Atos 10
Watum ro Tuhan Bosi ro Tna (AYZ) vs ARC
1 Bi sait yhau mam kota Kaisarea to yasom Kornelius. Ait yamo aban mana ro ja ybo raa sbe majin sau. Raa sbe ro ybo weto mabo 100. Tna ana weto to raa mbam rabin ro Italia.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Kornelius ja mur-mur skabuk Allah. Tna Kornelius, yfain, msya raa ro ja mhau mam amah rait to, beta waa Allah ye. Menohe ana to raa ro Yahudi fee. Ait ja yoo bo mawat yee kʼraa kinyah ro Yahudi, tna ait skabuk Allah yoyo ye.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Baas fares mam ayõ ro tuuf feto, ait ymat malaikat ro mbam Allah sau mama twok mam amah rait tna mawe kʼait mawe, “Kornelius fi!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Ait ymat sas malaikat reto tna yrok waa yawe, “Tuhan; bo bawya mefo?” Tna malaikat reto mawe kʼait mawe, “Allah yari skabuk anyõ oh tna ymat bosan ro ja nyõ nsan kʼraa kinyah ye oh. Ait ymat feto mno yhaf mnan.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Nasen nbis raa baro mamo fooh mamoʼt remo Yope. Tna mmen Simon-Petrus yama.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ait yhau mam amah ro bi Simon ro ja yisoh kak marak. Amah reto to mhau kene mam wore aya sawan maam kait.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Tna malaikat reto sikba Kornelius mamo. Tna fo ait yasen ytu sryan wait mabo ewok msya raa sbe ro ja smot Allah kaket sait mama. Ana weto ja mhau mno bo ro Kornelius ybis sai.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Ana mama tna ait betoo bo ro ait ymat weto beta kʼana. Tna fo, ybis ana mamoʼt Yope tna mmen Petrus yama.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Rabu ti fo ana masen mamo. Ayõ baas to ana mamo kene mam remo ro Yope. Tna mam weto to, Petrus yamo yaut abyõ mam amah tna skabuk ye.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Petrus yhai sre tna yawe yait boit. Boit raa siwyan kri-kri fo tna Allah yinyam bo sau kʼait.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ait ymat ayoh mato maah, tna fo ait ymat bo sau mfi bo hawee mabuf ro maboh sau mroh mbam uu mama. Hawee reto kro mbam tuut trion jiit mroh snok mam tabam.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Ymat he binatang aro rau-rau beta mhau abyõ mam hawee reto. Binatang msya aban ro mton aro rau-rau, tna msya ruu aro rau-rau ye.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Tna ait yari mai sau mawe, “Petrus: Nasen ktan bo weto nabo oh!”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Menohe Petrus yisboh si yawe kʼTuhan yawe, “Mfe saut! Bo ro amu nbau weto to, ja jõ tabo bo weto mafa fee!”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Tna mai reto mkyas kʼait muhrin ro ewok mawe, “Allah yawe, ‘Mfo wefo to, tawe bo weto bo ro mbau fee. Nabo oh. Nbau bo weto u to ma.’”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Bo reto Allah yno muhrin tuuf, tna fo Allah tubat hawee ro riwai reto to, maut mamoʼt ayoh twok mamo marak.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Tna Petrus ynaut bo refo mam yhaf yawe, “Bo bawya ro jõ tmat mefo ee?” Ait ynaut feto, tna raa ro bi Kornelius ybis weto mama. Riwai ana snok mam remo ro Yope tna mtu sas amah ro bi Simon. Ana mros mam amah mato.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Tna mtu mawe, “Simon-Petrus metait a?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Petrus hre ynaut bo ro ymat fares. Tna Har ro Allah mawe kʼait mawe, “Nari, raa mabo tuuf saso nyõ mama fo.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Nasen tna nroh namoʼt te. Tna fo nsya ana nmo. Jõ oh mi tbis ana mama mmen nyõ to. Feto to namo sai.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Tna Petrus yroh yamoʼt te tna yawe kʼana yawe, “Jõ ro anu saso oh mefi. Bo bawya ro anu nnaut nma fo?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Tna ana mawe kʼait mawe, “Amu nma fo, bi Kornelius ybis. Ait tait aban mana raa ro sbe. Ait ja yno bo ro Allah ksoh tna smot Allah ye. Tna raa ro Yahudi beta mmat bo ro ait yno to, mawe ait tait raa ro ja yno bo moof. Iis malaikat ro Allah rAit sau mawe ait ybis amu nma nmen nyõ bmoʼt amah rait mam Kaisarea. Mawe nyõ namo no kʼait tna kbe ait yari bo ro nyõ nkyas kʼait.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Petrus yari bo ro ana mawe feto. Tna yawe, “Nma njin nsya jõ oh mam befo. Tna menrabu rabu anu bmo.”
