Atos 27
Kasulatan to Magboboot (ATDNT) vs NTLH
1 Nokouma on ka allow no pigbootan on to mgo igbuyag to ogligkat koy on no oghondio to probinsia to Italia. No si Pablo lagkos to duma no mgo napirisu, pigbogoy on dio ki Huliu no ian igbuyag to songo sampangan no sundalu no oghingaranan dan no Sampangan ni Igbuyag Agustu.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Nigsakoy koy on to barku no nigligkat to lunsud to Adramitu. Ka sikan no barku, magaan on ogligkat no ogpanagpitsagpit dio to mgo ugpaan no dio to probinsia to Asia no duon to duunganan to mgo barku. Duon duma noy woy ki Pablo no si Aristarku. Sikandin nigligkat to Tisalunika duon to probinsia to Masidonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Pogkapawo, nigduung koy on dio to lunsud to Sidon. Nohoy–uan ni Huliu si Pablo su nigbogoy on kandin to liwak to ogpanumbaloy dio to mgo alukuy rin dio to lunsud oyow ogkabogayan sikandin to mgo awosonon din.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Pogkaponga, nighutuk nig–untud si Pablo no nigligkat koy on man do. Di su kono koy ogpakasungalngal to kalamag, dio koy on makabayo to limang to pulu to Sipri no kaalindungan.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 No poglapas noy, dio koy nigbayo to marani to probinsia to Silisia woy ka Pampilia, no nigduung koy on dio to lunsud to Mira duon to probinsia to Lisia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 No dio to Mira, ka igbuyag to mgo sundalu, nigkita to dangob no barku no nigligkat to lunsud to Alihandria no oghondio to probinsia to Italia. No sikan ka nigsakayan noy.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 No to pogligkat noy, nignanoynanoy ka barku. Napilaan koy on ka nigpanag–ilis no bali naan no nakaligad koy on to lunsud to Nidu. Di nohirapan koy lagboy no waro koy maayun to ogliput to koopusan to pulu to Krita su naatangan koy to kalamag. Sikan ian to dio koy makabayo to limang no ogkaalindungan no duon to marani to Salmun.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Nigpanag–ilis koy to marani to pulu to Krita. Di mohirap ka pogkabayo noy, no nokouma koy on to duunganan to barku no pighingaranan to Maroyow no Duunganan. Ka sikan, nigmarani ro to lunsud to Lasia.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Nò, su nalugoy koy on dio to nabayaan noy, ogmalogon on to mgo barku dio to dagat su ogkoumaan on to tigbagyu. Sikan ian to duon imbohog ni Pablo kandan.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Kagi rin to, “Ko ogparagas ki ro duon, inat to ogpakatolom a to ogkalogonan ki no dakol ka ogkaraat to soini no barku woy ka mgo kalaglagan no ingkasakoy. Di kono no sikan do no kalaglagan di songo kuwo buwa ko ogpakalagkos kinow to ogkamatoy,” kagi ni Pablo.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Di, ka igbuyag to mgo sundalu, dakoldakol ka pogsalig din to kapitan woy ka tagtuun to barku, no waro din amana masagman to imbohog ni Pablo.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ian su mohirap to barku ka sikan no duunganan ko tigbagyu su dakol ka luwak. Sikan ian to noiniat ka mohon–ing no otow ko ogparagas koy ro su oyow ko ogkohimu, ogpokouma koy on dio to lunsud to Pinisi, su ka sikan no duunganan, ogkaalindungan to sikan no pulu to Krita. Dio koy porom ogpatilo–to to londong.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Pogbunsud on to mohimulung no kalamag ligkat to dibabo no balabagan, nahan to mgo otow to maroyow on to pogligkat noy. Sikan ian no pighusud dan on ka impalibatu to barku no nigpanag–ilis koy on to pulu to Krita.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Wa do malugoy no noumaan koy on to maagbot no kalamag no dio nigligkat to tano
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 no nousung do ka barku su warad maayun to ogsungalngal to kalamag. No sikan ian to nigbalagad noy on to naalap do to kalamag.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Bali naan, nokouma koy dio to malintok no pulu to Kauda. No su dio koy makabayo to limang din no ogkaalindungan, naayunan noy to ig–untud to barku ka balutu no naganuy. Di nohirapan koy su dakol ka kalamag.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 No pogkaponga ran to in–untud ka balutu dio to barku, nigbanggutan dan on ka barku oyow kono ogkagulak to mgo luwak. Woy nighusuran dan on ka dakol no manggad no ogpakaalap to barku ko duon kalamag, su ogkahallok to ogganlad ka barku duon to natikobaanan no dio to diralom to woig no duon to marani to Libya. Sikan ian no naalap koy ro to kalamag.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Pogkapawo no ungod do ogmaagbot ka bagyu, nigbunsuran noy on to ogpan–ulugon ka kalaglagan dio to woig.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 No to sunud no allow, songo nan–ulug dan on ka subla no kalaglagan no og–awoson to pog–alap to barku.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Nò, su mananoy nighagtong ka bagyu no pila on no allow no waro noy kitaa ka allow woy mgo bituon, warad imanan noy to ogkapangabangan koy pad.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Pogkalugoy no waro pigkoon ka mgo otow dio to barku su nasasow, no nigsasindog on si Pablo no kagi rin to, “Mgo sulod, maroyow porom ko nigpamminog kow pa kanak an–anayan su dio ki ro porom nigtagad to pulu to Krita. Waro ki porom mabaybayari woy songo waro porom maraat kuntoon ka mgo kalaglagan.