Romanos 4
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NAA
1 Avalaamu ne anu ꞌilusunenge mo anu itema iouvilesisi aloxo nenge ꞌosi. Aloxo ne la sou nenge tavikala a loxovaa no anu maulixu?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Avalaamu mumulinu ꞌilixo laixe la sou no anu ꞌilixonesi, la Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu. Lexe aloxo ne la sou anu uꞌitinu ualasou no anu xaixai e anu muꞌoxonu ne. Ia no iou Lataua la anu muxali itema mulapu no anu voteꞌi ane ne uasi.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Xo vaikala muai no nano no anu Lavuku Tavuna teinu noxou Lataua muvikala a loxovaa? Anu muvikala aloxo ꞌo, “Avalaamu mumulaxu tanu noxou Lataua, la sou Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Aloxo itema e uxaxai xe ilotonu la anu loxo mii milosou vitanisi uasi, anu munoꞌu ne sou lakolisou xaixai noxou.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Xo anu aloxo itema e uꞌoxoꞌoxonu xaixai laixe uasi sou uxali itema ulapu no iou Lataua, ia mumuxaxu tanu noxou Lataua lexe Lataua umoxoꞌa ta mitema sou susu lexe aneꞌi ta mitema milapu, mo umulaxu tanu kalumo, la sou Lataua umoxoꞌu lexe anu itema mulapu.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 No anu vaivaikala noxou Deviti la anu muvikala kalumo lexe ta mitema ane imulimulinu ꞌiliꞌilixo lailaixe sou ixali ilapu no iou Lataua ne aneꞌisisi iꞌosa uasi. Aneꞌi ane iꞌoxoꞌoxonu ꞌiliꞌilixo laixe uasi kalumo ne iꞌosa.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Mo muvikala kalumo aloxo ꞌo,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Mo itema ꞌenaꞌei ane Lataua tanu vulusiou susu noxou ne, la anu uꞌosa.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 La sou loxovaa, aneꞌi ane xooxoo mungasiꞌasi iꞌosa? Uasi, aneꞌi ane xooxoo ungasiꞌa uasi si iꞌosa? Nenge tevikala lexe, “Avalaamu mumuxaxu tanusi la sou Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.”
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ioxe, la sou Lataua mumoxoꞌu Avalaamu lexe anu itema mulapu ne a talu? No mine xooxoo mungasou, o uasi no mine xooxoo ungasou uao? Uasi. Tei no mine xooxoo ungasou Avalaamu uao, la Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Xo anu xooxoo ungasou uao, ia anu mumuxaxu tanu noxou Lataua tei, la sou no anu ꞌilixo sou xooxoo mungasou ne Lataua mulosou loxo sosovo lexe anu itema mulapu. Aloxo ne la sou ta mitema ane xooxoo ungasiꞌa uasi ia mimuxaxu taneꞌi noxou Lataua ne anu Avalaamu ta ꞌilusunu, mo Lataua umoxoꞌa lexe aneꞌi ta mitema mulapu.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Mo anu ꞌilusuneꞌi aneꞌi ane xooxoo mungasiꞌa kalumo, mo no anu ꞌilixo sou xooxoo mungasiꞌasi uasi. Ia aneꞌi xooxoo mungasiꞌa xe mimulinu ꞌiliꞌilixo noxou ꞌilusunenge Avalaamu mo mimuxaxu taneꞌi noxou Lataua, loxo Avalaamu muꞌoxonu tei no mine xooxoo ungasou uao.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Lataua musakiinu vaikala noxou Avalaamu iloꞌa ta ꞌiluꞌilusunu lexe ulosiꞌa lialia ukalusi. Lataua muꞌoxonu aloxo ne xo Avalaamu mumulinu lapuloto laixesi uasi, Lataua muꞌoxonu aloxo ne xo anu mumuxaxu tanu xe anu itema mulapu.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 La sou lexe aneꞌi ane mimulinu lapuloto laixe ne aneꞌisisi inoꞌu mimii ukalusi e Lataua musakiinu vaikalasou sou ulosinge ne, la ꞌilixo sou tamuxaxu tanenge ne anu uxali loxo mii vitanisi. Mo vaivaikala e Lataua musakiinu ne, anu uxali loxo vaikala vitanisi kalumo.