Lucas 15

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ioxe, iliꞌi la ta mitema sou itaxusou lamoli iloꞌa ta mitema sou ꞌiliꞌilixo masumasua mineꞌe mipita mixaliliiou Iesu sou ilomu noxou.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ia ta Palisaio iloꞌa ta mitema sou lapuloto mimunumunuxu Iesu aloxo ꞌo, “Itema ane ne, ulavusou upita noxiꞌa ta mitema sou ꞌiliꞌilixo masumasua mo iloꞌa iꞌani ipipita kalumo.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Xe Iesu mulavusou xavutalaiꞌa aloxo ne, la sou Anu muvikalaneꞌi no anu vaikala tovolaꞌi vile aloxo ꞌo,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Lexe ngingi vile ta sipsipiu itemaxu taꞌuve, ia vile noxiꞌa tasiaꞌuxu. La anu uꞌumesiꞌa aneꞌi ane itemaxu tamiꞌa mo mavulovexa mo muxatele tamiꞌa ne ixolu no tani taatexa ne sou iꞌaniꞌani, io anu ulai ukakamulinu ane vile e tasiaꞌuxu ne xoo mo uxalisou.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Xe uxalisou ukalu, la uꞌosasou la utavulenu no laxasou,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 sou ulaixu no tuala. Uxali no tuala, la uꞌavaliꞌa ta menexu iloꞌa ta tema tualasou ineꞌe ipita, io uvikalaneꞌi lexe, ‘Nenge nengeꞌa taꞌosa. Xo eni exalisou sipsipxeni e tasiaꞌuxu ꞌole.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Eni avikalangengi lexe anu aloxo nesi, lexe itema vile sou ꞌiliꞌilixo masumasua uxiu opoonu, la ꞌosaꞌosasou toxoxaꞌa ane uxali teitexi no opo loxotolo, uuaulixu ꞌosaꞌila aneꞌi ane itemaxu tamiꞌa mo mavulovexa mo muxatele tamiꞌa aneꞌi mixiu oponeꞌi tei mo milapu no iou Lataua.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Mo lexe sema vile lamolie siliva mavulovexa, ia vile tasiaꞌuxu. La ane iꞌelaxu telu ka isilapa tani mo ikamuli laixe mo ixalisou.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Xe ixalisou ukalu, la ane iꞌavaliꞌa ta menexie iloꞌa ta tema tualasie ineꞌe ipita, io ivikalaneꞌi lexe, ‘Nenge nengeꞌa taꞌosa. Xo eni exalisou lamolixeni e tasiauxu ꞌole.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Eni avikalangengi lexe anu aloxo nesi, lexe itema vile sou ꞌiliꞌilixo masumasua uxiu opoonu, la ꞌosaꞌosasou toxoxaꞌa uxali no talaxaꞌa ta angelo noxou Lataua.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Iesu muavuti sou musolonu vaikala noxou aloxo ꞌo, “Itema vile iloꞌa ta ꞌolu ta mulu tamei ne mixoxolu.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 La ꞌolu ane kituꞌa muvikalanu momu aloxo ꞌo, ‘Mamilo, nini nalosilo mixemixeni e nini nemulaxu muai vaꞌaxu sou lexe nini nasoli la eni anoꞌu ne, nalosilo a vaimomo ꞌo.’ La sou momu muvelunu miumiu mulosiꞌa ta ꞌolu tamei ne.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Maxuveeni uasi, io ꞌolu ane kituꞌa ne mutaxusou miumiu mukalusi sou mulutu mulai no tuala vile no paxa manina. La muvelunu miumiu mukalusi no anu ꞌilixosou lexamana noxou.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Xe mukalusou miumiu avile aloxo ne, io tausoli toxoxaꞌa muxali no xalexalee tuala ne mukalusi, la anu muxamuli lexe anu xou ꞌani vile la sou uꞌou uasi.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 La sou anu mulai sou lexe uxaxai noxou itema vile sou tuala ane ne. La itema ane ne, mupalusou mulai no xalee lia ane ta memeeu ixolu sou iꞌaniꞌani no anu sou lexe uꞌaꞌaneꞌi.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Anu muxamulinu lexe musolixu manina mo umomomo sou uꞌou laꞌilalixaꞌa ta memee. Ia itema vile ulosou mii vile sou uꞌou uasi.