Lucas 14

Watum ro Tuhan Bosi ro Tna (AYZ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 — ausente —
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 — ausente —
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Menohe ana shait sai beta. Tibyo Yesus ybo ait ro kiyam retait tna yisoh ait. Yisoh yoof tna ybis ait yawe yamo bait.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Tna Yesus ytu bo kʼana yawe, “Fyi, mfi bo anu nkin wefo sait, ymat ku rait, soh mfe sapi rait mbtek kayah (sumur). Mbtek kayah mam ayõ ro raa ntmoh to, kbe ait yamo fooh tubat fe mfe a?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Menohe ana weto sait ykyas bo si fee ye.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Tna ana beta mamo hre mait boit. Tna Yesus ymat he ana msok yuk ro moof wia hre. Tibyo yawe bofret kʼana yawe,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Soh raa sait ymen fnya tna yawe anu sait yamoʼt bokyõ rait reto to, kbe nno bawya? Nyõ namo tna kbe hre mam woyõ? Ja nyõ nksoh hre mam ambar ro moof fe mfe a? Jõ tawe anu nmo hre mam ambar ro moof wia ma. Kbe raa manes sait yama bo to fyi?
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Nno kbe ait ro yakyõ bokyõ rait to yama yawe, ‘Kmo ma, nasen namo hre mam yuk roto. Yuk refo mhau kʼraa ro ati ro yama refi.’ Tibyo nyõ saban tna nasen namo hre mam tis.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Rau ro moof to, soh raa mawe anu sait yamoʼt bokyõ rait to, nno fefo: Nmo to, hre mam tis. Tna kbe ait ro yakyõ bokyõ rait reto to, yama yawe, ‘Tafoh ajõ, nasen namo hre mam ambar ro moof rno.’ Tibyo raa taro mmat tna mawe nyõ raa ro nase.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Tawe kʼanu tawe, ‘Awya ro bibi ait yesait to, kbe hah ye yfi bo raa ro maku. Tna awya ro susu hah ye yaku to, ait kbe yrok yase mam uu.’”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Tna Yesus yawe kʼait ro yakyõ bokyõ rait yawe, “Soh nakyõ bokyõ to, noo taah nee kʼnafoh wonyõ ma. Noo taah nee kʼnao wonyõ, nano wonyõ, tmo wonyõ, msya raa mana wonyõ ro bobot to ma. Kbe ana weto makyõ bokyõ to moo taah mee kʼnyõ riryõn.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Soh nyõ nakyõ bokyõ to, nmen awe, nmen raa ro kinyah, raa kair, raa ro maa msya matem bo mhai, msya raa ro masu mboh bo to.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Ana weto kbe ska bo moof ro nyõ no kʼana reto fee. Menohe Allah kbe yno bo moof kʼnyõ to. Meen Ait yno re raa ro mhaf moof mrok masen. Tna mam wore weto to, kbe Allah yaren nyõ tu oh.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Raa sait sohmaam bo su ysya ana weto. Ait yari bokyas ro Yesus reto tna yawe, “Wore wo Allah yamo Raja ybo raa mana rAit to, raa meen hre sohmaam bo mam beto ye. Awya sai ro meen hre sohmaam bo mam beto to, kbe mhau simaut mase.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Tna Yesus yawe bofret yawe, “Bobot sait ymah korat ro mase sau. Tna ait yoo taah yee kʼraa mawat.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Bo sohmaam beta raa saruk mkak. Tna bobot retait ybis sryan sait yamo yawe kʼraa weto, yawe, ‘Nma twok oh. Raa siwyan bo beta ye oh!’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Menohe ana mama fee. Sait yawe, ‘Kmo ma: Jõ tsui tna tama fee. Jõ kwiyat tabam baro tna fares, tna tawe mfo refo tamo tmat.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Tna sait yawe, ‘Kmo ma: Tna sai jõ too sapi mana nsaa. Tna tawe tamo tse kuk sanet tno sapi weto mkuk bajak wia. Feto to kbe jõ tama fee.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Tna raa sait yawe, ‘Jõ tmen fnya ajõ tna fares, kbe jõ tama fee.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Tna sryan retait hah yamo yawe bo weto kʼbobot rait. Tibyo bobot retait kmo yawe, ‘Feto to namo fooh namoʼt remo tna saso raa mam iso sai: raa ro suawe, raa ro kinyah, raa ro kair, raa ro maa msya matem wana mhai, maka, msya raa ro masu mboh to. Namo nmen ana nakah nama.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Sryan retait yno bo reto tna hah yama yawe, ‘Tno oh. Menohe ambar ro raa kbe mama hre mawat marak sai fares.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Tna bobot retait ybis u yawe, ‘Namo fari tna saso raa mam remo ro maku ye, mam iso krewe ye. Nawe kʼraa nawe mamaʼt samu ajõ refo afo re matot.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Tawe raa ro jõ too taah tee to, kbe mama mam korat ajõ fee saut tna sohmaam bo wojõ aro fee ye!’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Raa mawat mama kro msya Yesus mam iso ro Ait yamo to. Yesus ymat ana tna ykyas kʼana yawe,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Raa mawat mawe kro Jõ. Ana mawat mhafri maja msya mme, mfain msya ku wana, mao na, mano na toni. Menohe mhafri Jõ kaket fee. Feto ana weto to, raa woJõ fee. Tna awya ro hasu ait yesait toni menohe hasu Jõ kaket fee, ait tait raa aJõ fee ye.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Awya ro yawe kro Jõ to, menohe kro fee, tna yasom bo fanes ro mama mai kʼait to fee ye, ait yamo raa aJõ fee ye. Soh ait yasom ara warok rait reto ye tna ait kro Jõ ye; ait retait yamo raa aJõ.”
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Tna Yesus yawe, “Mfi bo anu nkin sait ksoh yawe sgi amah to; ait hre ntuu mabyoh rau to wia fea! Tna ymat pitis ro ait yse to wia afo re yhar yawe kbe sgi mkak fe mfe a?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Soh yno bo reto wia fee, kbe ait ysair yno pondasi sai menohe sgi amah ska fee. Tibyo raa mmat tna sret ait masah tna mawe,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‘Raa refi yawe sgi amah rait reto menohe ytai sgi mkak fee!’”
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Tna Yesus yawe, “Mfi bo raja sait yawe yafa ysya raja roto sait to; ait hre ntuu raa sbe wait kaket wia. Tna ynaut mnan wia yawe, ‘Raa sbe wojõ mabo trion 10.000 sai. Tna raja roto tait raa sbe wait mabo trion 20.000. Kbe fyi? Raa wojõ mnan fe mfe a?’
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Soh ynaut yawe matak to fee, kbe mam wore wo byoh mhau fari fares to, ait ybis raa mamo mo kʼraja ro yafa ysya ait. Ybis ana mamo mkyas bo su kʼait. Tna ati ewok weto mtu mari iso ro moof fyi re kbe ana miranya sai moof.”
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Tna Yesus yawe, “Au oh meto: Soh raa mawe kro Jõ to, ana weto kbe mnaut bo mnan wia, tna fo kro. Awya ro hawe, ysan bo wait beta kʼAllah yatem to fee, ait retait yamo raa woJõ to fee ye.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 — ausente —
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.