Lucas 16
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs ACF
1 Mukalu, la Iesu muvikalaneꞌi ta molomolo noxou aloxo ꞌo, “Itema vile sou usaxilaꞌu lamoliu itema sou lavuluti vile mupaipalunu lamoliu tila noxou. La sou ta mitema moseꞌi milai miaꞌaloxu noxou tilasou ne.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 La sou tila noxou muꞌavalou sou mutaliꞌisou lexe, ‘Nini neꞌoxo mii maꞌia, la sou ta mitema miaꞌaloxene noxilo? Nini naxolu loxo itema sou usaxilaꞌu lamolixeni la uasi. Nini nakalu, io nini nakaukavunu aꞌalosou lamolixeni ukalusi mo nalosilo.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 La sou itema sou usaxilaꞌu lamoliu tilasou ne, anu molu muvikala aloxo ꞌo, ‘Tila noxilo uxexeleli no anu xaixai ane anu mulosilo ꞌo, la eni aꞌoxonu mii maꞌia? Xo eni xavileli sou aꞌasiꞌasi uasi mo eni amaelasou alingalinga mimii noxiꞌa ta mitema.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Anu ane, eni exalisou voteꞌi vile sou aꞌoxonu no mine tila noxilo uxexeleli no anu xaixai noxilo lai ꞌo, la ta mitema iꞌosasilo mo iꞌavalilo aꞌunalai no taasiꞌa.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Anu muxalisou voteꞌi vile aloxo ne, la sou anu muꞌavaliꞌa ta mitema vilevilesi e minoꞌu tilasou miumiu ia ikolinu uao. Aneꞌi mineꞌe, la sou mutaliꞌisou vile noxiꞌa tei aloxo ꞌo, ‘Nini nenoꞌu miumiu tila noxilo taꞌei sou nakolinu?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 La anu mukolinu aloxo ꞌo, ‘Eni enoꞌu vata sou ovu olivu temanu lexaxu vexasou itemaxu taꞌuve (100).’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Mukalu, la mutaliꞌisou tameisiꞌa lexe, ‘Nini nenoꞌu taꞌei sou nakolinu?’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Anu itema sou kalavoi, ia muꞌoxonu xaixai laixe no anu lavulavu noxou aloxo ne, xe tila noxou mulavusou, la muꞌitinu ualasou. Xo ta mitema ane ilavusou Lataua uasi no lia ꞌo, iuaulixaꞌa aneꞌi ane milavusou Lataua no anu xaixai sou lialia ꞌo.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 La sou eni avikalangengi ta molomolo noxilo lexe, ngaxaxai laixe no anu mimii sou lialia ꞌo sou ngamolo ta menexinge ane imaxaꞌu ꞌiliꞌilixomengi, mo sou iliꞌi xe mimemimengi ne ukalu, la Lataua uꞌavalinge ngalai ngaxolu no tuala ane kaluxu uasi.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Aloxo ne, la sou lexe itema vile umomomo sou usaxilaꞌu mii ane kituꞌa laixe, la anu umomomo sou usaxilaꞌu mii ane tatila laixe kalumo. Ia lexe itema vile umomomo sou usaxilaꞌu mii ane kituꞌa laixe uasi, la anu umomomo sou usaxilaꞌu mii ane tatila laixe uasi kalumo.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 La sou lexe ngingi ngamomomo sou ngasaxilaꞌu mimii ane sou lia ꞌo laixe uasi, la ꞌenaꞌei uꞌitalongengi sou ngasaxilaꞌu mimii ane maninasou?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Mo lexe ngingi ngamomomo sou ngasaxilaꞌu itema vile miumiu laixe uasi, la ꞌenaꞌei uitimengi mimii sou ngasaxilaꞌu?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Mo eni avikalangengi kalumo lexe, itema sou xaixai vile umomomo sou uxaxai noxiꞌa ta tatila noxou tamei uasi. Xo maasi, xe xavutalau ukalipala, la anu umasaxau vile uasi, io umasaxau ane vile. Xe anu uxaxai noxou vilesi, ia tanu vulusiou ane vile. Aloxo ne, la sou ngingi ngamomomo sou ngaxaxai noxou Lataua xe ngaxaxaisou lamoli kalumo uasi.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Ta Palisaio ane taneꞌi uxolu no anu lamoli musuku milomusou Iesu muvikala aloxo ne, la aneꞌi mipilikeu.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 La sou Iesu muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ngingi ta mitema sou ngatoongenge lexe ngingi ta mitema ta laixe no ieꞌi ta mitema, ia Lataua mulavusou mii maꞌia ane muxolu no tangengi ne. La sou ꞌenaꞌei ane ta mitema iꞌitinu ualasou ne, Lataua umasaxau uasisi manina.”
