Lucas 20
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs ARA
1 No voxo vile, la Iesu mulolosiꞌa ta mitema lavulavu no anu vaikala noxou Lataua mo muaꞌaloxu aꞌalo laixe noxou no nano no taasou lalotu tatila noxou Lataua. La ta tatilasiꞌa ta ailiꞌi mo ta mitema sou lapuloto iloꞌa ta tatila noxiꞌa ta Iutaia mipita mineꞌe noxou Iesu,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 sou mitaliꞌisou aloxo ꞌo, “Navikalanexi lexe xavi maꞌia ane muxolu noxine ne, la sou nini naꞌoxoꞌoxonu mimii ane ne no anu ꞌo? Mo ꞌenaꞌei mulosine xavi ane ne?”
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 La sou Anu mukolineꞌi aloxo ꞌo, “Eni kalumo ataliꞌisingexu taliꞌi vile. Ngavikalaleli.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 Ioanesi, anu itema sou uꞌulosiꞌa ta mitema ꞌo ne, anu molu no opo loxotolo? Uasi, anu molu noxiꞌa ta mitema?”
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 La sou aneꞌi mivikalaneꞌi ngatongatoꞌo aloxo ꞌo, “Maasi, xe nenge tavikala lexe anu molu no opo loxotolo, la Anu utaliꞌisinge lexe, ‘Ia loxovaa, la sou ngingi ngamuxamuxaxu tangengi noxou uasi ꞌo?’
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Xe nenge tavikala lexe anu molu noxiꞌa ta mitema, la ta mitema tavuꞌalo ꞌo ivenge no anu lavoꞌo, xo aneꞌi milavusi lexe Ioanesi ne, anu itema vile sou palomatana.”
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 La sou aneꞌi mikolinu aloxo ꞌo, “Nexi talavusou lexe anu molu neꞌei uasi.”
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 La Iesu muvikalaneꞌi lexe, “Eni kalumo apalaꞌalixu xavi maꞌia ane eni aꞌoxoꞌoxonu mimii ane ne no anu ꞌo uasi.”
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Muvikalaneꞌi aloxo ne xe mukalu, la musolonu vaikala noxou no anu vaikala tavolaꞌi vile aloxo ꞌo, “Itema vile mutounu xaisou ovu uaini vile. Xe mukalu, la muꞌitalonu xai ane ne no avoꞌa ta mitema seꞌi sou aneꞌi ixaxaisou ia anu mulutu sou mulai no tuala vile no paxa sou lexe anu uxolu maxuveeni manina.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Ioxe no anu voxo ane sou xaisou ovu uaini ne temanu xe momoxo sou iꞌelexu, la anu mupalusou itema sou xaixai noxou vile mulai noxiꞌa ta mitema ane misaxilaꞌu xai ne, sou lexe unoꞌu temanu seꞌi noxiꞌa. Ia aneꞌi mivau mukalu, la mipalusou mulivu vitanisi.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Xe anu muavuti, la mupalusou itema sou xaixai noxou vile sou mulai la. Ia aneꞌi mivau kalumo, mo mipamaelanu manina, ka mipalusou mulivu vitanisi la.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Xe anu muavuti, la mupalusou tatalusiꞌa la, sou mulai. Ia aneꞌi mivau mo siasialuxu, ka misuꞌa mulai no ale no xai.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Miꞌoxoneꞌi aloxo ne, la sou moosou xai ne muvikala aloxo ꞌo, ‘Eni aꞌoxonu mii maꞌia la? Ioxe, eni apalusou ꞌalixeni e emasaxau misevile ꞌo ulai noxiꞌa, la mane aneꞌi itoxonusi.’
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Ia ta mitema e ixaxai no xai ne mimaisou moosou xai ꞌolu ne, la mivikalaneꞌi ngatongatoꞌo aloxo ꞌo, ‘Itema ane ꞌo ne, ulai iliꞌi la ualasou utelo no anu momu xaixu ꞌo ane. Nganeꞌe mo nengeꞌa tavaꞌu mo usoli, mo sou ulai liꞌi la nenge ualasinge utelo no anu xai ano ꞌo.’
