Lucas 14

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs BKJ

Sair da comparação
1 No voxo Tavuna vile, la Iesu mulai muꞌani no tani noxou tila noxiꞌa ta Palisaio. La ta mitema ane mipita no tani ne, miutitisou laixe.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Ia itema vile e muxolu no talaxu Iesu ne, pipiena vile muꞌoxonu la avolu ilou tavaꞌu ne musoxosoxo.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Iesu mumaisou itema ne, la Anu mutaliꞌisiꞌa ta Palisaio iloꞌa ta mitema ane milavu manina no anu lapuloto noxou Mosesi ne aloxo ꞌo, “Loxovaa, lapuloto noxou Mosesi muvikala laixe lexe tapamaulinu itema no anu voxo Tavuna, uasi?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ia aneꞌi mixolu tani mukiisi. La sou Anu mutetelisou mitema ne sou mupamaulinu. Mukalu, la mupalusou mulai.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Io mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Lexe ngingi vile ꞌolu vile, uasi la bulumakau vile ulapau uluꞌe no taxa sou lexa no voxo Tavuna, la umomomo sou ngingi ngapalea ngatokinu ngatelonu uasi?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 La aneꞌi iꞌa vaikala vile sou ikolinu uasi.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Ioxe, Iesu mumaisiꞌa ta mitema ane mineꞌe mipita sou iꞌani ne, mitomutomusou luuluu laixesi sou aneꞌi mixolu no anu, la Anu muvikalaneꞌi no anu vaikala tovolaꞌi aloxo ꞌo,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “No voxo ane itema vile uꞌavalinge sou ngalai no anu laꞌilali sou taulaꞌi, la mamu sou ngatomutomusou luuluu laixe. Xo loxo ꞌo io anu muꞌavalou itema vile tatila noxinge kalumo a uxali uao.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Lexe anu uxali, la itema e mualinge ne uneꞌe la uvikalangengi lexe, ‘Ngaxexesou luu ne mo mitema tila ꞌo uxolu no anu.’ La ngingi ne, ngamaela maninasi ka ngalai ngaxolu iliꞌi.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Ia lexe ialinge sou ngalai ngaꞌani, la ngalai ngaxolu no luu iliꞌi manina. Mo sou itema e mualinge ne uneꞌe la uvikalangengi lexe, ‘Ta menexilo, ngasuku ngatelo no anu luu ane laixe uuli o.’ La ta mitema ane mineꞌe mipita sou iꞌani ne, iꞌitinu ualasinge.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Xo ta mitema ane aneꞌi meꞌa itelailixaꞌa, la Lataua uluꞌelailixaꞌa, xe aneꞌi ane meꞌa iluꞌelailixaꞌa, la Lataua utelailixaꞌa.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Muvikalaneꞌi ta mitema e mixali mipita sou laꞌilali ne mukalu, la sou Anu muvikalanu mitema e mualiu ne aloxo ꞌo, “No mine nini naꞌoxonu laꞌilali sou aso, xe sou ꞌoloꞌolovoxo, la mamu sou naaliꞌa ta menexine mo ta vivine mo ta tulaneni iloꞌa ta minemineni xe ta tema tualasine e iꞌa lavuluti piena. Xo nini naaliꞌa maasi, la aneꞌi ialine kalumo sou ikolinu laꞌilalixene ne.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Ia uasi. Nini naꞌoxo laꞌilali, la naaliꞌa ta mitema ane iꞌa lavulutiiꞌa uasi mo aneꞌi ane vasimeꞌa musoisoli mo aneꞌi ane tavaꞌa mukilikalu xe aneꞌi ane ieꞌi seleveenu.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Mo sou Lataua ualusine. Xo aneꞌi ta mitema ane loxo ne, imomomo sou ikoli laꞌilalixene ne uasi. Ia Lataua ukolinu xaixai noxine ne no anu voxo ane ta mitemau itulu sou imauli.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Itema vile no taiineꞌi no anu luusou laꞌilali ne, mulomusou Iesu muvikala aloxo ne, la anu muvikalanu Iesu aloxo ꞌo, “Lataua ualusiꞌa ta mitema aneꞌi ane iliꞌi la iꞌani no anu laꞌilali no tuala noxou.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 La Iesu muvikalanu aloxo ꞌo, “Itema vile mulalaxiinu laꞌilali vile toxoxaꞌa ka mualiꞌa ta mitema tavuꞌalo sou lexe ineꞌe iꞌani no anu laꞌilali ane ne.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Io, voxo sou ꞌaniꞌani muxali, la anu mupalusou itema sou xaixai noxou vile sou lexe ulai uvikalaneꞌi aneꞌi ane anu muꞌavaliꞌa ne lexe, ‘Nganeꞌe, xo laꞌilali mulalaxii mukalu.’