Romanos 4

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Avalaamu ne anu ꞌilusunenge mo anu itema iouvilesisi aloxo nenge ꞌosi. Aloxo ne la sou nenge tavikala a loxovaa no anu maulixu?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Avalaamu mumulinu ꞌilixo laixe la sou no anu ꞌilixonesi, la Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu. Lexe aloxo ne la sou anu uꞌitinu ualasou no anu xaixai e anu muꞌoxonu ne. Ia no iou Lataua la anu muxali itema mulapu no anu voteꞌi ane ne uasi.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Xo vaikala muai no nano no anu Lavuku Tavuna teinu noxou Lataua muvikala a loxovaa? Anu muvikala aloxo ꞌo, “Avalaamu mumulaxu tanu noxou Lataua, la sou Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Aloxo itema e uxaxai xe ilotonu la anu loxo mii milosou vitanisi uasi, anu munoꞌu ne sou lakolisou xaixai noxou.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Xo anu aloxo itema e uꞌoxoꞌoxonu xaixai laixe uasi sou uxali itema ulapu no iou Lataua, ia mumuxaxu tanu noxou Lataua lexe Lataua umoxoꞌa ta mitema sou susu lexe aneꞌi ta mitema milapu, mo umulaxu tanu kalumo, la sou Lataua umoxoꞌu lexe anu itema mulapu.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 No anu vaivaikala noxou Deviti la anu muvikala kalumo lexe ta mitema ane imulimulinu ꞌiliꞌilixo lailaixe sou ixali ilapu no iou Lataua ne aneꞌisisi iꞌosa uasi. Aneꞌi ane iꞌoxoꞌoxonu ꞌiliꞌilixo laixe uasi kalumo ne iꞌosa.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Mo muvikala kalumo aloxo ꞌo,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Mo itema ꞌenaꞌei ane Lataua tanu vulusiou susu noxou ne, la anu uꞌosa.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 La sou loxovaa, aneꞌi ane xooxoo mungasiꞌasi iꞌosa? Uasi, aneꞌi ane xooxoo ungasiꞌa uasi si iꞌosa? Nenge tevikala lexe, “Avalaamu mumuxaxu tanusi la sou Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ioxe, la sou Lataua mumoxoꞌu Avalaamu lexe anu itema mulapu ne a talu? No mine xooxoo mungasou, o uasi no mine xooxoo ungasou uao? Uasi. Tei no mine xooxoo ungasou Avalaamu uao, la Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Xo anu xooxoo ungasou uao, ia anu mumuxaxu tanu noxou Lataua tei, la sou no anu ꞌilixo sou xooxoo mungasou ne Lataua mulosou loxo sosovo lexe anu itema mulapu. Aloxo ne la sou ta mitema ane xooxoo ungasiꞌa uasi ia mimuxaxu taneꞌi noxou Lataua ne anu Avalaamu ta ꞌilusunu, mo Lataua umoxoꞌa lexe aneꞌi ta mitema mulapu.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Mo anu ꞌilusuneꞌi aneꞌi ane xooxoo mungasiꞌa kalumo, mo no anu ꞌilixo sou xooxoo mungasiꞌasi uasi. Ia aneꞌi xooxoo mungasiꞌa xe mimulinu ꞌiliꞌilixo noxou ꞌilusunenge Avalaamu mo mimuxaxu taneꞌi noxou Lataua, loxo Avalaamu muꞌoxonu tei no mine xooxoo ungasou uao.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Lataua musakiinu vaikala noxou Avalaamu iloꞌa ta ꞌiluꞌilusunu lexe ulosiꞌa lialia ukalusi. Lataua muꞌoxonu aloxo ne xo Avalaamu mumulinu lapuloto laixesi uasi, Lataua muꞌoxonu aloxo ne xo anu mumuxaxu tanu xe anu itema mulapu.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 La sou lexe aneꞌi ane mimulinu lapuloto laixe ne aneꞌisisi inoꞌu mimii ukalusi e Lataua musakiinu vaikalasou sou ulosinge ne, la ꞌilixo sou tamuxaxu tanenge ne anu uxali loxo mii vitanisi. Mo vaivaikala e Lataua musakiinu ne, anu uxali loxo vaikala vitanisi kalumo.