Gênesis 50
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NTLH
1 Xe Iosepu mumalei loxo ꞌo la, momu ane musivita ne. Xe muavuti la muai mutelo noxou momu latanu sou utamasou xe utitimunu momu xaleenu.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Xe muavuti la muvikalaneꞌi ta mitema sou lavulavu sou ipamaulinenge no anu pipiena iouiou sou mineꞌe miꞌuinu vasimolu no anu lamalasile seꞌi iouiou sou mamu uꞌui palea.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Ta mitema ne mineꞌe miꞌuinu vasimolu voxo mavulovexa tamiꞌa. Xo anu xaixai ane ne, voxosou umomomo aloxo ne. Xe ta Aixiputo mineꞌe la itatamasou itatamasou xoo mole, voxo mavulovexa muxatele tamei.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Xe voxo sou mixoxolixu sou mitatamasou mukalu, la Iosepu mulai muvikalaneꞌi ta tatila sou xaixai noxou tatananu tuala aloxo ꞌo, “Lexe eni amitema vile laixe no iengi, la emasaxa lexe nganoꞌu anaxo ulai noxou tatananu tuala mo ngavikalanu lexe,
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 mamilo a alalali sou usoli la muvikalaleli lexe eni apalaꞌalixu taleli manina noxou lexe anu usoli, la eni amulinu masaxa noxou maninasou sou alai aꞌasixu no taxa e anu muꞌasou no xalee ne Kanani. Alalae ꞌosi lexe eni atelaixu mamilo mo aꞌasixu ane, ka sou alivu uneꞌe.”
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Xe vaikalau Iosepu mulai muxali, la tatananu tuala muvikala lexe, “Nalai mo naꞌasixu mamine ane, aloxo anu mupalaꞌalixu tanu lexe nini naꞌoxonu.”
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 La sou Iosepu mutelai sou muꞌasixu momu. Ta tatila sou xaixai noxou tatananu tuala iloꞌa ta tatila sou xaixai no anu taasou lolomu sou vaivaikala sou tuꞌutuꞌumaxu mo ta tatilasiꞌa ta Aixiputo
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 mo anu Iosepu iloꞌa ta mitemau mo ta vimovimou mo momu ta tamitemau ne mimulinu, ia ta ꞌiliꞌiliꞌasi iloꞌa ta sipsipiꞌa iloꞌa ta kauiꞌa mo ta meeiꞌa mo ta kameliiꞌa mo ta donkiiꞌasi mixoluxolu ne Xosen.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Ta mitema sou mitelotelo no anu karisi sou ꞌotoꞌoto mo aneꞌi ane sou mitelotelo noxiꞌa ta oosi kalumo ne milailai mukalusi sou mimulinu Iosepu. Ta mitema tavuꞌalo misevile ane milailai ne.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Iloꞌa milalai xoo xe, milai mixali ne Atade no xalee mulai loxo aso uxaxali utetelo no anu, anu xalee lia ane ne latia sou aneꞌi ipaupaunoxou uiti palepalepanu no anu. Atade ne muxolu ꞌalai no lexa Ioridani. Milai xe mixali ane la mixolu sou mimatengaleisou Iakovo ane. Iosepu mumuli loxo aneꞌi maulixaꞌa sou taneꞌixu itema usoli, la muxoo mutatama voxo muxatele tamei ane.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Xe ta Kanani e mixoxoo ne, mimaisiꞌa aneꞌi e mineꞌe mixoo ne Atade sou mimatengaleisou Iakovo ne, la mivikala lexe, “Ta Aixiputo ane mineꞌe imamatengalei sou soli ꞌosi.” La sou ane aneꞌi mimoxoꞌu lia xalee se ne lexe, Aveli Misiraimu.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Iakovo ta ꞌolu mimulinu aloxo ꞌo anu muvikalaneꞌixu lexe iꞌoxonu.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 La sou mitavulenu mamiꞌa vasimolu ne mitelailixu no lia tila ne Kanani sou miꞌasixu no taxa no xalee lia ne Makapela. Makapela ne mixolu ꞌalai ne Mamule. Taxa ane ne Avalaamu mulotonu lexe sou iꞌasixaꞌa ta mitema no anu. Mulotonu noxou Epulon anu itemasie Keti. Avalaamu mulotonu lia xalee ane taxa muxolu no anu kalumo.