Lucas 24

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Voxo Tavuna mukalu, xe iliꞌi no anu voxo vile no kakau manina, la ta sema minoꞌu lamalasile ane aneꞌi milalaxiinu ne sou milaixu no lulu.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Aneꞌi milai la mimaisou lavoꞌo e mipipalou sou mutaluxu lulu anaxu ne, mipipalou mo muxexee.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Ia aneꞌi miꞌuna sou lexe imaisou Tila Iesu vasimolu, la uai la uasi.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Aneꞌi mitutulu taneꞌi lili, io alaxu vilesisi, la ta mitema tamei tokolomoxaꞌa keakea loxo leleꞌe lamixu ne, ilou mixali mitulu no paꞌumeꞌa.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 La ta sema ne, miꞌume la mitangatulu mulai no lia. Ia ta mitema tamei ne mivikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Tavaꞌu loxovaa, la sou ngingi ngakakamulinu itema ane mumauli ne no tualasiꞌa ta mitema ane misoisoli ꞌo?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Anu uxolu ꞌo la uasi. Anu mumauli ne! Ngingi ngaxavutalanu vaivaikala ane Anu muvikalangengixu no mine uao ngingi ngongiꞌa ngexolu ne Xalilaia sio.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Anu muvikalangengi lexe Itema ꞌOlu ne, iꞌitalonu ulai no avoꞌa ta mitema sou ꞌiliꞌilixo masumasua sou ililixu no ovu valautu mo ivau usoli, xe voxo tatalusou, la Anu umauli la.”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Aneꞌi ta mitema tamei ne, mivikalaneꞌi aloxo ne, la sou aneꞌi mixavutalanu vaikala noxou Iesu.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 No mine aneꞌi meꞌa no lulu milivu milai, la miaꞌaloxu mimii ane aneꞌi mimaisou ne noxiꞌa aneꞌi mavulovexa mo muluꞌe no lia vile iloꞌa ta mitema ane iloꞌa mixolu ne.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Ta sema ane miaꞌaloxu mimii ane ne noxiꞌa ta mitema sou xaixai noxou Iesu ne, ualaualasiꞌa aloxo. Vile noxiꞌa ualasie lexe Malia sie Maxatale xe vile ualasie lexe Ioana xe vile ualasie lexe Malia ane Iakovo nenu mo ta sema moseꞌi la.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Ta sema miaꞌaloiꞌa aloxo ne, ia aneꞌi imuxamuxaxu taneꞌi no anu vaikalaiꞌa ne uasi, xo vaikalaiꞌa ne mutama mii vitanisi.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Xe Pita muavuti, la muiave mulai no lulu. Xe muxali, la mulanga sou muiaꞌili muꞌunasi, la mumaisou lavalava keakea ne muxexe mutaꞌolu vitanisi. La sou anu mulivu mulai, ia muxavutala piena no anu mii ane muxali ne.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Xe no voxo ane nesi, la ta molomolo tamei noxou Iesu ilou milutu ne Ielusalemu sou lexe ilai no tuala vile ilemo lexe Emausi. Tuala tila ne Ielusalemu xe tuala ne Emausi ne, lovaxaꞌa ilou loxo Kilo Mita mavulovexa mo muluꞌe no lia vile.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Aneꞌi ilou mimuamuaꞌi milai, la ilou mivivikalasou mimii tavuꞌalo e muxali noxou Iesu.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ilou mivivikala aloxo ne, la Iesu muneꞌe ꞌalai noxiꞌa ilou sou iloꞌa mimuamuaꞌi mikei.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Ia aneꞌi ilou imomomo sou itongonu lexe anu Iesu ane uasi, xo mii vile mutaluxaꞌa.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 La Anu mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Ngingi ngongou ngamuamuaꞌi ꞌo, la ngavaaveisou mii maꞌia ne?”
