Atos 10

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ọmọse ọghuo ọ la ẹoli iSizeria ni a lu iKọnilusi. Ọ khi ọga ọyi ekhọli-okhuẹ eyi Itili.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Lọli ali apfọli e khi ẹgbọ ni ẹ na ulishi Ẹshinẹgba. Ọ khi ọgbọ ni ọ pfo elemhi i somhi ẹgbọ ni ẹa mhuẹ opfa. Ọ gbo khi ọgbọ ni ọ sọ iromhi ẹghẹghẹ kpa.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Ẹlẹghuo elemhi agogo esẹ ẹlẹ ọguota, ọ mẹ imẹ-alo, ọ mẹ khi agẹni ọyi Ẹshinẹgba ọ bhale ọ lu ọli, “IKọnilusi!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Ọ sọ alo ghue ọni agẹni, ulishi o mu ọli. Ọọ li, “Ọnọmhuẹ elọ o zẹ khi u bhale.”
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Memena nyanya ghie ẹgbọ je ẹoli iJopa ni e ya lu iSamọ ni a gbolo ẹ lu iPita, ni ọ bhale.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ọ kushi ayi iSamọ ni ọ ri ekuẹ elamhi ẹ gbe akanya. Oni owa oyọli o la epfẹ okẹ.”
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Abi ọni agẹni ọ rọ vu se, iKọnilusi ọ lu eni ẹ ga li etuava ali ọkhọli-okhuẹ ni ọ khi adogẹli ọyọli ni ọọ ga Ẹshinẹgba.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 IKọnilusi ọ gueyẹ wẹ emini a mẹ nya. Ọ ghie wẹ je obini iJopa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ogbeakọlọ khi itsotso ọguota o mu ekẹ, khi e lẹsẹ ri okiali ramhi epfepfẹ iJopa, iPita ọ nga owa atọnga ya sọ iromhi.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Okiamhi oo gbe ọli. Ọọ nono emini ọ ya le. Abi a rọ ọ nye eminale ni ọ ya le, ọ mẹ imẹ-alo.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ọ mẹ khi emini e li abi ode ni o zẹ igo ene o rọte idane e tiemhile.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Ighọ ọ mẹ khi iwali elamhakọ e laọ, ghe eni e zẹ awẹ ene ali eni ẹẹ tialọ idi ekẹ ali ipfeli.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Ighọ uruli o ngme, ọọ li, “Vule iPita, gbe ni u le.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ama iPita ọọ, “Iiye e, Ọnọmhuẹ! Mhia kpẹ tigbe le eminale ni ẹa pfuasẹ ni a ghuẹ ghue, a ti ẹ bia mhẹ.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Oni uruli o gbo nu ọli ngme, ọọ li, “Emini Ẹshinẹgba ọ da rọ khi oni o pfuasẹ se, khi ke lu ọli emini ọa pfuasẹ.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Itesẹ o lighọ mhẹsẹ abọ ri egbọli khasẹ neni a rue oni emhi nga idane.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Abi iPita ọ kie li i sa ingme imẹ-alo ni ọ mẹ, emọse ni iKọnilusi ọ ghie usomhi, e nono owa oyi iSamọ mẹ. E migha odalo odẹ unuẹkpẹ oyi oni apfẹ.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 E lu mhila, “A mhọli ọpfẹse shi ana ni a lu iSamọ iPita?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Abi iPita ọ kiele khọkhọ emini oni imẹ-alo ona o ngme, Ayẹmhẹ ọ rọ gueyẹ ọli, “Ri esọ kpẹ emọse aasẹ ẹẹ nono ẹ.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Nyanya mu egbe ni u deba wẹ vu, khi mhẹmhẹ mhi ghie wẹ.”
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Ighọ iPita ọ tiemhi deba wẹ, ọọ wẹ, “Mhẹmhẹ a nono, elọ e rẹ ẹ bhale?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ẹẹ ọli, “Ọga ọyi ekhọli-okhuẹ ni a lu iKọnilusi ọ ghie anye ghi ẹ. Ọgbọ ọniẹmhi ni ẹgbọ iJu e mu ekpẹ a na ọ khi. Ọ gbo khi ọgbọ ni ọ pfuasẹ ni ọọ ga Ẹshinẹgba. Agẹni ọ gueyẹ oli ọ ghie ghi ẹ, u bhale owa oyọli, ni ọ suọ ingme ni u ya gueyẹ ọli.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Ighọ iPita ọ lu eni emọse lo owa oyọli, e gbhẹ aghọ ni ogbe o gbe.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Ogbeakọlọ, e lo elemhi ẹoli iSizeria le, ashini iKọnilusi ali apfọli ali egbegbi emọle ọli, e legba migha ẹ khẹ wẹ.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Abi iPita ọ rọ ramhi aghọ, iKọnilusi ọ lo ọ li odẹ, ọ wugha, ọ nyẹsẹ ukhomhi tsẹ ọli.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Ama iPita ọ mu ọli vule, ọọ li, “Vule khi ọgbọ ọnabi yẹyẹ mhi khi.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 IPita ọ nu ọli ngme, ọ lo owa, ọ bhale ya ẹ ẹgbọ ni e bu shi aghọ.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Ọọ wẹ, “Ẹẹ a she lẹsẹ khi eri Ishi eyi iMosisi ọọ ẹgbọ iJu e khi kugbe ẹgbọ iJẹta ọ, wẹkhi eri e kọ ya fẹli ọgbọ ni ọa khi iJu. Ama Ẹshinẹgba ọ rọli khasẹ mhẹ mhi khi leli ọgbọkhọghuo shi ọni ọa pfuasẹ ali ọni a ghuẹ.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Irarighọ, abi u rọ ghie lu mhẹ, mhia mhọli akhọkhọmhẹ shi ọ. Elọ u mema lu mhẹ shi?”
