Jonas 1
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs BKJ
1 No voxo vile, la IAUE muvikalanu Iona e Amitai ꞌolu aloxo ꞌo,
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Nalutu mo nalai no tuala tila e ne Ninive mo navikala lamana pekiaꞌu ulai noxiꞌa lexe aneꞌi ixiunu oponeꞌi xo ꞌiliꞌilixo masumasua ane aneꞌi miꞌoxoꞌoxonu ne, mupalaa no ieli mukalu, xe uasi la eni akalusiꞌa.”
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Ia Iona mulomuanu IAUE, la umasaxa lexe uꞌume ulai ne Tasisi. Mulutu, la mulai no tuala vile ilemo lexe Iopa tei, sou lexe uxalisou lasipi vile ulai loxo ne Tasisi. Mulai xoo xe muxali, la lasipi vile asou ulutu sou ulai. Mumomomosou voteꞌisou mukalu, la mutelai no anu sou iloꞌa milai. Xo umasaxa lexe ulomuxu IAUE vaikalau uasi.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Xe iliꞌi, la IAUE muxalixu laꞌave tatila no luaki, la xaviinu misevile, mole lasipi ne ꞌalaꞌalai sou uvalavala.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Ta mitema sou xaixai no lasipi miꞌume misevile. Xe miavuti la mikakava mulai noxiꞌa ta maliavaiꞌa vilevilesi sou isuꞌulineꞌi. Xe miavuti, la mipeinu mimii seꞌi mulai no luaki mo lexe lasipi papaxexusi. Ia Iona ne, muluꞌelai no lia no lasipi tanu mo muai muvaꞌavaꞌamiminu avile.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Tatila sou lasipi molu muxalisou, la mutaliꞌisou aloxo ꞌo, “Loxovaa ane nini naai loxo ꞌo? Natulu mo naꞌava ulai noxou maliava noxine mo lexe anu tanunenge, la usuꞌulinenge mo mamu nenge taulua.”
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Xe aneꞌi miavuti, la mivikala lexe, “Nenge takaukavu ualaualasinge vilevilesi no anu ovu alelaxu mo tataanu no tiva sou talaanu vile sou lexe taxalisou tavaꞌu laꞌave toxoxaꞌa ane muxalisinge ꞌo.” Miꞌoxo aloxo ne, la sou mixalisou Iona ualasou.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ioxe miavuti, la mitaliꞌi vaxa noxou aloxo ꞌo, “Navikalanexi no anu tavaꞌu laꞌave toxoxaꞌa ane muxalisinge nengeꞌa ꞌo. Netetelisou xaixai maꞌia? Tualasine neꞌei? Nini sou xalee tuala anevaa? Mo vaikala noxine maꞌi?”
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Iona mukolineꞌi aloxo ꞌo, “Eni amitemasie Evalaio. Eni alavusou aꞌumolu mo ataxaanu IAUE anu Lataua sou tuala teitexi no opo loxotolo. Anu mukoinu mimii latala loxo luaki ilou lia. Ia eni amasaxa lexe alomuxu vaikalau uasi, la sou ane eni eꞌume eneꞌe ꞌo.”
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Aneꞌi milomu noxou aloxo ne, la mimamaꞌu manina. Xe miavuti vaxa, la mivikalanu aloxo ꞌo, “ꞌEi soxu ꞌo, nini nesusu manina.”
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Xe ieꞌi uvaxa, la laꞌave uꞌokiꞌoki tani ukalu, miavuti la mitaliꞌisou, “Nexi taꞌoxone loxovaa mo sou laꞌave ꞌo tasiau?”
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Anu mukolineꞌi aloxo ꞌo, “Ngasuꞌaleli uluꞌelai no luaki la sou anu utalo xo enisi ane, eni tavaꞌu laꞌave tatila ane muxalisinge ꞌo.” |alt="Jonah falling into water" src="CO01414B.TIF" size="col" loc="Jon 1:12" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Iona 1:12"
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Aneꞌi xavineꞌiu lasipi mo lexe ilapunu ulai no tasiꞌi. Ia imomomo uasi xo xasi muꞌokiꞌokinu tani manina.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Ioxe aneꞌi miavuti, la miꞌava mulai noxou IAUE. “Mamu nini nalosixe navunavu no anu soli lakolisou itema ꞌo maulixu e nexi taꞌoxo masua ꞌo, aloxo nini nalavusou nalosou itema ane uvaꞌu menexu usoli navunavu. Nini mene namulinu masaxa noxine mo naꞌoxo mii ano.”
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Xe miavuti, la sou mileanu muluꞌelai no luaki. Alaxu vilesisi ꞌo, la laꞌave tasiau.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Aneꞌi mimalei aloxo ne, la mimamaꞌu noxou IAUE. La sou miꞌelaxu sipsip mulai noxou, xe mipalaꞌalixu taneꞌi sou lexe aneꞌi imasaxa itaxaanu mo imulinu anusisi.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Ioxe, iliꞌi, la sou IAUE mupalusou sinana vile toxoxaꞌa sou muneꞌe mumalukusou Iona. Anu muxolu no nano noxou sinana opoonu aso xe ꞌolovoxo tatalu.
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.