Atos 10
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NTLH
1 Ọmọse ọghuo ọ la ẹoli iSizeria ni a lu iKọnilusi. Ọ khi ọga ọyi ekhọli-okhuẹ eyi Itili.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Lọli ali apfọli e khi ẹgbọ ni ẹ na ulishi Ẹshinẹgba. Ọ khi ọgbọ ni ọ pfo elemhi i somhi ẹgbọ ni ẹa mhuẹ opfa. Ọ gbo khi ọgbọ ni ọ sọ iromhi ẹghẹghẹ kpa.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Ẹlẹghuo elemhi agogo esẹ ẹlẹ ọguota, ọ mẹ imẹ-alo, ọ mẹ khi agẹni ọyi Ẹshinẹgba ọ bhale ọ lu ọli, “IKọnilusi!”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Ọ sọ alo ghue ọni agẹni, ulishi o mu ọli. Ọọ li, “Ọnọmhuẹ elọ o zẹ khi u bhale.”
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Memena nyanya ghie ẹgbọ je ẹoli iJopa ni e ya lu iSamọ ni a gbolo ẹ lu iPita, ni ọ bhale.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Ọ kushi ayi iSamọ ni ọ ri ekuẹ elamhi ẹ gbe akanya. Oni owa oyọli o la epfẹ okẹ.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Abi ọni agẹni ọ rọ vu se, iKọnilusi ọ lu eni ẹ ga li etuava ali ọkhọli-okhuẹ ni ọ khi adogẹli ọyọli ni ọọ ga Ẹshinẹgba.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 IKọnilusi ọ gueyẹ wẹ emini a mẹ nya. Ọ ghie wẹ je obini iJopa.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Ogbeakọlọ khi itsotso ọguota o mu ekẹ, khi e lẹsẹ ri okiali ramhi epfepfẹ iJopa, iPita ọ nga owa atọnga ya sọ iromhi.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Okiamhi oo gbe ọli. Ọọ nono emini ọ ya le. Abi a rọ ọ nye eminale ni ọ ya le, ọ mẹ imẹ-alo.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Ọ mẹ khi emini e li abi ode ni o zẹ igo ene o rọte idane e tiemhile.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Ighọ ọ mẹ khi iwali elamhakọ e laọ, ghe eni e zẹ awẹ ene ali eni ẹẹ tialọ idi ekẹ ali ipfeli.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Ighọ uruli o ngme, ọọ li, “Vule iPita, gbe ni u le.”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Ama iPita ọọ, “Iiye e, Ọnọmhuẹ! Mhia kpẹ tigbe le eminale ni ẹa pfuasẹ ni a ghuẹ ghue, a ti ẹ bia mhẹ.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Oni uruli o gbo nu ọli ngme, ọọ li, “Emini Ẹshinẹgba ọ da rọ khi oni o pfuasẹ se, khi ke lu ọli emini ọa pfuasẹ.”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Itesẹ o lighọ mhẹsẹ abọ ri egbọli khasẹ neni a rue oni emhi nga idane.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Abi iPita ọ kie li i sa ingme imẹ-alo ni ọ mẹ, emọse ni iKọnilusi ọ ghie usomhi, e nono owa oyi iSamọ mẹ. E migha odalo odẹ unuẹkpẹ oyi oni apfẹ.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 E lu mhila, “A mhọli ọpfẹse shi ana ni a lu iSamọ iPita?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Abi iPita ọ kiele khọkhọ emini oni imẹ-alo ona o ngme, Ayẹmhẹ ọ rọ gueyẹ ọli, “Ri esọ kpẹ emọse aasẹ ẹẹ nono ẹ.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Nyanya mu egbe ni u deba wẹ vu, khi mhẹmhẹ mhi ghie wẹ.”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Ighọ iPita ọ tiemhi deba wẹ, ọọ wẹ, “Mhẹmhẹ a nono, elọ e rẹ ẹ bhale?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Ẹẹ ọli, “Ọga ọyi ekhọli-okhuẹ ni a lu iKọnilusi ọ ghie anye ghi ẹ. Ọgbọ ọniẹmhi ni ẹgbọ iJu e mu ekpẹ a na ọ khi. Ọ gbo khi ọgbọ ni ọ pfuasẹ ni ọọ ga Ẹshinẹgba. Agẹni ọ gueyẹ oli ọ ghie ghi ẹ, u bhale owa oyọli, ni ọ suọ ingme ni u ya gueyẹ ọli.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Ighọ iPita ọ lu eni emọse lo owa oyọli, e gbhẹ aghọ ni ogbe o gbe.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Ogbeakọlọ, e lo elemhi ẹoli iSizeria le, ashini iKọnilusi ali apfọli ali egbegbi emọle ọli, e legba migha ẹ khẹ wẹ.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Abi iPita ọ rọ ramhi aghọ, iKọnilusi ọ lo ọ li odẹ, ọ wugha, ọ nyẹsẹ ukhomhi tsẹ ọli.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Ama iPita ọ mu ọli vule, ọọ li, “Vule khi ọgbọ ọnabi yẹyẹ mhi khi.”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 IPita ọ nu ọli ngme, ọ lo owa, ọ bhale ya ẹ ẹgbọ ni e bu shi aghọ.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Ọọ wẹ, “Ẹẹ a she lẹsẹ khi eri Ishi eyi iMosisi ọọ ẹgbọ iJu e khi kugbe ẹgbọ iJẹta ọ, wẹkhi eri e kọ ya fẹli ọgbọ ni ọa khi iJu. Ama Ẹshinẹgba ọ rọli khasẹ mhẹ mhi khi leli ọgbọkhọghuo shi ọni ọa pfuasẹ ali ọni a ghuẹ.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Irarighọ, abi u rọ ghie lu mhẹ, mhia mhọli akhọkhọmhẹ shi ọ. Elọ u mema lu mhẹ shi?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 IKọnilusi ọọ li, “Amo o li ẹlẹ ene, ẹghẹghẹ agogo esẹ ọguota, mhi rọ la owa oyẹmhẹ ẹ sọ iromhi. Udemhija mhi mẹ khi ọmọse ọghuo ọ sọ itsua ni ẹẹ gẹ nyanyanya ọ migha mhẹ odalo.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Ọọ li, ‘IKọnilusi, Ẹshinẹgba ọ she suọ iromhi eyẹ, ọ she gbo mẹ ikanya isomhelemhi ni u gbe ẹ deba ẹgbọ eni ẹa mhuẹ.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Ghie ọgbọ ghi ọmọse ni a lu iSamọ iPita ni ọ la iJopa. Ọpfẹse ọ khi shi owa oyi iSamọ ni ọ ri ekuẹ ẹlamhi ẹ gbe akanya, ni ọ la epfẹ okẹ oku.’