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Xe vile noxiꞌa ilou ualasou lexe Kileopa muavuti, la mutaliꞌisou aloxo ꞌo, “Nini vile noxiꞌa ta mitema tavuꞌalo mineꞌe mipita ne Ielusalemu, ia loxovaa la sou ninisisi nalavusou mimii ane muxali malao ne Ielusalemu ne uasi?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 La Iesu mukolineꞌi lexe, “Mii maꞌia ane muxali ne Ielusalemu ne?” La aneꞌi mikolinu aloxo ꞌo, “Nexi tevaaveisou mimii e muxali noxou Iesu sie Nasaleti. Anu itema sou palomatana mo mii maꞌia ane Anu muvikala mo muꞌoxonu ne, xaviinu misevile no iou Lataua mo noxiꞌa ta mitema kalumo.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Ia ta tatilasiꞌa ta ailiꞌi iloꞌa ta tatilasinge ne, miꞌitalonu no avolu Pilato sou misakii vaikalasou la mivau mo mililixu no ovu valautu.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ia nexi temolo tanexi lexe Anu itema ane ne sou ululusixe no anu sakisaki noxiꞌa ta Romu. La aneꞌi mililixu no ovu valautu mo mivau musoli. Mo voxo tatalusou ane vaimomo ꞌo.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 La ta sema seꞌi noxixe miꞌoxonexi tekuluke. Xo no mine kakau manina ꞌo, la aneꞌi milai no lulu,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 ia imaisou Iesu vasimolu uasi. La sou aneꞌi milivu mineꞌe la mivikalanexi lexe aneꞌi mimaisiꞌa ta angelo mo ta angelo mivikalaneꞌi lexe anu mutulu no anu soli.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Xe aneꞌi moseꞌi noxixe kalumo milai no lulu, la mimaisou mimii iouvilesisi aloxo ta sema milemolu ne, ia ixalisou Iesu vasimolu uasi.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Xe Iesu muavuti, la muvikalaneꞌi ilou aloxo ꞌo, “Ngingi ngongou ne, ta mitema sou xovulaulau! Mo kalumo ngingi kisinge lamana sou ngamuxaxu tangengi no anu vaivaikala noxiꞌa ta mitema sou palomatana uasi!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Aloxo ne, la loxovaa la sou ngingi ngalavusou lexe Kalisito ne utavule tuꞌutuꞌumaxu tei, ka io sou uꞌunalai no lamana noxou Lataua no opo loxotolo uasi?”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Xe Anu muavuti, la muvikalaneꞌi ilou sou mululusou vaivaikala laaxu e Lavuku Tavuna mukalusi loxo usoko no anu lavuku noxou Mosesi mo noxiꞌa ta mitema sou palomatana mikaukavunusou anu Iesu.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Xe aneꞌi iloꞌa mimuamuaꞌi milai mixali ꞌalai no tuala ane lexe aneꞌi ilou ilai no anu ne, la Iesu mumaxaꞌu lexe Anu uluale sou ulai avile.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 La sou aneꞌi ilou mitalosou lexe, “Nengeꞌa taxolu xo aso muluꞌelai mo anu asou ꞌolovoxo.” La sou Anu muꞌuna sou iloꞌa mixolu no nano no tani ne.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Xe iliꞌi, la aneꞌi iloꞌa mixolu no luusou laꞌilali sou lexe iloꞌa iꞌani. La Iesu munoꞌu veleti vile sou muvikala laixe no anu mulai noxou Lataua, ka museꞌiseꞌinu sou mulosiꞌa ilou.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Anu muꞌoxonu aloxo ne, la mii e mutaluxu ieꞌi ilou ne, muxexe mo mitongonu lexe Anu Iesu. Ia alaxu vilesisi ꞌo, la Anu tasiꞌuxu mo aneꞌi ilou imaisou la uasi.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 La sou aneꞌi ilou mivivikalaneꞌi ngatoꞌo aloxo ꞌo, “No mine nenge nengeꞌa temuamuaꞌi no voteꞌi, io Anu muvivikalanenge sou mululusou vaikala laaxu e muxolu no anu Lavuku Tavuna teinu ne, la nenge nengei texamuli lexe oponenge muꞌosa manina.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Aneꞌi mivikala aloxo ne mukalu, la alaxu vilesisi ꞌo, la ilou miavuti sou mitulu milivu ne Ielusalemu. Mixali, la mixalisiꞌa aneꞌi mavulovexa mo muluꞌe no lia vile iloꞌa ta menexiꞌa a ipipita ixoxolu.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 La aneꞌi mivikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Manina musuku lexe Tilasinge ne, mutulu no anu soli ne mo Anu mupalaꞌa noxou Saimoni!”