Atos 10
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARC
1 Ọmọse ọghuo ọ la ẹoli iSizeria ni a lu iKọnilusi. Ọ khi ọga ọyi ekhọli-okhuẹ eyi Itili.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Lọli ali apfọli e khi ẹgbọ ni ẹ na ulishi Ẹshinẹgba. Ọ khi ọgbọ ni ọ pfo elemhi i somhi ẹgbọ ni ẹa mhuẹ opfa. Ọ gbo khi ọgbọ ni ọ sọ iromhi ẹghẹghẹ kpa.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ẹlẹghuo elemhi agogo esẹ ẹlẹ ọguota, ọ mẹ imẹ-alo, ọ mẹ khi agẹni ọyi Ẹshinẹgba ọ bhale ọ lu ọli, “IKọnilusi!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Ọ sọ alo ghue ọni agẹni, ulishi o mu ọli. Ọọ li, “Ọnọmhuẹ elọ o zẹ khi u bhale.”
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Memena nyanya ghie ẹgbọ je ẹoli iJopa ni e ya lu iSamọ ni a gbolo ẹ lu iPita, ni ọ bhale.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ọ kushi ayi iSamọ ni ọ ri ekuẹ elamhi ẹ gbe akanya. Oni owa oyọli o la epfẹ okẹ.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Abi ọni agẹni ọ rọ vu se, iKọnilusi ọ lu eni ẹ ga li etuava ali ọkhọli-okhuẹ ni ọ khi adogẹli ọyọli ni ọọ ga Ẹshinẹgba.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 IKọnilusi ọ gueyẹ wẹ emini a mẹ nya. Ọ ghie wẹ je obini iJopa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ogbeakọlọ khi itsotso ọguota o mu ekẹ, khi e lẹsẹ ri okiali ramhi epfepfẹ iJopa, iPita ọ nga owa atọnga ya sọ iromhi.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Okiamhi oo gbe ọli. Ọọ nono emini ọ ya le. Abi a rọ ọ nye eminale ni ọ ya le, ọ mẹ imẹ-alo.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ọ mẹ khi emini e li abi ode ni o zẹ igo ene o rọte idane e tiemhile.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Ighọ ọ mẹ khi iwali elamhakọ e laọ, ghe eni e zẹ awẹ ene ali eni ẹẹ tialọ idi ekẹ ali ipfeli.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Ighọ uruli o ngme, ọọ li, “Vule iPita, gbe ni u le.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ama iPita ọọ, “Iiye e, Ọnọmhuẹ! Mhia kpẹ tigbe le eminale ni ẹa pfuasẹ ni a ghuẹ ghue, a ti ẹ bia mhẹ.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Oni uruli o gbo nu ọli ngme, ọọ li, “Emini Ẹshinẹgba ọ da rọ khi oni o pfuasẹ se, khi ke lu ọli emini ọa pfuasẹ.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Itesẹ o lighọ mhẹsẹ abọ ri egbọli khasẹ neni a rue oni emhi nga idane.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Abi iPita ọ kie li i sa ingme imẹ-alo ni ọ mẹ, emọse ni iKọnilusi ọ ghie usomhi, e nono owa oyi iSamọ mẹ. E migha odalo odẹ unuẹkpẹ oyi oni apfẹ.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 E lu mhila, “A mhọli ọpfẹse shi ana ni a lu iSamọ iPita?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Abi iPita ọ kiele khọkhọ emini oni imẹ-alo ona o ngme, Ayẹmhẹ ọ rọ gueyẹ ọli, “Ri esọ kpẹ emọse aasẹ ẹẹ nono ẹ.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Nyanya mu egbe ni u deba wẹ vu, khi mhẹmhẹ mhi ghie wẹ.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Ighọ iPita ọ tiemhi deba wẹ, ọọ wẹ, “Mhẹmhẹ a nono, elọ e rẹ ẹ bhale?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ẹẹ ọli, “Ọga ọyi ekhọli-okhuẹ ni a lu iKọnilusi ọ ghie anye ghi ẹ. Ọgbọ ọniẹmhi ni ẹgbọ iJu e mu ekpẹ a na ọ khi. Ọ gbo khi ọgbọ ni ọ pfuasẹ ni ọọ ga Ẹshinẹgba. Agẹni ọ gueyẹ oli ọ ghie ghi ẹ, u bhale owa oyọli, ni ọ suọ ingme ni u ya gueyẹ ọli.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Ighọ iPita ọ lu eni emọse lo owa oyọli, e gbhẹ aghọ ni ogbe o gbe.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Ogbeakọlọ, e lo elemhi ẹoli iSizeria le, ashini iKọnilusi ali apfọli ali egbegbi emọle ọli, e legba migha ẹ khẹ wẹ.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Abi iPita ọ rọ ramhi aghọ, iKọnilusi ọ lo ọ li odẹ, ọ wugha, ọ nyẹsẹ ukhomhi tsẹ ọli.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ama iPita ọ mu ọli vule, ọọ li, “Vule khi ọgbọ ọnabi yẹyẹ mhi khi.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 IPita ọ nu ọli ngme, ọ lo owa, ọ bhale ya ẹ ẹgbọ ni e bu shi aghọ.