Lucas 15

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ioxe, iliꞌi la ta mitema sou itaxusou lamoli iloꞌa ta mitema sou ꞌiliꞌilixo masumasua mineꞌe mipita mixaliliiou Iesu sou ilomu noxou.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ia ta Palisaio iloꞌa ta mitema sou lapuloto mimunumunuxu Iesu aloxo ꞌo, “Itema ane ne, ulavusou upita noxiꞌa ta mitema sou ꞌiliꞌilixo masumasua mo iloꞌa iꞌani ipipita kalumo.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Xe Iesu mulavusou xavutalaiꞌa aloxo ne, la sou Anu muvikalaneꞌi no anu vaikala tovolaꞌi vile aloxo ꞌo,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Lexe ngingi vile ta sipsipiu itemaxu taꞌuve, ia vile noxiꞌa tasiaꞌuxu. La anu uꞌumesiꞌa aneꞌi ane itemaxu tamiꞌa mo mavulovexa mo muxatele tamiꞌa ne ixolu no tani taatexa ne sou iꞌaniꞌani, io anu ulai ukakamulinu ane vile e tasiaꞌuxu ne xoo mo uxalisou.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Xe uxalisou ukalu, la uꞌosasou la utavulenu no laxasou,
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 sou ulaixu no tuala. Uxali no tuala, la uꞌavaliꞌa ta menexu iloꞌa ta tema tualasou ineꞌe ipita, io uvikalaneꞌi lexe, ‘Nenge nengeꞌa taꞌosa. Xo eni exalisou sipsipxeni e tasiaꞌuxu ꞌole.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Eni avikalangengi lexe anu aloxo nesi, lexe itema vile sou ꞌiliꞌilixo masumasua uxiu opoonu, la ꞌosaꞌosasou toxoxaꞌa ane uxali teitexi no opo loxotolo, uuaulixu ꞌosaꞌila aneꞌi ane itemaxu tamiꞌa mo mavulovexa mo muxatele tamiꞌa aneꞌi mixiu oponeꞌi tei mo milapu no iou Lataua.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Mo lexe sema vile lamolie siliva mavulovexa, ia vile tasiaꞌuxu. La ane iꞌelaxu telu ka isilapa tani mo ikamuli laixe mo ixalisou.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Xe ixalisou ukalu, la ane iꞌavaliꞌa ta menexie iloꞌa ta tema tualasie ineꞌe ipita, io ivikalaneꞌi lexe, ‘Nenge nengeꞌa taꞌosa. Xo eni exalisou lamolixeni e tasiauxu ꞌole.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Eni avikalangengi lexe anu aloxo nesi, lexe itema vile sou ꞌiliꞌilixo masumasua uxiu opoonu, la ꞌosaꞌosasou toxoxaꞌa uxali no talaxaꞌa ta angelo noxou Lataua.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Iesu muavuti sou musolonu vaikala noxou aloxo ꞌo, “Itema vile iloꞌa ta ꞌolu ta mulu tamei ne mixoxolu.