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Xo lapuloto uxolu ia tamulinu laixe uasi, la anu uꞌoxonu Lataua laꞌiaxu. Ia no mine lapuloto uxolu uasi, la sou nenge talavusou lexe itema ususu uasi.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 La sou no anu alauna noxou Lataua la mumasaxau Avalaamu misevile mo ta ꞌiluꞌilusunu e ixali iliꞌi la sou Anu musakiinu vaikala noxou ne. Aloxo ne la sou no anu ꞌilixo sou imulaxu taneꞌisi la mimii e Lataua musakiinu vaikalasou ne Anu ulosiꞌa Avalaamu ta ꞌiluꞌilusunu. Anu ulosiꞌa aneꞌi ane mimulinu lapuloto laixesi uasi, ulosiꞌa aneꞌi ane mimuxaxu taneꞌi kalumo loxo Avalaamu. Nenge mukalusi ne ꞌilusunenge ane Avalaamu ne.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Aloxo vaikala muxolu no nano no anu Lavuku Tavuna teinu noxou Lataua muvikala aloxo ꞌo, “Eni eꞌoxoneni nexali ꞌilusuneꞌi ta mitema no tuatuala no lia ꞌo mukalusi.” Mo anu muxali loxo anu ꞌilusunenge no iou Lataua. Anu mumuxaxu tanu noxou Lataua e ulavusou utulusiꞌa ta mitema misoisoli la imauli, xe Lataua e uvikalasi la mimii e uxali mo tamaisou uasi ne anu uxali.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Avalaamu ulavusou lexe Lataua uꞌoxonu mimii ne uxali manina a loxovaa uasi. Ia anu muloopalasi, la sou loopala noxou ne muxali maninasou lexe anu ꞌilusuneꞌi ta mitema no lialia ꞌo mukalusi. Anu aloxo Lataua muvikalanu ne, lexe “Ta ꞌiliꞌiline, mo ta ꞌiluꞌilusuneni xe ta xaixasine maasi la ixali tavuꞌalo manina.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Avalaamu tauleleꞌexu sexasisi sou uxali loxo itemaxu taꞌuve (100) mo tanu mumulinu maulixu la anu itema tila mo vasimolu ne usoisoli. Mo anu mulavusou lexe Sela kalumo imomomo sou ipalaa la uasi. Ia mimii ne utaloxolixu uasi, anu mumuxaxu tanu noxou Lataua pekiaꞌu.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Xo Lataua musakiinu vaikala lexe uꞌoxonu mimii ne la sou Avalaamu muxavutala no anu la mumuxaxu tanu pekiaꞌu manina no anu vaivaikala ne la tanu usasalo uasi. Anu mumuxaxu tanu noxou Lataua la sou no anu muxamuxaxu tanu noxou ne muꞌoxonu pekiaꞌu mo muꞌitinu Lataua ualasou sou mii maꞌia ane Lataua uꞌoxonu noxou.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Mo xavutalau mutulu pekiaꞌu lexe Lataua umomomo sou uꞌoxonu mimii e anu musakiinu vaikalasou ne uxali manina.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Tavaꞌu aloxo ne la sou Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Aloxo ne la sou vaikala vile muxolu no nano no anu Lavuku Tavuna teinu noxou Lataua muvikala aloxo ꞌo, “Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.” Vaikala ane ne sou Avalaamusi uasi.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Vaikala e mikaukavunu muxolu ne anu singe kalumo. Xo nenge temuxaxu tanenge noxou Lataua lexe Anu mutulusou Tila noxinge Iesu no anu soli, la sou Lataua mumoxoꞌinge lexe nenge ta mitema telapu.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Lataua mukalanu Iesu muluꞌe no lia ꞌo la ta mitema mivau musoli sou muxexeenu susu noxinge. Ia Lataua mutulusou no anu soli la mumauli la, aloxo ne la sou Lataua mumoxoꞌinge lexe nenge ta mitema telapu.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.