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Muxamuli tuꞌutuꞌumaxu aloxo ne, la sou xavutalau mulivu. La muvikala aloxo ꞌo, ‘Ta mitema ta piena sou xaixai noxou mamilo ne, iꞌaniꞌani ia laꞌilalixaꞌa paꞌusou a uai sio. Ia eni ne, esolixo manina mo ꞌaso asoli.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Eni aavutisi mo alutu alivu alai noxou mamilo mo avikalanu lexe, “Mamilo, eni eꞌoxonu ꞌiliꞌilixo masumasua mulai noxou Lataua teitexi no opo loxotolo mo noxine kalumo.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Mo umomomo sou nini namoxoꞌilo lexe eni ꞌiline la uasi. Eni axolu loxo itema vile sou xaixai noxinesi.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 La sou anu muavuti sou mulivu mulai noxou momu.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 La ꞌolu muvikalanu aloxo ꞌo, ‘Mamilo, eni eꞌoxonu ꞌiliꞌilixo masumasua mulai noxou Lataua teiteixi no opo loxotolo mo noxine kalumo. Mo umomomo sou nini namoxoꞌilo lexe eni ꞌiline la uasi.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Ia momu muvikalaneꞌi ta mitema sou xaixai noxou aloxo ꞌo, ‘Ngapalea! Nganoꞌu tokolomo lailaixe noxilo ne nganeꞌenu mo ngatokolomonu no anu. Mo nganoꞌu ꞌolaꞌola mo nganeꞌe nataanu no avolu. Xe nganoꞌu siove mo nataanu sou tavaꞌu.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Xe nganoꞌu bulumakau ꞌilie vile mulu ane lovoxu manina mo ngavau. Ngavau sou taꞌoxo laꞌilali tila mo taꞌosa.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Xo ꞌalixeni mulu ꞌo muꞌumesilo loxo musoli, ia mulivu muneꞌe noxilo loxo anu mumauli la.’ La sou aneꞌi miavuti sou miꞌosasou.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 No voxo ngiou ane ne, la ꞌolu laposalaxu ne, anu muxolu no xai. Xe no mine mulivu muneꞌe muxali ꞌalai no tani, la mulomusiꞌa ta mitema ilelexe mo ilelei.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 La sou anu muꞌavalou itema sou xaixai noxou momu vile muneꞌe sou mutaliꞌisou lexe mii maꞌia ane aneꞌi iꞌoxoꞌoxonu ne?
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 La anu itema sou xaixai noxou momu ne, mukolinu aloxo ꞌo, ‘Vivine anu a muxali mo mamine muvau bulumakau ꞌilie vile mulu ane lovoxu manina. Xo anu mulivu muneꞌe muxali noxou laixesi mo uulua uasi.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Vimou mulomusou aloxo ne, la laꞌiaxu mo umasaxa sou uꞌuna no tani uasi. La sou momu muuatulai sou muxolixolinu sou lexe uꞌunalai no tani.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Ia anu muvikalanu momu aloxo ꞌo, ‘Nalomu, no tauutauu ie tavuꞌalo mukalu o ne, eni exaxai noxine loxo itema sou napalupalusousi mo alavusou aloloxoloxu vaikalameni uasi. Ia nini nalavusou sou nalosilo mee ꞌolu vilesi loxo ꞌo sou nexi noxiꞌa ta menexilo taꞌou mo taꞌosa uasi.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Ia ꞌiline soxu ane ne, anu mulai muvelunu mimemimeni no anu ꞌilixo sou lexamana noxou, ia mulivu muneꞌe la nini nevauxou bulumakau vile mulu ane lovoxu!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 La momu muvikalanu aloxo ꞌo, ‘ꞌAlixeni, nini ne nexoxolu noxilosi mo mimii latala noxilo ne, nini naꞌaninisi.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ia laixe lexe nenge nengeꞌa tapita sou taꞌani mo taꞌosa, xo vivine soxu ne muꞌumesinge loxo musoli, ia mulivu muneꞌe ꞌo loxo mumauli la.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.