Gálatas 2
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs BKJ
1 Ikpe igbẹne e dọsẹ, mhi nga iJerusalẹmu. Utona, iBanabasi ọ deba mhẹ. Mhi li gbo rue iTatọsi.
1 Então, catorze anos depois, eu subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Eri mhi nga obọ ni mhi rọ ri imẹalo ni mhi mẹ gbe akanya, ali ni mhi rọkhasẹ wẹ usomhi onete ni mhi rọ ọ tse abọ ifuabọ ẹgbọ iJẹta. Ama eri mhi bẹna riẹlẹ ona khasẹ ẹgbọ ni e khi eni ẹẹ ralo, irari khi ulishi oo mu mhẹ ini ikanya ni mhi kpe gbe ghue ali ena ikpukhokho eyẹmhẹ e ya khi afuẹ.
2 E subi por causa de uma revelação, e comuniquei-lhes o evangelho que prego entre os gentios, porém particularmente aos que eram de reputação, a fim de eu não correr ou de não ter corrido em vão.
3 ITatọsi ni ọ nu mhẹ kia, aa liẹ khi ọ mema shẹlẹ-a, abi ọ tseku khi ọngi iGiriki.
3 Mas nem Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a circuncidar-se;
4 Eri ingme oshẹlẹ onana o lasele irari khi inyọghuo eghuo ena ẹgbhọli e bẹna lo anye ifuabọ, ni e ba mẹ asha guanọ udi ẹpfua ni iJesu iKirisiti ọ rọ na anye, mu anye ighumha.
4 e isso por causa da presença dos falsos irmãos, desconhecedores, que secretamente introduziram-se entre nós para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar;
5 Ama anye ẹa tigbe lama na wẹ ukuku ẹghẹghẹ ni a rọ bhale ya ẹ khi igẹsikia oyi oni usomhi onete o nu ẹ kie la.
5 aos quais não nos sujeitamos nem por uma hora; a fim de que a verdade do evangelho permanecesse convosco.
6 Ẹgbọ eni ẹ bino egbewẹ khi wẹwẹ e mu ẹloe, ẹa mu mhẹ ẹloe, irari khi Ẹshinẹgba ọa mhuẹ ọni ọ kpe mhẹ nẹ, ali khi abi ọgbọ li edato ọa rọli ẹ gue ọgbọ ẹzọ. Eni ẹgbọ eghọghọ ẹa mhuẹ emini e rọ ma mhẹ usomhi onete.
6 Mas quanto aos que pareciam ser alguma coisa, (o que quer que eles fossem, nenhuma diferença faz para mim: nada me importa; Deus não se deixa levar pela aparência do homem) pois aqueles que pareciam ser alguma coisa quando reunidos nada me acrescentaram,
7 Ama eri e mẹ khi a she ri akanya itsabọ usomhi onete ghi ẹgbọ iJẹta nga mhẹ obọ, ẹzẹzẹ abi a li li ghie iPita ghi ẹgbọ iJu.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me foi confiado, assim como o evangelho da circuncisão foi confiado a Pedro;
8 Irari khi abi Ẹshinẹgba ọ li nu iPita ẹ gbe akanya abi aghiusomhi na kẹẹ ni a ghie ghi ẹgbọ iJu, ighọ ọ li nu mhẹ gbe abi aghiusomhi ni a ghie ghi ẹgbọ iJẹta.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, o mesmo operou também em mim para com os gentios);
9 IJemhisi ali iPita ali iJọni ni a lẹsẹ khi wẹwẹ e mu oni igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ mhuẹ, e mẹ khi Ẹshinẹgba ọ ri isomhopfa na kẹ na mhẹmhẹ ali iBanabasi, e rọ lama na anye, anye ke tsabọ oni usomhi onete oghuo ye ẹgbọ iJẹta. Wẹwẹ e tsabọ ye ẹgbọ iJu.
9 e quando Tiago, Cefas e João, que pareciam ser os pilares, perceberam a graça que me foi dada, deram a mim e a Barnabé suas mãos direitas em sinal de comunhão; nós iríamos aos gentios e eles aos circuncidados.
10 Emini e ngme khi anye ke kpaghiẹ ẹgbọ ni ẹa mhọli obọ, ighọ mhi li rọshẹka riẹlẹ ọli.
10 Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres; justamente o que eu também estava determinado a fazer.
