Lucas 16
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs VC
1 Mukalu, la Iesu muvikalaneꞌi ta molomolo noxou aloxo ꞌo, “Itema vile sou usaxilaꞌu lamoliu itema sou lavuluti vile mupaipalunu lamoliu tila noxou. La sou ta mitema moseꞌi milai miaꞌaloxu noxou tilasou ne.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 La sou tila noxou muꞌavalou sou mutaliꞌisou lexe, ‘Nini neꞌoxo mii maꞌia, la sou ta mitema miaꞌaloxene noxilo? Nini naxolu loxo itema sou usaxilaꞌu lamolixeni la uasi. Nini nakalu, io nini nakaukavunu aꞌalosou lamolixeni ukalusi mo nalosilo.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 La sou itema sou usaxilaꞌu lamoliu tilasou ne, anu molu muvikala aloxo ꞌo, ‘Tila noxilo uxexeleli no anu xaixai ane anu mulosilo ꞌo, la eni aꞌoxonu mii maꞌia? Xo eni xavileli sou aꞌasiꞌasi uasi mo eni amaelasou alingalinga mimii noxiꞌa ta mitema.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Anu ane, eni exalisou voteꞌi vile sou aꞌoxonu no mine tila noxilo uxexeleli no anu xaixai noxilo lai ꞌo, la ta mitema iꞌosasilo mo iꞌavalilo aꞌunalai no taasiꞌa.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Anu muxalisou voteꞌi vile aloxo ne, la sou anu muꞌavaliꞌa ta mitema vilevilesi e minoꞌu tilasou miumiu ia ikolinu uao. Aneꞌi mineꞌe, la sou mutaliꞌisou vile noxiꞌa tei aloxo ꞌo, ‘Nini nenoꞌu miumiu tila noxilo taꞌei sou nakolinu?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 La anu mukolinu aloxo ꞌo, ‘Eni enoꞌu vata sou ovu olivu temanu lexaxu vexasou itemaxu taꞌuve (100).’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Mukalu, la mutaliꞌisou tameisiꞌa lexe, ‘Nini nenoꞌu taꞌei sou nakolinu?’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Anu itema sou kalavoi, ia muꞌoxonu xaixai laixe no anu lavulavu noxou aloxo ne, xe tila noxou mulavusou, la muꞌitinu ualasou. Xo ta mitema ane ilavusou Lataua uasi no lia ꞌo, iuaulixaꞌa aneꞌi ane milavusou Lataua no anu xaixai sou lialia ꞌo.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 La sou eni avikalangengi ta molomolo noxilo lexe, ngaxaxai laixe no anu mimii sou lialia ꞌo sou ngamolo ta menexinge ane imaxaꞌu ꞌiliꞌilixomengi, mo sou iliꞌi xe mimemimengi ne ukalu, la Lataua uꞌavalinge ngalai ngaxolu no tuala ane kaluxu uasi.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Aloxo ne, la sou lexe itema vile umomomo sou usaxilaꞌu mii ane kituꞌa laixe, la anu umomomo sou usaxilaꞌu mii ane tatila laixe kalumo. Ia lexe itema vile umomomo sou usaxilaꞌu mii ane kituꞌa laixe uasi, la anu umomomo sou usaxilaꞌu mii ane tatila laixe uasi kalumo.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 La sou lexe ngingi ngamomomo sou ngasaxilaꞌu mimii ane sou lia ꞌo laixe uasi, la ꞌenaꞌei uꞌitalongengi sou ngasaxilaꞌu mimii ane maninasou?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Mo lexe ngingi ngamomomo sou ngasaxilaꞌu itema vile miumiu laixe uasi, la ꞌenaꞌei uitimengi mimii sou ngasaxilaꞌu?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Mo eni avikalangengi kalumo lexe, itema sou xaixai vile umomomo sou uxaxai noxiꞌa ta tatila noxou tamei uasi. Xo maasi, xe xavutalau ukalipala, la anu umasaxau vile uasi, io umasaxau ane vile. Xe anu uxaxai noxou vilesi, ia tanu vulusiou ane vile. Aloxo ne, la sou ngingi ngamomomo sou ngaxaxai noxou Lataua xe ngaxaxaisou lamoli kalumo uasi.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Ta Palisaio ane taneꞌi uxolu no anu lamoli musuku milomusou Iesu muvikala aloxo ne, la aneꞌi mipilikeu.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 La sou Iesu muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ngingi ta mitema sou ngatoongenge lexe ngingi ta mitema ta laixe no ieꞌi ta mitema, ia Lataua mulavusou mii maꞌia ane muxolu no tangengi ne. La sou ꞌenaꞌei ane ta mitema iꞌitinu ualasou ne, Lataua umasaxau uasisi manina.”