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Iesu muvikalaneꞌi ta Palisaio la aloxo ꞌo, “Vaikala sou lapuloto noxou Mosesi mo vaivaikala noxiꞌa ta mitema sou palomatana muneꞌe mutalo noxou Ioanesi. Musoko no voxo ane ne, la eni esokou aꞌalo laixe sou saxisaxilaꞌu noxou Lataua sou alutunoxu ulai no tuatuala. La ta mitema tapiena xavineꞌi sou imasaxa lexe iꞌuna no anu.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Ia mimii latala teitexi no loxotolo mo lialia ꞌo, iliꞌi la ukalu. Ia vaikala sevile kituꞌa no nano no ꞌa lapuloto noxou Mosesi ne, umomomo sou ukalu uasi.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 La sou itema ukusaie semau, io uꞌuluxe sema vileli, la anu mususunoxu taulaꞌi. Xe mulu vile ane unoꞌe sema e mulue musuꞌane ne, la anu mususunoxu taulaꞌi noxou kalumo.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Iesu musolo vaikala noxou la aloxo ꞌo, “Itema vile sou lavuluti tapiena muxoxolu. Ia utaa tokolomoxu lauoinu veveeni no ale, xe utaa ane keakea laixe no nano. Mo uꞌou laꞌilali lailaixesi no voxovoxo.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Io, no aitengaxu taasou ne, la itema vile sou lingalinga ualasou lexe Lasaro e xalexalevi mutomunu vasimolu, anu a uxoxolu ne.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Anu umasaxa lexe uꞌou laꞌilali ꞌutuꞌutuxu ane ulapau no luusou laꞌilali noxou itema sou lavuluti piena ne. Ia ta aꞌaa ineꞌe la ixamexamesou xalexalevinu.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Ioxe, iliꞌi xe itema sou lingalinga ne musoli, la ta angelo mitavule mulai mipamotonu muxolu muvaisaꞌinu Avalaamu. Xe iliꞌi la itema sou lavuluti tapiena ne kalumo musoli, la miꞌasixu.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 La mulai muxolu no tualasiꞌa ta mitema ane misoisoli la anu muxamulinu navunavu tatila. Xe iou mutelo, la mumaisou Avalaamu muxolu no paxa, ia Lasaro anu muvaisaꞌinu.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 La sou muꞌava mulai noxou aloxo ꞌo, ‘Ae, ꞌilisuleli Avalaamu, eni examuli navunavu tatila no anu navu ꞌo. La sou nini tanenixo mo napalusou Lasaro utoo avolu simisou no lexa mo uneꞌe umulaxu no levexo mo uꞌoxo lelemesou.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ia Avalaamu muvikalanu aloxo ꞌo, ‘ꞌIlusuleli, naxavutala lexe no mine nini nemauli nexoxolu no lia, la nini nenoꞌu mimii ane lailaixe. Ia Lasaro ne, anu munoꞌu mimii ane masumasuasi. Ia vaimomo ꞌo, la anu uxolu laixe mo uꞌosa ꞌo, ia nini a naxolu no anu navunavu ne.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Xe kalumo xo, vanunu toxoxaꞌa anu a uxolu no nixi noxinge nengeꞌa, la sou evile lai ꞌo umasaxa lexe ulai noxine ne, la umomomo uasi, xe evile lai noxine ne, umasaxa lexe uneꞌe noxixe ꞌo, la umomomo uasi kalumo.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 La sou anu muvikalanu Avalaamu aloxo ꞌo, ‘Ioxe, la sou eni alingaine nini ꞌilusuleli. Napalusou Lasaro ulai no tani noxou mamilo,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 xo eni ta vivilo taꞌuve ane a ixoxolu no anu ne. La sou Lasaro upeletotosiꞌa, mo sou aneꞌi kalumo la ineꞌe no tuala sou navunavu ꞌo uasi.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Ia Avalaamu muvikalanu aloxo ꞌo, ‘Nalomu, lapuloto noxou Mosesi mo vaivaikala noxiꞌa ta mitema sou palomatana anu a muxolu ne sou aneꞌi ilomu no anu.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Xe anu muavuti la muvikalanu la aloxo ꞌo, ‘ꞌIlusuleli Avalaamu, navikala aloxo ne uasi. Xo lexe itema vile musoli, ia utulu mo ulai noxiꞌa la sou aneꞌi ixiu oponeꞌi.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 La Avalaamu muvikalanu aloxo ꞌo, ‘Lexe aneꞌi ilomusou lapuloto noxou Mosesi mo vaivaikala noxiꞌa ta mitema sou palomatana uasi, la aneꞌi imomomo sou ilomuxu itema vile e musoli ka mumauli ne sou ixiu oponeꞌi uasi kalumo.’”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.