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Lọli mhi rọ ghie ọgbọ ghi ẹ pia. Oo guẹ ti, abi u bhale. Memena awa nya awa la odalo oyi Ẹshinẹgba ni anye suọ emini Ọnọmhuẹ o gueyẹ u gueyẹ anye.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 IPita ọọ, “Mhi she mẹ ọli mẹ khi igẹsikia o khi, khi Ẹshinẹgba ọa mhọli khi ọna ọ kpe ọli nẹ,
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 ama ẹgbọ kpa ni e da a na ulishi oyi Ẹshinẹgba, ni e gbolo ẹ riẹlẹ emini o rọte odẹ, Ẹshinẹgba ọ kpe obọ ọọ mie.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Ẹẹ a lẹsẹ usomhi ni ọ ghie ghi ẹgbọ iZirẹni, ni o khi usomhi onete oyi opfọmhẹ ni o rọte obọ oyi iJesu iKirisiti ni ọ khi Ọnọmhuẹ ọyi agbọ kpa bhale.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Ẹẹ a lẹsẹ ingme ni a mẹ elemhi ekẹ iJudia nya, ni o rọte iGalili gbaekẹle, abi iJọni ọ́ rọ ọ tse abọ usomhi gueyẹ ẹgbọ, khi a mema batazi wẹ,
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 abi Ẹshinẹgba ọ li ri Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ali ekpabọ kpha iJesu ọnge iNazarẹti sọ, ali abi ọ li i kiakia ashakpa riẹlẹ onete, ni ọ mie ẹgbọ pfuese obọ oyi ekpabọ eyi ọkphaghiẹ, itobọ khi Ẹshinẹgba ọ́ nu ọli la.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Anye ri ẹloe mẹ ikanya ni ọ gbe nya, elemhi ẹoli eyi ẹgbọ iJu ali iJerusalẹmu. Wẹwẹ e tali ma ọọra apfida gbe ọli-a.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Ama ẹlẹ nuzi-esẹ, Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise ọli le ni a mẹ ọli.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Ọa khi ọgbọkpa ọ mẹ ọli, sẹẹ ni anye ni Ẹshinẹgba ọ she kpẹ zẹ, anye khi ọtsẹlẹ, anye ni anye nu ọli le eminale ni anye gbo nu ọli da abi ọ rọ rọte eghuli guale se.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Ọ mhẹsẹ na anye, anye kia ke gueyẹ ẹgbọkpa ali anye gbo ke pfi ọtsẹlẹ shi ọ khi lọli iJesu, Ẹshinẹgba ọ zẹ, lọli khi ọsọ-ẹzọ ọyi eni e laọ ali eni e ghu-a.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Emekẹguele nya e kpẹ ngme ungmemhi oyọli khi eni e da mie ọli suọ khi a ya gbe olamhẹ kua na wẹ, rọte ekpabọ ni o la eva oyọli.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Abi iPita ọ kie li i ngme, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ tiemhile na ẹgbọ ni e suọ oni ungmemhi.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Abọ e sha eni e miesuọ ni e shẹlẹ-a, ni e rọte ẹoli iJopa kphase iPita bhale aghọ, khi Ẹshinẹgba ọ li ri Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ na ẹgbọ iJẹta.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Irari khi e suọ khi e ngme ẹmuẹ ọdọda eyi Ayẹmhẹ nọ pfuasẹ, e kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Ọgbọkhọghuo ọ dobẹ ya liẹ ọgbọ khi ri amẹ batazi ẹgbọ ena mena? E she li mie Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ abi awa li mie ọli.”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Ighọ iPita ọọ a ka ri eva oyi iJesu iKirisiti batazi wẹ. Ighọ e gueyẹ ọli ọ nu wẹwẹ la aghọ ikukumi ogbẹlẹ.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.