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Iesu muvikalaneꞌi ta Palisaio la aloxo ꞌo, “Vaikala sou lapuloto noxou Mosesi mo vaivaikala noxiꞌa ta mitema sou palomatana muneꞌe mutalo noxou Ioanesi. Musoko no voxo ane ne, la eni esokou aꞌalo laixe sou saxisaxilaꞌu noxou Lataua sou alutunoxu ulai no tuatuala. La ta mitema tapiena xavineꞌi sou imasaxa lexe iꞌuna no anu.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Ia mimii latala teitexi no loxotolo mo lialia ꞌo, iliꞌi la ukalu. Ia vaikala sevile kituꞌa no nano no ꞌa lapuloto noxou Mosesi ne, umomomo sou ukalu uasi.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 La sou itema ukusaie semau, io uꞌuluxe sema vileli, la anu mususunoxu taulaꞌi. Xe mulu vile ane unoꞌe sema e mulue musuꞌane ne, la anu mususunoxu taulaꞌi noxou kalumo.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Iesu musolo vaikala noxou la aloxo ꞌo, “Itema vile sou lavuluti tapiena muxoxolu. Ia utaa tokolomoxu lauoinu veveeni no ale, xe utaa ane keakea laixe no nano. Mo uꞌou laꞌilali lailaixesi no voxovoxo.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Io, no aitengaxu taasou ne, la itema vile sou lingalinga ualasou lexe Lasaro e xalexalevi mutomunu vasimolu, anu a uxoxolu ne.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Anu umasaxa lexe uꞌou laꞌilali ꞌutuꞌutuxu ane ulapau no luusou laꞌilali noxou itema sou lavuluti piena ne. Ia ta aꞌaa ineꞌe la ixamexamesou xalexalevinu.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Ioxe, iliꞌi xe itema sou lingalinga ne musoli, la ta angelo mitavule mulai mipamotonu muxolu muvaisaꞌinu Avalaamu. Xe iliꞌi la itema sou lavuluti tapiena ne kalumo musoli, la miꞌasixu.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 La mulai muxolu no tualasiꞌa ta mitema ane misoisoli la anu muxamulinu navunavu tatila. Xe iou mutelo, la mumaisou Avalaamu muxolu no paxa, ia Lasaro anu muvaisaꞌinu.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 La sou muꞌava mulai noxou aloxo ꞌo, ‘Ae, ꞌilisuleli Avalaamu, eni examuli navunavu tatila no anu navu ꞌo. La sou nini tanenixo mo napalusou Lasaro utoo avolu simisou no lexa mo uneꞌe umulaxu no levexo mo uꞌoxo lelemesou.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Ia Avalaamu muvikalanu aloxo ꞌo, ‘ꞌIlusuleli, naxavutala lexe no mine nini nemauli nexoxolu no lia, la nini nenoꞌu mimii ane lailaixe. Ia Lasaro ne, anu munoꞌu mimii ane masumasuasi. Ia vaimomo ꞌo, la anu uxolu laixe mo uꞌosa ꞌo, ia nini a naxolu no anu navunavu ne.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Xe kalumo xo, vanunu toxoxaꞌa anu a uxolu no nixi noxinge nengeꞌa, la sou evile lai ꞌo umasaxa lexe ulai noxine ne, la umomomo uasi, xe evile lai noxine ne, umasaxa lexe uneꞌe noxixe ꞌo, la umomomo uasi kalumo.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 La sou anu muvikalanu Avalaamu aloxo ꞌo, ‘Ioxe, la sou eni alingaine nini ꞌilusuleli. Napalusou Lasaro ulai no tani noxou mamilo,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 xo eni ta vivilo taꞌuve ane a ixoxolu no anu ne. La sou Lasaro upeletotosiꞌa, mo sou aneꞌi kalumo la ineꞌe no tuala sou navunavu ꞌo uasi.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Ia Avalaamu muvikalanu aloxo ꞌo, ‘Nalomu, lapuloto noxou Mosesi mo vaivaikala noxiꞌa ta mitema sou palomatana anu a muxolu ne sou aneꞌi ilomu no anu.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Xe anu muavuti la muvikalanu la aloxo ꞌo, ‘ꞌIlusuleli Avalaamu, navikala aloxo ne uasi. Xo lexe itema vile musoli, ia utulu mo ulai noxiꞌa la sou aneꞌi ixiu oponeꞌi.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 La Avalaamu muvikalanu aloxo ꞌo, ‘Lexe aneꞌi ilomusou lapuloto noxou Mosesi mo vaivaikala noxiꞌa ta mitema sou palomatana uasi, la aneꞌi imomomo sou ilomuxu itema vile e musoli ka mumauli ne sou ixiu oponeꞌi uasi kalumo.’”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.