Jonas 1

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 No voxo vile, la IAUE muvikalanu Iona e Amitai ꞌolu aloxo ꞌo,
1 A palavra do Senhor foi dirigida a Jonas, filho de Amitai, nestes termos:
2 “Nalutu mo nalai no tuala tila e ne Ninive mo navikala lamana pekiaꞌu ulai noxiꞌa lexe aneꞌi ixiunu oponeꞌi xo ꞌiliꞌilixo masumasua ane aneꞌi miꞌoxoꞌoxonu ne, mupalaa no ieli mukalu, xe uasi la eni akalusiꞌa.”
2 Levanta-te, vai a Nínive, a grande cidade, e profere contra ela os teus oráculos, porque sua iniqüidade chegou até a minha presença.
3 Ia Iona mulomuanu IAUE, la umasaxa lexe uꞌume ulai ne Tasisi. Mulutu, la mulai no tuala vile ilemo lexe Iopa tei, sou lexe uxalisou lasipi vile ulai loxo ne Tasisi. Mulai xoo xe muxali, la lasipi vile asou ulutu sou ulai. Mumomomosou voteꞌisou mukalu, la mutelai no anu sou iloꞌa milai. Xo umasaxa lexe ulomuxu IAUE vaikalau uasi.
3 Jonas pôs-se a caminho, mas na direção de Társis, para fugir do Senhor. Desceu a Jope, onde encontrou um navio que partia para Társis; pagou a passagem e embarcou nele para ir com os demais passageiros para Társis, longe da face do Senhor.
4 Xe iliꞌi, la IAUE muxalixu laꞌave tatila no luaki, la xaviinu misevile, mole lasipi ne ꞌalaꞌalai sou uvalavala.
4 O Senhor, porém, fez vir sobre o mar um vento impetuoso e levantou no mar uma tempestade tão grande que a embarcação ameaçava espedaçar-se.
5 Ta mitema sou xaixai no lasipi miꞌume misevile. Xe miavuti la mikakava mulai noxiꞌa ta maliavaiꞌa vilevilesi sou isuꞌulineꞌi. Xe miavuti, la mipeinu mimii seꞌi mulai no luaki mo lexe lasipi papaxexusi. Ia Iona ne, muluꞌelai no lia no lasipi tanu mo muai muvaꞌavaꞌamiminu avile.
5 Aterrorizados, os marinheiros puseram-se a invocar cada qual o seu deus, e atiraram no mar a carga do navio para aliviarem-no. Entretanto, Jonas tinha descido ao porão do navio e, deitando-se ali, dormia profundamente.
6 Tatila sou lasipi molu muxalisou, la mutaliꞌisou aloxo ꞌo, “Loxovaa ane nini naai loxo ꞌo? Natulu mo naꞌava ulai noxou maliava noxine mo lexe anu tanunenge, la usuꞌulinenge mo mamu nenge taulua.”
6 Veio o capitão e o despertou: Dorminhoco! Que estás fazendo aqui? Levanta-te e invoca o teu Deus, para ver se ele se lembra talvez de nós e nos livre da morte.
7 Xe aneꞌi miavuti, la mivikala lexe, “Nenge takaukavu ualaualasinge vilevilesi no anu ovu alelaxu mo tataanu no tiva sou talaanu vile sou lexe taxalisou tavaꞌu laꞌave toxoxaꞌa ane muxalisinge ꞌo.” Miꞌoxo aloxo ne, la sou mixalisou Iona ualasou.
7 Em seguida disseram os marinheiros entre si: Vinde e tiremos à sorte para sabermos quem é a causa deste mal. Lançaram a sorte e esta caiu sobre Jonas.
8 Ioxe miavuti, la mitaliꞌi vaxa noxou aloxo ꞌo, “Navikalanexi no anu tavaꞌu laꞌave toxoxaꞌa ane muxalisinge nengeꞌa ꞌo. Netetelisou xaixai maꞌia? Tualasine neꞌei? Nini sou xalee tuala anevaa? Mo vaikala noxine maꞌi?”