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 La sou aneꞌi misuꞌanu mulai no ale no vimelusou xai mo mivau musoli.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Anu molu ulutu uneꞌe ka uveꞌaveꞌa ta mitema ane ne isoisoli ukalusi, io sou anu uꞌitalonu xai ane ne ulai noxiꞌa ta mitema seꞌi vaꞌaxu li.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Xe Iesu muavuti la mumatakisiꞌa, io mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Ngingi ngelavusou vaikala ane mikaukavunu no nano no Lavuku Tavuna teinu ꞌo laaxu? Muvikala aloxo ꞌo,
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Ta mitema latala ukalusi ane ilapau xe ituvu no anu lavoꞌo ane ne, la imamulo manina. Xe lavoꞌo ane ne, ulapau utuvu noxou itema vile, la umutanu avile.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ta mitema sou lapuloto iloꞌa ta tatilasiꞌa ta ailiꞌi mikamulinu voteꞌi sou lexe itetelisou avile no anu, xo aneꞌi milavu lexe Anu muvikala tovolaꞌi ne muꞌisalili noxiꞌasi. Ia aneꞌi mimamaꞌu noxiꞌa ta mitema tavuꞌalo ne, la sou itetelisou Iesu uasi.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Ioxe, aneꞌi ikakamuli voteꞌi vile sou itetelisou Iesu no anu, la sou aneꞌi mipalusiꞌa ta mitema moseꞌi sou itovotovole Iesu, io aneꞌi mikalavoi lexe aneꞌi ne ta mitema ta laixe. Aneꞌi mimasaxa lexe ilomusou Iesu ulemolu mii vile ususu, la sou aneꞌi itetelisou mo iꞌitalonu no avolu itema anu ane mutetelisou xavi sou usaxilaꞌu tuala. |alt="denarius" src="HK00166B.TIF" size="col" loc="Luk 20:20-26" copy="Horace Knowles © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972." ref="Luka 20:20"
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 La sou aneꞌi mitaliꞌisou Iesu aloxo ꞌo, “Itema sou ulosixe lavulavu, nexi telavu lexe nini navivikala mo nalosiexixu mii maꞌia ane mulapu, io nini naxavutala ualasiꞌa ta mitema uasi, ia nini nalavusou nalosiexixu voteꞌi laixe noxou Lataua no anu vaikala manina noxou.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Io, loxovaa, anu laixe lexe nenge talea lamoli ulai noxou Kaisari?”
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 La Iesu mulavusou kalakalavoi noxiꞌa, la mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo,
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 “Nganoꞌu Denalia vile uneꞌe mo amaisou. ꞌEnaꞌei kisou mo ualasou ane muxolu no anu lamoli ꞌo?”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 La aneꞌi mikolinu lexe, “Kaisari noxou.”
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Aloxo ne, la sou aneꞌi imomomo sou ixalisou susu vile no anu vaikala noxou no ieꞌi ta mitema sou itetelisou no anu uasi. Ia aneꞌi mikuluke no anu vaikala lakolisou molu noxou, la mixolu tasiaꞌuxaꞌa avile.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Xe iliꞌi, la ta Sadokaio moseꞌi mineꞌe mixali noxou Iesu sou mitaliꞌisou. Xo aneꞌi xavutalaiꞌa lexe ta mitema isoli, io ulai iliꞌi la umomomo sou imauli la uasi.
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 Ioxe, la sou aneꞌi mitaliꞌisou Iesu aloxo ꞌo, “Itema sou ulosixe lavulavu, vaikala muai no anu kaukavu noxou Mosesi muneꞌe noxixe aloxo ꞌo. ‘Lexe itema vile utaulaꞌi xe iliꞌi la usoli. Ia upalaneꞌi ta ꞌolu noxie semau ne uasi, la laixe lexe vimou kokope uꞌuluxe vimou vaaluu ne, mo sou upalaneꞌi vimou ta ꞌolu noxie.’
