Atos 25
Watum ro Tuhan Bosi ro Tna (AYZ) vs ARIB
1 Gubernur Festus snok mam provinsi reto. Ait yhau ti tuuf tna ait ybam kota ro Kaisarea yamo yut kota ro Yerusalem.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Mam weto to imam manes ro agama Yahudi msya raa mabi wana sor mama mo kʼbi ait tna mkyas Paulus. Ana maun boun Paulus tna mayoh kʼFestus mawe,
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 “Bi yabi: Amu ksoh nyõ nbis Paulus raa makah mamaʼt Yerusalem.” (Raa weto ana saim bo mawe kbe raa huwya mame Paulus yajat iti mam iso maka).
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Menohe Festus yawe, “Mfe, Paulus mfo refo raa mbu mam Kaisarea. Kbe jõ tesait hah te tamoʼt beto ye.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Feto to, nbis raa manes wanu baro kro jõ. Tna bmo sia Kaisarea btu srah refo kʼPaulus mam beto. Soh ait yber safo to, kbe too safo mana tmit kʼait.”
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Festus yhau mam Yerusalem ti baro krentuuf atau saa bo feto. Tna ait hah ye yamoʼt Kaisarea. Rabu ti fo ait ytu srah tna ybis raa mamo mmen Paulus makah mamaʼt samu ro srah reto.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Ati ro Paulus yama snok mam beto to, raa Yahudi ro mama mbam Yerusalem sor to, mros mur mtan kait tna maun boun ro fanes mawat mai kʼait. Menohe ana aro mtai mros merif boun mabo sau kaket bo fee ye.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Tna Paulus saak ait wa yawe, “Jõ tno bo ro mkair aro tber hasyoh Watum ro Musa fee. Jõ tiwana Samu ro Allah aro fee. Tna tiwana bi Kaisar fee ye.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Menohe Festus yawe yayoh raa ro Yahudi mhaf tibyo ait ytu kʼPaulus yawe, “Fyi, nyõ ksoh namoʼt Yerusalem tna kbe jõ beah srah anyõ mam tno fe mfe a?”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Menohe Paulus yawe si yawe, “Mfe, jõ fi warga negri Roma: Raa ro bi Kaisar ja ybo kmot. Feto to yuk refo oh mi mnan oh mkah bo raa mtu srah ro kʼjõ to; tabam raa ro Yahudi fee. Taja, nyõ nesait nhar oh jõ tno bo ro mkair aro mai kʼraa ro Yahudi fee.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Soh jõ tber safo ro mkair afo saah feto ee, jõ too tetsu ajõ tsan kʼraa mame tajat rof fea! Menohe boun ro raa maun jõ to, mabo aro fee. Feto kbe raa mbis jõ kbik-kbak msan kʼraa ro Yahudi to ma, re kbe ana mtu srah ro kʼjõ fee saut ye. Jõ tayoh kʼraja Kaisar ro yase afo re kbe ait yesait ytu srah refo.”
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Bi Festus ykyas bo su ysya raa manes wait. Tna ait yawe kʼPaulus yawe, “Nyõ nayoh nawe bi Kaisar yesait oh kbe ytu srah anyõ to, feto to jõ tbis nyõ namoʼt Roma afo kbe bi Kaisar ytu srah refo.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Ti baro naut fo raja Agripa ysya yfain fai Bernike mbewok mamaʼt Kaisarea tna mmah meen gubernur Festus.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Ana mbewok mhau ti baro mam beto. Tna Festus ykyas srah ro Paulus kʼana yawe, “Raa ro tiwya gubernur Feliks ybu sait yhau mam bui fares.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Ati ro jõ tamo thau mam Yerusalem to, imam manes ro agama Yahudi msya raa mabi wana maun ait. Tna mawe jõ tno bo ro samyoh mai kʼait ye.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Menohe jõ tawe kʼana tawe, ‘Amu raa ro Roma ja nno feto fee. Raa mtu srah raa retait wia. Tna kbe ait retait saak ait wa re kbe raa ro maun ait mari wia. Tna fo raa moo safo mana mmit. Ana mno bo weto mkak wia. Tna fo ana moo raa retait msan kʼraa ro maun boun to, sikowah ait.’
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Tawe feto, tna raa manes ro Yahudi weto mawe kro jõ mamaʼt befo. Tna rabu ti fo jõ tbis raa mamo mmen Paulus makah mama yros saak ait wa wore amu beta hre nri.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Jõ trok tawe kbe ana maun ait retait mkah safo ro samyoh toni, menohe mfe.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Raa mros maun ait to, mkyas bosmot rana sai; bonaut Paulus ysya ana to hayah sai. Tna ana mkyas bi sait ro yasom Yesus ye. Raa retait tiwya yajat oh. Menohe Paulus yatak sai yawe bi retait yhai tibyo fee. Yawe Ait ye yrok yasen oh.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Jõ tnaut mamo-me ye tawe, ‘Fyi re kbe jõ ttu safo refo thar fo?’ Tibyo jõ ttu kʼPaulus tawe, ‘Nyõ ksoh namoʼt Yerusalem tna kbe jõ beah srah anyõ mam kota reto fe mfe a?’
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Menohe Paulus yayoh yawe safo reto ait yakah yaut yamoʼt samu srah ro uu naut. Tna yawe ait yhau mam bui mam befo wea ste raja Kaisar ro yabi ytu srah rait. Feto jõ tbis ait twok bui tna jõ saso wore mre aro afo re tbis ait yamo yo kʼbi Kaisar mam Roma.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Tna raja Agripa yawe kʼgubernur Festus yawe, “Jõ ksoh tari bo ro bi retait ykyas ye.” Tna Festus yawe, “Menrabu jõ ttu ait yama ykyas bo kʼnyõ nari.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Rabu ti fo raja Agripa ysya yfain fai Bernike myum bosnyam wana. Tna bewok masen mamoʼt amah ro raa mtu srah reto mato. Tna raa manes ro kota Kaisarea msya raa sbe ro mase to, mama ye. Ana beta hre. Tna bi Festus ybis raa makah Paulus mama ye.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Tna Festus yawe, “Raja Agripa ysya raa ro mama siret mam befo msya amu sor fo: Nmat bi ait refi. Raa ro Yahudi beta kmo ait. Raa Yahudi ro mhau mam Yerusalem msya raa ro mhau mam befo ye; ana mama mo kʼjõ tna mtu-tu mkah mai ro mase mawe, ‘Kbe Paulus yhau kait mam tabam refo ma! Nme ait yajat to!’
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Menohe jõ tkai safo makan ro misti re ait yasu marak to, aro fee. Tna fo ait yesait yayoh yawe safo rait refo ait yakah yaut yamo yo kʼraja Kaisar ro yase. Feto to, tawe kbe tbis raa makah ait mamoʼt Roma.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Raja Agripa, rabu refo jõ takah Paulus tama befo fo; sik nyõ nsya raa ro hre mam wefo beta ntu bo kʼait. Jõ tawe tkom aam sau tiim bi Kaisar to, kbe betoo safo refo maja rau kʼait. Menohe jõ srau tnaut safo makan rau ro kbe jõ tkom to aro kaket fefares ye.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Soh jõ tiim Paulus yamo yo kʼbi Kaisar ytu srah rait, menohe jõ tkom aam ro maun ait aro fee, kbe raa masah jõ sai.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.