Atos 10

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ọmọse ọghuo ọ la ẹoli iSizeria ni a lu iKọnilusi. Ọ khi ọga ọyi ekhọli-okhuẹ eyi Itili.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Lọli ali apfọli e khi ẹgbọ ni ẹ na ulishi Ẹshinẹgba. Ọ khi ọgbọ ni ọ pfo elemhi i somhi ẹgbọ ni ẹa mhuẹ opfa. Ọ gbo khi ọgbọ ni ọ sọ iromhi ẹghẹghẹ kpa.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Ẹlẹghuo elemhi agogo esẹ ẹlẹ ọguota, ọ mẹ imẹ-alo, ọ mẹ khi agẹni ọyi Ẹshinẹgba ọ bhale ọ lu ọli, “IKọnilusi!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ọ sọ alo ghue ọni agẹni, ulishi o mu ọli. Ọọ li, “Ọnọmhuẹ elọ o zẹ khi u bhale.”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Memena nyanya ghie ẹgbọ je ẹoli iJopa ni e ya lu iSamọ ni a gbolo ẹ lu iPita, ni ọ bhale.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ọ kushi ayi iSamọ ni ọ ri ekuẹ elamhi ẹ gbe akanya. Oni owa oyọli o la epfẹ okẹ.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Abi ọni agẹni ọ rọ vu se, iKọnilusi ọ lu eni ẹ ga li etuava ali ọkhọli-okhuẹ ni ọ khi adogẹli ọyọli ni ọọ ga Ẹshinẹgba.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 IKọnilusi ọ gueyẹ wẹ emini a mẹ nya. Ọ ghie wẹ je obini iJopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ogbeakọlọ khi itsotso ọguota o mu ekẹ, khi e lẹsẹ ri okiali ramhi epfepfẹ iJopa, iPita ọ nga owa atọnga ya sọ iromhi.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Okiamhi oo gbe ọli. Ọọ nono emini ọ ya le. Abi a rọ ọ nye eminale ni ọ ya le, ọ mẹ imẹ-alo.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Ọ mẹ khi emini e li abi ode ni o zẹ igo ene o rọte idane e tiemhile.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Ighọ ọ mẹ khi iwali elamhakọ e laọ, ghe eni e zẹ awẹ ene ali eni ẹẹ tialọ idi ekẹ ali ipfeli.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Ighọ uruli o ngme, ọọ li, “Vule iPita, gbe ni u le.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ama iPita ọọ, “Iiye e, Ọnọmhuẹ! Mhia kpẹ tigbe le eminale ni ẹa pfuasẹ ni a ghuẹ ghue, a ti ẹ bia mhẹ.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Oni uruli o gbo nu ọli ngme, ọọ li, “Emini Ẹshinẹgba ọ da rọ khi oni o pfuasẹ se, khi ke lu ọli emini ọa pfuasẹ.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Itesẹ o lighọ mhẹsẹ abọ ri egbọli khasẹ neni a rue oni emhi nga idane.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Abi iPita ọ kie li i sa ingme imẹ-alo ni ọ mẹ, emọse ni iKọnilusi ọ ghie usomhi, e nono owa oyi iSamọ mẹ. E migha odalo odẹ unuẹkpẹ oyi oni apfẹ.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 E lu mhila, “A mhọli ọpfẹse shi ana ni a lu iSamọ iPita?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Abi iPita ọ kiele khọkhọ emini oni imẹ-alo ona o ngme, Ayẹmhẹ ọ rọ gueyẹ ọli, “Ri esọ kpẹ emọse aasẹ ẹẹ nono ẹ.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Nyanya mu egbe ni u deba wẹ vu, khi mhẹmhẹ mhi ghie wẹ.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Ighọ iPita ọ tiemhi deba wẹ, ọọ wẹ, “Mhẹmhẹ a nono, elọ e rẹ ẹ bhale?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Ẹẹ ọli, “Ọga ọyi ekhọli-okhuẹ ni a lu iKọnilusi ọ ghie anye ghi ẹ. Ọgbọ ọniẹmhi ni ẹgbọ iJu e mu ekpẹ a na ọ khi. Ọ gbo khi ọgbọ ni ọ pfuasẹ ni ọọ ga Ẹshinẹgba. Agẹni ọ gueyẹ oli ọ ghie ghi ẹ, u bhale owa oyọli, ni ọ suọ ingme ni u ya gueyẹ ọli.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ighọ iPita ọ lu eni emọse lo owa oyọli, e gbhẹ aghọ ni ogbe o gbe.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Ogbeakọlọ, e lo elemhi ẹoli iSizeria le, ashini iKọnilusi ali apfọli ali egbegbi emọle ọli, e legba migha ẹ khẹ wẹ.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Abi iPita ọ rọ ramhi aghọ, iKọnilusi ọ lo ọ li odẹ, ọ wugha, ọ nyẹsẹ ukhomhi tsẹ ọli.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ama iPita ọ mu ọli vule, ọọ li, “Vule khi ọgbọ ọnabi yẹyẹ mhi khi.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 IPita ọ nu ọli ngme, ọ lo owa, ọ bhale ya ẹ ẹgbọ ni e bu shi aghọ.