Lucas 24

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Voxo Tavuna mukalu, xe iliꞌi no anu voxo vile no kakau manina, la ta sema minoꞌu lamalasile ane aneꞌi milalaxiinu ne sou milaixu no lulu.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Aneꞌi milai la mimaisou lavoꞌo e mipipalou sou mutaluxu lulu anaxu ne, mipipalou mo muxexee.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Ia aneꞌi miꞌuna sou lexe imaisou Tila Iesu vasimolu, la uai la uasi.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Aneꞌi mitutulu taneꞌi lili, io alaxu vilesisi, la ta mitema tamei tokolomoxaꞌa keakea loxo leleꞌe lamixu ne, ilou mixali mitulu no paꞌumeꞌa.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 La ta sema ne, miꞌume la mitangatulu mulai no lia. Ia ta mitema tamei ne mivikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Tavaꞌu loxovaa, la sou ngingi ngakakamulinu itema ane mumauli ne no tualasiꞌa ta mitema ane misoisoli ꞌo?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Anu uxolu ꞌo la uasi. Anu mumauli ne! Ngingi ngaxavutalanu vaivaikala ane Anu muvikalangengixu no mine uao ngingi ngongiꞌa ngexolu ne Xalilaia sio.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Anu muvikalangengi lexe Itema ꞌOlu ne, iꞌitalonu ulai no avoꞌa ta mitema sou ꞌiliꞌilixo masumasua sou ililixu no ovu valautu mo ivau usoli, xe voxo tatalusou, la Anu umauli la.”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Aneꞌi ta mitema tamei ne, mivikalaneꞌi aloxo ne, la sou aneꞌi mixavutalanu vaikala noxou Iesu.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 No mine aneꞌi meꞌa no lulu milivu milai, la miaꞌaloxu mimii ane aneꞌi mimaisou ne noxiꞌa aneꞌi mavulovexa mo muluꞌe no lia vile iloꞌa ta mitema ane iloꞌa mixolu ne.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Ta sema ane miaꞌaloxu mimii ane ne noxiꞌa ta mitema sou xaixai noxou Iesu ne, ualaualasiꞌa aloxo. Vile noxiꞌa ualasie lexe Malia sie Maxatale xe vile ualasie lexe Ioana xe vile ualasie lexe Malia ane Iakovo nenu mo ta sema moseꞌi la.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Ta sema miaꞌaloiꞌa aloxo ne, ia aneꞌi imuxamuxaxu taneꞌi no anu vaikalaiꞌa ne uasi, xo vaikalaiꞌa ne mutama mii vitanisi.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Xe Pita muavuti, la muiave mulai no lulu. Xe muxali, la mulanga sou muiaꞌili muꞌunasi, la mumaisou lavalava keakea ne muxexe mutaꞌolu vitanisi. La sou anu mulivu mulai, ia muxavutala piena no anu mii ane muxali ne.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Xe no voxo ane nesi, la ta molomolo tamei noxou Iesu ilou milutu ne Ielusalemu sou lexe ilai no tuala vile ilemo lexe Emausi. Tuala tila ne Ielusalemu xe tuala ne Emausi ne, lovaxaꞌa ilou loxo Kilo Mita mavulovexa mo muluꞌe no lia vile.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Aneꞌi ilou mimuamuaꞌi milai, la ilou mivivikalasou mimii tavuꞌalo e muxali noxou Iesu.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Ilou mivivikala aloxo ne, la Iesu muneꞌe ꞌalai noxiꞌa ilou sou iloꞌa mimuamuaꞌi mikei.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Ia aneꞌi ilou imomomo sou itongonu lexe anu Iesu ane uasi, xo mii vile mutaluxaꞌa.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 La Anu mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Ngingi ngongou ngamuamuaꞌi ꞌo, la ngavaaveisou mii maꞌia ne?”
