Romanos 4

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Avalaamu ne anu ꞌilusunenge mo anu itema iouvilesisi aloxo nenge ꞌosi. Aloxo ne la sou nenge tavikala a loxovaa no anu maulixu?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Avalaamu mumulinu ꞌilixo laixe la sou no anu ꞌilixonesi, la Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu. Lexe aloxo ne la sou anu uꞌitinu ualasou no anu xaixai e anu muꞌoxonu ne. Ia no iou Lataua la anu muxali itema mulapu no anu voteꞌi ane ne uasi.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Xo vaikala muai no nano no anu Lavuku Tavuna teinu noxou Lataua muvikala a loxovaa? Anu muvikala aloxo ꞌo, “Avalaamu mumulaxu tanu noxou Lataua, la sou Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Aloxo itema e uxaxai xe ilotonu la anu loxo mii milosou vitanisi uasi, anu munoꞌu ne sou lakolisou xaixai noxou.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Xo anu aloxo itema e uꞌoxoꞌoxonu xaixai laixe uasi sou uxali itema ulapu no iou Lataua, ia mumuxaxu tanu noxou Lataua lexe Lataua umoxoꞌa ta mitema sou susu lexe aneꞌi ta mitema milapu, mo umulaxu tanu kalumo, la sou Lataua umoxoꞌu lexe anu itema mulapu.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 No anu vaivaikala noxou Deviti la anu muvikala kalumo lexe ta mitema ane imulimulinu ꞌiliꞌilixo lailaixe sou ixali ilapu no iou Lataua ne aneꞌisisi iꞌosa uasi. Aneꞌi ane iꞌoxoꞌoxonu ꞌiliꞌilixo laixe uasi kalumo ne iꞌosa.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Mo muvikala kalumo aloxo ꞌo,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Mo itema ꞌenaꞌei ane Lataua tanu vulusiou susu noxou ne, la anu uꞌosa.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 La sou loxovaa, aneꞌi ane xooxoo mungasiꞌasi iꞌosa? Uasi, aneꞌi ane xooxoo ungasiꞌa uasi si iꞌosa? Nenge tevikala lexe, “Avalaamu mumuxaxu tanusi la sou Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ioxe, la sou Lataua mumoxoꞌu Avalaamu lexe anu itema mulapu ne a talu? No mine xooxoo mungasou, o uasi no mine xooxoo ungasou uao? Uasi. Tei no mine xooxoo ungasou Avalaamu uao, la Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Xo anu xooxoo ungasou uao, ia anu mumuxaxu tanu noxou Lataua tei, la sou no anu ꞌilixo sou xooxoo mungasou ne Lataua mulosou loxo sosovo lexe anu itema mulapu. Aloxo ne la sou ta mitema ane xooxoo ungasiꞌa uasi ia mimuxaxu taneꞌi noxou Lataua ne anu Avalaamu ta ꞌilusunu, mo Lataua umoxoꞌa lexe aneꞌi ta mitema mulapu.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Mo anu ꞌilusuneꞌi aneꞌi ane xooxoo mungasiꞌa kalumo, mo no anu ꞌilixo sou xooxoo mungasiꞌasi uasi. Ia aneꞌi xooxoo mungasiꞌa xe mimulinu ꞌiliꞌilixo noxou ꞌilusunenge Avalaamu mo mimuxaxu taneꞌi noxou Lataua, loxo Avalaamu muꞌoxonu tei no mine xooxoo ungasou uao.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Lataua musakiinu vaikala noxou Avalaamu iloꞌa ta ꞌiluꞌilusunu lexe ulosiꞌa lialia ukalusi. Lataua muꞌoxonu aloxo ne xo Avalaamu mumulinu lapuloto laixesi uasi, Lataua muꞌoxonu aloxo ne xo anu mumuxaxu tanu xe anu itema mulapu.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 La sou lexe aneꞌi ane mimulinu lapuloto laixe ne aneꞌisisi inoꞌu mimii ukalusi e Lataua musakiinu vaikalasou sou ulosinge ne, la ꞌilixo sou tamuxaxu tanenge ne anu uxali loxo mii vitanisi. Mo vaivaikala e Lataua musakiinu ne, anu uxali loxo vaikala vitanisi kalumo.