausto estavam no lugar alto de Gibeão.
30 Dɑfidi kun kpɛ̃ u dɑ kuu bekuruɡii ten mi, u kɑ bikiɑru ko Yinni Gusunɔn mi, yèn sɔ̃ bɛrum nùn mwɑ ɡɔrɑdo win sɔ̃.
30 Davi não podia ir até lá para consultar a Deus, porque estava com medo da espada do Anjo do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.