Atos 25

Watum ro Tuhan Bosi ro Tna (AYZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gubernur Festus snok mam provinsi reto. Ait yhau ti tuuf tna ait ybam kota ro Kaisarea yamo yut kota ro Yerusalem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Mam weto to imam manes ro agama Yahudi msya raa mabi wana sor mama mo kʼbi ait tna mkyas Paulus. Ana maun boun Paulus tna mayoh kʼFestus mawe,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 “Bi yabi: Amu ksoh nyõ nbis Paulus raa makah mamaʼt Yerusalem.” (Raa weto ana saim bo mawe kbe raa huwya mame Paulus yajat iti mam iso maka).
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Menohe Festus yawe, “Mfe, Paulus mfo refo raa mbu mam Kaisarea. Kbe jõ tesait hah te tamoʼt beto ye.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Feto to, nbis raa manes wanu baro kro jõ. Tna bmo sia Kaisarea btu srah refo kʼPaulus mam beto. Soh ait yber safo to, kbe too safo mana tmit kʼait.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Festus yhau mam Yerusalem ti baro krentuuf atau saa bo feto. Tna ait hah ye yamoʼt Kaisarea. Rabu ti fo ait ytu srah tna ybis raa mamo mmen Paulus makah mamaʼt samu ro srah reto.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ati ro Paulus yama snok mam beto to, raa Yahudi ro mama mbam Yerusalem sor to, mros mur mtan kait tna maun boun ro fanes mawat mai kʼait. Menohe ana aro mtai mros merif boun mabo sau kaket bo fee ye.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Tna Paulus saak ait wa yawe, “Jõ tno bo ro mkair aro tber hasyoh Watum ro Musa fee. Jõ tiwana Samu ro Allah aro fee. Tna tiwana bi Kaisar fee ye.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Menohe Festus yawe yayoh raa ro Yahudi mhaf tibyo ait ytu kʼPaulus yawe, “Fyi, nyõ ksoh namoʼt Yerusalem tna kbe jõ beah srah anyõ mam tno fe mfe a?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Menohe Paulus yawe si yawe, “Mfe, jõ fi warga negri Roma: Raa ro bi Kaisar ja ybo kmot. Feto to yuk refo oh mi mnan oh mkah bo raa mtu srah ro kʼjõ to; tabam raa ro Yahudi fee. Taja, nyõ nesait nhar oh jõ tno bo ro mkair aro mai kʼraa ro Yahudi fee.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Soh jõ tber safo ro mkair afo saah feto ee, jõ too tetsu ajõ tsan kʼraa mame tajat rof fea! Menohe boun ro raa maun jõ to, mabo aro fee. Feto kbe raa mbis jõ kbik-kbak msan kʼraa ro Yahudi to ma, re kbe ana mtu srah ro kʼjõ fee saut ye. Jõ tayoh kʼraja Kaisar ro yase afo re kbe ait yesait ytu srah refo.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Bi Festus ykyas bo su ysya raa manes wait. Tna ait yawe kʼPaulus yawe, “Nyõ nayoh nawe bi Kaisar yesait oh kbe ytu srah anyõ to, feto to jõ tbis nyõ namoʼt Roma afo kbe bi Kaisar ytu srah refo.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Ti baro naut fo raja Agripa ysya yfain fai Bernike mbewok mamaʼt Kaisarea tna mmah meen gubernur Festus.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Ana mbewok mhau ti baro mam beto. Tna Festus ykyas srah ro Paulus kʼana yawe, “Raa ro tiwya gubernur Feliks ybu sait yhau mam bui fares.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Ati ro jõ tamo thau mam Yerusalem to, imam manes ro agama Yahudi msya raa mabi wana maun ait. Tna mawe jõ tno bo ro samyoh mai kʼait ye.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Menohe jõ tawe kʼana tawe, ‘Amu raa ro Roma ja nno feto fee. Raa mtu srah raa retait wia. Tna kbe ait retait saak ait wa re kbe raa ro maun ait mari wia. Tna fo raa moo safo mana mmit. Ana mno bo weto mkak wia. Tna fo ana moo raa retait msan kʼraa ro maun boun to, sikowah ait.’
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Tawe feto, tna raa manes ro Yahudi weto mawe kro jõ mamaʼt befo. Tna rabu ti fo jõ tbis raa mamo mmen Paulus makah mama yros saak ait wa wore amu beta hre nri.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Jõ trok tawe kbe ana maun ait retait mkah safo ro samyoh toni, menohe mfe.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Raa mros maun ait to, mkyas bosmot rana sai; bonaut Paulus ysya ana to hayah sai. Tna ana mkyas bi sait ro yasom Yesus ye. Raa retait tiwya yajat oh. Menohe Paulus yatak sai yawe bi retait yhai tibyo fee. Yawe Ait ye yrok yasen oh.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Jõ tnaut mamo-me ye tawe, ‘Fyi re kbe jõ ttu safo refo thar fo?’ Tibyo jõ ttu kʼPaulus tawe, ‘Nyõ ksoh namoʼt Yerusalem tna kbe jõ beah srah anyõ mam kota reto fe mfe a?’
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Menohe Paulus yayoh yawe safo reto ait yakah yaut yamoʼt samu srah ro uu naut. Tna yawe ait yhau mam bui mam befo wea ste raja Kaisar ro yabi ytu srah rait. Feto jõ tbis ait twok bui tna jõ saso wore mre aro afo re tbis ait yamo yo kʼbi Kaisar mam Roma.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Tna raja Agripa yawe kʼgubernur Festus yawe, “Jõ ksoh tari bo ro bi retait ykyas ye.” Tna Festus yawe, “Menrabu jõ ttu ait yama ykyas bo kʼnyõ nari.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Rabu ti fo raja Agripa ysya yfain fai Bernike myum bosnyam wana. Tna bewok masen mamoʼt amah ro raa mtu srah reto mato. Tna raa manes ro kota Kaisarea msya raa sbe ro mase to, mama ye. Ana beta hre. Tna bi Festus ybis raa makah Paulus mama ye.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Tna Festus yawe, “Raja Agripa ysya raa ro mama siret mam befo msya amu sor fo: Nmat bi ait refi. Raa ro Yahudi beta kmo ait. Raa Yahudi ro mhau mam Yerusalem msya raa ro mhau mam befo ye; ana mama mo kʼjõ tna mtu-tu mkah mai ro mase mawe, ‘Kbe Paulus yhau kait mam tabam refo ma! Nme ait yajat to!’
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Menohe jõ tkai safo makan ro misti re ait yasu marak to, aro fee. Tna fo ait yesait yayoh yawe safo rait refo ait yakah yaut yamo yo kʼraja Kaisar ro yase. Feto to, tawe kbe tbis raa makah ait mamoʼt Roma.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Raja Agripa, rabu refo jõ takah Paulus tama befo fo; sik nyõ nsya raa ro hre mam wefo beta ntu bo kʼait. Jõ tawe tkom aam sau tiim bi Kaisar to, kbe betoo safo refo maja rau kʼait. Menohe jõ srau tnaut safo makan rau ro kbe jõ tkom to aro kaket fefares ye.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Soh jõ tiim Paulus yamo yo kʼbi Kaisar ytu srah rait, menohe jõ tkom aam ro maun ait aro fee, kbe raa masah jõ sai.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.