Lucas 15
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs ARA
1 Ioxe, iliꞌi la ta mitema sou itaxusou lamoli iloꞌa ta mitema sou ꞌiliꞌilixo masumasua mineꞌe mipita mixaliliiou Iesu sou ilomu noxou.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ia ta Palisaio iloꞌa ta mitema sou lapuloto mimunumunuxu Iesu aloxo ꞌo, “Itema ane ne, ulavusou upita noxiꞌa ta mitema sou ꞌiliꞌilixo masumasua mo iloꞌa iꞌani ipipita kalumo.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Xe Iesu mulavusou xavutalaiꞌa aloxo ne, la sou Anu muvikalaneꞌi no anu vaikala tovolaꞌi vile aloxo ꞌo,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Lexe ngingi vile ta sipsipiu itemaxu taꞌuve, ia vile noxiꞌa tasiaꞌuxu. La anu uꞌumesiꞌa aneꞌi ane itemaxu tamiꞌa mo mavulovexa mo muxatele tamiꞌa ne ixolu no tani taatexa ne sou iꞌaniꞌani, io anu ulai ukakamulinu ane vile e tasiaꞌuxu ne xoo mo uxalisou.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Xe uxalisou ukalu, la uꞌosasou la utavulenu no laxasou,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 sou ulaixu no tuala. Uxali no tuala, la uꞌavaliꞌa ta menexu iloꞌa ta tema tualasou ineꞌe ipita, io uvikalaneꞌi lexe, ‘Nenge nengeꞌa taꞌosa. Xo eni exalisou sipsipxeni e tasiaꞌuxu ꞌole.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Eni avikalangengi lexe anu aloxo nesi, lexe itema vile sou ꞌiliꞌilixo masumasua uxiu opoonu, la ꞌosaꞌosasou toxoxaꞌa ane uxali teitexi no opo loxotolo, uuaulixu ꞌosaꞌila aneꞌi ane itemaxu tamiꞌa mo mavulovexa mo muxatele tamiꞌa aneꞌi mixiu oponeꞌi tei mo milapu no iou Lataua.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Mo lexe sema vile lamolie siliva mavulovexa, ia vile tasiaꞌuxu. La ane iꞌelaxu telu ka isilapa tani mo ikamuli laixe mo ixalisou.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Xe ixalisou ukalu, la ane iꞌavaliꞌa ta menexie iloꞌa ta tema tualasie ineꞌe ipita, io ivikalaneꞌi lexe, ‘Nenge nengeꞌa taꞌosa. Xo eni exalisou lamolixeni e tasiauxu ꞌole.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Eni avikalangengi lexe anu aloxo nesi, lexe itema vile sou ꞌiliꞌilixo masumasua uxiu opoonu, la ꞌosaꞌosasou toxoxaꞌa uxali no talaxaꞌa ta angelo noxou Lataua.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Iesu muavuti sou musolonu vaikala noxou aloxo ꞌo, “Itema vile iloꞌa ta ꞌolu ta mulu tamei ne mixoxolu.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 La ꞌolu ane kituꞌa muvikalanu momu aloxo ꞌo, ‘Mamilo, nini nalosilo mixemixeni e nini nemulaxu muai vaꞌaxu sou lexe nini nasoli la eni anoꞌu ne, nalosilo a vaimomo ꞌo.’ La sou momu muvelunu miumiu mulosiꞌa ta ꞌolu tamei ne.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Maxuveeni uasi, io ꞌolu ane kituꞌa ne mutaxusou miumiu mukalusi sou mulutu mulai no tuala vile no paxa manina. La muvelunu miumiu mukalusi no anu ꞌilixosou lexamana noxou.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Xe mukalusou miumiu avile aloxo ne, io tausoli toxoxaꞌa muxali no xalexalee tuala ne mukalusi, la anu muxamuli lexe anu xou ꞌani vile la sou uꞌou uasi.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 La sou anu mulai sou lexe uxaxai noxou itema vile sou tuala ane ne. La itema ane ne, mupalusou mulai no xalee lia ane ta memeeu ixolu sou iꞌaniꞌani no anu sou lexe uꞌaꞌaneꞌi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Anu muxamulinu lexe musolixu manina mo umomomo sou uꞌou laꞌilalixaꞌa ta memee. Ia itema vile ulosou mii vile sou uꞌou uasi.