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Mam Kaisarea to, Kornelius ytu yao na msya yafoh na bo to mama hre su msya ait ste Petrus wea. Tna rabu ti fo, Petrus ysya raa wait wefo mamo snok mam Kaisarea.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Petrus yamo twok mam amah mato fo, Kornelius yama tna yaka yabum yawe hartu ait ye.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Menohe Petrus ymat feto ybo ait yasen tna yawe, “Nasen oh, jõ fi raa sai mefo. Tnan anya tsya nyõ sai.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Petrus ykyas bo ysya bi ait kri-kri to, twok mam amah mato fo. Ait ymat he raa msis siret ste ait wea oh.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Tna ait yawe kʼana yawe, “Anu fo raa ro srim. Menohe anu nhar bo mafa ramu raa ro agama Yahudi to. Watum ranu mkyas mawe, ‘Anu raa ro Yahudi: Nmo niranya nsya raa mana roto ma! Tna twok mam amah wana bo to ma ye!’ Menohe taa, Allah yinyam bo kʼjõ yawe raa mana roto to, kbe mbau kʼamu, raa ro Yahudi u fee. Yawe, ‘Nnaut nwe raa mana roto to raa ro mkair ma!’
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Feto oh mi ati ro anu ntu jõ tamaʼt befo to, jõ ksoh tama sai. Tna hawe fee. Mfo, jõ ksoh thar bo bawya ro mno re anu ntu jõ tamaʼt befo fo?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Tna bi Kornelius yawe kʼait yawe, “Ti jiit mam wore ayõ hawer fefo fo, jõ skabuk mam amah. Jõ skabuk kri-kri fo, bi ro yyum ratan ro mboh kren toni sait yros tubor kene mam jõ tasu.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Tna yawe kʼjõ yawe, ‘Kornelius, bo ro nyõ skabuk kʼAllah to, Ait yari oh. Tna bombra ro nyõ ja nsan kʼraa kinyah to, Ait yhar oh.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Feto to, nbis raa mamoʼt Yope mmen Simon-Petrus yama. Ait mfo yhau mam amah ro bi Simon ro ja yfen bo mkah kak marak tait. Amah reto to mhau kene mam aya sawan maam kait.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Jõ tari feto si to, tbis raa mamo fooh mmen nyõ tna nyõ nhaf moof kʼjõ nama fo. Tna mfo amu beta siret mam wore Allah yasu ymat refo, mkah bo nri bo ro Allah ybis nyõ nkyas kʼamu beta.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Petrus ykyas bo kʼana yawe, “Mfo refo Jõ srau tnaut tawe Allah ysok raa mana sau yse hayah tna ysok raa mana roto taro yse hayah fee saut. Ait ymat beta yawe mnan anya sai.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ja Ait ymat raa mana ryo sai to, awya sai ro waa Ait tna yno bo ro Ait ksoh to, Allah yoo ait yamo raa mana rAit ye.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Bokyas riwai reto Allah ykyas kʼraa mana ro Israel: Ykyas yawe, ‘Yesus Kristus tait kbe yoo riof ro mase yee kʼraa beta.’
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Anu nesait nhar bo beta ro tiwya mabo mam provinsi ro Yudea. Tinyi rau to, Yohanes ro ja baptis raa to, ykyas bo mam provinsi ro Galilea.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Tna fo Yesus ro ybam remo ro Nazaret yama. Allah yoo yatak yee kʼAit tna yoo Har rAit yse matam Ait ye. Allah yatam Yesus tibyo woyõ-woya sai Yesus yamo to, Ait ja yno bo moof tna raa ro kabes yabi (Iblis) ybo to Ait yisoh moof ye.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Tna amu, raabis ro Yesus wait, nmat bo ro Ait yno beta mam kota Yerusalem msya rabin ro Yahudi to ye. Bo reto amu nbo nkyas. Tna raa mame Ait yajat mam ara warok.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Menohe mam ti ro tuuf to Allah yno Ait yrok yasen. Tna yno re raa mmat Ait ye.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Raa makin beta fee. Menohe amu nmat Ait, tna amu hre niit boit nsya Ait su ye. Tiwya Allah ysok amu nesait re nmat tna nkyas Ait yasom kʼraa roto ye.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Ait ybis amu nmo nkyas Yesus yasom. Ybis amu nmo nkyas nwe, ‘Allah ysok Ait yamo Raa ro yhau susai ytu srah raa ro mhai msya raa ro mhau fares bo yari ye.’
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tiwya nabi na beta mhaf sau mkyas Ait msya bo ro kbe Ait yno. Ana mawe awya sai ro smot Ait to, kbe Allah yyon iro wana beta ye.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Tna Petrus ykyas bo wefo kri-kri fo, Har ro Tuhan mroh mama mbo Kornelius ysya raa wait ro mari bo ro Petrus ykyas fo beta.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Allah yoo Har rAit yse mbo raa wefo oh. Yno mamyot mnan fi ro tiwya Ait yno kʼanu ye oh. Nma, anu baptis raa wefo mkah aya ye! Kbe raa aro mno wa fee.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Tibyo Petrus ybis raa baptis ana mkah Yesus Kristus yasom. Tna ana mabe Petrus soh-soh ait mawe, “Nyõ namo wia ma. Nhau nsya amu ti baro wia rere!”
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.