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Xo lapuloto uxolu ia tamulinu laixe uasi, la anu uꞌoxonu Lataua laꞌiaxu. Ia no mine lapuloto uxolu uasi, la sou nenge talavusou lexe itema ususu uasi.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 La sou no anu alauna noxou Lataua la mumasaxau Avalaamu misevile mo ta ꞌiluꞌilusunu e ixali iliꞌi la sou Anu musakiinu vaikala noxou ne. Aloxo ne la sou no anu ꞌilixo sou imulaxu taneꞌisi la mimii e Lataua musakiinu vaikalasou ne Anu ulosiꞌa Avalaamu ta ꞌiluꞌilusunu. Anu ulosiꞌa aneꞌi ane mimulinu lapuloto laixesi uasi, ulosiꞌa aneꞌi ane mimuxaxu taneꞌi kalumo loxo Avalaamu. Nenge mukalusi ne ꞌilusunenge ane Avalaamu ne.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Aloxo vaikala muxolu no nano no anu Lavuku Tavuna teinu noxou Lataua muvikala aloxo ꞌo, “Eni eꞌoxoneni nexali ꞌilusuneꞌi ta mitema no tuatuala no lia ꞌo mukalusi.” Mo anu muxali loxo anu ꞌilusunenge no iou Lataua. Anu mumuxaxu tanu noxou Lataua e ulavusou utulusiꞌa ta mitema misoisoli la imauli, xe Lataua e uvikalasi la mimii e uxali mo tamaisou uasi ne anu uxali.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Avalaamu ulavusou lexe Lataua uꞌoxonu mimii ne uxali manina a loxovaa uasi. Ia anu muloopalasi, la sou loopala noxou ne muxali maninasou lexe anu ꞌilusuneꞌi ta mitema no lialia ꞌo mukalusi. Anu aloxo Lataua muvikalanu ne, lexe “Ta ꞌiliꞌiline, mo ta ꞌiluꞌilusuneni xe ta xaixasine maasi la ixali tavuꞌalo manina.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Avalaamu tauleleꞌexu sexasisi sou uxali loxo itemaxu taꞌuve (100) mo tanu mumulinu maulixu la anu itema tila mo vasimolu ne usoisoli. Mo anu mulavusou lexe Sela kalumo imomomo sou ipalaa la uasi. Ia mimii ne utaloxolixu uasi, anu mumuxaxu tanu noxou Lataua pekiaꞌu.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Xo Lataua musakiinu vaikala lexe uꞌoxonu mimii ne la sou Avalaamu muxavutala no anu la mumuxaxu tanu pekiaꞌu manina no anu vaivaikala ne la tanu usasalo uasi. Anu mumuxaxu tanu noxou Lataua la sou no anu muxamuxaxu tanu noxou ne muꞌoxonu pekiaꞌu mo muꞌitinu Lataua ualasou sou mii maꞌia ane Lataua uꞌoxonu noxou.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Mo xavutalau mutulu pekiaꞌu lexe Lataua umomomo sou uꞌoxonu mimii e anu musakiinu vaikalasou ne uxali manina.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Tavaꞌu aloxo ne la sou Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Aloxo ne la sou vaikala vile muxolu no nano no anu Lavuku Tavuna teinu noxou Lataua muvikala aloxo ꞌo, “Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.” Vaikala ane ne sou Avalaamusi uasi.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Vaikala e mikaukavunu muxolu ne anu singe kalumo. Xo nenge temuxaxu tanenge noxou Lataua lexe Anu mutulusou Tila noxinge Iesu no anu soli, la sou Lataua mumoxoꞌinge lexe nenge ta mitema telapu.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Lataua mukalanu Iesu muluꞌe no lia ꞌo la ta mitema mivau musoli sou muxexeenu susu noxinge. Ia Lataua mutulusou no anu soli la mumauli la, aloxo ne la sou Lataua mumoxoꞌinge lexe nenge ta mitema telapu.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.