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Iloꞌa miꞌasixu mukalu, la Iosepu iloꞌa ta vimovimou mo aneꞌi ta mitema latala e iloꞌa milailai sou miꞌasixu momu ne, milivulivu milai ne Aixiputo.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Iosepu momu musoli, ia ta vimovimou miavuti la mivikala aloxo ꞌo, “Maminge nengeꞌa musoli, ia male vivinge Iosepu xavutalau a uxoxoolu no anu ꞌilixo masua e nenge teꞌoxo noxou la ukolinu.”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 La sou mikalaa anaxaꞌa mulai noxou Iosepu sou mivikala aloxo ꞌo, “Maminge muꞌitalonu peletoto noxou mine usoli uao aloxo ꞌo,
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 ‘Lexe ulai iliꞌi la nexi tavikalaneni lexe anu muvikala lexe anu mumasaxa lexe laixe nini naxiunu tumalineu ꞌilixo masua ane nexi teꞌoxo masuaneni no anu.’ La sou vaimomo ꞌo, nexi ta mitema vitanisi Lataua noxou maminge nengeꞌa Iakovo talingaine lexe laixe nini naxiunu tumalineu ꞌiliꞌilixo masumasua noxixe ne.” Xe anaxaꞌa mulai muxali noxou vimoꞌa Iosepu la mutama.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Xe aneꞌi milutu xe mineꞌe mixali noxou la mitangatulu muluꞌe no talaxu, xe miavuti la mivikalanu lexe, “Nexi vaimomo ꞌo nexi teneꞌe noxine sou tavikalaneni lexe, nexi taxoo no laaxene sou napalupalusixe sou taꞌoxoꞌoxo mixemixene.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Ia anu Iosepu mukolinu vaikalaiꞌa aloxo ꞌo, “Opongengi kalaua mo ngaꞌume vitanisi mamu. Loxovaa, eni loxo Lataua sou akolinu ꞌilixo masua noxinge ne?
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Anu manina lexe ngingi ngetovo mo lexe ngaꞌoxo masualeli sou ngakalusou maulixo, ia Lataua iou muvaxainge sou ngeꞌoxonu ꞌilixo ane ne, xo muxavutala lexe anu umasaxa lexe upamaulineꞌi ta mitema tavuꞌalo.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Ia mii vile sou ngingi ngaꞌumolu uasi. Eni ano ꞌo sou asaxilaꞌinge ngongiꞌa ta ꞌilinge.” La sou vaikalau muxavulala mo muxolixoli taneꞌi xe muvikala lailaixe mulai noxiꞌa.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Iosepu iloꞌa ta vimovimou mo momu ta minuminu mixoo ane ne Aixiputo ne, mole anu tauu iexu mulai muxali loxo itemaxu taꞌuve mo mavulovexa (110).
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Mo mumaisiꞌa ꞌolu Epalaimu ta ꞌolu mo ta xasoxasou ta ꞌiliꞌiliꞌa ꞌo. Mo xasou Makiru e Manase ꞌolu ne, semau mivoꞌoneꞌi ta ꞌilie la milailixaꞌa noxou mo muvoꞌoneꞌi ka mumuxaxaꞌa muluꞌe no tavaꞌu.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Xe muavuti la muvikalaneꞌi ta vimovimou lexe, “Eni asou asoli. Ia ngaxavutala piena uasi, xo Lataua molusi usaxilaꞌinge. Xe iliꞌi la sou Anu uuatulailingenge no ale sou ngaxexesou tuala ane nengeꞌa taxoxoo no anu ꞌo, sou ulailingenge no lia ane, Anu molusi muvikalaneꞌi Avalaamu ilou Aisaki mo Iakovo tatei lexe ulosiꞌa maninasou.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Xe muavuti la muvikalaneꞌi ta vimovimou iloꞌa ta xasoxasou mo ta ꞌiluꞌilusunu aloxo ꞌo la, “Eni emasaxa lexe ngingi ngapalaꞌalixu tangengi noxilo mo ngavikalaleli maninasou lexe, Lataua molu usuꞌulingengi mo sou lexe ngingi ngavulasou tuala ano ꞌo la ngatavulenu xileli ulai no tuala ane Lataua molu ulailingenge sou ngalai ngaxolu no anu.”
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Iosepu tauu iexu muxali loxo itemaxu taꞌuve mo mavulovexa vile (110), la sou anu musoli ne Aixiputo. Musoli la miꞌuinu vasimolu no anu lamalasile iouiou sou mamu vasimolu uꞌui palea. Miꞌoxo aloxo ne xe mukalu la, miluvonu ka miaisou no nano no anu luvo.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.