Atos 28
Kasulatan to Magboboot (ATDNT) vs NTLH
1 Nò, ka nakalibuwas koy on to kohirapi, nakagakap koy on dio to pantad, woy nignangonan koy to Malta ka ngaran to sikan no pulu.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Maroyow ka pogsagman to mgo taga Malta kanami no nigtomogan koy to hapuy su nagonnow koy su mahagsil woy su ogbunsud on no og–uran. No sikanami woy ka mgo taga Malta, ogmanangnangonoy koy.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Si Pablo, nigpurut to kayu no igtomog. No to pogsabuk din to kayu dio to hapuy, duon ulod no niglibuwas su naralap to hapuy no nigpoongot–ongot to nigkagat to bolad ni Pablo.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Nò, pogkita to mgo taga Malta to ulod no nigbibitoy to bolad ni Pablo, kagi ran to, “Talagbunu naan ka soini no otow su agad to waro malonod to dagat, boot to Magboboot to ulod ka igkamatoy rin no igbayad to salo din,” kagi ran.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Di, pogwatilok ni Pablo to ulod no noulug on dio to hapuy no waro noomonu si Pablo.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 No nigbabantoy ka mgo otow ki Pablo su nahan dan no oghiluon no oglobag ka lawa rin woy ko ogkapolod no ogkamatoy on. Di to pogkalugoy ran on to nigbabantoy no waro man mogmalotoy si Pablo, nabalowbalawan on ka pogdoromdom dan. No kagi ran atag to, “Magboboot nanaan ka soini no otow.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Nò, ka ngaran to igbuyag to sikan no pulu to Malta, si Publiu. No duon tano din no ogmarani ro to sikan no dampotan noy. Nigpasolod koy dio to baloy rin no nigpakoon koy on. No dio koy mog–ugpo kandin to tatolu no allow.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Nò, duon dalu to amoy ni Publiu no malasi og–indos woy ogmoinit ka lawa rin. Sikan ian to nigpanumbaloy si Pablo dio to amoy ni Publiu woy nig–ampuan din. No to pog-ampu din, niggongonan ni Pablo ka lawa rin no noulian on ka piggoram din.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Pogkaponga, mohon–ing ka nandaralu no taga Malta no nanhondio ki Pablo, no tibo moulii to pogdaralu ran.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 No dakol ka imbogoy to mgo taga Malta kanami. No to pogsakoy noy man do to dangob no barku, nigbogayan koy ran to tibo no nig–awos noy.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Tatolu no bulan ka ig–ugpo noy dio to Malta no nigsakoy koy on to barku no nigligkat to Alihandria no nigpatilo–to pad dio to Malta. No dio to dulung to barku duon inotow no oghingaranan dan to Sosoping.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Pogkalugoy, nigduung koy on to lunsud to Sirakusa, no tatolu no allow ka in–ugpo noy.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ligkat dio, nigsakoy koy man do no nigtiku koy ka oghondio to lunsud to Rigiu no nasimagan koy ro dio to Rigiu. Pogkapawo, noumaan koy on to mohimulung no kalamag no dio mogligkat to nigligkatan noy, no nakaparagas koy on to pogsakoy noy. Nararuwan koy no nigduung dio to lunsud to Putioli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 No dio to Putioli, nakalambag koy to mgo otow no nigtuu ki Hisus, no nighinggat koy dio to baloy ran, no papitu no allow ka pogkougpo noy dio. Pogkaponga, no nighipanow koy ro no oghondio to lunsud to Ruma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Pogdinog to mgo nigtuu no dio to Ruma to ogpokouma koy on, nigtagbu kanami dio to Palingki ni Apiu. Ka duma dan, dio nigtagbu kanami to lunsud no ogngaranan dan to Tatolu no Datonganan. Pogkita ni Pablo kandan, pigpasalamatan din ka Magboboot woy nigmaroyow on ka goinawa rin.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Pogkouma noy dio to Ruma, pigpalugutan si Pablo to og–ugpo dio to songo baloy to sagsagboka rin ka og–ugpo, di duon sagboka no sundalu no nigbantoy kandin.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Pogligad on to tatolu no allow ligkat to pogdatong ni Pablo, impaangoy rin on ka mgo igbuyag to mgo Hudiu duon to Ruma. Poglimud dan on, kagi ni Pablo kandan to, “Mgo sulod, agad to waro salo ku to mgo duma ta woy to mgo batasan ta, di nigpirisu ad on dio to Hirusalim woy imbobogoy ad on dio to mgo igbuyag no nigligkat to gobirnu no kai to Ruma.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Pogkaponga to pog–insoinso dan kanak, igpalibuwas a ran porom su waro salo ku no oglitos to oghimatayan a.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Dokad di to nigsaparan to mgo Hudiu ka sikan no igbuyag no waro a rin palibuwasa. No sikan ian to warad duma no igkohimu ku ko kono do to ingkanangon ku kandin to, ‘Ogpohondio a to Labow no Igbuyag ta no si Sisar su oyow sikandin on ka ogboboot kanak.’ Di waro man ig–ogot ku to mgo duma ku no mgo Hudiu,” kagi ni Pablo.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 “No sikan ian to impaangoy ku sikaniu su oyow ogmaal–alukuyoy kinow. Ian su nokoy naan to ogkohikotan a to karina kai to bolad ku su napirisu a su ogtuuan ku ka otow no og–im–imanan to tibo no mgo kaap–apuan ni Israil.’