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Xe vile noxiꞌa ilou ualasou lexe Kileopa muavuti, la mutaliꞌisou aloxo ꞌo, “Nini vile noxiꞌa ta mitema tavuꞌalo mineꞌe mipita ne Ielusalemu, ia loxovaa la sou ninisisi nalavusou mimii ane muxali malao ne Ielusalemu ne uasi?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 La Iesu mukolineꞌi lexe, “Mii maꞌia ane muxali ne Ielusalemu ne?” La aneꞌi mikolinu aloxo ꞌo, “Nexi tevaaveisou mimii e muxali noxou Iesu sie Nasaleti. Anu itema sou palomatana mo mii maꞌia ane Anu muvikala mo muꞌoxonu ne, xaviinu misevile no iou Lataua mo noxiꞌa ta mitema kalumo.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Ia ta tatilasiꞌa ta ailiꞌi iloꞌa ta tatilasinge ne, miꞌitalonu no avolu Pilato sou misakii vaikalasou la mivau mo mililixu no ovu valautu.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ia nexi temolo tanexi lexe Anu itema ane ne sou ululusixe no anu sakisaki noxiꞌa ta Romu. La aneꞌi mililixu no ovu valautu mo mivau musoli. Mo voxo tatalusou ane vaimomo ꞌo.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 La ta sema seꞌi noxixe miꞌoxonexi tekuluke. Xo no mine kakau manina ꞌo, la aneꞌi milai no lulu,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 ia imaisou Iesu vasimolu uasi. La sou aneꞌi milivu mineꞌe la mivikalanexi lexe aneꞌi mimaisiꞌa ta angelo mo ta angelo mivikalaneꞌi lexe anu mutulu no anu soli.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Xe aneꞌi moseꞌi noxixe kalumo milai no lulu, la mimaisou mimii iouvilesisi aloxo ta sema milemolu ne, ia ixalisou Iesu vasimolu uasi.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Xe Iesu muavuti, la muvikalaneꞌi ilou aloxo ꞌo, “Ngingi ngongou ne, ta mitema sou xovulaulau! Mo kalumo ngingi kisinge lamana sou ngamuxaxu tangengi no anu vaivaikala noxiꞌa ta mitema sou palomatana uasi!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Aloxo ne, la loxovaa la sou ngingi ngalavusou lexe Kalisito ne utavule tuꞌutuꞌumaxu tei, ka io sou uꞌunalai no lamana noxou Lataua no opo loxotolo uasi?”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Xe Anu muavuti, la muvikalaneꞌi ilou sou mululusou vaivaikala laaxu e Lavuku Tavuna mukalusi loxo usoko no anu lavuku noxou Mosesi mo noxiꞌa ta mitema sou palomatana mikaukavunusou anu Iesu.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Xe aneꞌi iloꞌa mimuamuaꞌi milai mixali ꞌalai no tuala ane lexe aneꞌi ilou ilai no anu ne, la Iesu mumaxaꞌu lexe Anu uluale sou ulai avile.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 La sou aneꞌi ilou mitalosou lexe, “Nengeꞌa taxolu xo aso muluꞌelai mo anu asou ꞌolovoxo.” La sou Anu muꞌuna sou iloꞌa mixolu no nano no tani ne.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Xe iliꞌi, la aneꞌi iloꞌa mixolu no luusou laꞌilali sou lexe iloꞌa iꞌani. La Iesu munoꞌu veleti vile sou muvikala laixe no anu mulai noxou Lataua, ka museꞌiseꞌinu sou mulosiꞌa ilou.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Anu muꞌoxonu aloxo ne, la mii e mutaluxu ieꞌi ilou ne, muxexe mo mitongonu lexe Anu Iesu. Ia alaxu vilesisi ꞌo, la Anu tasiꞌuxu mo aneꞌi ilou imaisou la uasi.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 La sou aneꞌi ilou mivivikalaneꞌi ngatoꞌo aloxo ꞌo, “No mine nenge nengeꞌa temuamuaꞌi no voteꞌi, io Anu muvivikalanenge sou mululusou vaikala laaxu e muxolu no anu Lavuku Tavuna teinu ne, la nenge nengei texamuli lexe oponenge muꞌosa manina.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Aneꞌi mivikala aloxo ne mukalu, la alaxu vilesisi ꞌo, la ilou miavuti sou mitulu milivu ne Ielusalemu. Mixali, la mixalisiꞌa aneꞌi mavulovexa mo muluꞌe no lia vile iloꞌa ta menexiꞌa a ipipita ixoxolu.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 La aneꞌi mivikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Manina musuku lexe Tilasinge ne, mutulu no anu soli ne mo Anu mupalaꞌa noxou Saimoni!”