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Muxamuli tuꞌutuꞌumaxu aloxo ne, la sou xavutalau mulivu. La muvikala aloxo ꞌo, ‘Ta mitema ta piena sou xaixai noxou mamilo ne, iꞌaniꞌani ia laꞌilalixaꞌa paꞌusou a uai sio. Ia eni ne, esolixo manina mo ꞌaso asoli.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Eni aavutisi mo alutu alivu alai noxou mamilo mo avikalanu lexe, “Mamilo, eni eꞌoxonu ꞌiliꞌilixo masumasua mulai noxou Lataua teitexi no opo loxotolo mo noxine kalumo.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Mo umomomo sou nini namoxoꞌilo lexe eni ꞌiline la uasi. Eni axolu loxo itema vile sou xaixai noxinesi.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 La sou anu muavuti sou mulivu mulai noxou momu.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 La ꞌolu muvikalanu aloxo ꞌo, ‘Mamilo, eni eꞌoxonu ꞌiliꞌilixo masumasua mulai noxou Lataua teiteixi no opo loxotolo mo noxine kalumo. Mo umomomo sou nini namoxoꞌilo lexe eni ꞌiline la uasi.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ia momu muvikalaneꞌi ta mitema sou xaixai noxou aloxo ꞌo, ‘Ngapalea! Nganoꞌu tokolomo lailaixe noxilo ne nganeꞌenu mo ngatokolomonu no anu. Mo nganoꞌu ꞌolaꞌola mo nganeꞌe nataanu no avolu. Xe nganoꞌu siove mo nataanu sou tavaꞌu.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Xe nganoꞌu bulumakau ꞌilie vile mulu ane lovoxu manina mo ngavau. Ngavau sou taꞌoxo laꞌilali tila mo taꞌosa.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Xo ꞌalixeni mulu ꞌo muꞌumesilo loxo musoli, ia mulivu muneꞌe noxilo loxo anu mumauli la.’ La sou aneꞌi miavuti sou miꞌosasou.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 No voxo ngiou ane ne, la ꞌolu laposalaxu ne, anu muxolu no xai. Xe no mine mulivu muneꞌe muxali ꞌalai no tani, la mulomusiꞌa ta mitema ilelexe mo ilelei.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 La sou anu muꞌavalou itema sou xaixai noxou momu vile muneꞌe sou mutaliꞌisou lexe mii maꞌia ane aneꞌi iꞌoxoꞌoxonu ne?
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 La anu itema sou xaixai noxou momu ne, mukolinu aloxo ꞌo, ‘Vivine anu a muxali mo mamine muvau bulumakau ꞌilie vile mulu ane lovoxu manina. Xo anu mulivu muneꞌe muxali noxou laixesi mo uulua uasi.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Vimou mulomusou aloxo ne, la laꞌiaxu mo umasaxa sou uꞌuna no tani uasi. La sou momu muuatulai sou muxolixolinu sou lexe uꞌunalai no tani.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ia anu muvikalanu momu aloxo ꞌo, ‘Nalomu, no tauutauu ie tavuꞌalo mukalu o ne, eni exaxai noxine loxo itema sou napalupalusousi mo alavusou aloloxoloxu vaikalameni uasi. Ia nini nalavusou sou nalosilo mee ꞌolu vilesi loxo ꞌo sou nexi noxiꞌa ta menexilo taꞌou mo taꞌosa uasi.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ia ꞌiline soxu ane ne, anu mulai muvelunu mimemimeni no anu ꞌilixo sou lexamana noxou, ia mulivu muneꞌe la nini nevauxou bulumakau vile mulu ane lovoxu!’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 La momu muvikalanu aloxo ꞌo, ‘ꞌAlixeni, nini ne nexoxolu noxilosi mo mimii latala noxilo ne, nini naꞌaninisi.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Ia laixe lexe nenge nengeꞌa tapita sou taꞌani mo taꞌosa, xo vivine soxu ne muꞌumesinge loxo musoli, ia mulivu muneꞌe ꞌo loxo mumauli la.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.