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Xo lapuloto uxolu ia tamulinu laixe uasi, la anu uꞌoxonu Lataua laꞌiaxu. Ia no mine lapuloto uxolu uasi, la sou nenge talavusou lexe itema ususu uasi.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 La sou no anu alauna noxou Lataua la mumasaxau Avalaamu misevile mo ta ꞌiluꞌilusunu e ixali iliꞌi la sou Anu musakiinu vaikala noxou ne. Aloxo ne la sou no anu ꞌilixo sou imulaxu taneꞌisi la mimii e Lataua musakiinu vaikalasou ne Anu ulosiꞌa Avalaamu ta ꞌiluꞌilusunu. Anu ulosiꞌa aneꞌi ane mimulinu lapuloto laixesi uasi, ulosiꞌa aneꞌi ane mimuxaxu taneꞌi kalumo loxo Avalaamu. Nenge mukalusi ne ꞌilusunenge ane Avalaamu ne.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Aloxo vaikala muxolu no nano no anu Lavuku Tavuna teinu noxou Lataua muvikala aloxo ꞌo, “Eni eꞌoxoneni nexali ꞌilusuneꞌi ta mitema no tuatuala no lia ꞌo mukalusi.” Mo anu muxali loxo anu ꞌilusunenge no iou Lataua. Anu mumuxaxu tanu noxou Lataua e ulavusou utulusiꞌa ta mitema misoisoli la imauli, xe Lataua e uvikalasi la mimii e uxali mo tamaisou uasi ne anu uxali.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Avalaamu ulavusou lexe Lataua uꞌoxonu mimii ne uxali manina a loxovaa uasi. Ia anu muloopalasi, la sou loopala noxou ne muxali maninasou lexe anu ꞌilusuneꞌi ta mitema no lialia ꞌo mukalusi. Anu aloxo Lataua muvikalanu ne, lexe “Ta ꞌiliꞌiline, mo ta ꞌiluꞌilusuneni xe ta xaixasine maasi la ixali tavuꞌalo manina.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Avalaamu tauleleꞌexu sexasisi sou uxali loxo itemaxu taꞌuve (100) mo tanu mumulinu maulixu la anu itema tila mo vasimolu ne usoisoli. Mo anu mulavusou lexe Sela kalumo imomomo sou ipalaa la uasi. Ia mimii ne utaloxolixu uasi, anu mumuxaxu tanu noxou Lataua pekiaꞌu.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Xo Lataua musakiinu vaikala lexe uꞌoxonu mimii ne la sou Avalaamu muxavutala no anu la mumuxaxu tanu pekiaꞌu manina no anu vaivaikala ne la tanu usasalo uasi. Anu mumuxaxu tanu noxou Lataua la sou no anu muxamuxaxu tanu noxou ne muꞌoxonu pekiaꞌu mo muꞌitinu Lataua ualasou sou mii maꞌia ane Lataua uꞌoxonu noxou.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Mo xavutalau mutulu pekiaꞌu lexe Lataua umomomo sou uꞌoxonu mimii e anu musakiinu vaikalasou ne uxali manina.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Tavaꞌu aloxo ne la sou Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Aloxo ne la sou vaikala vile muxolu no nano no anu Lavuku Tavuna teinu noxou Lataua muvikala aloxo ꞌo, “Lataua mumoxoꞌu lexe anu itema mulapu.” Vaikala ane ne sou Avalaamusi uasi.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Vaikala e mikaukavunu muxolu ne anu singe kalumo. Xo nenge temuxaxu tanenge noxou Lataua lexe Anu mutulusou Tila noxinge Iesu no anu soli, la sou Lataua mumoxoꞌinge lexe nenge ta mitema telapu.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Lataua mukalanu Iesu muluꞌe no lia ꞌo la ta mitema mivau musoli sou muxexeenu susu noxinge. Ia Lataua mutulusou no anu soli la mumauli la, aloxo ne la sou Lataua mumoxoꞌinge lexe nenge ta mitema telapu.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.