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 La sou ilou miaꞌaloiꞌa no anu mimii ane muxali noxiꞌa ilou no voteꞌi, mo miaꞌaloiꞌa kalumo lexe no mine Iesu museꞌinu veleti ka mulosiꞌa ilou, la aneꞌi ilou mitongonu lexe Anu Iesusi Anu anesi.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Ta molomolo noxou uao iaꞌaloiꞌa ngatongatoꞌo, io Iesu molu muxali mutulu no taiineꞌi sou muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Opo seꞌisisi noxou Lataua uxolu noxinge.”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 La aneꞌi mikuluke mo miꞌume, xo mixavutala lexe aneꞌi mimaisou ulee xaleꞌa ane.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Ia Anu mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Tavaꞌu loxovaa, la sou ngingi ngekuluke mo ngexavutala piena?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Ngamaisou avolo ilou tavaꞌilo mo ngakasilo. Xo enisi ano ꞌo mo xiasileli ilou xileli a uxolu ꞌo. Ia ulee xaleꞌa vile ne, vasimolu loxo eni e ngingi ngamaisilo ꞌo uasi.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Anu muvikalaneꞌi aloxo ne mukalu, la sou mumaxaꞌu avolu ilou tavaꞌu noxiꞌa.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 La aneꞌi miꞌosa mo mikuluke manina musuku, ia imomomo sou imuxamuxaxu taneꞌi noxou manina uasi. La anu Iesu mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Ngingi ngenge laꞌilali seꞌi ꞌa uai ne?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 La sou aneꞌi milosou sinana paꞌusou vile e mixutuxu sou lexe Anu uꞌou.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 La Anu munoꞌu sou muꞌou no ieꞌi.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Muꞌou mukalu, la muvikalaneꞌi la aloxo ꞌo, “No voxo ane uao nenge nengeꞌa texoxolu ꞌo, la eni evikalangengi aloxo ꞌo. Mimii mukalusi e mikaukavunusilo no anu Lavuku noxou Mosesi mo noxiꞌa ta mitema sou palomatana xe no anu Lavuku sou Lexe ne, uxali manina.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Mo Anu mulamanalixu xavutalaiꞌa sou ilavusou vaivaikala muxolu no anu Lavuku Tavuna.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 La Anu muvikalaneꞌi la aloxo ꞌo, “Vaivaikala ane muxolu no anu Lavuku Tavuna teinu ne muvikala aloxo ꞌo. Kalisito ne, Anu utavule tuꞌutuꞌumaxu xe voxo tatalusou, la Anu utulu no anu soli,
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 sou lexe aneꞌi ane ixiu oponeꞌi mo ipalaꞌanixu ꞌiliꞌilixo masumasua noxiꞌa noxou Lataua mo imuxaxu taneꞌi noxilo, la anu Lataua uxiu tumalouu ꞌiliꞌilixo masumasua noxiꞌa. La sou aneꞌi isoko iaꞌaloxu aꞌalo ane ne ne Ielusalemu tei, ka sou iaꞌaloxu ulai noxiꞌa ta mitema no xalexalee tuatuala ukalusi.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ngingi ngemaisou mimii ane muxali no iengi, la sou ngingi ngaaꞌaloxu aꞌalo ane ne.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Ioxe, iliꞌi la eni alosinge mii ane Mamilo musakiinu vaikala sou lexe Anu ulosinge. Ia ngingi ngaxolu mo ngaxomaiou mii ane ne no tuala tila ꞌo, ulai utalo no anu voxo ane Lataua ulosinge xavi ane molu teitexi.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Iesu muvikalaneꞌi aloxo ne mukalu, la Anu munoꞌa sou iloꞌa milai ne Vetania la Anu mutolosou avolu mulai teitexi sou mualusiꞌa.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Anu uao ualusiꞌa sio, la Lataua munoꞌu Iesu sou muꞌumesiꞌa mulai teiteixi no opo loxotolo.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 La aneꞌi mixolaꞌu tavaꞌa sou milotu mulai noxou. Mukalu, la aneꞌi miꞌosa manina sou milivu milai ne Ielusalemu.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Xe iliꞌi, la aneꞌi ixoxolu no nano no taasou lalotu tatila noxou Lataua ne, sou iꞌitiꞌitinu Lataua ualasou utotomu.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.