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Nigtabak ka mgo Hudiu ki Pablo to, “Waro koy man moumoi to sulat ligkat to Hudia tongod koykow. Woy to mgo duma ta no Hudiu no nokohongkai ligkat dio to Hirusalim, songo waro imbatbat dan tongod koykow woy waro maroot no innangonnangon dan tongod koykow.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Di nataga koy to mohon–ing ka mgo otow dio to agad hondoi no ogdoot to tinuuan to sikan no sampangan to mgo otow no nig–amutan nud. Sikan ian to ogkoiniatan noy to ogpamminog ko nokoy ka koykow no mgo ogkaroromdom.” kagi to mgo Hudiu.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Pogkaponga to alukuyan dan, nig–indanan dan ka allow no iglimudlimud dan man do. No pogkouma to sikan no allow, mohon–ing ka nalimud dio to baloy no nig–ugpaan ni Pablo. Ligkat to masolom taman to nahapunan on, innangonnangon ni Pablo kandan tongod to pandatuan to Magboboot. Woy ligkat to mgo ingkasulat dongan to Balaod ni Moisis woy to mgo talagnangon to kagi to Magboboot, impamalogot din to si Hisus ka nigtuon dan. Ian su og–ol–olog porom si Pablo no ogpatuuon sikandan ki Hisus.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Duon ka nigtuu ki Hisus woy duon ka waro mogtuu.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Sikan ian to waro mog–un–unawa ka pogdoromdom dan, no woy nan–uli on, kagi ni Pablo kandan to, “Tu–tuu ian ka ingkasulat dongan ni Isaias no talagnangon to kagi to Magboboot, no impanangon to Gimukud to Magboboot dio to mgo kaap–apuan now. No kagi rin to,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Hondio kad no nangnangoni nu ka soini no mgo otow to, “Ogdinog kow to nangnangonon ku di kono kow ogpakasabut. Duon ogkakitaan now, di kono kow ogpakabatuk ko nokoy ian ka kalitukan to ogkitoon now.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Ian su ogpagkol ka soini no mgo otow. Ogpabongolbongol sikandan to sikan no tu–tuu ian no nangnangonon woy ogpiong on su ogkakuwo ko ogpakakita woy ko ogpakarinog woy ko ogpakasabut no oghalinon ka goinawa ran kai to kanak no ogmaroyawon ku sikandan,” kinagian to Magboboot.” ’
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 No kagi ni Pablo to mgo Hudiu to, “Kuntoon, indani now on to, ka soini to nangnangonon to Magboboot tongod to pogpangabang din to mgo otow, nigsugu to oyow ogkanangonan on ka mgo otow no kono no Hudiu, no ogpamminog atag sikandan.” kagi ni Pablo.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Pogkaponga ni Pablo to innangonnangon rin, nanhipanow on ka mgo Hudiu, no malayat ka pogpaap–apuloy ran.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Taman to daruwa no tuid, nig–ugpo si Pablo dio to sikan no baloy no pigbayaran din to pog–ugpo, woy pinapanoik din on ka agad hontow, no ogpanumbaloy dio to kandin.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Waro ingkahallok ni Pablo to pognangonnangon din woy to og–anad tongod to pogpasakup to pandatuan to Magboboot woy tongod ki Hisu Kristu no ian Lagboy no Igbuyag ta. Woy waro ogsapad kandin.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.