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Ioxe, no voxo vile, la itema vile ta ꞌolu muxatele tamei ixoxolu. Iloꞌa mixoxolu, la ane ailiꞌisiꞌa ne mutaulaꞌi, xe iliꞌi la musoli. Ia upalaneꞌi ta ꞌolu noxie semau ne uasi.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Xe vimoꞌa ane tameisiꞌa ne muavuti, la muꞌuluxe sema vaalu ne. Ia anu kalumo musoli, ia upalaneꞌi ta ꞌolu noxie uasi.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Mo vimoꞌa tatalusiꞌa kalumo ne aloxo nesi. Anu aloxo nesi, mole aneꞌi muxatele tamei mukalusi ne, miuluxe sema vilesisi ne, ia vile noxiꞌa upalaa ꞌolu vile noxie uasi.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Xe iliꞌi, la sema ne kalumo misoli.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ioxe, ulai iliꞌi no anu voxo ane sou ta mitema ane misoisoli itulu sou imauli, la ꞌenaꞌei noxiꞌa aneꞌi muxatele tamei ne, semau maninasou, xo loxo aneꞌi mukalusi ne miꞌuluxe sema vilesisi ne?”
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Xe Iesu muavuti la mukolineꞌi aloxo ꞌo, “Ta mitema sou voxo vaimomo ꞌo ne, aneꞌi itaulaꞌixaꞌa ngatoꞌo.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Ia ta mitema ane Lataua mupelemasaxaneꞌi sou isoli, ia imauli iliꞌi ne, la aneꞌi imomomo sou itaulaꞌixaꞌa ngatoꞌo la uasi.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Mo aneꞌi imomomo sou isoli la uasi. Aneꞌi ixali loxo ta angelo. Mo aneꞌi ixali Lataua ta ꞌolu, xo Anu mutulusiꞌa no anu soli mo mimauli.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 No anu aꞌalosou ovu mukaakaa, la Mosesi mupalaꞌanixu lexe itema ane musoli ne umauli la. Xo anu mulemolu Tila lexe, ‘Anu Lataua noxou Avalaamu mo noxou Aisaki xe noxou Iakovo.’
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 La sou Tila ne, anu Lataua noxiꞌa aneꞌi ane misoisoli uasi, ia Anu noxiꞌa aneꞌi ane imauli. Xo ta mitema latala ukalusi ne, aneꞌi imauli noxou Latauasi.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Moseꞌi noxiꞌa ta mitema sou lapuloto milomusou aloxo ne, la mivikala aloxo ꞌo, “Itema sou ulosixe lavulavu, nini nekolineꞌi laixe.”
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Aloxo ne, la sou aneꞌi itovo sou italiꞌisou la uasi.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Mukalu, la sou Iesu mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Tavaꞌu loxovaa, la sou aneꞌi ivikala lexe Kalisito ne, Deviti ꞌilusunusi?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Ia Deviti molu mupalaꞌalixu no anu Lavuku sou Lexe aloxo ꞌo.
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 ulai utalo no anu voxo ane sou
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Deviti molu mumoxoꞌu lexe anu Tila noxou. Ia loxovaa, la anu Tila ne, Deviti ꞌilusunu la?”
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Ta mitema tavuꞌalo ne uao ilolomu sio, la Iesu muvikalaneꞌi ta molomolo noxou aloxo ꞌo,
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 “Ngasaxilaꞌinge laixe noxiꞌa ta mitema sou lapuloto. Xo aneꞌi imasaxa lexe itaanu tokolomoiꞌa veveeni, io sou ixixaoxao. Mo imasaxa lexe ta mitema ixalisiꞌa no tilovolovo la itoxoneꞌi xe isexelaxaꞌa. Xe no taasou lalotu noxiꞌa ta Iutaia, la imasaxa lexe ixoxolu no anu puloulou ane uuli laixesi. Xe ixalisou laꞌilali toxoxaꞌa, la imasaxa lexe ixolu no anu puloulou ane uulisi ne kalumo aloxo ne.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Xe iavuti, la ikalavoineꞌi ta sema ta vaalu sou ikalusou miamiꞌa no nano no taasiꞌa. Xe ikalavoi sou ilinga veveeni misevile sou lexe ta mitema imaisiꞌa. Ta mitema ane loxo ne, ulai iliꞌi, la Lataua ulosiꞌa navunavu tatila manina.”
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.