11 Jesus continuou:
12 La ꞌolu ane kituꞌa muvikalanu momu aloxo ꞌo, ‘Mamilo, nini nalosilo mixemixeni e nini nemulaxu muai vaꞌaxu sou lexe nini nasoli la eni anoꞌu ne, nalosilo a vaimomo ꞌo.’ La sou momu muvelunu miumiu mulosiꞌa ta ꞌolu tamei ne.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Maxuveeni uasi, io ꞌolu ane kituꞌa ne mutaxusou miumiu mukalusi sou mulutu mulai no tuala vile no paxa manina. La muvelunu miumiu mukalusi no anu ꞌilixosou lexamana noxou.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Xe mukalusou miumiu avile aloxo ne, io tausoli toxoxaꞌa muxali no xalexalee tuala ne mukalusi, la anu muxamuli lexe anu xou ꞌani vile la sou uꞌou uasi.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 La sou anu mulai sou lexe uxaxai noxou itema vile sou tuala ane ne. La itema ane ne, mupalusou mulai no xalee lia ane ta memeeu ixolu sou iꞌaniꞌani no anu sou lexe uꞌaꞌaneꞌi.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Anu muxamulinu lexe musolixu manina mo umomomo sou uꞌou laꞌilalixaꞌa ta memee. Ia itema vile ulosou mii vile sou uꞌou uasi.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Muxamuli tuꞌutuꞌumaxu aloxo ne, la sou xavutalau mulivu. La muvikala aloxo ꞌo, ‘Ta mitema ta piena sou xaixai noxou mamilo ne, iꞌaniꞌani ia laꞌilalixaꞌa paꞌusou a uai sio. Ia eni ne, esolixo manina mo ꞌaso asoli.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Eni aavutisi mo alutu alivu alai noxou mamilo mo avikalanu lexe, “Mamilo, eni eꞌoxonu ꞌiliꞌilixo masumasua mulai noxou Lataua teitexi no opo loxotolo mo noxine kalumo.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Mo umomomo sou nini namoxoꞌilo lexe eni ꞌiline la uasi. Eni axolu loxo itema vile sou xaixai noxinesi.” ’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 La sou anu muavuti sou mulivu mulai noxou momu.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 La ꞌolu muvikalanu aloxo ꞌo, ‘Mamilo, eni eꞌoxonu ꞌiliꞌilixo masumasua mulai noxou Lataua teiteixi no opo loxotolo mo noxine kalumo. Mo umomomo sou nini namoxoꞌilo lexe eni ꞌiline la uasi.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Ia momu muvikalaneꞌi ta mitema sou xaixai noxou aloxo ꞌo, ‘Ngapalea! Nganoꞌu tokolomo lailaixe noxilo ne nganeꞌenu mo ngatokolomonu no anu. Mo nganoꞌu ꞌolaꞌola mo nganeꞌe nataanu no avolu. Xe nganoꞌu siove mo nataanu sou tavaꞌu.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Xe nganoꞌu bulumakau ꞌilie vile mulu ane lovoxu manina mo ngavau. Ngavau sou taꞌoxo laꞌilali tila mo taꞌosa.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Xo ꞌalixeni mulu ꞌo muꞌumesilo loxo musoli, ia mulivu muneꞌe noxilo loxo anu mumauli la.’ La sou aneꞌi miavuti sou miꞌosasou.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 No voxo ngiou ane ne, la ꞌolu laposalaxu ne, anu muxolu no xai. Xe no mine mulivu muneꞌe muxali ꞌalai no tani, la mulomusiꞌa ta mitema ilelexe mo ilelei.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 La sou anu muꞌavalou itema sou xaixai noxou momu vile muneꞌe sou mutaliꞌisou lexe mii maꞌia ane aneꞌi iꞌoxoꞌoxonu ne?
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 La anu itema sou xaixai noxou momu ne, mukolinu aloxo ꞌo, ‘Vivine anu a muxali mo mamine muvau bulumakau ꞌilie vile mulu ane lovoxu manina. Xo anu mulivu muneꞌe muxali noxou laixesi mo uulua uasi.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Vimou mulomusou aloxo ne, la laꞌiaxu mo umasaxa sou uꞌuna no tani uasi. La sou momu muuatulai sou muxolixolinu sou lexe uꞌunalai no tani.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Ia anu muvikalanu momu aloxo ꞌo, ‘Nalomu, no tauutauu ie tavuꞌalo mukalu o ne, eni exaxai noxine loxo itema sou napalupalusousi mo alavusou aloloxoloxu vaikalameni uasi. Ia nini nalavusou sou nalosilo mee ꞌolu vilesi loxo ꞌo sou nexi noxiꞌa ta menexilo taꞌou mo taꞌosa uasi.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ia ꞌiline soxu ane ne, anu mulai muvelunu mimemimeni no anu ꞌilixo sou lexamana noxou, ia mulivu muneꞌe la nini nevauxou bulumakau vile mulu ane lovoxu!’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 La momu muvikalanu aloxo ꞌo, ‘ꞌAlixeni, nini ne nexoxolu noxilosi mo mimii latala noxilo ne, nini naꞌaninisi.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Ia laixe lexe nenge nengeꞌa tapita sou taꞌani mo taꞌosa, xo vivine soxu ne muꞌumesinge loxo musoli, ia mulivu muneꞌe ꞌo loxo mumauli la.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.