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Ọọ wẹ, “Ẹẹ a she lẹsẹ khi eri Ishi eyi iMosisi ọọ ẹgbọ iJu e khi kugbe ẹgbọ iJẹta ọ, wẹkhi eri e kọ ya fẹli ọgbọ ni ọa khi iJu. Ama Ẹshinẹgba ọ rọli khasẹ mhẹ mhi khi leli ọgbọkhọghuo shi ọni ọa pfuasẹ ali ọni a ghuẹ.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Irarighọ, abi u rọ ghie lu mhẹ, mhia mhọli akhọkhọmhẹ shi ọ. Elọ u mema lu mhẹ shi?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 IKọnilusi ọọ li, “Amo o li ẹlẹ ene, ẹghẹghẹ agogo esẹ ọguota, mhi rọ la owa oyẹmhẹ ẹ sọ iromhi. Udemhija mhi mẹ khi ọmọse ọghuo ọ sọ itsua ni ẹẹ gẹ nyanyanya ọ migha mhẹ odalo.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Ọọ li, ‘IKọnilusi, Ẹshinẹgba ọ she suọ iromhi eyẹ, ọ she gbo mẹ ikanya isomhelemhi ni u gbe ẹ deba ẹgbọ eni ẹa mhuẹ.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ghie ọgbọ ghi ọmọse ni a lu iSamọ iPita ni ọ la iJopa. Ọpfẹse ọ khi shi owa oyi iSamọ ni ọ ri ekuẹ ẹlamhi ẹ gbe akanya, ni ọ la epfẹ okẹ oku.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Lọli mhi rọ ghie ọgbọ ghi ẹ pia. Oo guẹ ti, abi u bhale. Memena awa nya awa la odalo oyi Ẹshinẹgba ni anye suọ emini Ọnọmhuẹ o gueyẹ u gueyẹ anye.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 IPita ọọ, “Mhi she mẹ ọli mẹ khi igẹsikia o khi, khi Ẹshinẹgba ọa mhọli khi ọna ọ kpe ọli nẹ,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 ama ẹgbọ kpa ni e da a na ulishi oyi Ẹshinẹgba, ni e gbolo ẹ riẹlẹ emini o rọte odẹ, Ẹshinẹgba ọ kpe obọ ọọ mie.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Ẹẹ a lẹsẹ usomhi ni ọ ghie ghi ẹgbọ iZirẹni, ni o khi usomhi onete oyi opfọmhẹ ni o rọte obọ oyi iJesu iKirisiti ni ọ khi Ọnọmhuẹ ọyi agbọ kpa bhale.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Ẹẹ a lẹsẹ ingme ni a mẹ elemhi ekẹ iJudia nya, ni o rọte iGalili gbaekẹle, abi iJọni ọ́ rọ ọ tse abọ usomhi gueyẹ ẹgbọ, khi a mema batazi wẹ,
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 abi Ẹshinẹgba ọ li ri Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ali ekpabọ kpha iJesu ọnge iNazarẹti sọ, ali abi ọ li i kiakia ashakpa riẹlẹ onete, ni ọ mie ẹgbọ pfuese obọ oyi ekpabọ eyi ọkphaghiẹ, itobọ khi Ẹshinẹgba ọ́ nu ọli la.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Anye ri ẹloe mẹ ikanya ni ọ gbe nya, elemhi ẹoli eyi ẹgbọ iJu ali iJerusalẹmu. Wẹwẹ e tali ma ọọra apfida gbe ọli-a.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ama ẹlẹ nuzi-esẹ, Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise ọli le ni a mẹ ọli.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Ọa khi ọgbọkpa ọ mẹ ọli, sẹẹ ni anye ni Ẹshinẹgba ọ she kpẹ zẹ, anye khi ọtsẹlẹ, anye ni anye nu ọli le eminale ni anye gbo nu ọli da abi ọ rọ rọte eghuli guale se.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Ọ mhẹsẹ na anye, anye kia ke gueyẹ ẹgbọkpa ali anye gbo ke pfi ọtsẹlẹ shi ọ khi lọli iJesu, Ẹshinẹgba ọ zẹ, lọli khi ọsọ-ẹzọ ọyi eni e laọ ali eni e ghu-a.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Emekẹguele nya e kpẹ ngme ungmemhi oyọli khi eni e da mie ọli suọ khi a ya gbe olamhẹ kua na wẹ, rọte ekpabọ ni o la eva oyọli.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Abi iPita ọ kie li i ngme, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ tiemhile na ẹgbọ ni e suọ oni ungmemhi.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Abọ e sha eni e miesuọ ni e shẹlẹ-a, ni e rọte ẹoli iJopa kphase iPita bhale aghọ, khi Ẹshinẹgba ọ li ri Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ na ẹgbọ iJẹta.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Irari khi e suọ khi e ngme ẹmuẹ ọdọda eyi Ayẹmhẹ nọ pfuasẹ, e kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Ọgbọkhọghuo ọ dobẹ ya liẹ ọgbọ khi ri amẹ batazi ẹgbọ ena mena? E she li mie Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ abi awa li mie ọli.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Ighọ iPita ọọ a ka ri eva oyi iJesu iKirisiti batazi wẹ. Ighọ e gueyẹ ọli ọ nu wẹwẹ la aghọ ikukumi ogbẹlẹ.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.