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Ọọ wẹ, “Ẹẹ a she lẹsẹ khi eri Ishi eyi iMosisi ọọ ẹgbọ iJu e khi kugbe ẹgbọ iJẹta ọ, wẹkhi eri e kọ ya fẹli ọgbọ ni ọa khi iJu. Ama Ẹshinẹgba ọ rọli khasẹ mhẹ mhi khi leli ọgbọkhọghuo shi ọni ọa pfuasẹ ali ọni a ghuẹ.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Irarighọ, abi u rọ ghie lu mhẹ, mhia mhọli akhọkhọmhẹ shi ọ. Elọ u mema lu mhẹ shi?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 IKọnilusi ọọ li, “Amo o li ẹlẹ ene, ẹghẹghẹ agogo esẹ ọguota, mhi rọ la owa oyẹmhẹ ẹ sọ iromhi. Udemhija mhi mẹ khi ọmọse ọghuo ọ sọ itsua ni ẹẹ gẹ nyanyanya ọ migha mhẹ odalo.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Ọọ li, ‘IKọnilusi, Ẹshinẹgba ọ she suọ iromhi eyẹ, ọ she gbo mẹ ikanya isomhelemhi ni u gbe ẹ deba ẹgbọ eni ẹa mhuẹ.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ghie ọgbọ ghi ọmọse ni a lu iSamọ iPita ni ọ la iJopa. Ọpfẹse ọ khi shi owa oyi iSamọ ni ọ ri ekuẹ ẹlamhi ẹ gbe akanya, ni ọ la epfẹ okẹ oku.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Lọli mhi rọ ghie ọgbọ ghi ẹ pia. Oo guẹ ti, abi u bhale. Memena awa nya awa la odalo oyi Ẹshinẹgba ni anye suọ emini Ọnọmhuẹ o gueyẹ u gueyẹ anye.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 IPita ọọ, “Mhi she mẹ ọli mẹ khi igẹsikia o khi, khi Ẹshinẹgba ọa mhọli khi ọna ọ kpe ọli nẹ,
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 ama ẹgbọ kpa ni e da a na ulishi oyi Ẹshinẹgba, ni e gbolo ẹ riẹlẹ emini o rọte odẹ, Ẹshinẹgba ọ kpe obọ ọọ mie.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Ẹẹ a lẹsẹ usomhi ni ọ ghie ghi ẹgbọ iZirẹni, ni o khi usomhi onete oyi opfọmhẹ ni o rọte obọ oyi iJesu iKirisiti ni ọ khi Ọnọmhuẹ ọyi agbọ kpa bhale.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Ẹẹ a lẹsẹ ingme ni a mẹ elemhi ekẹ iJudia nya, ni o rọte iGalili gbaekẹle, abi iJọni ọ́ rọ ọ tse abọ usomhi gueyẹ ẹgbọ, khi a mema batazi wẹ,
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 abi Ẹshinẹgba ọ li ri Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ali ekpabọ kpha iJesu ọnge iNazarẹti sọ, ali abi ọ li i kiakia ashakpa riẹlẹ onete, ni ọ mie ẹgbọ pfuese obọ oyi ekpabọ eyi ọkphaghiẹ, itobọ khi Ẹshinẹgba ọ́ nu ọli la.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Anye ri ẹloe mẹ ikanya ni ọ gbe nya, elemhi ẹoli eyi ẹgbọ iJu ali iJerusalẹmu. Wẹwẹ e tali ma ọọra apfida gbe ọli-a.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ama ẹlẹ nuzi-esẹ, Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise ọli le ni a mẹ ọli.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Ọa khi ọgbọkpa ọ mẹ ọli, sẹẹ ni anye ni Ẹshinẹgba ọ she kpẹ zẹ, anye khi ọtsẹlẹ, anye ni anye nu ọli le eminale ni anye gbo nu ọli da abi ọ rọ rọte eghuli guale se.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ọ mhẹsẹ na anye, anye kia ke gueyẹ ẹgbọkpa ali anye gbo ke pfi ọtsẹlẹ shi ọ khi lọli iJesu, Ẹshinẹgba ọ zẹ, lọli khi ọsọ-ẹzọ ọyi eni e laọ ali eni e ghu-a.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Emekẹguele nya e kpẹ ngme ungmemhi oyọli khi eni e da mie ọli suọ khi a ya gbe olamhẹ kua na wẹ, rọte ekpabọ ni o la eva oyọli.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Abi iPita ọ kie li i ngme, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ tiemhile na ẹgbọ ni e suọ oni ungmemhi.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Abọ e sha eni e miesuọ ni e shẹlẹ-a, ni e rọte ẹoli iJopa kphase iPita bhale aghọ, khi Ẹshinẹgba ọ li ri Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ na ẹgbọ iJẹta.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Irari khi e suọ khi e ngme ẹmuẹ ọdọda eyi Ayẹmhẹ nọ pfuasẹ, e kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Ọgbọkhọghuo ọ dobẹ ya liẹ ọgbọ khi ri amẹ batazi ẹgbọ ena mena? E she li mie Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ abi awa li mie ọli.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Ighọ iPita ọọ a ka ri eva oyi iJesu iKirisiti batazi wẹ. Ighọ e gueyẹ ọli ọ nu wẹwẹ la aghọ ikukumi ogbẹlẹ.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.