11 Abi iPita ọ rọ bhale Atiọki, mhi gueyẹ ọli gboo ghemhẹ ghe ẹ khi ọa guẹ kia, irari khi ọ lue.
11 Quando, porém, Pedro foi para Antioquia, me opus a ele face a face, porque ele era reprovável.
12 Neni ẹgbọ ni iJemhisi ọ ghie usomhi, e bhale, iPita ọ kpẹ nu ẹgbọ iJẹta a le eminale kugbe, ama abi eni ẹgbọ e rọ bhale, ọ ti je ukhokho na iJẹta eghọ, irari khi ulishi oyi ẹgbọ ni ẹ liẹ khi ọgbọ ọ mema shẹlẹ-a oo mu ọli.
12 Porque, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas, quando aqueles vieram, ele retirou-se e separou-se deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Ẹgbọ iJu eni e miesuọ enekpọle e li kuma ọli ọ riẹlẹ ikokoalo, ya ramhi khi oni ikokoalo o li ri iBanabasi kuma wẹ ọ.
13 Os demais judeus se afastaram como ele, de modo que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Abi mhi rọ mẹ khi, ẹa rọte odẹ igẹsikia abi oni usomhi onete o ngme, mhi la ukpẹloe eni ẹgbọ liẹ iPita, “Ọgbọ iJu u khi, ama wa ngeli abi ọgbọ iJẹta. Elọ o zẹ ni u ke rọ nono ni i ri itoto mu ẹgbọ iJẹta ke riẹlẹ ighuighuẹ eyi ẹgbọ iJu?
14 Mas, quando vi que eles não andavam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Pedro diante de todos eles: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como obrigas os gentios a viverem como os judeus?
15 “Ẹgbọ iJu a bia awa, awa aa khi ẹgbọ iJẹta ena olamhẹ,” abi a lu wẹ.
15 Nós que somos naturalmente judeus, e não pecadores dentre os gentios;
16 Lẹsẹ khi aa ya pfa na ọgbọ irari khi ọ ri ushi a gbe akanya, ama itobọ irudunga iJesu iKirisiti. Ighọ awa li li ri udu nga iJesu iKirisiti ni a rọ pfa na awa. Ọa khi itobọ irushi-gbe akanya, irari khi ọgbọkhọghuo ọa la ọ ni a ya pfa na irari khi ọ dobẹ ri ushi a gbe akanya.
16 sabemos que um homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé de Jesus Cristo, nós também cremos em Jesus Cristo, para que pudéssemos ser justificados pela fé de Cristo, e não pelas obras da lei, porque pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 “Abi awa liẹ dua ni awa khi eni a pfa na elemhi iKirisiti, eri o rọkhasẹ khi ena olamhẹ awa khi. Oghọ khi eri iJesu ọ mu ẹ ma olamhẹ? Iiye o, ọa khi ighọ!
17 Porém, se enquanto procuramos ser justificados por Cristo, nós mesmos também formos achados pecadores, por acaso seria Cristo o ministro do pecado? De forma alguma.
18 Mhi kha riẹlẹ emini mhi guọghọ-a rọkọ, eri mhi rọkhasẹ khi ọgbushia mhi khi.
18 Se torno a construir as coisas que eu destruí, eu faço de mim mesmo um transgressor.
19 Irari khi rọte ushi mhi te ghu pfa ushi, ni mhi dobẹ la ọ na Ẹshinẹgba.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para que eu possa viver para Deus.
20 A she li ta mhẹ ma apfida abi a li ta iJesu ma apfida, ali khi aa ke khi mhẹmhẹ mhi ke la agbọ, ama iKirisiti ọ ke la agbọ oyẹmhẹ. Agbọ ni mhi la elemhi idiegbe oyẹmhẹ memena, irudunga Omi Ẹshinẹgba mhi te la ọ, ni ọ nono ingme oyẹmhẹ, ni ọ ghu-a, ni ọ ri agbọ oyọli na mhẹ.
20 Estou crucificado com Cristo, não obstante, eu vivo, porém, não eu, mas Cristo vive em mim. E a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, que me amou, e entregou-se a si mesmo por mim.
21 Mhi aa ri obọ gbe isomhelemhi oyi Ẹshinẹgba nyẹ, irari khi ini o khia khi itobọ iri-ushi-gbe akanya ọgbọ rọ pfuasẹ lọ, eghuli afuẹ iKirisiti ọ ghu!”
21 Não negligencio a graça de Deus, pois se a justiça vem pela lei, então Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.