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 La sou ilou miaꞌaloiꞌa no anu mimii ane muxali noxiꞌa ilou no voteꞌi, mo miaꞌaloiꞌa kalumo lexe no mine Iesu museꞌinu veleti ka mulosiꞌa ilou, la aneꞌi ilou mitongonu lexe Anu Iesusi Anu anesi.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Ta molomolo noxou uao iaꞌaloiꞌa ngatongatoꞌo, io Iesu molu muxali mutulu no taiineꞌi sou muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Opo seꞌisisi noxou Lataua uxolu noxinge.”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 La aneꞌi mikuluke mo miꞌume, xo mixavutala lexe aneꞌi mimaisou ulee xaleꞌa ane.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ia Anu mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Tavaꞌu loxovaa, la sou ngingi ngekuluke mo ngexavutala piena?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Ngamaisou avolo ilou tavaꞌilo mo ngakasilo. Xo enisi ano ꞌo mo xiasileli ilou xileli a uxolu ꞌo. Ia ulee xaleꞌa vile ne, vasimolu loxo eni e ngingi ngamaisilo ꞌo uasi.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Anu muvikalaneꞌi aloxo ne mukalu, la sou mumaxaꞌu avolu ilou tavaꞌu noxiꞌa.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 La aneꞌi miꞌosa mo mikuluke manina musuku, ia imomomo sou imuxamuxaxu taneꞌi noxou manina uasi. La anu Iesu mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Ngingi ngenge laꞌilali seꞌi ꞌa uai ne?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 La sou aneꞌi milosou sinana paꞌusou vile e mixutuxu sou lexe Anu uꞌou.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 La Anu munoꞌu sou muꞌou no ieꞌi.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Muꞌou mukalu, la muvikalaneꞌi la aloxo ꞌo, “No voxo ane uao nenge nengeꞌa texoxolu ꞌo, la eni evikalangengi aloxo ꞌo. Mimii mukalusi e mikaukavunusilo no anu Lavuku noxou Mosesi mo noxiꞌa ta mitema sou palomatana xe no anu Lavuku sou Lexe ne, uxali manina.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Mo Anu mulamanalixu xavutalaiꞌa sou ilavusou vaivaikala muxolu no anu Lavuku Tavuna.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 La Anu muvikalaneꞌi la aloxo ꞌo, “Vaivaikala ane muxolu no anu Lavuku Tavuna teinu ne muvikala aloxo ꞌo. Kalisito ne, Anu utavule tuꞌutuꞌumaxu xe voxo tatalusou, la Anu utulu no anu soli,
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 sou lexe aneꞌi ane ixiu oponeꞌi mo ipalaꞌanixu ꞌiliꞌilixo masumasua noxiꞌa noxou Lataua mo imuxaxu taneꞌi noxilo, la anu Lataua uxiu tumalouu ꞌiliꞌilixo masumasua noxiꞌa. La sou aneꞌi isoko iaꞌaloxu aꞌalo ane ne ne Ielusalemu tei, ka sou iaꞌaloxu ulai noxiꞌa ta mitema no xalexalee tuatuala ukalusi.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ngingi ngemaisou mimii ane muxali no iengi, la sou ngingi ngaaꞌaloxu aꞌalo ane ne.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ioxe, iliꞌi la eni alosinge mii ane Mamilo musakiinu vaikala sou lexe Anu ulosinge. Ia ngingi ngaxolu mo ngaxomaiou mii ane ne no tuala tila ꞌo, ulai utalo no anu voxo ane Lataua ulosinge xavi ane molu teitexi.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Iesu muvikalaneꞌi aloxo ne mukalu, la Anu munoꞌa sou iloꞌa milai ne Vetania la Anu mutolosou avolu mulai teitexi sou mualusiꞌa.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Anu uao ualusiꞌa sio, la Lataua munoꞌu Iesu sou muꞌumesiꞌa mulai teiteixi no opo loxotolo.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 La aneꞌi mixolaꞌu tavaꞌa sou milotu mulai noxou. Mukalu, la aneꞌi miꞌosa manina sou milivu milai ne Ielusalemu.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Xe iliꞌi, la aneꞌi ixoxolu no nano no taasou lalotu tatila noxou Lataua ne, sou iꞌitiꞌitinu Lataua ualasou utotomu.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.