8 E perguntaram-lhe: Tu, por quem nos acontecem estes males, dize-nos qual é a tua profissão? De onde vens? A que país e a que raça pertences?
9 Iona mukolineꞌi aloxo ꞌo, “Eni amitemasie Evalaio. Eni alavusou aꞌumolu mo ataxaanu IAUE anu Lataua sou tuala teitexi no opo loxotolo. Anu mukoinu mimii latala loxo luaki ilou lia. Ia eni amasaxa lexe alomuxu vaikalau uasi, la sou ane eni eꞌume eneꞌe ꞌo.”
9 Sou hebreu, respondeu ele. Adoro o Senhor, Deus dos céus, que criou o mar e todos os continentes.
10 Aneꞌi milomu noxou aloxo ne, la mimamaꞌu manina. Xe miavuti vaxa, la mivikalanu aloxo ꞌo, “ꞌEi soxu ꞌo, nini nesusu manina.”
10 Ficaram então aqueles homens possuídos de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste isto? Pois tinham compreendido, pela própria declaração de Jonas, que este fugia para escapar à ordem do Senhor.
11 Xe ieꞌi uvaxa, la laꞌave uꞌokiꞌoki tani ukalu, miavuti la mitaliꞌisou, “Nexi taꞌoxone loxovaa mo sou laꞌave ꞌo tasiau?”
11 E disseram-lhe: Que te havemos de fazer para que o mar se acalme em torno de nós? Porque o mar tornava-se cada vez mais ameaçador.
12 Anu mukolineꞌi aloxo ꞌo, “Ngasuꞌaleli uluꞌelai no luaki la sou anu utalo xo enisi ane, eni tavaꞌu laꞌave tatila ane muxalisinge ꞌo.” |alt="Jonah falling into water" src="CO01414B.TIF" size="col" loc="Jon 1:12" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Iona 1:12"
12 Tomai-me, disse Jonas, e lançai-me às águas, e o mar se acalmará. Reconheço que sou eu a causa desta terrível tempestade que vos sobreveio.
13 Aneꞌi xavineꞌiu lasipi mo lexe ilapunu ulai no tasiꞌi. Ia imomomo uasi xo xasi muꞌokiꞌokinu tani manina.
13 Os homens remavam para ver se conseguiam ganhar a costa, mas em vão, porque o mar se embravecia cada vez mais contra eles.
14 Ioxe aneꞌi miavuti, la miꞌava mulai noxou IAUE. “Mamu nini nalosixe navunavu no anu soli lakolisou itema ꞌo maulixu e nexi taꞌoxo masua ꞌo, aloxo nini nalavusou nalosou itema ane uvaꞌu menexu usoli navunavu. Nini mene namulinu masaxa noxine mo naꞌoxo mii ano.”
14 Então invocaram o Senhor: Senhor, disseram eles, não nos façais perecer por causa da vida deste homem, nem nos torneis responsáveis pela vida deste homem que não nos fez mal algum. Vós, ó Senhor, fizestes como foi do vosso agrado.
15 Xe miavuti, la sou mileanu muluꞌelai no luaki. Alaxu vilesisi ꞌo, la laꞌave tasiau.
15 E, pegando em Jonas, lançaram-no às ondas, e a fúria do mar se acalmou.
16 Aneꞌi mimalei aloxo ne, la mimamaꞌu noxou IAUE. La sou miꞌelaxu sipsip mulai noxou, xe mipalaꞌalixu taneꞌi sou lexe aneꞌi imasaxa itaxaanu mo imulinu anusisi.
16 Tomada de profundo sentimento de temor para com o Senhor, a tripulação ofereceu-lhe um sacrifício, acompanhado de votos.
17 Ioxe, iliꞌi, la sou IAUE mupalusou sinana vile toxoxaꞌa sou muneꞌe mumalukusou Iona. Anu muxolu no nano noxou sinana opoonu aso xe ꞌolovoxo tatalu.
17 O Senhor fez que ali se encontrasse um grande peixe para engolir Jonas, e este esteve três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.