Jonas 1

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 No voxo vile, la IAUE muvikalanu Iona e Amitai ꞌolu aloxo ꞌo,
1 Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Nalutu mo nalai no tuala tila e ne Ninive mo navikala lamana pekiaꞌu ulai noxiꞌa lexe aneꞌi ixiunu oponeꞌi xo ꞌiliꞌilixo masumasua ane aneꞌi miꞌoxoꞌoxonu ne, mupalaa no ieli mukalu, xe uasi la eni akalusiꞌa.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Ia Iona mulomuanu IAUE, la umasaxa lexe uꞌume ulai ne Tasisi. Mulutu, la mulai no tuala vile ilemo lexe Iopa tei, sou lexe uxalisou lasipi vile ulai loxo ne Tasisi. Mulai xoo xe muxali, la lasipi vile asou ulutu sou ulai. Mumomomosou voteꞌisou mukalu, la mutelai no anu sou iloꞌa milai. Xo umasaxa lexe ulomuxu IAUE vaikalau uasi.
3 Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
4 Xe iliꞌi, la IAUE muxalixu laꞌave tatila no luaki, la xaviinu misevile, mole lasipi ne ꞌalaꞌalai sou uvalavala.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Ta mitema sou xaixai no lasipi miꞌume misevile. Xe miavuti la mikakava mulai noxiꞌa ta maliavaiꞌa vilevilesi sou isuꞌulineꞌi. Xe miavuti, la mipeinu mimii seꞌi mulai no luaki mo lexe lasipi papaxexusi. Ia Iona ne, muluꞌelai no lia no lasipi tanu mo muai muvaꞌavaꞌamiminu avile.
5 Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Tatila sou lasipi molu muxalisou, la mutaliꞌisou aloxo ꞌo, “Loxovaa ane nini naai loxo ꞌo? Natulu mo naꞌava ulai noxou maliava noxine mo lexe anu tanunenge, la usuꞌulinenge mo mamu nenge taulua.”
6 O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Xe aneꞌi miavuti, la mivikala lexe, “Nenge takaukavu ualaualasinge vilevilesi no anu ovu alelaxu mo tataanu no tiva sou talaanu vile sou lexe taxalisou tavaꞌu laꞌave toxoxaꞌa ane muxalisinge ꞌo.” Miꞌoxo aloxo ne, la sou mixalisou Iona ualasou.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ioxe miavuti, la mitaliꞌi vaxa noxou aloxo ꞌo, “Navikalanexi no anu tavaꞌu laꞌave toxoxaꞌa ane muxalisinge nengeꞌa ꞌo. Netetelisou xaixai maꞌia? Tualasine neꞌei? Nini sou xalee tuala anevaa? Mo vaikala noxine maꞌi?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Iona mukolineꞌi aloxo ꞌo, “Eni amitemasie Evalaio. Eni alavusou aꞌumolu mo ataxaanu IAUE anu Lataua sou tuala teitexi no opo loxotolo. Anu mukoinu mimii latala loxo luaki ilou lia. Ia eni amasaxa lexe alomuxu vaikalau uasi, la sou ane eni eꞌume eneꞌe ꞌo.”
9 Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Aneꞌi milomu noxou aloxo ne, la mimamaꞌu manina. Xe miavuti vaxa, la mivikalanu aloxo ꞌo, “ꞌEi soxu ꞌo, nini nesusu manina.”
10 Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Xe ieꞌi uvaxa, la laꞌave uꞌokiꞌoki tani ukalu, miavuti la mitaliꞌisou, “Nexi taꞌoxone loxovaa mo sou laꞌave ꞌo tasiau?”
11 Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Anu mukolineꞌi aloxo ꞌo, “Ngasuꞌaleli uluꞌelai no luaki la sou anu utalo xo enisi ane, eni tavaꞌu laꞌave tatila ane muxalisinge ꞌo.” |alt="Jonah falling into water" src="CO01414B.TIF" size="col" loc="Jon 1:12" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Iona 1:12"
12 Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Aneꞌi xavineꞌiu lasipi mo lexe ilapunu ulai no tasiꞌi. Ia imomomo uasi xo xasi muꞌokiꞌokinu tani manina.
13 Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Ioxe aneꞌi miavuti, la miꞌava mulai noxou IAUE. “Mamu nini nalosixe navunavu no anu soli lakolisou itema ꞌo maulixu e nexi taꞌoxo masua ꞌo, aloxo nini nalavusou nalosou itema ane uvaꞌu menexu usoli navunavu. Nini mene namulinu masaxa noxine mo naꞌoxo mii ano.”
14 Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Xe miavuti, la sou mileanu muluꞌelai no luaki. Alaxu vilesisi ꞌo, la laꞌave tasiau.
15 Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Aneꞌi mimalei aloxo ne, la mimamaꞌu noxou IAUE. La sou miꞌelaxu sipsip mulai noxou, xe mipalaꞌalixu taneꞌi sou lexe aneꞌi imasaxa itaxaanu mo imulinu anusisi.
16 Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
17 Ioxe, iliꞌi, la sou IAUE mupalusou sinana vile toxoxaꞌa sou muneꞌe mumalukusou Iona. Anu muxolu no nano noxou sinana opoonu aso xe ꞌolovoxo tatalu.
17 Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.