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Di kuntoon, ogbuyuon ku sikaniu to kono kow ogkahallok su waro agad sagboka kanta no ogkamatoy. Ka barku ro ka ogkaraat.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Ian to natagaan kud su ganna ro to marusilom, ka Magboboot no ian tagtuun kanak woy ka ogsimboon ku, nigsugu to diwata din no dio mogsasindog to longod ku.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 No kagi to diwata kanak to, ‘Wow Pablo, kono ka ogkahallok su ogpokouma ka rod no ogpakasasindog ka to tangkaan ni Igbuyag Sisar. Woy ignangonan ku koykow to songo ogkohoy–uan to Magboboot ka tibo no mgo duma nu kai to barku oyow tibo kono ogkamatoy su duon goinawa to Magboboot koykow.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Sikan ian, mgo sulod,” kagi ni Pablo, “to maroyawa now ka goinawa now su ogsalig a to Magboboot to ogkatuman on ian ka tibo no impanangon din kanak.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Di ogganlad ka barku dio to marani to ilis to songo pulu to dagat,” kagi ni Pablo.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ka pogkouma to sampulu woy hop–at no marusilom ka nigbagyu, no nousung do ka barku no ogpakalapas to Dagat to Adria no songo oghingaranan to Miditiraniu.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Sikan ian no pigsokod dan ko songo monu karalom ka woig. Pogkaponga, pigdopa ran no kawaan do no dopa ka karaloman to woig. Waro do malugoy no nighutuk dan on sokora ka woig no sampulu woy lalimma ro no dopa ka karaloman.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Pogkaponga, nig–ulug dan ka hop–at no palibatu oyow kono ogkaanlas ka barku su ogkahallok ko ogganlad on to mgo batu. No nan–ampu sikandan su ogkoiniatan dan to ogmagaan porom ogkapawo ka langit.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Di ka mgo otow no og–alap to barku, niggongonan dan ka dangob no palibatu su og–iling ko ogtuntunan dan man do ka igtimul dan to palibatu dio to dulung to barku. Dokad di to ogholosan dan to hinimuan dan no inlogsad dan on ka balutu dio to woig su og–ongkoran dan porom ka barku.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Di nignangonan ni Pablo ka kapitan woy ka mgo sundalu to, “Ko kono og–ugpo ka sikan no mgo talagtimun kai to barku, warad ogkohimu now su tibo kow ogkamatoy.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 No sikan ian to nigtamporan on to mgo sundalu ka lubid no ingkohikot to balutu no pigbalagad dan on ka naanlas.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 No ogmarani ogkapawo, no kagi ni Pablo kuwo to tibo no mgo otow to, “Nasampuluan on woy hop–at no allow no waro pigkoon now su nasasow kow lagboy to kalamag.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Sikan ian to ignangon ku kaniu to koon kow su oyow ogmanokal kow on su waro ogkoumonu kanta tibo.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Pogkaponga ni Pablo to nigkagi, nigpurut din to paan no pigpasalamatan din pad ka Magboboot no duon to tangkaan to tibo no mgo otow nigbunsud on to ogkoon.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Sikan ian to nigmaroyow on ka goinawa ran tibo no songo nigkoon on.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Sikanami, daruwa koy no gatus woy kapituan woy hon–om ka nigsakoy to barku.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Pogkalantoy to tibo, nig–ulug dan dio to woig ka kalaglagan dan no bogas to trigu su oyow oglotow on ka barku.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Pogmaawang on ka langit, duon nigkita ran no tano, di waro dan tokora ko nokoy no tanaa. Di to pogpitow ran, nakasuluk ka tano woy ogkaalindungan woy duon pantad. Sikan ian to nigtuud dan ko ogkohimu, no ogpaparagason dan porom ka barku dio to pantad.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 No sikan ian to nighokad dan do ka lubid no inhikot dan to mgo palibatu no nig–ongkoran dan do duon to woig. Nokogdongan do to nighokad dan on ka lubid no inhikot to mgo timun no igdalan to barku. Pogkaponga, pigbolat dan ka dakol no manggad to tangkaan to barku oyow ogpakarusu on to kalamag no ogduung on ogparagas dio to pantad.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Dokad di to nokouma ka barku to natikobaanan no tano no dio to diralom to woig no nigganlad on ka dulung to barku no warad mawoil ian duon. Sikan ian to nagulak on ka lobut to barku su dakol ka luwak.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Nò, ogkoiniatan to mgo sundalu no oghimatayan ka mgo napirisu no pigbantayan dan su kakuwo ko duon oglumbuk no ogpakapallaguy on.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Di nigsaparan on to kapitan to oyow kono ogkatooran ka tuud dan su ogkoiniatan din no ogpangabang ki Pablo. No nigsugu din ka ogkatou to oglumbuk oyow sikandan ka oghun–a no ogtinugpu dio to woig oyow oglumbuk on no oghondio to pantad.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Ka duma no kono ogkatou no oglumbuk, ogsundul no ogman–ambo to kayu no dio kua to lawa to barku no nagulak. Sikan ian to tibo nokouma on dio to pantad to waro noomonu.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.