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 IKọnilusi ọọ li, “Amo o li ẹlẹ ene, ẹghẹghẹ agogo esẹ ọguota, mhi rọ la owa oyẹmhẹ ẹ sọ iromhi. Udemhija mhi mẹ khi ọmọse ọghuo ọ sọ itsua ni ẹẹ gẹ nyanyanya ọ migha mhẹ odalo.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Ọọ li, ‘IKọnilusi, Ẹshinẹgba ọ she suọ iromhi eyẹ, ọ she gbo mẹ ikanya isomhelemhi ni u gbe ẹ deba ẹgbọ eni ẹa mhuẹ.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ghie ọgbọ ghi ọmọse ni a lu iSamọ iPita ni ọ la iJopa. Ọpfẹse ọ khi shi owa oyi iSamọ ni ọ ri ekuẹ ẹlamhi ẹ gbe akanya, ni ọ la epfẹ okẹ oku.’
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Lọli mhi rọ ghie ọgbọ ghi ẹ pia. Oo guẹ ti, abi u bhale. Memena awa nya awa la odalo oyi Ẹshinẹgba ni anye suọ emini Ọnọmhuẹ o gueyẹ u gueyẹ anye.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 IPita ọọ, “Mhi she mẹ ọli mẹ khi igẹsikia o khi, khi Ẹshinẹgba ọa mhọli khi ọna ọ kpe ọli nẹ,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 ama ẹgbọ kpa ni e da a na ulishi oyi Ẹshinẹgba, ni e gbolo ẹ riẹlẹ emini o rọte odẹ, Ẹshinẹgba ọ kpe obọ ọọ mie.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Ẹẹ a lẹsẹ usomhi ni ọ ghie ghi ẹgbọ iZirẹni, ni o khi usomhi onete oyi opfọmhẹ ni o rọte obọ oyi iJesu iKirisiti ni ọ khi Ọnọmhuẹ ọyi agbọ kpa bhale.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Ẹẹ a lẹsẹ ingme ni a mẹ elemhi ekẹ iJudia nya, ni o rọte iGalili gbaekẹle, abi iJọni ọ́ rọ ọ tse abọ usomhi gueyẹ ẹgbọ, khi a mema batazi wẹ,
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 abi Ẹshinẹgba ọ li ri Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ali ekpabọ kpha iJesu ọnge iNazarẹti sọ, ali abi ọ li i kiakia ashakpa riẹlẹ onete, ni ọ mie ẹgbọ pfuese obọ oyi ekpabọ eyi ọkphaghiẹ, itobọ khi Ẹshinẹgba ọ́ nu ọli la.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Anye ri ẹloe mẹ ikanya ni ọ gbe nya, elemhi ẹoli eyi ẹgbọ iJu ali iJerusalẹmu. Wẹwẹ e tali ma ọọra apfida gbe ọli-a.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ama ẹlẹ nuzi-esẹ, Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise ọli le ni a mẹ ọli.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Ọa khi ọgbọkpa ọ mẹ ọli, sẹẹ ni anye ni Ẹshinẹgba ọ she kpẹ zẹ, anye khi ọtsẹlẹ, anye ni anye nu ọli le eminale ni anye gbo nu ọli da abi ọ rọ rọte eghuli guale se.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Ọ mhẹsẹ na anye, anye kia ke gueyẹ ẹgbọkpa ali anye gbo ke pfi ọtsẹlẹ shi ọ khi lọli iJesu, Ẹshinẹgba ọ zẹ, lọli khi ọsọ-ẹzọ ọyi eni e laọ ali eni e ghu-a.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Emekẹguele nya e kpẹ ngme ungmemhi oyọli khi eni e da mie ọli suọ khi a ya gbe olamhẹ kua na wẹ, rọte ekpabọ ni o la eva oyọli.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Abi iPita ọ kie li i ngme, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ tiemhile na ẹgbọ ni e suọ oni ungmemhi.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Abọ e sha eni e miesuọ ni e shẹlẹ-a, ni e rọte ẹoli iJopa kphase iPita bhale aghọ, khi Ẹshinẹgba ọ li ri Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ na ẹgbọ iJẹta.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Irari khi e suọ khi e ngme ẹmuẹ ọdọda eyi Ayẹmhẹ nọ pfuasẹ, e kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 “Ọgbọkhọghuo ọ dobẹ ya liẹ ọgbọ khi ri amẹ batazi ẹgbọ ena mena? E she li mie Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ abi awa li mie ọli.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Ighọ iPita ọọ a ka ri eva oyi iJesu iKirisiti batazi wẹ. Ighọ e gueyẹ ọli ọ nu wẹwẹ la aghọ ikukumi ogbẹlẹ.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.