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ia ta mitema latala ane ne, aneꞌi miavuti sou mivikala lexe aneꞌi imomomo sou ilai uasi xo aneꞌi ꞌauꞌau. Vile noxiꞌa muvikala tei aloxo ꞌo, ‘Eni amomomo sou alai uasi, xo eni elotonu xai vile alavuasi, mo eni alai mo amaisou.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Xe tameisiꞌa muvikala aloxo ꞌo, ‘Eni amomomo sou alai uasi, xo eni elotoneꞌi ta bulumakau mavulovexa mo eni amuamuaꞌi alalaisou atovoneꞌi lexe ixaxai alovoxaa?’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Xe tatalusiꞌa kalumo muvikala aloxo ꞌo, ‘Eni amomomo sou alai uasi, xo eni a uao etaulaꞌi alavua ꞌo.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Aloxo ne, la sou itema sou xaixai noxou ne mulivunoxu vaikalaiꞌa mulai noxou tilasou. La tilasou ne laꞌiaxu ka muvikalanu itema sou xaixai noxou ne aloxo ꞌo, ‘Napalea nalai no voteꞌi ta tatila xe voteꞌi kitukituꞌa sou tuala ane ne, mo nataxusiꞌa ta mitema ane iꞌa lavulutiiꞌa uasi mo aneꞌi ane vasimeꞌa musoisoli xe aneꞌi ane ieꞌi seleveenu iloꞌa aneꞌi ane tavaꞌa mukilikalu mo naneꞌeneꞌi no taasilo.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ioxe, la sou itema sou xaixai noxou ne muꞌoxonu aloxo ne mukalu, la muvikalanu tilasou aloxo ꞌo, ‘Tila, eni eꞌoxo loxo nini nevikalaleli, ia tani uꞌanaꞌana uao.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 La tilasou muvikalanu la aloxo ꞌo, ‘Nalai no ale no voteꞌi ta tatila mo namulinu voteꞌi kitukituꞌa sou xai xe naxalisiꞌa, la naneꞌeneꞌi no taasilo. Mo sou taasilo uꞌanaꞌana.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Eni avikalangengi lexe ta mitema aneꞌi ane eꞌavaliꞌa, ia ineꞌe uasi ne umomomo sou iꞌou laꞌilalixo ꞌo sevile uasi.’”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ta mitema tavuꞌalo mimulinu Iesu, la anu muxiu vaxa noxiꞌa sou muvikalaneꞌi aloxo ꞌo,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Lexe itema vile uneꞌe noxilo, ia tanu vulusiꞌa momu ilee nenu mo semau iloꞌa ta ꞌolu mo ta vimovimou xe tanu vulusiu maulixu kalumo uasi, la anu umomomo sou uxali molomolo noxilo uasi.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Mo loxo itema vile utavulenu tuꞌutuꞌumaxu mo usoli loxo eni asoli o uasi, la anu umomomo sou uxali loxo molomolo noxilo uasi.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Ia lexe vile noxinge ne umasaxa lexe utulusou tani vile veveeni, la uxolu mo uxavutala laixe tei lexe misomisou tani ane ne lamolisou taꞌei xe umaisou lexe anu lamoliu umomomo sou ukalusou xaixai sou utulusou tani ne.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Xo loxo ꞌo io, anu usokou tani ne, io ukalusou uasi xe ta mitema imaisou aloxo ne, la aneꞌi ikekeiou.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Io ivikala lexe, ‘Ngamaisou! Maulamenge soxu ne, musokou sou mutulusou tani ne, ia umomomo sou ukalusou uasi.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Mo lexe tatananu tuala vile ꞌalaꞌalai sou uꞌoto noxou tatananu tuala ane vile ꞌolele, la anu uxolu mo uxavutala laixe tei o lexe anu umomomo sou iloꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto noxou ane itemaxu mavulovexa mavulovexa taꞌuve (10,000) iꞌoto, la imomomo sou iuaulixaꞌa ane vile iloꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto noxou ane itemaxu mavulovexa mavulovexa mavulovexa (20,000) ne.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ia lexe anu ulavu lexe umomomo sou uuaulixu tatananu tuala ane vile ꞌolele uasi xe anu uao no paxa sio, la anu usosovosou noxou itema vile sou ulai uvikalanu tatananu tuala ane vile lexe nenge nengei taꞌoto mamu.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Anu aloxo nesi, lexe vile noxinge usuꞌanu miumiu ukalusi uasi, la anu umomomo sou uxolu molomolo noxilo uasi.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Au ne, anu laixe. Ia lexe tuꞌaxu ne tasiaꞌuxu, la nenge talivunoxu tuꞌaxu ne a loxovaa?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Anu umomomo sou uꞌoxo lialia lovoxu uasi mo umomomo sou tapita ilou mosomoso sou uꞌoxonu lialia lovoxu sou laꞌilali uleme no anu uasi. Aneꞌi isuanu vitanisi.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.